Луково (Струшко)

Од Википедија — слободната енциклопедија
(Пренасочено од Луково (струшко))
Прејди на: содржини, барај
Луково
Dolno-Lukovo.jpg

Поглед на селото Долно Луково од црквата Св. Ѓорѓија

Луково се наоѓа во Republic of Macedonia
Луково
Местоположба на Луково во Македонија
Координати 41°20′57″ СГШ 20°36′16″ ИГД / 
Регион Дримкол
Општина Општина Струга
Население 447 жит.
(поп. 2002)
Надм. вис. 821 м
Commons-logo.svg Луково на Ризницата

Луково е село во Општина Струга, во областа Дримкол, на патот помеѓу Струга и Дебар.

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Луково се наоѓа во областа Долни Дримкол, на источните падини на планината Рујница која е северна огранка на Јабланица. Се состои од две маала: Горно и Долно. Селото е оддалечено 26 километри северно од Струга и 28 километри јужно од Дебар.

Историja[уреди | уреди извор]

Економија[уреди | уреди извор]

Население[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Луково живееле 890 жители, сите Македонци.[1]

Според секретарот на бугарската егзархија Димитар Мишев, („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 година во Луково имало 816 Македонци, егзархисти.[2]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 447 жители. Следува табела на националната структура на населението:[3]

Националност Вкупно
Македонци 444
Турци 0
Роми 0
Албанци 0
Власи 0
Срби 1
Бошњаци 0
Други 2

На табелата е прикажан бројот на населението во сите пописни години: [4]

Година 1900 1905 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 890[1] 816[2] 772 871 990 1.025 683 526 511 447

Луково постојано бележи константен пад на населението, преминувајќи од голема во средна по големина населба. Најголемото намалување на бројот на жители се забележува меѓу пописните години 1971 и 1981 кога од 1.025 жители, бројот се намалил на 683, или 33,3 % помалку во однос на претходниот попис.

Родови[уреди | уреди извор]


Проблеми со пуштањето? Помош.

Селото Луково од секогаш па до денес во целост е населено со Македонци од православна христијанска вероисповед. За старински односно староседелски родови се сметаат: Петановци (слават Света Петка) знаат каде им била куќата на најстарото селиште на Рујница, а се селеле и повремено живееле и во Дренок и Модрич; Мурџовци и нивната родовска гранка Петлевци (слават Свети Никола) претходно живееле во Долно Луково но околу 1880-тите се преместиле во горното маало; Милевци (слават Св. Петка); Коловци (слават Св. Петка); Маџовци (слават Св. Петка); Пеповци (слават Св. Никола); Баловци (слават Св. Ѓорѓи) нивните претци ненамерно го запалиле „манастирот Св. Ѓорѓи“ на десната страна на Црн Дрим, а претходно се презивале Габровци; Велковци (слават Св. Архангел); Шуминовци (Св. Петка) порано се презивале Марковци како што сега се презива една родовска огранка[5]. Доселенички родови во Луково се: Богадановци порано наречени Капешевци (слават Св. Ѓорѓи), а нивна родовска огранка се Лескаровци кои го добиле презимето по тоа што преминале во Горно Луково „в леска“, одамна се иселиле од нивната старина бидејќи нивен предок во одмазда убил „Турци“ кои му убиле татко или брат, по што поради пронаѓање на трагата се преселувал(е) во Стеблево и Клење во Голо Брдо пред да се доселат во Луково; Ѓурѓиноски (слават Св. Архангел) по потекло се од пределот Љусња во Албанија каде веќе нема христијани; Видичевци и Великичевци (слават Св. Варвара и Св. Сава) двата рода се доселиле од Гора (Призренско) првин на старото селиште Горно Село но не и на селиштето Руjница; Ѓоневци (слават Св. Варвара) според преданието нивните предци некое време живееле во селото Ѓоновица кај Гостивар од каде се доселиле и веројатно го носат родовското презиме; Јанчевци (слават Св. Никола) по потекло се од селото Јанче во пределот Долна Река во долината на Радика од каде пред 270 години се доселил нивниот предок Стефо. Заедничко потекло со нив имаат и Бојовци и Бојковци кои со нив се сметаат за еден род; семејствата Јовчевци, Мојсовци, Стрезовци и Шапардановци (слават Св. Архангел) се еден род кои имаат заедничко потекло од околината на Скадар од каде се растуриле 8 браќа поради некое убиство порано ги носеле и родовските презимиња Карадакци, Дамјановци и Грандобуровци; Ложанковци (слават Св. Никола) се доселиле пред повеќе од 120 години од селото Ложани во полето кај Струга откако го убиле својот бег кој им дошол во куќата воочи на слава и им ги искршил грнците со подготвени јадења за славата; Допчевци (слават Св. Никола) нивниот предок Постол дошол пред околу 140 години од селото Клење во Голо Брдо; Добричевци (слават Св. Архангел) се со непознато потекло[5]. Изумреле по машка лоза, но биле обновени со домазети родовите: Опашкаровци, Волчевци, а кај Пеповци дошол некој Милош кој се доселил од Требиште во Голо Брдо како Мустафа Ајлазовски, но во 1918 тука се покрстил и останал как домазет[5].

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Зградата на основното училиште во Луково

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 Васил Кънчов. „Македония. Етнография и статистика“. София, 1900, стр. 253.
  2. 2,0 2,1 D.M.Brancoff. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, р.184-185.
  3. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  4. Население на Република Македонија според изјаснувањето за етничката припадност, по населени места, според пописите на население 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 1994 и 2002 година (согласно територијалната организација од 1996 година) *Државен завод за статистика http://makstat.stat.gov.mk.
  5. 5,0 5,1 5,2 Филиповиќ, Миленко (1939) (на српски). Дебарски Дримкол. Скопје. стр. 138–141. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]