Мишел Деворе
| Michel Devoret | |
|---|---|
 Devoret in 2017 | |
| Роден(а) | Michel Henri Devoret 1953 (воз. 71–72 г.) Paris, France |
| Полиња | Condensed matter physics Quantum information Quantum measurements |
| Установи | Collège de France Yale University University of California, Santa Barbara |
| Теза | „Mise en évidence d'un ordre orientationnel de type vitreux dans l'hydrogène et le deutérium solides[1]“ (1982) |
| Докторски ментор | Neil S. Sullivan |
| Докторанди | Vincent Bouchiat[2] |
| Познат по | Transmon Fluxonium Quantum limited amplification |
| Поважни награди | Ampère Prize (1991) John Bell Prize (2013) Fritz London Memorial Prize (2014) Micius Quantum Prize (2021) Comstock Prize in Physics (2024) Nobel Prize in Physics (2025) |
Мишел Анри Деворет [3] ( ; роден 1953) е француско-американски физичар.[4] [5] Тој е професор по физика на Универзитетот во Калифорнија, Санта Барбара,[6] [7] и Professor Emeritus по применета физика на Универзитетот Јеил.[8] Тој е главен научник за квантен хардвер во Google Quantum AI.[9] Тој е познат по создавњето на разни суперспроводливи архитектури за квантно пресметување, вклучувајќи ги квантрониумот, трансмонот и флуксониумот.
Тој ја делел Нобеловата награда за физика за 2025 година со Џон Кларк и Џон М. Мартинис за нивната заедничка работа на макроскопски квантни феномени во суперспроводливи кола.[10]
Почести и награди
[уреди | уреди извор]Деворе бил избран за член на Американската академија на уметностите и науките во 2003 година,[3] на Француската академија на науките во 2007 година[11] и на Националната академија на науките во 2023 година.[4] Во 2008 година, тој бил прогласен за Витез на Легијата на честа.[12]
Деворе и Естев ја добиле наградата Ампер од Француската академија на науките во 1991 година.[13] Во 1995 година, Деворе ја добил наградата Декарт-Хајгенс од Кралската холандска академија на уметностите и науките.[14] Деворе, Естев, Јасунобу Накамура и Јохан Мој ја добиле наградата Еврофизика-Агилен од Европското друштво на физика во 2004 година.[15] Во 2013 година, Деворе и Шелкопф ја добиле наградата Џон Стјуарт Бел за „Фундаментални и пионерски експериментални достигнувања во заплеткувањето на суперспроводливи кубити и микробранови фотони и нивната примена во квантната обработка на информации“.[16]
Во 2014 година, Деворет ја делел наградата „Фриц Лондон во спомен“ со Мартинис и Шелкопф [17] Наградата „Мициус Квантум“ била заеднички доделена во 2021 година на Деворет, Кларк и Накамура.[18] Во 2016 година, на Деворет му била доделена наградата „Оли В. Лунасмаа во спомен“.[19]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Abragam, Anatole (1982). „Magnétisme nucléaire renforcé“ (PDF). Collège de France.
- ↑ „Michel Devoret“. theses.fr (француски). Посетено на 2025-10-12.
- 1 2 „Michel Henri Devoret“. American Academy of Arts & Sciences. 6 December 2018. Посетено на 7 October 2025.
- 1 2 „Michel H. Devoret“. National Academy of Sciences. Посетено на 10 October 2025.
- ↑ „Membership Overview“. National Academy of Sciences. National Academy of Sciences. Посетено на 17 October 2025.
- ↑ „Michel Devoret | Department of Physics | UC Santa Barbara“. www.physics.ucsb.edu. Архивирано од изворникот на 7 October 2025. Посетено на 7 October 2025.
- ↑ „Michel Devoret – Andrew D. White Professors-at-Large Program“ (англиски). Архивирано од изворникот на 7 October 2025. Посетено на 7 October 2025.
- ↑ „Michel Devoret“. Yale Engineering (англиски). Архивирано од изворникот на 7 October 2025. Посетено на 7 October 2025.
- ↑ „Googler Michel Devoret awarded the Nobel Prize in Physics“. Inside Google (англиски). Архивирано од изворникот на 7 October 2025. Посетено на 7 October 2025.
- ↑ Announcement of the 2025 Nobel Prize in Physics. 7 October 2025. https://www.youtube.com/watch?v=m9FUkAis62s. Retrieved 7 October 2025.
- ↑ „Michel Devoret“. Académie des sciences (француски). 1 December 2007. Посетено на 7 October 2025.
- ↑ „Décret du 11 juillet 2008 portant promotion et nomination“.
- ↑ „40 ans du Prix Ampère“ (PDF). Académie de Sciences. 2016. Посетено на 7 October 2025.
- ↑ „Prix Descartes-Huygens/Descartes-Huygensprijs Liste des lauréat(e)s“ (PDF). Académie des sciences. Посетено на 7 October 2025.
- ↑ „In Brief“. Physics Today. 57 (7): 73–74. 1 July 2004. doi:10.1063/1.2408584. ISSN 0031-9228. Посетено на 7 October 2025.
- ↑ „2013: Devoret and Schoelkopf“. Архивирано од изворникот на 4 June 2014. Посетено на 7 August 2016.
- ↑ „Fritz London Memorial Prize“. phy.duke.edu. Посетено на 21 April 2020.
- ↑ „John Clarke Is A Co-Recipient Of The Micius Quantum Prize | Physics“. physics.berkeley.edu. Посетено на 7 October 2025.
- ↑ „Olli V. Lounasmaa Memorial Prize“. Aalto University (англиски). Архивирано од изворникот 2025-01-23. Посетено на 7 October 2025.