Марија Илиќ Агапова

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
1940. Marija Ilic Agapova.tif

Марија Илиќ Агапова (Паѓен кај Книн, 14 август 1895 - Белград, 13 март 1984 година) била српска адвокатка, преведувачка, библиотекарка и прв управител на Библиотеката и музејот на град Белград.

Биографија[уреди | уреди извор]

Марија Илиќ Агапова била родена во селото Паѓен кај Книн во 1895 година. Во семејството имало тринаесет деца. Нејзиниот татко Лазар Илиќ бил еден од побогатите луѓе во тоа време и можел да ги испрати сите свои деца на дополнително образование. Основното училиште Марија го завршила во родното село.[1] Таа била една од првите образовани Срби во нејзиниот регион. На руски јазик го посетувала „Институтот на царицата Марија“ на црногорскиот двор во Цетиње.[1]Општа гимназија завршила во Сплит и се запишала на Правниот факултет во Загреб во 1923. Докторирала централноевропски кај Иво Андриќ и други интелектуалци од тоа време, образовани во Австро-Унгарија, Германија и Италија и почнала да се занимава со адвокатура во 1926 година.[1]

Ангажирањето во библиотекарството и музеологијата започнала во 1929 година како службеник во Општинската библиотека во Белград и работела на подготовка на формирање музеј со галерија на слики и архиви и организирала конкурси за новиот грб на Белград.[1] По повод 125-годишнината од ослободувањето на Белград од Турците, напишала збирка детски приказни за историјата на градот, па така била создадена илустрираната историја на Белград.[1]

Со библиотеката раководела од 1932 година, а од 1941 година и Градскиот музеј. Материјалот што таа го собрала бил основа за формирање на Историскиот архив на град Белград. Веднаш по ослободувањето на Белград била отпуштена од работа, бидејќи за време на германската окупација (1941 - 1944) продолжила да работи и да раководи со градските културни институции, а од 1947 била во пензија.[1]

По пензионирањето, таа преведувала и предаваларуски и италијански јазик, а хонорарно предавала странски јазици на Дипломатската школа за новинарство и на курсеви за архивирање. Била член на Здружението на литературни преведувачи на Србија и активистка на женското движење. Имала напишано голем број трудови за правата на жените.

Била наградена со плакета на Градскиот музеј во Белград (1965).

Таа починала во 1984 година во Белград.

Дела (библиографија)[уреди | уреди извор]

  • Илустрирана историја на Белград, Белград 1933;
  • Народни библиотеки, Белград 1934;
  • Син на бранителот на Белград, Белград 1939 година;

Важни преводи од италијански:[уреди | уреди извор]

  • А. Моравија, Роман, Суботица 1956;
  • И. Уголини, Роман за Ханибал, Суботица 1962;
  • Д. Буцати, Една љубов, Суботица 1965

Награда Марија Илиќ Агапова[уреди | уреди извор]

Наградата Марија Илиќ Агапова била основана во 2001 година и го добила името по првиот управител на Библиотеката на град Белград Марија Илиќ Агапова. Марија Илиќ Агапова е награда што ја доделува Градската библиотека на Белград на најдобриот белградски библиотекар. Наградата се доделува секоја година 11. јануари на денот на Библиотеката на град Белград.

Види повеќе[уреди | уреди извор]

  • Награда Марија Илиќ Агапова

Извори[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Перић 2009.


Литература[уреди | уреди извор]

Надворешни врски[уреди | уреди извор]