Михаило Лалиќ

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Stevan Kragujevic, Mihajlo Lalic, knjizevnik.jpg

Михаило Лалиќ (7 октомври 1914 - 30 декември 1992) бил црногорски писател.

Писател кој на самиот почеток на својата книжевна работа се определил за јасен тематски круг (НОБ), за одредено географски поднебје - Црна Гора и специфичен избор на ликови, случувања и романескни приказни. Започнал со книгата Стазама слободе - 1948, но за кратко време се определил за проза, која станала исклучива форма на уметничкото гледање на времето, случувањата и човечките судбини. Според неговото сценарио е снимен филмот Свадба во 1973 во режија на Радомир Шарановиќ, и иако така е направена екранизација на неговиот роман Лелејска гора во 1968.

Прв добитник е на Његошевата награда во 1963 за романот Лелејска гора. Потоа НИН - ова награда 1973 за романот Воена среќа. Воедно е и член на САНУ.

Во неговите романи се прикажува времето на партизанското војување кога дошло до криза, кога се пробудиле старите конфликити и поделби, време кога не можело да се насети неизвеснота на војната. Неговите јунаци се зафатени со морални и психолошки кризи, па оттука внатрешниот монолог како основно и доминантно средство при уметничкото обликување на ликовите. Во создавачката пракса на Михаило Лалиќ интересен е уштее ден феномен: постојано се навраќа кон веќе завршените раскази и романи и незадоволен со оствареното, им пристапува и повторно ги преработува. Романот Раскин после 14 години дожиевал преработка со значајна измерна во нарацијата, изборот на ликовите и нивната структура. Втора верзија доживеал и романот Лелејска гора,