Мали островски земји во развој

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Мапа на островски земји во развој.

Мали островски земји во развој (МОЗР) се група на земји во развој кои се мали островски земји кои имаат тенденција да споделуваат слични предизвици за одржлив развој. Овие вклучуваат мало, но растечко население, ограничени ресурси, оддалеченост, подложност на природни катастрофи, ранливост на надворешни шокови, прекумерна зависност од меѓународната трговија и кревки околини. Нивниот раст и развој се задржува и од високите трошоци за комуникација, енергија и транспорт, нерегуларни меѓународни количини на транспорт, непропорционално скапа јавна администрација и инфраструктура заради нивната мала големина и мала или никаква можност за создавање обемни економии.

МОЗР за првпат беа признати како посебна група на земји во развој на Конференцијата на Обединетите нации за животна средина и развој во јуни 1992 година. Акционата програма на Барбадос е произведена во 1994 година со цел да им помогне на МОЗР во нивните напори за одржлив развој. Канцеларијата на Високиот претставник на Обединетите нации за најмалку развиените земји, земјите во развој без излез на море и земјите во развој на малите острови ја претставува оваа група на држави.

Прифаќајќи ја одржливоста[уреди | уреди извор]

Многу МОЗР сега ја разбираат потребата да се придвижат кон ниско јаглеродните економии економии отпорни на климата, како што е утврдено во планот за спроведување на Карипската заедница (КАРИЦОМ) за развој. МОЗР честопати многу се потпира на увезените фосилни горива, трошејќи сè поголем процент од нивниот БДП на увоз на енергија. Обновливите технологии имаат предност да обезбедат енергија со пониска цена од фосилните горива и да ги направат МОЗР поодржливи. Барбадос е успешен во усвојувањето употреба на сончеви бојлери. Извештајот за 2012 година објавен од мрежата за знаење за клима и развој покажа дека нејзината индустрија за сончеви бојлери сега може да се пофали со над 50.000 инсталации. Овие заштедиле потрошувачи дури 137$ милиони од раните 1970-ти. Извештајот сугерираше дека искуството на Барбадос може лесно да се преслика во други МОЗР, со висок увоз на фосилни горива и изобилно сонце.[1]

Дополнително, спроведувањето на целите на Целта за одржлив развој 14 на Обединетите нации има потенцијал да ги зголеми економските придобивки од морските ресурси за МОЗР преку аквакултурата и одржливиот туризам.[2]

Список на МОЗР[уреди | уреди извор]

Во моментов, Одделот за економски и социјални работи на Обединетите нации наведува 57 мали островски држави во развој. Овие се поделени во три географски региони: Карибите;[3] Пацификот;[4] и Африка, Индиски Океан, Средоземното и Јужнокинеското Море (АИМС).,[5] вклучувајќи ги и здружените членови на регионалните комисии. Секој од овие региони има тело за регионална соработка: Карипската заедница, Форумот за Тихоокеански острови и Комисијата на Индискиот Океан, соодветно, на кои многу МОЗР се членки или придружни членки. Покрај тоа, повеќето (но не сите) МОЗР се членки на Алијансата на малите островски држави (АМОД), која извршува лобирање и преговарачки функции за МОЗР во рамките на системот на Обединетите нации. На мрежната страница на КОНТР (Конференција на Обединетите нации за трговија и развој) вели дека „ООН никогаш не утврдиле критериуми за утврдување на официјален список на МОЗР“, но одржува пократок, неофицијален список на своето мрежно место за аналитички цели.[6]

3-та меѓународна конференција на островкисте земји во развој Самоа, септември 2014 година.
Caribbean Pacific Africa, Indian Ocean, Mediterranean and South China Sea (AIMS)
 Ангвила[б 1][б 2][б 3]  Американска Самоа[б 4][б 5][б 3] Бахреин Бахреин[б 1][б 5]
 Антигва и Барбуда  Кукови Острови[б 3]  Зелен ’Рт

[б 5]

 Аруба[б 1][б 6]  СД Микронезија  Комори[б 7]
 Бахами  Фиџи  Гвинеја-Бисао[б 7][б 5]
Предлошка:BAR  Француска Полинезија[б 1][б 2][б 3]  Малдиви[б 6]
 Белиз  Гуам[б 4][б 5][б 3] Предлошка:MRI
 Британски Девствени Острови[б 1][б 2][б 3]  Кирибати[б 7]  Сао Томе и Принсипе[б 7][б 5]
 Куба[б 5]  Маршалски Острови  Сејшели
 Доминика  Науру  Сингапур[б 5]
 Доминиканска Република[б 6]  Нова Каледонија[б 1][б 2][б 3]
 Гренада  Ниуе[б 3]
 Гвајана  Северни Маријански Острови[б 1][б 5][б 3]
Хаити Хаити[б 7]  Палау
Јамајка Јамајка Папуа Нова Гвинеја Папуа Нова Гвинеја
 Монтсерат[б 1][б 3]  Самоа
 Холандски Антили[б 4][б 6][б 3]  Соломони[б 7]
 Порторико[б 1][б 6][б 3]  Источен Тимор[б 7][б 1][б 6]
 Свети Китс и Невис  Тонга
 Света Луција  Тувалу[б 7]
 Свети Винцент и Гренадини  Вануату[б 7]
 Суринам
 Тринидад и Тобаго
 Американски Девствени Острови[б 4][б 5][б 3]

Белешки[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Neither member nor observer of the Alliance of Small Island States
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Associate member of regional cooperation body
  3. 3,00 3,01 3,02 3,03 3,04 3,05 3,06 3,07 3,08 3,09 3,10 3,11 3,12 Not a member of the United Nations
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Observer of the Alliance of Small Island States
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 5,6 5,7 5,8 5,9 Neither member nor observer of regional cooperation body
  6. 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 Observer of regional cooperation body
  7. 7,0 7,1 7,2 7,3 7,4 7,5 7,6 7,7 7,8 Also a least developed country

Исто така види:[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Seizing the sunshine – Barbados’ thriving solar water heater industry, Climate & Development Knowledge Network, 17 September 2012.
  2. „Goal 14 targets“. UNDP (англиски). Посетено на 2020-09-24.
  3. „The Caribbean“. UN Department of Economic and Social Affairs (DESA). Архивирано од изворникот на 2016-09-19. Посетено на 26 January 2014.
  4. „The Pacific“. UN Department of Economic and Social Affairs (DESA). Архивирано од изворникот на 2016-09-19. Посетено на 26 January 2014.
  5. „The AIMS“. UN Department of Economic and Social Affairs (DESA). Архивирано од изворникот на 2016-09-19. Посетено на 26 January 2014.
  6. „UNCTAD´s unofficial list of SIDS“. UNCTAD. Посетено на 26 January 2014.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]