Лужички студии
Лужички студии — академска дисциплина што се занимава со лужичкиот јазик и литература.[1][2] Тоа претставува подобласт на славистиката.
Моментална ситуација
[уреди | уреди извор]Единствениот институт за студии по лужички јазик се наоѓа на Универзитетот во Лајпциг (германски: Institut für Sorabistik; горнолужички: Institut za sorabistiku).[1] Универзитетот во Потсдам ја објавува серијата Potsdamer Beiträge zur Sorabistik. Дополнително, лужичкиот институт спроведува истражувања во студиите по лужички јазик и на секои две години го објавува Lětopis, единственото списание за студии по лужички јазик.[3][4][5]
Студентите можат да стекнат диплома или да магистрираат по студии по лужички јазик на Универзитетот во Лајпциг. Понатаму, достапни се и степени за образование на лужички јазик.[6]
Историја
[уреди | уреди извор]Иницирана од Адолф Черни, лужичката литература се предава на Карловиот универзитет во Прага уште од 19 век. Од 1933 година, постела катедра за лужичка литература, првично држена од Јозеф Пата. Во 1842 година, Јан Петр Јордан, лужички лингвист, станал предавач по славистика со посебен фокус на лужичкиот јазик во Лајпциг.[7][4]
Историјата на институционализираните студии по лужички јазик започнала во 1950-тите години со создавањето на Лужичкиот етнолошки институт во Бауцен и Институтот за студии по лужички јазик во Лајпциг.[5][1]
За разлика од студентите од повеќето помали академски дисциплини, дипломираните студенти по лужички јазик се барани во Лужица, бидејќи покраините Саксонија и Бранденбург гарантираат дека се достапни часови по лужички јазик.[8][9]
Значајни луѓе
[уреди | уреди извор]- Адолф Черни (1864–1952) од Чешка;
- Јан Арношт Смолер (1816–1884) од Германија;
- Хајнц Шустер-Шевц (1927–2021) од Германија;
- Едвард Ворнар (роден 1966) од Германија.
За понатамошно читање
[уреди | уреди извор]- Zeil, Wilhelm (1996). Sorabistik in Deutschland: eine wissenschaftsgeschichtliche Bilanz aus fünf Jahrhunderten. Schriften des Sorbischen Instituts (германски). 12. Bautzen: Domowina-Verlag. ISBN 3-7420-1679-2.
Наводи
[уреди | уреди извор]- 1 2 3 Werner, Christian (27 May 2005). „Orchideenfach Sorabistik: Bloß keine Ostereier“. Der Spiegel (германски). ISSN 2195-1349. Посетено на 11 March 2023.
- ↑ Dignös, Eva (25 August 2020). „Ungewöhnliche Studienfächer: Sorabistik“. Süddeutsche Zeitung (германски). Посетено на 11 March 2023.
- ↑ „Podstupimske pśinoski k Sorabistice = Potsdamer Beiträge zur Sorabistik“. Universität Potsdam. Посетено на 11 March 2023.
- 1 2 Scholze, Dietrich. „Sorabistik“. Sorabicon (германски). Serbski Institut. Посетено на 11 March 2023.
- 1 2 „Sorabistik“. Portal Kleine Fächer (германски). Посетено на 11 March 2023.
- ↑ „Studienangebot“. Universität Leipzig (германски). Посетено на 11 March 2023.
- ↑ „Geschichte des Instituts“. Universität Leipzig (германски). Посетено на 11 March 2023.
- ↑ Michael, Mark (1 August 2010). „Sorabistik - ein Studienfach mit Jobgarantie“. Deutsche Welle (германски). Посетено на 11 March 2023.
- ↑ „Profil“. Universität Leipzig (германски). Посетено на 11 March 2023.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]- „Institut für Sorabistik an der Universität Leipzig“. Посетено на 16 July 2016.
- Christian, Werner (27 мај 2005). „Orchideenfach Sorabistik: Bloß keine Ostereier“. Der Spiegel (германски). Посетено на 11 March 2023.
- „Karlsuniversität in Prag, Sorabistik“. Посетено на 13 March 2011.