Мијаци

Од Википедија — слободната енциклопедија
(Пренасочено од Мијачија)
Прејди на: содржини, барај
Девојки во мијачка носија.
Мијачијата на карта на Македонија

Мијаци — дел од македонскиот народ кој живее во Мијачијата или долнореканскиот крај покрај реката Радика. Тие се познати по нивната култура, архитектура, обичаи и културно и национално наследство. Традиционалната мијачка носија е широко позната.

Историја[уреди | уреди извор]

Етничко знаме на македонците

Дел од серијалот на статии за
Македонци

Култура
Книжевност · Уметност
Фолклор · Музика · Носии
Кино · Кујна · Спорт
· Архитектура

Историја
Национална преродба
НОБ (1941-1944)
НОФ (1945-1949)

Државност
АСНОМ
Н.Р. Македонија (1944-1991)
Р. Македонија (од 1991)

Распространетост
Албанија · Бугарија
Грција · Србија
Македонска дијаспора

Тематски
Православна Црква
Македонци муслимани
Македонски јазик

Мијаците се именувани според македонско словенско племе кое се населило во долнореканскиот регион на Македонија во V и VI век.[1] Нивниот номадски начин на живот се преобразил во земјоделски и сточарски. По покрстувањето во VIвек, оваа група на Македонци ги населила денес познатите населени места покрај Радика. Територијата на која живеат Мијаците е реканскиот регион со подрегионите.

Мијаците исто така биле познати и вешти дрворесци и иконографи. Дел од Мијаците, денес познати како Торбеши, го прифатиле Исламот.[2]

Населени места[уреди | уреди извор]

Мијаците традиционално ги населувале населените места во Реканскиот регион на Македонија. Најпознати мијачки села се: Галичник, Гари, Битуше и Лазарополе. Покрај овие, мијачки села се и: Селце, Тресонче, Ехлоец, Росоки, Сушица и Осој, како и Долно и Горно Мелничани и Долно Косоврасти. Денес, голем дел од овие мијачки села не се населени, бидејќи населението почнало да се преселува во почетокот на XX век. Голем број на Мијаци се преселиле во Дебар, Скопје и Битола. Населените места Ореше, Папрадиште и Мелница во Велешко и Смилево во Демирхисарско биле населени од Мијаци за време на Отоманската Империја[3].

Јазик[уреди | уреди извор]

Мијаците зборуваат на мијачки дијалект или познат како долнорекански или галички дијалект. Основни карактеристики на дијалектот се:

  • употреба на „ж“ наместо „џ“
Мијачки Стандардно
жеб џеб
  • Големиот старословенски јус се изговара како о
Мијачки Стандардно
рока рака
  • употреба на ж наместо ѓ
Мијачки Стандардно
тужа туѓа
  • употреба на суфиксот „-т“ или „-д“ за трето лице еднина.
Мијачки Стандардно
требат треба
  • суфикс „-ајет“ за трето лице множина
Мијачки Стандардно
ставајет ставаат

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Linda, Welters (1999). Folk dress in Europe and Anatolia: beliefs about protection and fertility. Berg Publishers. стр. 100. ISBN 1859732879. 
  2. Кои се македонските муслимани?
  3. THE MULTICULTURAL AND ETHNIC CHARACTERISTICS OF FOUR VILLAGES IN THE VELES REGION - REPUBLIC OF MACEDONIA, Aneta SVETIEVA