Малонска киселина

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Малонска киселина
Skeletal formula of malonic acid
Ball-and-stick model of the malonic acid molecule
Назнаки
141-82-2 Yes check.svgОк
ChEBI CHEBI:30794 Yes check.svgОк
ChEMBL ChEMBL7942 Yes check.svgОк
ChemSpider 844 Yes check.svgОк
DrugBank DB02175 Yes check.svgОк
Jmol-3D слики Слика
Слика
PubChem 867
Својства
Хемиска формула C3H4O4
Моларна маса 104.06 g mol−1
Густина 1.619 g/cm3
Точка на топење

135 °C, 408 K, 275 °F

Точка на вриење

се распаѓа

Растворливост во вода 763 g/L
Киселост (pKa) pKa1 = 2.83[1]
pKa2 = 5.69[1]
-46.3·10−6 cm3/mol
Слични супстанци
Други анјони малонат
 Yes check.svgОк(што е ова?)  (завери)
Освен каде што е поинаку назначено, податоците се однесуваат за материјалите во нивната стандардна состојба (при 25 ° C, 100 kPa)
Наводи

Малонска киселина (систематско име на IUPAC: пропандионска киселина) е дикарбоксилна киселина со структура CH2(COOH)2. Јонизираната форма на малонската киселина, како и нејзините естери и соли, се познати како малонати. На пример, диетил малонатот е диетил естер на малонската киселина. Името на оваа органска киселина потекнува од грчкиот збор μᾶλον (malon) што значи "јаболко".

Биохемија[уреди | уреди извор]

Погрешно е верувањето дека малонската киселина се јавува со висока концентрација во цвекло. Студија од 1951 година, за составот на ракија од шеќерна репка, не открила присуство на малонска киселина.[2] Чистата малонска киселина на собна температура се јавува во форма на бели кристали. Во биохемиските процеси на клетката, таа е класичен пример за компетитивен инхибитор: ја инхибира сукцинат дехидрогеназата (комплекс II) во респираторниот електронско-транспортен синџир.[3]

Добивање[уреди | уреди извор]

Класичниот метод за добивање на малонска киселина започнува со хлороцетна киселина:[4]

Добивање на малонска киселина од хлорооцетна киселина.

Натриум карбонатот ја дава натриумовата сол која потоа реагира со натриум цијанид за да се добие сол на цијанооцетна киселина по пат на нуклеофилна супституција. Нитрилната група може да биде хидролизирана со натриум хидроксид до натриум малонат, а ацидификацијата на растворот ја дава како продукт малонската киселина. Индустриски, малонската киселина се добива со хидролиза на диметил малонат или диетил малонат.[5]

Малонската киселина за прв пат била синтетизирана во 1858 година, од страна на францускиот хемичар Виктор Десајгес (1800-1885) со оксидација на јаболкова киселина.[6]

Малонската киселина, исто така, може да биде произведена со ферментација на глукоза.

Органски реакции[уреди | уреди извор]

При реакција на кондензација со уреа, малонската киселина дава како продукт барбитурна киселина. Малонската киселина, исто така, често се користи како енолат во Кневенагелови кондензации за добивање на Мелдрумска киселина. Естерите на малонска киселина се користат и како -CH2COOH синтон во малонската естер синтеза.

Дериватот на коензим А, малонил-КоА, е важен прекурсор во биосинтезата на масните киселини, заедно со ацетил-КоА. Малонил-КоА се синтетизира од ацетил-КоА со дејство на ензимот ацетил-КоА карбоксилаза, по што малонатот се трансферира на ацил-носечкиот протеин (ACP) кој го додава на растечката верига на масната киселина која се синтетизира.[7]

Малонската киселина е позната и како компетитивен инхибитор на сукцинат дехидрогеназа, ензимот одговорен за дехидрогенација на сукцинат во Кребсовиот циклус.

Термохемиски податоци на кондензираната фаза[уреди | уреди извор]

Количина Вредност Единици Метод Коментар
ΔfH°цврста фаза -891.1 ± 0.4 кЈ/mol Ccb ALS[8]
ΔcH°цврста фаза -861.15 ± 0.63 кЈ/mol Ccb Соодветни ΔfHºцврста фаза = -891.02 кЈ/mol (едноставна пресметка од страна на NIST; нема Васбурн корекции); ALS[9]
ΔcH°цврста фаза -861.57 ± 0.63 кЈ/mol Ccb Соодветни ΔfHºцврста фаза = -890.61 кЈ/mol (едноставна пресметка од страна на NIST; нема Васбурн корекции); ALS[10]
S°цврста фаза,1 бар 149.00 J/mol*К N/A кристална состојба, II фаза; DH[11]

Топлински капацитет на цврста фаза при постојан притисок:

Cp,цврста (J/mol*К) Температура (К) Коментар
127.63 298.15 кристална состојба, II фаза; T = 10 до 370 К.; DH[12]

Малонска киселина во состав на овошје[уреди | уреди извор]

Малонската киселина е природна супстанца која се наоѓа во плодовите на голем број овошки. Кај агрумите, овошјето произведено со органско земјоделство содржи повисоки нивоа на малонска киселина отколку овошјето произведено со конвенционално земјоделство.[13]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 pKa Data Compiled by R. Williams (pdf; 77 kB) Архивирано 2010-06-02 во Wayback Machine.
  2. Stark, J. B.; Goodban, A. E.; Owens, H. S. (1 март 1951 г). Composition of Sugar Beet Liquors (на EN). „Industrial & Engineering Chemistry“ том  43 (3): 603–605. doi:10.1021/ie50495a018. ISSN 0019-7866. https://pubs.acs.org/doi/abs/10.1021/ie50495a018. 
  3. Pardee, A. B.; Potter, V. R. (1 март 1949 г). Malonate inhibition of oxidations in the Krebs tricarboxylic acid cycle. „The Journal of Biological Chemistry“ том  178 (1): 241–250. ISSN 0021-9258. PMID 18112108. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18112108. 
  4. „http://www.orgsyn.org/demo.aspx?prep=cv2p0376“ (на en). www.orgsyn.org. http://www.orgsyn.org/demo.aspx?prep=cv2p0376. посет. 8 јули 2018 г. 
  5. Production of malonic acid, 1942-09-22, конс. 2018-07-08 
  6. texte, Académie des sciences (France). Auteur du (1 јули 1858). „Comptes rendus hebdomadaires des séances de l'Académie des sciences / publiés... par MM. les secrétaires perpétuels“ (на fR). Gallica. https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k3004t/f76.image.langEN. посет. 8 јули 2018 г. 
  7. Nelson, David L.; Cox, Michael M. (2017-01-01) (на англиски). Lehninger Principles of Biochemistry (Seventh edition издание). New York NY: W. H. Freeman. стр. 811-826. ISBN 9781464126116. https://www.amazon.com/Lehninger-Principles-Biochemistry-David-Nelson/dp/1464126119/ref=dp_ob_title_bk. 
  8. Wilhoit, R.C.; Shiao, D., Thermochemistry of biologically important compounds. Heats of combustion of solid organic acids., J. Chem. Eng. Data, 1964, 9, 595-599.
  9. Wilhoit, R.C.; Shiao, D., Thermochemistry of biologically important compounds. Heats of combustion of solid organic acids., J. Chem. Eng. Data, 1964, 9, 595-599.
  10. Verkade, P.E.; Hartman, H.; Coops, J., Calorimetric researches. X. Heats of combustion of successive terms of homologous series: dicarboxylic acids of the oxalic acid series, Rec. Trav. Chim. Pays/Bas, 1926, 45, 373-393.
  11. Fukai, M.; Matsuo, T.; Suga, H., Thermodynamic properties of phase transitions in malonic acid and its deuterated analog, Thermochim. Acta, 1991, 183, 215-243.
  12. Fukai, M.; Matsuo, T.; Suga, H., Thermodynamic properties of phase transitions in malonic acid and its deuterated analog, Thermochim. Acta, 1991, 183, 215-243.
  13. „ORGANIC ACIDS CONCENTRATION IN CITRUS JUICE FROM CONVENTIONAL VERSUS ORGANIC FARMING“. www.actahort.org. https://www.actahort.org/books/933/933_78.htm. посет. 8 јули 2018 г. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]