Монолаурин

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Монолаурин
Glyceryl laurate.png
Назнаки
27215-38-9 Yes check.svgОк
ChEMBL ChEMBL510533 Yes check.svgОк
ChemSpider 14181 Yes check.svgОк
Jmol-3D слики Слика
PubChem 14871
UNII Y98611C087 Yes check.svgОк
Својства
Хемиска формула
Моларна маса 0 g mol−1
Точка на топење
Точка на вриење
 Yes check.svgОк(што е ова?)  (завери)
Освен каде што е поинаку назначено, податоците се однесуваат за материјалите во нивната стандардна состојба (при 25 ° C, 100 kPa)
Наводи
Монолаурин во форма на капсула како додаток во исхраната

Монолаурин, исто така познат како глицерол монолаурат (GML), глицерил лаурат или 1-лауроил-глицерол, е моноглицерид. Тој е моно-естер на глицеролот и лауринската киселина. Неговата хемиска формула е C15H30O4.

Фармакологија[уреди | уреди извор]

Монолауринот има антибактериско и антивирусно дејство во ин витро услови,[1][2][3][4][5][6] меѓутоа неговото клинично значење не е утврдено.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Li, Q; Estes, J. D.; Schlievert, P. M.; Duan, L; Brosnahan, A. J.; Southern, P. J.; Reilly, C. S.; Peterson, M. L.; Schultz-Darken, N; Brunner, K. G.; Nephew, K. R.; Pambuccian, S; Lifson, J. D.; Carlis, J. V.; Haase, A. T. (2009). „Glycerol monolaurate prevents mucosal SIV transmission“. Nature. 458 (7241): 1034–8. doi:10.1038/nature07831. PMC 2785041. PMID 19262509.
  2. Preuss, H. G.; Echard, B.; Enig, M.; Brook, I.; Elliott, T. B. (2005). „Minimum inhibitory concentrations of herbal essential oils and monolaurin for gram-positive and gram-negative bacteria“. Molecular and Cellular Biochemistry. 272 (1–2): 29–34. doi:10.1007/s11010-005-6604-1. PMID 16010969.
  3. Carpo, B. G.; Verallo-Rowell, V. M.; Kabara, J. (2007). „Novel antibacterial activity of monolaurin compared with conventional antibiotics against organisms from skin infections: an in vitro study“. Journal of Drugs in Dermatology. 6 (10): 991–998. PMID 17966176.
  4. Isaacs, C. E. (2001). „The antimicrobial function of milk lipids“. Advances in Nutritional Research. 10: 271–285. PMID 11795045.
  5. Lieberman, Shari; Enig, Mary G.; Preuss, Harry G. (2006). „A Review of Monolaurin and Lauric Acid:Natural Virucidal and Bactericidal Agents“. Alternative and Complementary Therapies. 12 (6): 310–314. doi:10.1089/act.2006.12.310.
  6. Projan, S. J.; Brown-Skrobot, S.; Schlievert, P. M.; Vandenesch, F.; Novick, R. P. (1994). „Glycerol monolaurate inhibits the production of beta-lactamase, toxic shock toxin-1, and other staphylococcal exoproteins by interfering with signal transduction“. Journal of Bacteriology. 176 (14): 4204–4209. PMC 205630. PMID 8021206.