Лоран Мовињие
| Лоран Мовињие Laurent Mauvignier | |
|---|---|
 Мовињие во 2014 | |
| Роден(а) | 6 јули 1967 Тур, Франција |
| Националност | француска |
| Занимање | Писател (проза и драма) |
Лоран Мовињие (Тур, 6 јули 1967 ) — француски писател. [1] Добитник на Гонкуровата награда за 2025 година за „Празната куќа“. Брат е на режисерот Тиери Мовињие.
Животопис
[уреди | уреди извор]Откако студирал визуелни уметности на Високата школа за убави уметности во Тур, Лоран Мовињие одлучил да стане писател во 1990-тите, следејќи го советот на Танги Виел, негов пријател и романописец.[1] До денес, сите негови дела се објавени од издавачката куќа Едисион де Минуи (éditions de Minuit), каде што, заедно со Жан Ешноз, Жан-Филип Тусен, Мари Ндиaj и Ерик Шевиjар, Лоран Мовињие е поврзан со т.н. „Стил на Едисион де Минуи“.[2][3]
Дела
[уреди | уреди извор]Романи
[уреди | уреди извор]- Loin d'eux (Далеку од нив), Едисион де Минуи, 1999, – Награда Фенеон 2000
- Apprendre à finir (Да се научи да се заврши), Едисион де Минуи, 2000, – Награда Веплер 2001; Награда Интер Книга 2001
- Ceux d'à côté (Оние од соседството), Едисион де Минуи, 2002,
- Plus sale (Повалкано), Inventaire-invention, 2002,
- Seuls (Сами), Едисион де Минуи, 2004,
- Le Lien (Врска), Едисион де Минуи, 2005,
- Dans la foule (Во толпата), Едисион де Минуи, 2006, – Награда за роман на Фнак 2006 година
- Des hommes (Луѓе), Едисион де Минуи, 2009, – Prix Virilo 2009; Награда на книжарите 2010 година
- Un jour dans la vie (Еден ден во животот), édité par la librairie Passages, 2010,
- Ce que j'appelle oubli (Она што го нарекувам заборав), Едисион де Минуи, 2011,
- Autour du monde (Околу светот), Едисион де Минуи, 2014, - награда Америго-Веспучи 2014
- Retour à Berratham (Враќање во Бератам), Едисион де Минуи, 2015
- Histoires de la nuit (Ноќни раскази), Едисион де Минуи, 2020
- La Maison vide (Празната куќа), Едисион де Минуи, 2025 – Награда Гонкур 2025, меѓу другите награди
Книжевни награди
[уреди | уреди извор]- 2000: Награда Фенеон
- 2001: Награда Веплер
- 2001: Награда за книга Интер
- 2006: Награда за роман на Фнак
- 2010: Награда на книжарите
- 2014: Награда Америго-Веспучи
- 2025: Награда Гонкур
Наводи
[уреди | уреди извор]- 1 2 Bisson, Julien (December 14, 2009). „An Interview with Laurent Mauvignier“. France Today. Архивирано од изворникот на 2015-04-17. Посетено на 2015-04-09.
- ↑ Bertrand, Michel; Germoni, Karine; Jauer, Annick (2014). Existe-t-il un style Minuit ?. Université de Provence. стр. 274. ISBN 978-2853999397.
- ↑ Voisset-Veysseyre, Cécile (6 January 2015). „Peut-on parler d'un style Minuit?“. Slate.fr. Посетено на January 6, 2015.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]- Официјална веб-страница на Мовињие (на француски)