Мурасаки Шикибу

Шикибу Мурасаки (родена во 973 г. во тогашниот главен град Кјото — почината во 1014 или 1025 г.) — поетеса, романописец и дама во придружба на царскиот двор за време на хејанскиот период.^[1] Таа е најпозната како авторка на првиот роман во светот - „Приказна за Генџи“ (јапонски: 源氏物語), напишан на јапонски јазик помеѓу 1000 и 1012 година. Мурасаки Шикибу е псевдоним, а нејзиното лично име е непознато, иако некои сметаат дека било Фуџивара но Каоруко (藤原香子), споменато во дворски дневник од 1007 година како името на дама во придружба на царскиот двор.^[2]

Литературата што ја пишувале хејанските дворски дами е призната како една од најраните, а делата се меѓу најдобрите литературни дела во јапонскиот канон.^[3] Жените од Хејанскиот период традиционално биле исклучени од учењето и пишувањето на кинески јазик, пишаниот јазик на владата, но Мурасаки, израсната во домаќинството на нејзиниот ерудитивен татко, покажала рана склоност кон кинеските класици.^[4]

Покрај „Приказна за Генџи“, познат бил и нејзиниот „Дневник на дамата Мурасаки“, а нејзината збирка поезија била изгубена.^[5] Во рок од една деценија од завршувањето на романот „Приказна за Генџи“, тој бил дистрибуиран низ провинциите; Во рок од еден век, тој бил препознат како класик на јапонската литература и станал предмет на научна критика.^[6] Делото го отсликува животот во Хејанскиот двор при неговиот врв. Почнувајќи од 13 век, нејзините дела биле илустрирани од многу јапонски уметници и познати мајстори на дрводелските укијо-е уметности.^[7]

Галерија

Во Приказна за Генџи, Мурасаки го опишала дворскиот живот, прикажан во оваа надворешна сцена насловена „Кралски излет“, од крајот на 16 век од Тоса Мицујоши.
Укијо-е дело од Хирошиге, прикажува внатрешна дворска сцена од „Приказна за Генџи“.
Во овој дрворез од 1795 година, Мурасаки е прикажана во разговор со пет машки дворски поети.
Мурасаки е прикажана како пишува во Ишијама-дера на оваа слика од свила од крајот на 17 век од Тоса Мицуоки, сместена во Саклерскиот музеј.