Прејди на содржината

Марван II

Од Википедија — слободната енциклопедија
Марван II
مروان بن محمد
Дирхам на Марван II
14-ти Калиф на Омејадскиот Калифат
На престол4 декември 744 – 6 август 750
ПретходникИбрахим ибн ал-Валид
НаследникПозицијата била укината
ал-Сафа (како абасидски калиф)
Роден(а)ок.691
Ел-Шам, Омејадски Калифат (денешна Сирија)
Починал(а)6 август 750 (возр. 59)
Мисир, Омејадски Калифат (денешен Египет)
Полно име
Марван ибн Мухамед ибн Марван
ДинастијаОмејади
ТаткоМухамед ибн Марван
ВероисповедИслам

Марван II ибн Мухамед бил четиринаесеттиот и последен калиф на Омејадската династија (744–750), чие владеење завршило со падот на Омејадите и воспоставувањето на Абасидскиот калифат.

Ран живот

[уреди | уреди извор]

Роден е околу 688 година, потекнувал од гранката на Омејадите во северна Сирија. Пред да стане калиф, служел како гувернер на Ерменија и Азербејџан, каде што стекнал воено искуство и репутација како способен командант. По соборувањето на Ибрахим ибн ал-Валид во 744 година, Марван II ја презел власта и се обидел да ја стабилизира империјата, која тогаш била во длабока криза.

Владеење

[уреди | уреди извор]

За време на неговото владеење, империјата била зафатена од постојани востанија и племенски конфликти. Најголем предизвик бил подемот на Абасидите, кои добиле широка поддршка во Хорасан и Ирак. Марван II се обидел да ја зацврсти својата власт со воени походи и административни реформи, но неговата позиција била ослабена од непопуларноста на Омејадите и од внатрешните поделби.

Клучниот момент бил битката кај Голаб (750), каде што силите на Марван II биле решително поразени од Абасидите. По поразот, тој побегнал во Египет, но бил фатен и убиен истата година. Со неговата смрт завршила владејачката историја на Омејадите во источниот исламски свет.

Сепак, дел од Омејадското семејство успеало да избега во Ал-Андалус (Шпанија), каде што во 756 година Абд ар-Рахман I ја основал Омејадската династија во Кордоба, која ќе владее неколку векови.

Марван II останува запаметен како последниот Омејадски калиф во Дамаск, чие владеење било обележано со постојани војни и пад на династијата. Тој е симбол на крајот на една ера и на преминот кон новата власт на Абасидите.