Марино

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
За истоименото село во Славонија, Хрватска, видете ја оваа статија.
Марино
Marino-MK.jpg

Влезот на Марино од страната на Кадино

Марино is located in Македонија
Марино
Местоположба на Марино во Македонија
Координати 41°59′35″N 21°35′27″E / 41.99306° N; 21.59083° E / 41.99306; 21.59083Координати: 41°59′35″N 21°35′27″E / 41.99306° N; 21.59083° E / 41.99306; 21.59083
Општина Илиден
Население 3533 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1041
Марино на општинската карта
Марино во Општина Илинден.svg

Атарот на Марино во рамките на општината
Commons-logo.svg Марино на Ризницата


Марино е населено место во Општина Илинден, во околината на градот Скопје.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Марино се наоѓа во Општина Илинден, сместено во Скопската Котлина. Места со кои се граничи се Јурумлери, Илинден, Кадино и Миладиновци.

Историja[уреди | уреди извор]

Значително зголемување на населението Марино доживува во педесетите години на ХХ век, со доселувањето на голем број луѓе од кривопаланечките села, а подоцна и од Куманово и Кратово.

Стопанство[уреди | уреди извор]

Население[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Марино живееле 100 жители, сите Македонци.[1]

Според послениот Попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 3.533 жители. Следува табела на националната структура на населението:[2]

Националност Вкупно
Македонци 3 396
Турци 0
Роми 0
Албанци 0
Власи 0
Срби 129
Бошњаци 0
останати 8

На табелата е прикажан националниот состав на населението низ сите пописни години:[3]

Година Македонци Албанци Турци Роми Власи Срби Бошњаци Ост. Вкупно
1948 220
1953 175 72 ... 5 252
1961 141 ... ... 97 ... 5 243
1971 316 ... 81 ... 3 400
1981 2.342 120 ... 41 2.503
1991 3.141 143 36 3.320
1994 3.205 148 1 3.359
2002 3.396 129 8 3.533

Родови[уреди | уреди извор]

Марино е македонско-српско село.

Според истражувањата од 1953 година, родови во селото се:

Србски

Македонски

  • Доселеници: Нешиќи (1 к.) доселени се во 1923 година од селото Кучевиште; Левајковиќи (1 к.) доселени се во 1925 година од селото Мирковци; Тапшаноски (2 к.) доселени се во 1928 година од селото Љубанци; Костовци (1 к.), Илијевци (1 к.) и Павлеви (1 к.) доселени се во 1941 година од селото Љуботен; Ѓоргијовски (1 к.) доселени се во 1941 година од селото Бунарџик; Арсовски (1 к.) доселени се во 1941 година од некое село во Овче Поле; Мирчевски (1 к.) доселени се во 1941 година од Тетово; Брзаковски (1 к.) доселени се во 1941 година од селото Љубанци; Симоноски (1 к.) доселени се во 1941 година од Скопје. Некои велат дека се православни Роми (поради темната кожа); Слезенкови (1 к.) доселени се во 1941 година од селото Љубанци; Цветаноски (1 к.) доселени се во 1941 година од скопското маало топанско; Топузовци (1 к.) доселени се во 1941 година од селото Љубанци; Кароски (1 к.) доселени се во 1941 година од селото Мирковци; Сурловски (1 к.) доселени се во 1941 година од селото Љубанци; Канчевски (1 к.), Кајевски (1 к.) и Цветковски (1 к.) доселени се во 1941 година од мијачкото село Галичник; Митрови (1 к.) доселени се во 1942 година од селото Љуботен. Таму биле доселени од селото Побожје, припаѓале на родот Радиќевци; Пешовци (1 к.) доселени се во 1946 година од селото Побожје; Трпчески (1 к.) доселени се во 1948 година од селото Горно Соње.[4]

Општествени установи[уреди | уреди извор]

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Кънчов, В. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, с.206
  2. Попис на населението, домаќинствата и становите во Република Македонија, 2002 - Книга X
  3. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година). База на податоци МАКСтат. Државен завод за статистика.
  4. Трифуноски, Јован (1964). Сеоска насеља Скопске котлине - развитак села, порекло становништво и привредне одлике V. Скопје: Филозофски факултет.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]