Мадс Микелсен
| Мадс Микелсен | |
|---|---|
.jpg) Микелсен во 2025 | |
| Роден(а) | Мадс Дитман Микелсен 22 ноември 1965 Копенхаген, Данска |
| Занимање | глумец |
| Активен период | 1996–сега |
| Сопружник |
Хане Јакобсен (в. 2000) |
| Деца | 2 |
| Роднини | Ларс Микелсен (брат) |
| Награди |
|
Мадс Дитман Микелсен[1] (роден на 22 ноември 1965 година) е дански актер. Тој се здобил со слава во Данска како актер по неговите улоги како Тони во првите два филма од филмската трилогија Пушер (1996, 2004), детективскиот наредник Алан Фишер во телевизиската серија Рејсехолдет (2000–2004), Нилс во Отворени срца (2002), Свенд во Зелените касапи (2003), Иван во Адамовите јаболка (2005) и Јакоб Петерсен во После венчавката (2006).
А.О. Скот од Њујорк тајмс забележал дека на холивудската сцена, Микелсен „станал сигурен карактерен актер со интригантна улога“, но изјавил дека на домашен фронт „тој е нешто друго: ѕвезда, аксиома, лице на повторното оживување на данското кино“.[2]
Микелсен бил роден на 22 ноември 1965 година во областа Остербро во Копенхаген, Данска, [1] син на Бенте (моминско Кристијансен) Микелсен и Хенинг Дитман Микелсен, возач на такси. Тој има постар брат, актерот Ларс Микелсен.[3]
Во младоста, тој тренирал гимнастика и сакал да се занимава со спорт, но потоа студирал танцување во Балетска академија во Гетеборг, каде што научил да зборува шведски.[4] За време на танцовата кариера, Микелсен ја запознал кореографката Хане Јакобсен, со која се оженил во 2000 година. Бил професионален танчер речиси една деценија, сè додека не почнал да студира драма на Театарското училиште во Архус во 1996 година.[5][6]
Личен живот
[уреди | уреди извор]Во 2000 година, Микелсен се оженил со кореографката Хане Јакобсен, со која бил во врска од 1987 година. Тие имаат две деца и два внуци.
Микелсен живеел во Копенхаген целиот свој живот и има резиденција на шпанскиот остров Мајорка, кој првпат го посетил кон крајот на 1990-тите.[7]
На доделувањето на наградите „Бамби“ во 2023 година во Минхен, Микелсен ја посветил својата награда „Бамби“ на својата внука Марија.[8]“.
Почести
[уреди | уреди извор]На 15 април 2010 година, Микелсен бил назначен за Витез од Редот на Данеброг.[9] Во април 2016 година, француската влада го назначила Микелсен за Витез од Редот на уметностите и литературата.[10]
Филмографија
[уреди | уреди извор]Филм
[уреди | уреди извор]| година | наслов | белешки |
|---|---|---|
| 1996 | Затвореник во стаклена куќа | Краток филм |
| Пушер | ||
| Кафе Хектор | Краток филм | |
| 1997 | Чуварот | |
| 1998 | Дива страна | |
| Ангел на ноќта | ||
| 1999 | Човекот што крвари | |
| Том Мерит | Краток филм | |
| 2000 | Трепкачки светла | |
| 2001 | Светот на Мона | |
| Треси го наоколу | ||
| 2002 | Јас сум Дина | |
| Отворени срца | ||
| Вилбур сака да се убие | ||
| 2003 | Now | Краток филм |
| Момче под палуба | ||
| Зелените касапи | ||
| Torremolinos 73 | ||
| 2004 | Крал Артур (филм) | |
| Пушер 2 | ||
| 2005 | Адамовите јаболка (филм од 2005 | |
| 2006 | После венчавката (филм) | |
| Прага | ||
| Излез | ||
| Казино Ројал (филм) | ||
| 2008 | Пламен ии Цитрон | |
| 2009 | Коко Шанел и Игор Стравински | |
| Валхала Рајзинг | ||
| Вратата | ||
| 2010 | Судие на Титани | |
| Мумини и потера по комети | Глас | |
| 2011 | Тројца мускетари | |
| 2012 | Кралска Афера | |
| Лов (филм) | ||
| Продолжи понатаму | ||
| 2013 | Чали Кантримен | |
| Доба на востание: Легендата за Мајкл Колхас | ||
| 2014 | Спасението | |
| 2015 | Мажи и кокошки (филм од 2015) | |
| 2016 | Доктор Стрејнџ | |
| Фантом | Краток филм | |
| Роуг 1 | ||
| 2018 | Арктик | |
| На портата на вечноста | ||
| 2019 | Поларно | |
| 2020 | Уште една тура (филм) | |
| Јавачи на правда | ||
| 2021 | Одечки хаос | |
| Враќањето на козата II: Нов светски поредок | Краток филм | |
| 2022 | Фантастични ѕверови: Тајните на Дамблдор | |
| 2023 | Индијана Џонс и артефактот на судбината | [11] |
| Ветената земја | ||
| 2024 | Муфаса: Кралот лав | Глас |
| 2025 | Север | |
| Последниот викинг |
Телевизија
[уреди | уреди извор]| Година | Наслов | Улога | Белешки |
|---|---|---|---|
| 2000–2004 | Рејсехолдет | Алан Фишер | 32 епизоди |
| 2005 година | Џули | Харалд | 6 епизоди |
| 2005 година | Кловн | Мадс | Епизода: „Ул. 44“ |
| 2013–2015 | Ханибал | Д-р Ханибал Лектор | 39 епизоди |
Музички видеа
[уреди | уреди извор]| Година | Уметник | Наслов | Улога |
|---|---|---|---|
| 2009 година | Џокерен | „Сиг Да“ | Машка главна машка улога |
| 2011 година | Солстафир | „Џакнин“ | Викинг |
| 2015 година | Ријана | „Бич бетер хев мај мани“ | Сметководителот |
Наводи
[уреди | уреди извор]- 1 2 Празен навод (help)
- ↑ Scott, A. O. (16 August 2012). „Great Dane“. The New York Times. Посетено на 4 May 2015.
- ↑ Transcript of Part 1 of Error on call to Template:Cite interview: Parameter subject (or last) must be specified Documentary in German, transcript in English.
- ↑ "Med Mads på mammas gata", DN.se, 21 September 2007. (на шведски) Retrieved 30 May 2013.
- ↑ Празен навод (help)
- ↑ "Mads Mikkelsen", Den Store Danske. (на дански) Retrieved 30 May 2013.
- ↑ „Mads Mikkelsen: A Great Dane“. Living on Mallorca (англиски). 12 December 2018. Посетено на 30 June 2021.
- ↑ dpa (2023-11-17). „Auszeichnung: Schauspieler Mads Mikkelsen widmet Bambi seiner Enkelin“. Die Zeit (германски). ISSN 0044-2070. Посетено на 2023-11-19.
- ↑ Ritzau (22 September 2012). „Mads Mikkelsen og Wilbek slås til riddere“ [Mads Mikkelsen and Wilbek Made Knights]. B.T. (дански). Berlingske Media. Посетено на 27 December 2016.
- ↑ „Les Danois Mads Mikkelsen et Thomas Vinterberg décorés par la France“. Le Figaro (француски). 29 April 2016. Посетено на 11 May 2016.
- ↑ Rooney, David (2023-05-19). „'Indiana Jones and the Dial of Destiny' Review: Harrison Ford Cracks the Whip One Last Time in a Final Chapter Short on Both Thrills and Fun“. The Hollywood Reporter (англиски). Посетено на 2023-05-19.