Лично архивирање

Лично архивирање ― гранка на архивистиката и генеалогијата, насочена на собирање и зачувување на личните документи на поединецот и други документарни материјали, воглавно од страна на засегнатите лица. Често е поврзувано со семејната историја, кога семејните историчари се занимаваат со собирање на сопствената жива историја за да ја остават како наследство за идните поколенија.^[1] Оваа гранка на семејната историја е поврзана со растот на активности како што се фотографирање и скенирање на записи, кои имаат за цел да зачуваат материјали надвор од нивниот првобитен животен век.

Современото лично архивирање често се занимава со дигитално зачувување, особено со собирање на содржината на поединецот од мрежните страници на социјалните медиуми и обезбедување на долгорочно зачувување на истата. Ова често се занимава со преселба на дигитална содржина, како средство за зачувување, наместо со традиционалните задачи за зачувување на хартиени записи.^[2]

Облик и мотивација

Поединци вклучени во личното архивирање ги сметаат сите медиуми за релевантни извори сè додека тоа се однесува на животот, сеќавањата и искуствата на една личност. Поголемиот дел од материјалот е пишан, фотографски, аудио или видео по природа. Тие искуства можат да се однесуваат на нивните животи, на оние на живи роднини или предци. Оние кои се вклучени во оваа практика, исто така, ги гледаат своите животни искуства како потенцијален извор на историски и културни записи, како и можност лично да ги преживат тие моменти. Многумина ја гледаат дигиталната доба како можност да остават побогато наследство за идните генерации.

Примери за лични архиви

Личните архиви можеби не секогаш се во насока на генеалогијата. Тие можеби не секогаш дури ни укажуваат на поединецот кој ја создал збирката. Личната архива може да има огромен спектар на содржини. На пример, едно лице може да ја смета својата збирка на записи за лична архива, а потоа друго лице може да ги смета своите сметки за хемиско чистење за достојни за чување. Еден таков пример за второто била глумицата Вивиен Ли. Она што ќе биде од интерес за истражување во иднина е непредвидливо. Сепак, сметките за перење на Ли дале увид во тоа како високата мода од средината на дваесеттиот век била зачувана и претставувана во јавноста.^[3]

Поврзано

Наводи

↑ Barratt, Nick (2010). Nick Barratt's guide to your ancestors lives. стр. 272. ISBN 978-1-84884-056-0.
↑ „Why everyone has to be a historian in the digital age“. BBC. 17 септември 2010. Архивирано од изворникот на 2014-05-28. Посетено на 13 март 2026.
↑ „Personal Archives: documenting the stories of our lives“. Financial Times. Посетено на 13 март 2026.

Дополнителни извори

Cox, Richard, Digital Curation and the Citizen Archivist (PDF), Архивирано од изворникот (PDF) на 2011-07-18, Посетено на 2026-03-13
Liana Bandziulis (15 јули 2014), „How to Download and Archive Your Social Media Memories“, Wired
„Saving Our Social Lives“, Student Chapter of the Society of American Archivists, University of North Carolina at Chapel Hill (blog), March 2015 + part 2

[1] Barratt, Nick (2010). Nick Barratt's guide to your ancestors lives. стр. 272. ISBN 978-1-84884-056-0.

[2] „Why everyone has to be a historian in the digital age“. BBC. 17 септември 2010. Архивирано од изворникот на 2014-05-28. Посетено на 13 март 2026.

[3] „Personal Archives: documenting the stories of our lives“. Financial Times. Посетено на 13 март 2026.

[1]

[2]

[3]