Манифестот на седумте
Манифестот на седумте (чешки: Manifest sedmi) — протест на седум уметници против болшевизацијата на Комунистичката партија на Чехословачка (КСЧ), по нејзиниот 5-ти Конгрес во 1929 година. Текстот бил напишан на иницијатива на Иван Олбрахт[1] и бил објавен како леток со наслов Комунистичките писатели до комунистичките работници. Се барало смена на новото раководство на партијата на Клемент Готвалд, која, според мислењето на потписниците, го загрозувала масовниот карактер и способноста за дејствување на Комунистичката партија.
Историја
[уреди | уреди извор]Во 1921 година била основана Комунистичката партија на Чехословачка (КСЧ). Во 1925 година, партијата одлучила да спроведе процес на болшевизација, таа сакала да го напушти патот кој дотогаш бил релативно слободарски и наместо тоа да ја прифати политиката на Коминтерната. Промената на политиката била запечатена со изборот на Клемент Готвалд за лидер на партијата на 5-тиот партиски конгрес во февруари 1929 година.[2] Меѓу другото, во иднина ќе требало да се нагласува политиката во уметноста.
Иницирани од Иван Олбрахт, седум уметници го објавиле Манифестот на седумте, најпрвин како леток наречен Spisovatelé komunisté komunistickým dělníkům (Комунистичките писатели до комунистичките работници).[3] Во овој манифест тие го изразиле својот страв дека планираната строга ориентација кон Москва ќе го загрози масовниот карактер на партијата и, како резултат на тоа нејзината способност да дејствува, во корист на „хаос на фракциите“; ова било, според манифестот, „самоубиствена политика“ заснована на грешките на сопствените другари.[3]
Седумте автори, поети и книжевни критичари биле:
- Иван Олбрахт
- Хелена Малирова (партнер на Иван Олбрахт)
- Станислав Костка Нојман
- Јозеф Хора
- Јарослав Сајферт
- Марија Мајерова
- Владислав Ванчура
Оваа декларација веднаш била остро осудена од раководството на партијата, а потписниците биле исклучени од партијата во март 1929 година.[4][5] Понатаму, тие биле критикувани и од други уметници кои ја задржале својата лојалност кон раководството. Zásadní stanovisko k projevu sedmi (Основна декларација за манифестот на седумте) била потпишана од Карел Тејге, Константин Библ, Витешлав Незвал, Вилем Завада, Франтишек Халас, Карел Конрад, Јиржи Вејл, Јулиус Фучик, Бедрих Вацлавек, Владимир Клементис, Лако Новомески и Војтех Тителбах.[6] Сепак, Константин Библ и Вилем Завада биле потпишани во овој документ без нивно знаење,[3] и некои од нив (како Клементис и Новомески) подоцна станале жртви на сталинистичка чистка по формирањето на Четвртата Чехословачка Република во 1948 година.
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Lexicon of Czech Literature 3 / I. Prague: Academia, 2000, pp. 664–671.
- ↑ Vykoupil, Libor (February 18, 2009). Ecce Homo - internal party coup in the Communist Party.
- 1 2 3 „Manifesto of the Seven“ (PDF). www.ucl.cas.cz (Czech). 1929. Посетено на April 28, 2010.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)"Manifesto of the Seven" (PDF). www.ucl.cas.cz (in Czech). 1929. Retrieved April 28, 2010.
- ↑ Kárník, Z. (2003). Czech lands in the era of the First Republic (1918-1938). Prague: Libri.
- ↑ Křížová, Adéla (2011). „Left Front in the historical context of the early 30s“ (PDF). theses.cz (чешки). Budweis: University of Budweis. стр. 12.
- ↑ „Basic Declaration on the Manifesto of Seven“ (PDF). www.ucl.cas.cz (Czech). 1929. Посетено на April 28, 2010.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)