Луковец

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Луковец
Σωτήρα
Фудбалско игралиште во Луковец
Фудбалско игралиште во Луковец
Луковец is located in Грција
Луковец
Луковец
Местоположба во областа
Луковец is located in Воден (општина)
Луковец
Местоположба на Луковец во општината Воден и областа Централна Македонија
Координати: 40°51.40′N 22°02.71′E / 40.85667° СГШ; 22.04517° ИГД / 40.85667; 22.04517Координати: 40°51.40′N 22°02.71′E / 40.85667° СГШ; 22.04517° ИГД / 40.85667; 22.04517
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругПостол
ОпштинаВоден
Општ. единицаВоден
Надм. вис.&10000000000000440000000440 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно205
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)
Црквата „Св. Петка“ во Луковец

Луковец или Луковиц (грчки: Σωτήρα, Сотира, до 1926 година Λούκοβιτς, Луковец[2]) — село во Воденско, Егејска Македонија, денес во општината Воден на Постолскиот округ во Централна Македонија, Грција. Населението брои 205 жители (2011).

Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Луковец, се наоѓа во средишниот дел на Егејска Македонија, и тоа сесеверно од градот Воден. Во средината помеѓу селата: Почепнна север, Врбенинна исток, Самар на југ и Волкојанево на запад. Овие обиколни села ја сочинуват Заедницата на локална самоуправа — Луковец. Пред ова, трето место, селото имало предходни две локации, од кои првата била во месноста на Ушанци, а вторта во месноста на Тополите кај Пожаренскиот пат. Првото место е нај стара и датира од п.н.е. Потврдена со архиолошките ископани предмети, како и втората. Првата напуштена поради страв од духови, а втората поради напаст од мравки.

Според географската положба селото зафаќа видно место во овој простор, заради тоа што представува папочна врска која ги поврзува со патна инфраструктура градовите: на југ со Воденскиот вилает и на север со Мегленската Котлина и градчето Сбоцко со постојана автобуска линија на секој два часа во денот.

Селото Луковец има интересна конфигурација на земјиштето, неговиот западен, северозападен и југозападниот предел претежно е пошумен и таа со пошумена површина која изнесува околу 75%. Додека останатата површина од 25% е обработлива, на која се одгледуваат претежно житни култури. Додека источниот предел, североисточниот и југоисточниот предел главно е рамничарски со 75% обработливи ниви,а 25% се мали ритчиња пошумени со разновидна шума: даб,габер, брест, смрека и други грмушести растенија. На обработливите површини покрај житните култури застапени се градинарските и индустриските како на пример: сусамот, конопот и др.

Од географска гледна точка е интересен западниот и југозападниот предел со тоа што тука се наоѓаат трите планински врвови, подредени како на оптегнат конец, почнувајќи од: Кобилица кој е претставен со 649 метри надморска висина, се наоѓа над селото Луковец, кое пак е распослан на надморска висина од 375 метри. Овој врв претставува и војностратегиски објект. Како нај висок врв во Мегленската Област. Во Втората светска војна германските стратези го користеа како објект од кој се контролираат сите настани од воен карактер.

Другите два планински врвови се јужно од Кобилица југозападно од селто: Бомбацина со 592 метри висина и БУДИМ со 592 метри висина. Планинскиот врв Кобилица има карактеристична форма, со тоа што претставува пресечен конус, има рамна површина која на неговата највисока точка изнесува околу четири декари. Токму овој податок покажува дека овој планински врв да биде искористен како војностратегејски објект. Неговата северна страна е густо пошумена со дабова шума од видот облика. Ова северна страна се спушта со косина од 10% сè до Балинов Дол, овој дол продолжува на исток се до Лошиот Дол северно од селото. На овој теснец 1942 год. е извершена заседа на германскиот конвој од возила. Настанот бил изрежиран од раководството на ЕЛАС, за да ги предизвика германските единици да го запалат селото и да ги стрелаат мажите.

Источната косина на кобилица е нешто поблага од северната и се спушта да селото, ретко е пошумена, застапени се грмушести шумски растенија: смрека, капина, шипика, трлинка и др, на дел од ова стрмнина подигнати се и лозови насади.

Јужната падина на Кобилица се спушта уште поблаго од предходните, обрасната со многу ниски грмушасти шумски растенија расфрлани овде онде, и е одлична падина за испаша како за синиот така и за крупниот добиток. Ова падина е прилично долга, повеке од три километри. така што се спушта до Мутруните и Кривите Реки.

Западната падина на Кобилица е нешто слична со северната, и е пошумена со дабова шума од видот благун, жителите на селото овој даб го користат како огревно дрво. Карактерно за ова падина е тоа што спуштајќи се на запад преминува во рамничарски густо пошумен дел со дабова шума, спојувајќи се со атарот на Волкојанево и Кронцелево.

Врвот Бомбацина се издига јужно од селото Луковец со висина од 592 метри нема толкаво значение како Кобилица,и е оддалечено од селото Луковец на 2,5 километри. Северната и западната падина и се густо пошумени со дабова шума, заппадната се спушта со поголема косина од 10% сè до Леските каде преминува во обработливи површини.

Јужната падина е сосема блага косина и после неколку ниви пременува во густо пошумена површина. Источната падина на Бомбацина се карактеризира со околу 10-постотна стрмнина, спуштајки се источно минува низ Биково Ѓубре сè до Врлија каде се наоѓа рудникот на гранит во месноста Врлија преминувајќи преку џадето во правецот Воден - Луковец.- Будим е нешто југоистчно од Бомбацина, со висина од 592 метри, неговата северна страна е доста стрмна и преминува во амвис, токму тука се наоѓа големиот извор на вода, Главата, Составот на овој планински врв му е од крупен, бел, варовит камен, а неговата површина е обрасната со специфичното повекегодишно зимзелено растение, се смета како ендомично растение, има среден поголемина лист, мазен и сунгерасто дебел лист издржлив на високи температури. Западната страна се спушта до Касидова Падина, продолжувајќи кон Скрката, кој е предел со густ варовит камен.

Источната падена густо пошумена со дабова шума, спуштајќи се минува преку земјениот пат Црвеникот низ Коската, до патот -Воден - Луковец - Меглен. Во продолжение Широката Орница и така на исток сè до Црешите, а сосема на југоисток се издига висорамнината Гола Глава.

Историja[уреди | уреди извор]

Резултат на вака намалениот броj на жители во прикажаните села е Граѓанската војна во Грција, која се водела од 1945 до 1949 г. Во 1936 г. грчката полиција во селото наопачки го обесила мештанинот Кољо Марков , ставајќи му варени жешки јајца под мишките. Во 1942 г. селото за малку се спасило од опожарување и стрелање на машкото население од Германците во месноста Вртоп заради извршената блокада и убиените германски војници во месноста Лошиот Дол.

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Секој 2 мај во годината ва Луковец се одржуваат културни манифестации во чест на спасувањето на жителите од ова село од напаста на мравките за време на неговото опстојување во месноста Тополите.

На оваа културна манифестација покрај учеството на играорните и пејачките групи од селото Луковец учествуваат и групи од Воден и соседните села.

За припреми и одржување на манифестациите се грижи одбор од селото и со помош од Одборот за култура и други културни манифестации од градот ВОден.

Население[уреди | уреди извор]

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 431 226 205
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Самоуправа и политика[уреди | уреди извор]

Селото припаѓа на општинската единица Воден со седиште во истоимениот град, која припаѓа на поголемата општина Воден, во округот Постол. Воедно, селото е дел од општинскиот оддел Луковец, во кој спаѓаат и селата Волкојанево, Почеп и Самар.

Наводи[уреди | уреди извор]