Муавија II
Муавија II ибн Јазид бил третиот калиф на Омејадската династија, владеел многу кратко (683–684) и останал запаметен како млад и слаб владетел кој не успеал да ја стабилизира империјата во време на граѓанска војна.
Ран живот
[уреди | уреди извор]Муавија II е роден околу 664 година во Сирија, како син на Јазид I и внук на Муавија I, основачот на Омејадскиот калифат. На престолот се искачил по смртта на неговиот татко Јазид I во 683 година, но бил многу млад, околу 19 години, и без политичко искуство. Неговото владеење се совпаднало со периодот познат како Втора фитна, голема граѓанска војна во исламскиот свет, кога легитимитетот на Омејадите бил жестоко оспоруван.
Владеење
[уреди | уреди извор]Муавија II имал власт само во Дамаск и делови од јужна Сирија, додека големи делови од империјата биле под контрола на неговите противници. Најсилен ривал му бил Абдула ибн ал-Зубејр, кој се прогласил за калиф во Мека и добил широка поддршка во Хиџаз и други региони. Муавија II бил болен и слаб, па не можел да води активна политика или воени кампањи. Се вели дека дури и одбил да ја преземе целосната одговорност за калифатот, признавајќи дека не е способен да владее.
Неговото владеење траело само неколку месеци, а тој починал во 684 година во Дамаск, на возраст од околу 19–20 години. Со неговата смрт завршила Суфијанидската гранка на Омејадите (потомци на Муавија I), а власт ја презел Марван I, кој ја основал новата Марванидска линија на Омејадската династија.
| ||||||||
