Матеница (река)
| Матеница Мътеница Седрулска Река | |
|---|---|
 | |
| Местоположба | |
| Место | Банско, Пиринска Македонија |
| Физички особености | |
| Извор | |
| • место | Шипоко, Родопи |
| • координати | 41°51′07″N 23°46′13″E / 41.8520°N 23.7704°E |
| • надм. вис. | 2.365 м |
| Устие | |
• место | р. Места кај с. Гостун, Општина Банско |
• координати | 41°47′23″N 23°40′25″E / 41.7897°N 23.6736°E |
• надм. вис. | 69 м |
| Должина | 17,5 км |
| Големина на сливот | 57 км2 |
| Проток | |
| • просечен | 0,875 м3/с |
| Особености на сливот | |
| Течение | Места→ Егејско Море |
Матеница (бугарски: Мътеница) или Седрулска Река, Садруле (до 25 јули 1989 г. Матан Дере, Матан)[1] — река во Општина Банско, Пиринска Македонија, лева притока на Места. Долга е 17,5 км и заедно со реката Доспат и Доспатската Котлина ја образува границата меѓу Велиичко-виденичкиот Дел на Родопите од север и Доспат Планина од југ.[2]
Реката извира од југозападните падини на врвот Шипоко (Ѓултепе). Първоначално тече на северозапад. По 6 км свртува на југозпад и образува лак. Во долното течение е позната како Седрулска Река. Минува покрај с. Гостун и се влева во Места. Средниот наклон на реката изнесува 55 ‰, за сливот зафаќа 57 км2 при средна надморска височина од 1.350 м. Средниот годишен истек е 0,875 м3/с, напојувајќи се од снег и дожд. Реката е најполноводна напролет на најслабоводна лете и наесен.[2]
Долината на реката е обрасната со иглолисни и мешани шуми во горниот дел, а со кафеав габер и даб во долниот. Во горното течение тлото е гранитно и гранитогнајсно, а во долното има езерски наслаги од вулканско и палеогенско потекло.[2]
Главни протоки: → лева, ← десна:
- ← Граничка Река
- ← Калничка Река
- ← Ковачев Дол[2]
Поврзано
[уреди | уреди извор]Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Научноинформационен център „Българска енциклопедия“ (2015). Промени в наименованията на физикогеографските обекти в България 1878 – 2014 г. София: Книгоиздателска къща „Труд“. стр. 149. ISBN 978-954-398-401-5.
- 1 2 3 4 Енциклопедия „Пирински край“, том 1. Благоевград: Редакция „Енциклопедия“. 1995. стр. 598. ISBN 954-90006-1-3.