Мрежен уред

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Мрежен уред познат и како мрежна опрема или компјутерски мрежен хардвер електронски уреди што се потребни за комуникација и заемнодејствување помеѓу уредите на компјутерската мрежа. Поточно, тие посредуваат во преносот на податоци во компјутерска мрежа.[1] Единиците што се последен приемник или пак создаваат податоци се нарекуваат домаќини или опрема за терминал на податоци .

Опсег[уреди | уреди извор]

Уредите за мрежно поврзување може да вклучуваат порти, насочувачи, мрежни мостови, модеми, точки за безжичен пристап, мрежни кабли, линиско поддржувачко коло, прекинувачи, разводници и повторувачи; и може да вклучува и хибридни мрежни уреди, како што се повеќеслојни прекинувачи, протоколни претворувачи, пренасочувачки мост, прокси опслужувачи, огнени ѕидови, мрежни преведувачи на мрежни адреси, мултиплексери, контролори за мрежно поврзување, контролори за безжична мрежна интерфејс, терминални адаптери за ISDN и други слични уреди.

Денес најчест вид на мрежен уред е адаптерот Етернет кој е пак стандардно вклучување на повеќето современи компјутерски системи. Безжичното вмрежување станува се повеќе популарно, особено за преносните рачни уреди.

Друг уред за мрежно поврзување што се користи во компјутерите вклучува опрема за центри за податоци (како што се опслужувачи за датотеки,опслужувачи за бази на податоци и реоско складирање ), мрежни услуги (како што се DNS, DHCP, е -пошта, итн.), Како и уреди што обезбедуваат испорака на содржина .

Гледајќи поопширно, мобилните телефони, табличните сметачи и уредите поврзани со интернетот на нештата, исто така, може да се сметаат за мрежни уреди. Бидејќи напредокот во технологијата и мрежите засновани на IP се интегрираат во градежната инфраструктура и комуналните услуги за домаќинствата, мрежниот уред ќе стане нејасен поим поради зголемениот број крајни мрежни точки.

Специфични уреди[уреди | уреди извор]

Мрежниот уред може да се класифицира според нејзината местоположба и улогата во мрежата.

Јадро[уреди | уреди извор]

Основните мрежни компоненти ги поврзуваат другите делови на мрежата.

  • Портал: интерфејс што овозможува компатибилност помеѓу мрежите со конвертирање на брзините на пренос, протоколите, кодовите или мерките за безбедност.[2]
  • Насочувач: мрежен уред кој пренесува податочни пакети помеѓу компјутерските мрежи. Насочувачите ги вршат функциите „насочување на сообраќајот“ на интернет . Пакетот со податоци обично се пренесува од еден насочувач на друг преку мрежите што ја сочинуваат работата на интернетот сè додека не го достигне целниот јазол.[3] Работи на OSI слој 3.[4]
  • Префрлување: уред што ги поврзува уредите заедно со компјутерска мрежа, со употреба на пакетно преклопување за да прима, обработува и пренасочува податоци до целниот уред. За разлика од помалку напредните мрежни разводници, мрежниот преклопник ги препраќа податоците само на еден или повеќе уреди што треба да ги примат, наместо да ги оддаваат истите податоци од секоја од неговите порти.[5] Работи на OSI слој 2 .
  • Мрежно премостување: уред што поврзува повеќе мрежни сегменти. Работи на OSI слоевите 1 и 2 .[6]
  • Повторувач: електронски уред кој прима сигнал и го препраќа на повисоко ниво или поголема моќност, или на другата страна на пречката, така што сигналот може да помине подолги растојанија.[7]
  • Повторувачки центар: за поврзување на повеќе уреди со Етернет уреди и нивно делување како единствен мрежен сегмент. Има повеќе порти за влез / излез (I / O) пристаништа, во кои на излезот на секоја порта појавува сигнал воведен на влезот на која било порта, освен оригиналниот влез.[1] Центарот работи на физичкиот слој (слој 1) на OSI -моделот .[8] Копчињата на повторувачите исто така учествуваат во откривањето на судирите, испраќајќи сигнал за заглавување до сите пристаништа ако се забележи судир. Хабовите сега се во голема мерка застарени, заменети со мрежни прекинувачи, освен во многу старите инсталации или специјализирани апликации.

Хибрид[уреди | уреди извор]

Хибридни компоненти може да се најдат во јадрото или границата на мрежата.

Граница[уреди | уреди извор]

Уреди или софтверски делови кои обично се поставени на точката на поврзување на различните мрежи (на пример, помеѓу внатрешна мрежа и надворешна мрежа) вклучуваат:

  • Прокси-опслужувач: компјутерска мрежна услуга која им овозможува на клиентите да вршат индиректни мрежни врски со други мрежни услуги.[11]
  • Огнен ѕид: дел од уред или софтвер ставен на мрежата за да спречи комуникации забранети со мрежната политика.[12] Огнениот ѕид обично воспоставува препрека помеѓу доверлива, безбедна внатрешна мрежа и друга надворешна мрежа, како што е интернетот, за која се претпоставува дека не е безбедна или доверлива.[13]
  • Преведувач на мрежна адреса (NAT): мрежна услуга (обезбедена како уред или како софтвер) што конвертира внатрешни во надворешни мрежни адреси и обратно.[14]

Крајни станици[уреди | уреди извор]

Другите уреди што се користат за воспоставување мрежи или побарувачки сврзувања вклучуваат:

  • Контролор на мрежен интерфејс (NIC): уред што го поврзува компјутерот со жичената компјутерска мрежа.
  • Контролер за безжична мрежно поврзување: уред што го поврзува приложениот сметач со радио-заснована сметачка мрежа.
  • Модем: уред што модулира аналоген сигнал „носач“ (како што е звук) за да се кодираат дигитални информации што исто така демоделира ваков сигнал за носач за декодирање на пренесената информација. Се користи (на пример) кога компјутерот комуницира со друг компјутер преку телефонска мрежа.
  • ISDN краен адаптер (TA): специјализиран портал за ISDN.
  • Возач на линија: уред за зголемување на растојанието на преносот со засилување на сигналот; се користи само во мрежни мрежи.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 IEEE 802.3-2012 Clause 9.1
  2. „ATIS Telecom Glossary“. www.atis.org. Посетено на 2016-02-12.
  3. „The TCP/IP Guide - Overview Of Key Routing Protocol Concepts: Architectures, Protocol Types, Algorithms and Metrics“. www.tcpipguide.com. Посетено на 2016-02-12.
  4. „ATIS Telecom Glossary“. www.atis.org. Посетено на 2016-02-12.
  5. „Hubs Versus Switches – Understand the tradeoffs“ (PDF). ccontrols.com. 2002. Посетено на 2013-12-10.
  6. E., Decker; A., Rijsinghani; K., McCloghrie; P., Langille. „Definitions of Managed Objects for Bridges“. tools.ietf.org. Посетено на 2016-02-12.
  7. „ATIS Telecom Glossary“. www.atis.org. Посетено на 2016-02-12.
  8. Dean, Tamara (2010). Network+ Guide to Networks. Delmar. стр. 256–257.
  9. „ATIS Telecom Glossary“. www.atis.org. Посетено на 2016-02-12.
  10. „bridge router Definition from PC Magazine Encyclopedia“. www.pcmag.com. Посетено на 2016-02-12.
  11. „ATIS Telecom Glossary“. www.atis.org. Посетено на 2016-02-12.
  12. „ATIS Telecom Glossary“. www.atis.org. Посетено на 2016-02-12.
  13. Oppliger, Rolf (May 1997). „Internet Security: FIREWALLS and BEYOND“. Communications of the ACM. 40 (5): 94. doi:10.1145/253769.253802.
  14. „ATIS Telecom Glossary“. www.atis.org. Посетено на 2016-02-12.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]