Медово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Медово
Μηλιώνα
Медово is located in Грција
Медово
Медово
Местоположба во областа
Медово is located in Преспа (општина)
Медово
Местоположба на Медово во општината Преспа и областа Западна Македонија
Координати: 40°49.50′N 21°08.03′E / 40.82500° СГШ; 21.13383° ИГД / 40.82500; 21.13383Координати: 40°49.50′N 21°08.03′E / 40.82500° СГШ; 21.13383° ИГД / 40.82500; 21.13383
ЗемјаГрција
ОбластЗападна Македонија
ОкругЛерин
ОпштинаПреспа
Општ. единицаПреспа
Надм. вис.&10000000000000880000000880 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно2
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)

Медово (грчки: Μηλιώνα, Милиона или Μηλεών, Милеон; до 1926 г. Μέδοβο, Медово[2]) — преспанско село во Леринско, Егејска Македонија, денес во општината Преспа на Леринскиот округ во Западна Македонија, Грција. Населението брои 2 житела (2011).

Географија[уреди | уреди извор]

Селото се наоѓа 40 км северозападно од Лерин, на подножјето на планината Бела Вода недалеку од Малото Преспанско Езеро, на надморска височина од 880 м.[3]

Историја[уреди | уреди извор]

Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Медово (Médovo) било село во Ресенската каза сo 15 домаќинства и вкупно 40 жители Македонци.[4][5] Во истиот период, Милоевиќ го завел селото со 20 македонски куќи.

На почетокот на XX век Медово е заведено како чисто македонско село во Битолската каза. Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 г. в селото живееле 100 Македонци христијани.[3][6] По Илинденското востание во 1904 г. целото село преминало под врховенството на Бугарската егзархија.[7] Податоците на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) вела дека во 1905 г. во Медово има 120 Македонци[4].[8]

Во првите денови на април 1908 г. властите извршиле претрес на селото, а испитувањата се спроведени со измачувања и насилство.[9]

Со Букурешкиот договор во 1913 г. селото е припоено кон грчката држава, кога имало 130 жители.[3] Во 1926 г. името му е сменето во Милионас.[10] Во 1928 г. државната статистика бележи 161 жител.[3]

Во 1949 г. целото население го напуштило селото поради борбите во Граѓанската војна. Дел од жителите се преселиле во Р. Македонија, а други заминале во источноевропските земји. Така, од 209 жители во 1940, Медово се свело на село без жители во 1951 г.[3] Подоцна, малубројните преостанати семејства кои биле засолнети во внатрешноста на земјата добиле дозвола да се вратат во селото. Воедно дошле и две доселенички семејства.[3] Така, во пописот од 1961 г. се заведени 107 жители, но поради масовното отселување во прекуокеанските земји во 1971 г. нивниот број опаднал на 47 и продолжил да се намалува.[3]

Во 1925 г. во Медово е изградена црквата „Свети Никола“.[11]

Население[уреди | уреди извор]

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 209 0 107 47 27 2 1 2
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Родови[уреди | уреди извор]

Каде и да се отселени медовци се потомци на следните родови кои живееле во селото:

  • Алабашовци
  • Димовци
  • Каранфиловци
  • Лозановци
  • Лазаровци
  • Најдовци
  • Петковци
  • Поповци — доселени од с. Нивици
  • Ралевци
  • Стојановци
  • Стефовци
  • Трајковци

Некои од наведените родови водат потекло од некогашното село Опаја

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото припаѓа на општинската единица Преспа со седиште во Р’мби, која припаѓа на поголемата општина Преспа, во округот Лерин. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Р’мби, во кој спаѓа и селото Р’мби.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција. 
  2. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Μέδοβον - Μηλιώνας
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. I. Скопје: Институт за национална историја. стр. 162. 
  4. 4,0 4,1 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  5. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр. 88-89.
  6. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 242.
  7. Силянов, Христо. Освободителните борби на Македония, том II, София, 1993, стр. 125.
  8. Brancoff, D.M. La Macédoine et sa Population Chrétienne, Paris, 1905, pp. 170-171.
  9. Одрински глас, брой 15, 20 април 1908, стр. 4.
  10. Δημήτρης Λιθοξόου. Μετονομασίες των οικισμών της Μακεδονίας 1919 - 1971
  11. „Πλατύ“. Δήμος Πρεσπών. конс. 1 ноември 2015.