Лиљаново

Од Википедија — слободната енциклопедија
Лиљаново
Лиляново
Лиљаново is located in Бугарија
Лиљаново
Лиљаново
Местоположба во областа
Лиљаново is located in Пиринска Македонија
Лиљаново
Местоположба на Лиљаново во Општина Свети Врач и Благоевградската област
Координати: 41°37′N 23°19′E / 41.617° СГШ; 23.317° ИГД / 41.617; 23.317Координати: 41°37′N 23°19′E / 41.617° СГШ; 23.317° ИГД / 41.617; 23.317
ЗемјаБугарија
ОбластБлагоевградска област
ОпштинаСвети Врач
Површина
 • Вкупна76.502 км2 (29,538 ми2)
Надм. вис.&10000000000000676000000676 м
Население (2015)
 • Вкупно223
 • Густина0,0.029/км2 (0,0.075/ми2)
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (ЛСВ)EEST (UTC+3)
Пошт. бр.2809
Повик. бр.074325

Лиљановосело во Светиврачко, Пиринска Македонија, денес во општината Свети Врач на Благоевградската област, југозападна Бугарија.

Географија и местоположба[уреди | уреди извор]

Селото Лиљаново се наоѓа на 10 километри североисточно од Свети Врач. Селото се наоѓа на надморска висина од 676 метри. Атарот на селото зафаќа површина од 76.502 км2.

Историја[уреди | уреди извор]

Османлиско Царство[уреди | уреди извор]

Во „Етнографија на Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Лиљаново (Lélianovo) е село со 38 семејства и 120 Македонци[1][2].

Во 1891 година Георги Стрезов за селото напишал:

Лиљаново, село на СЗ од Мелник, 6 часа пат. Имат си црва, во која се чита на грчки. Куќи 85, само Бугари.[1][3]


Според статистиката на Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во 1900 година селото имало 412 жители, сите Македонци[1][4].

Бугарија[уреди | уреди извор]

По крајот на Балканските војни, селото било вклучено во составот на Бугарија.

Население[1][5][уреди | уреди извор]

Население на Лиљаново по попис[5]
Година 1934 1946 1956 1965 1975 1985 1992 2001 2011 2015
Жители 190 252 269 259 206 218 207 190 196 223
Население по возраст
од 2011 година
[6]:

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  2. Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г., Македонски научен институт, София, 1995, стр. 142-143.
  3. Стрезов, Георги. Два санджака от Източна Македония. Периодично списание на Българското книжовно дружество в Средец, кн. XXXVII и XXXVIII, 1891, стр. 24.
  4. Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 189.
  5. 5,0 5,1 (бугарски) https://web.archive.org/web/20160304125710/http://www.nsi.bg/nrnm/show9.php?sid=2212&ezik=bul. Архивирано од за населението на с. Лиляново , общ. Сандански, обл. Благоевград изворникот Проверете ја вредноста |url= (help) на 2016-03-04. Посетено на 2018-02-04. Отсутно или празно |title= (help)
  6. „Национален статистически институт. Население по области, общини, населени места и възраст към 01.02.2011 г.“ (бугарски). Архивирано од изворникот на 2013-08-14. Посетено на 2012-03-18.