Прејди на содржината

Матео Руџери

Од Википедија — слободната енциклопедија
Матео Руџери
Лични податоци
Полно име Матео Руџери[1]
Роден на 11 јули 2002(2002-07-11) (23 г.)
Роден во Сан Џовани Бјанко, Италија
Држава Италија Италија
Висина &100000000000001870000001,87 м
Позиција одбрана
Клупски податоци
Сегашен клуб Аталанта Аталанта
Број 22
Младинска кариера
Аталанта Аталанта
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2020- Аталанта Аталанта 85 (0)
2021-2022 →Салернитана Салернитана 14 (0)
Репрезентација
2018-2019 Италија Италија 17 14 (0)
2019-2020 Италија Италија 18 5 (0)
2020 Италија Италија 19 1 (0)
2021-2022 Италија Италија 20 3 (0)
2022- Италија Италија 21 12 (0)

Матео Руџери (роден на 11 јули 2002 година, во Сан Џовани Бјанко) — италијански фудбалер, играч од одбраната на Аталанта и на италијанската репрезентација под 21 година.

Технички карактеристики

[уреди | уреди извор]

Лев бек кој има одлични технички и физички вештини, како и моќен удар.[2][3] Покрај тоа, исто така, е многу добар при нафрлувањата во шеснаесетникот.[4][5]

Тој изјавил дека е инспириран од Александар Коларов, Маркос Алонсо и Паоло Малдини.[4][5]

Клупска кариера

[уреди | уреди извор]

Почетоците со Аталанта

[уреди | уреди извор]

Израснат во младинскиот сектор на Аталанта (во кој се приклучил на 9 години)[3] во сезоната 2020-2021, тој бил приклучен во првиот тим. Своето професионално деби го имал на 3 октомври 2020 година, на 18-годишна возраст, заменувајќи го Јохан Мохика во последните минути од натпреварот од групната фаза на Лигата на шампионите, против Ливерпул на домашен терен загубен со 5-0.[6][7] Пет дена подоцна, тој го имал своето деби и во Серија А, започнувајќи како стартер во натпреварот што завршил 1-1 против Интер на Џевис.[8][9] Сезоната ја завршил со вкупно 8 настапи.

Позајмицата во Салернитана

[уреди | уреди извор]

На 26 јули 2021 година, тој бил позајмен на Салернитана, новопромовираната екипа во Серија А.[10][11] Тој ги започнал првите два првенствени натпревари за тимот од регионот Кампанија, а потоа во натпреварот од третото коло на домашен терен против Торино, претрпел повреда на флексорот на мускулот поради која морал да отсуствува долго време.[12] Откако останал надвор од терените поради други физички проблеми во текот на сезоната, тој се вратил тек кон крајот, придонесувајќи за опстанокот на клубот, со 14 настапи во првенството.

Враќање во Аталанта

[уреди | уреди извор]

Откако се вратил во Аталанта во летото 2022 година, тој првично бил малку користен од тренерот Џан Пјеро Гасперини, кој го ставил во почетниот состав за првпат на 9 ноември во поразот со 2-1 на гостувањето кај Лече.[13] Тој започнал да игра поконзистентно од јануари 2023 година, иако повредата на левото колено го натерала предвреме да ја заврши сезоната.[14]

Сезоната 2023-2024, Руџери ја започнал како стартер. На 21 септември, го имал своето деби во УЕФА Лига Европа, во натпреварот од групната фаза против полскиот клуб Ракув Ченстохова, во кој забележал асистенција за голот на Едерсон.[15] На 5 октомври, тој го постигнал својот прв гол во професионалната кариера, во победата од 2-1 над Спортинг Лисабон во истото натпреварување.[16] На 9 мај 2024 година, тој постигнал уште еден гол, овојпат во реваншот од полуфиналето на Лига Европа, на домашен терен, против францускиот великан Олимпик Марсеј, постигнувајќи го голот за резултат од 2-0, пред подоцна да бидат поставени конечните 3-0 кој ја испратиле Аталанта во финалето за првпат во историјата на клубот од Бергамо.[17] Руџери го започнал како стартер и финалето, во кое Аталанта забележала убедлива победа од 3-0 против Бајер Леверкузен, со што го освоила првиот европски трофеј во својата историја.[18][19]

Репрезентативна кариера

[уреди | уреди извор]

На 26 септември 2022 година, тој го имал своето деби во италијанската репрезентација под 21 година, предводена од Паоло Николато, играјќи како стартер на пријателскиот натпревар одигран против Јапонија.

Статистика

[уреди | уреди извор]

Клупска статистика

[уреди | уреди извор]

Статистиката е ажурирана на 10 јуни 2025.

Сезона Клуб Првенство Национален куп Континентален куп Останати купови Вкупно
Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Наст Гол
2020-2021Италија АталантаА60КИ00ЛШ20---80
2021-2022Италија СалернитанаA140КИ10------150
2022-2023Италија АталантаA150КИ00------150
2023-2024А340КИ40ЛЕ102---482
2024-2025А240КИ00ЛШ60СИ+СУ1+10320
Вкупно Аталанта79040182201032
Вкупно во кариерата93050182201182

Аталанта

[уреди | уреди извор]
2019-2020
2023-2024

Поединечни

[уреди | уреди извор]
  1. ↑ „FIFA U-17 World Cup Brazil 2019: List of Players: Italy“ (PDF). FIFA. 31 October 2019. стр. 12. Архивирано од изворникот (PDF) на 27 December 2019.
  2. ↑ „Gasperini: 'Attese alte, non siamo in difficoltà'“. Посетено на 11 декември 2020.
  3. 1 2 „Chi è Matteo Ruggeri, il bimbo che calciava troppo forte“. Посетено на 11 декември 2020.
  4. 1 2 „Ruggeri, il crossatore seriale: "Cresciuto con il mito di Maldini e Kolarov. Il mio ruolo? Non lo cambierei con nessun altro"“. 24 март 2024. Посетено на 25 март 2024.
  5. 1 2 Giuseppe Pio Di Cianno (24 март 2024). „Ruggeri: "Una fortuna allenarsi con Gasp: ti sprona a non accontentarti mai"“. Архивирано од изворникот на 2025-02-14. Посетено на 13 април 2024.
  6. ↑ „Esordio in prima squadra per Matteo Ruggeri“. Посетено на 11 декември 2020.
  7. ↑ „UCL Atalanta-Liverpool 0-5“. Посетено на 11 декември 2020.
  8. ↑ „Matteo Ruggeri, prima presenza in Serie A“. Посетено на 11 декември 2020.
  9. ↑ „Atalanta-Inter 1-1“. Посетено на 11 декември 2020.
  10. ↑ „Matteo Ruggeri alla Salernitana“. Посетено на 27 luglio 2021. Проверете ги датумските вредности во: |access-date= (help)
  11. ↑ „Matteo Ruggeri è un giocatore della Salernitana“. Посетено на 27 јули 2021.
  12. ↑ „Salernitana, Ruggeri ko: infortunio al flessore, si teme un lungo stop“ (италијански). Посетено на 20 јули 2022.
  13. ↑ „Lecce-Atalanta 2-1“. Посетено на 6 октомври 2023.
  14. ↑ Norman Setti (12 aprile 2023). „Ruggeri, l'infortunio non è lieve. Il difensore costretto ai box“. Посетено на 6 октомври 2023. Проверете ги датумските вредности во: |date= (help)
  15. ↑ „2-0 AL RAKÓW NELLA GARA D'ESORDIO“. Архивирано од изворникот на 2024-04-21. Посетено на 6 октомври 2023.
  16. ↑ „Europa League: Scalvini-Ruggeri, Atalanta vince 2-1 a Lisbona“. 5 октомври 2023. Посетено на 6 октомври 2023.
  17. ↑ „Atalanta in paradiso: 3-0 al Marsiglia e prima finale europea della sua storia“. La Gazzetta dello Sport (италијански). Посетено на 12 мај 2024.
  18. ↑ „Lookman e Gasp portano l'Atalanta nella storia: Bayer travolto, l'Europa League è sua“. La Gazzetta dello Sport. 22 мај 2024. Посетено на 23 мај 2024. Занемарен непознатиот параметар |autore= (се препорачува |author=) (help)
  19. ↑ Carlos Passerini; Maria Strada (22 мај 2023). „Atalanta-Bayer Leverkusen: 3-0, Tripletta di Lookman! Il risultato della finale di Europa League“. Corriere della Sera. Посетено на 23 мај 2023.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Матео_Руџери&oldid=5399296“