Прејди на содржината

Лисандро Мартинес

Од Википедија — слободната енциклопедија
Лисандро Мартинес
Мартинес со Аргентина во 2026 година
Лични податоци
Полно име Лисандро Мартинес[1]
Роден на 18 јануари 1998(1998-01-18) (28 г.)[2]
Роден во Гуалегвај, Аргентина
Држава Аргентина Аргентина
Висина 1.75 м[2]
Позиција Одбрана
Клупски податоци
Сегашен клуб Манчестер Јунајтед Манчестер Јунајтед
Број 6
Младинска кариера
2002–2006 Клуб Уркиза
2006–2014 Клуб Либертад
2014–2017 Њуелс Олд Бојс Њуелс Олд Бојс
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2017–2018 Њуелс Олд Бојс Њуелс Олд Бојс 1 (0)
2017–2019 Дефенса и Хустисија Дефенса и Хустисија 46 (3)
2019–2022 Ајакс Ајакс 74 (6)
2022– Манчестер Јунајтед Манчестер Јунајтед 79 (3)
Репрезентација
2016–2017 Аргентина Аргентина 20 8 (0)
2019 Аргентина Аргентина 23 2 (0)
2019– Аргентина Аргентина 35 (2)

Лисандро Мартинес (роден на 18 јануари 1998 г.) — аргентински фудбалер, играч од одбраната на Манчестер Јунајтед и на аргентинската репрезнтација.

Познат по прекарот „касапот“, тој е познат по својот агресивен стил на игра.[3]

Мартинес ја започнал кариерата во Њуелс Олд Бојс, а во 2017 година се преселил во Дефенса и Хустисија, првично на позајмица. Во 2019 година тој потпишал за Ајакс, каде што забележал вкупно 120 настапи во текот на три сезони и освоил две титули во првата холандска лига и една титула во холандскиот куп. Во сезоната 2021–22, Мартинес ја освоил наградата за најдобар играч на Ајакс.

Мартинес настапувал за Аргентина на младинско ниво, а за сениорската репрезентација дебитирал во март 2019 година, и бил дел од составите на Аргентина кои ги освоиле Копа Америка 2021, Финалисима 2022, Светското првенство 2022 и Копа Америка 2024.

Технички карактеристики

[уреди | уреди извор]

Мартинес првенствено игра како централен бек, иако може да игра и како лев бек и како одбранбен играч за врска, бидејќи на тие позиции играл во одреден период во Дефенса и Хустисија и Ајакс.[4][5] Тој е централен бек кој добро ја контролира топката и е познат по прецизните додавања и смиреноста со топката.[6][7] Во сезоната 2021–22 во холандската прва лига, тој имал највисок просек на додавања по 90 минути од сите играчи во лигата.[8] Пред да го потпишат, скаутите на Ајакс го опишале Мартинес како левак кој добро игра со топката, кој е „цврст како карпа“ и поседува победнички менталитет.[9] Во Манчестер Јунајтед, неговите настапи довеле до споредби со поранешниот играч Немања Видиќ, при што самиот Видиќ го пофалил Мартинес за неговото агресивно бранење и лидерство на теренот.[10][11] И покрај тоа што со 175 сантиметри се смета за релативно низок за одбранбен играч, тој е ефикасен во воздушните дуели.[12]

Клупска кариера

[уреди | уреди извор]

Њуелс Олд Бојс

[уреди | уреди извор]

Роден во Гуалегвај, Ентре Риос, Мартинес минал низ локалните младински школи на Клуб Уркиза и Клуб Либертад, а потоа се префрлил во младинските категории на Њуелс Олд Бојс.[13][14] Својот прв професионен настап за Њуелс, Мартинес го имал во последното коло од Примера Дивисион во сезоната 2016–17, одигрувајќи го целиот натпревар во поразот од 2–0 од Годој Круз.[15][16]

Дефенса и Хустисија

[уреди | уреди извор]

Во август 2017 година, Мартинес му се приклучил на аргентинскиот премиерлигаш Дефенса и Хустисија на позајмица.[17][18] Неговиот прв настап за Дефенса бил на 13 октомври, во поразот од Сан Лоренцо.[16] Два натпревари подоцна, тој го постигнал својот прв сениорски гол во победата на гости против Темперли.[16][19] Дефенса и Хустисија откупила 50% од правата на Мартинес во јуни 2018 година.[20]

Во сезоната 2018–19, Мартинес забележал 25 настапи и постигнал два гола во аргентинската Примера Дивисион.[21] На 17 септември 2018 година, тој го постигнал победничкиот гол за Дефенса и Хустисија во победата од 1–0 над Росарио Сентрал.[22] На 3 декември 2018 година, тој го постигнал израмнувачкиот гол во 89. минута против Уракан, за конечни 1–1.[23] Во истата сезона, Дефенса и Хустисија го остварила највисокиот пласман во историјата на клубот до тој момент, завршувајќи на второто место во Примера Дивисион.[24]

На 17 мај 2019 година, Дефенса и Хустисија објавила дека постигнала договор со холандскиот клуб Ајакс за трансфер на Мартинес, вреден 7 милиони евра.[25] На 20 мај, Ајакс го потврдил трансферот, кој бил реализиран на 1 јули. Мартинес потпишал четиригодишен договор со опција за продолжување за уште една година.[26] Мартинес го одиграл својот прв официјален наптрвар за Ајакс во холандскиот суперкуп против ПСВ Ајндховен, во кој Ајакс победил со 2–0 и го освоил трофејот.[16] На својот прв натпревар во првата холандска лига, против Емен, Мартинес бил избран за играч на натпреварот во победата на Ајакс од 5–0.[27] Мартинес го постигнал својот прв гол за Ајакс на 28 септември, кога го отворил резултатот во победата од 2–0 над Гронинген на Јохан Кројф Арена.[28] Тој повторно постигнал гол против Утрехт во ноември, во сезоната која била предвремено прекината поради пандемијата на КОВИД-19.[16]

На својот прв натпревар во сезоната 2020–21, Мартинес го постигнал својот трет гол за Ајакс во победата против РКЦ Валвајк.[16] Во текот на сезоната, тој постигнал уште два гола во првата холандска лига, против Херенвен и АЗ Алкмар. Вкупно, Мартинес ја завршил сезоната со 42 настапи во сите натпреварувања и со Ајакс ја освоил двојната круна во холандскиот фудбал.

Во сезоната 2021–22, Мартинес одиграл 37 натпревари за Ајакс во сите натпреварувања и постигнал еден гол, против Вилем II во победата од 5–0.[29] По завршувањето на сезоната, тој бил избран за играч на сезоната на Ајакс, а со клубот ја освоил првата холанска лига, што била 36-та шампионска титула на Ајакс.[30]

Манчестер Јунајтед

[уреди | уреди извор]
Мартинес со Манчестер Јунајтед во 2022 година

На 16 јули 2022 година било објавено дека Манчестер Јунајтед постигнал договор со Ајакс за трансфер на Мартинес во вредност помеѓу 47 и 49 милиони фунти, плус 8,5 милиони фунти во бонуси.[31] Трансферот официјално бил завршен на 27 јули, кога Мартинес потпишал петгодишен договор со клубот.[32] Следниот ден било потврдено дека тој ќе го носи дресот со број 6, кој последен го носел Пол Погба.[33] На 7 август, Мартинес го одиграл својот прв натпревар за Манчестер Јунајтед во поразот од 2–1 против Брајтон енд Хоув Албион во Премиер лигата.[34] Сепак, по настапите против ривалот Ливерпул и Саутхемптон, тој ја добил наградата за играч на месецот на Манчестер Јунајтед за август.[35] На 22 јануари 2023 година, Мартинес го постигнал својот прв гол за Манчестер Јунајтед во поразот од 3–2 против Арсенал на Емирати.[36] На 26 февруари, Мартинес го освоил својот прв трофеј со клубот, по победата над Њукасл Јунајтед во финалето на англискиот Лига-куп.[37] На 13 април, тој ја повредил десната нога на првиот натпревар од четвртфиналето на Лигата на Европа против Севиља. Следниот ден било потврдено дека тој се здобил со скршеница на петтата метатарзална коска на десното стапало и дека ќе го пропушти остатокот од сезоната.[38]

На почетокот од сезоната 2023–24, по натпреварот од четвртото коло во Премиер лигата против Арсенал на 3 септември 2023 година, Мартинес ја влошил повредата на стапалото, а на 29 септември Манчестер Јунајтед потврдил дека ќе отсуствува подолг период.[39] По четири месеци отсуство, тој се вратил на 14 јануари 2024 година, влегувајќи во игра како замена во ремито 2–2 против Тотенхем Хотспар.[40] На 4 февруари, на натпреварот против Вест Хем Јунајтед, тој бил заменет во 71. минута по судир со играчот на Вест Хем, Владимир Цоуфал.[41] Потоа било потврдено дека Мартинес се здобил со повреда на медијалниот колатерален лигамент на коленото и се очекувало да отсуствува најмалку осум недели.[42] Мартинес се вратил на терените на 25 мај, во финалето на ФА купот против градскиот ривал Манчестер Сити, каде што Јунајтед победил со 2–1 и ја освоил титулата.[43] Поради повредите и подолгите периоди на отсуство во текот на сезоната, Мартинес забележал 14 настапи во сите натпреварувања за Манчестер Јунајтед, од кои 11 во Премиер лигата, без постигнат гол.

На 5 јануари 2025 година, Мартинес го постигнал почетниот гол во ремито 2–2 против Ливерпул на Енфилд.[44] Тој станал првиот играч на Манчестер Јунајтед што постигнал гол на теренот на ривалот по Џеси Лингард во 2018 година, прекинувајќи ја серијата од пет лигашки гостувања на Енфилд без постигнат гол.[45] На 23 јануари, Мартинес асистирал за одлучувачкиот гол на Бруно Фернандеш во победата од 2–1 против Ренџерс во Лигата на Европа. На 26 јануари, неговиот одбиен удар му донел победа на Јунајтед од 1–0 против Фулам на Крејвен Котиџ.[46] Една недела подоцна, на 2 февруари, тој претрпел повреда на предниот вкрстен лигамент на натпреварот против Кристал Палас, поради што го пропуштил остатокот од сезоната.[47]

На 13 април 2026 година, Мартинес добил директен црвен картон за повлекување за коса на Доминик Калверт-Луин во поразот од 2–1 од Лидс Јунајтед и бил суспендиран на три натпревари.[48]

Репрезентативна кариера

[уреди | уреди извор]

Мартинес осумпати настапил за Аргентина за репрезентацијата под 20 години.[49] Тој четирипати настапил на Јужноамериканското првенство за играчи под 20 години 2017 во Еквадор,[16] при што првиот настап го имал против Венецуела во првата фаза.[49][14] Аргентина завршила на четвртото место и се квалификувала за Светското првенство под 20 години 2017 во Јужна Кореја.[50] Мартинес бил повикан во составот за Светското првенство под 20 години,[51] но не забележал ниту еден настап.[49] Тој настапил двапати за Аргентина за репрезентацијата под 23 години,[49] дебитирајќи во пријателската победа од 5–0 против Боливија во септември 2019 година.[52][53]

Мартинес во дуел со Дани Олмо во Финалето на Светското првенство 2026

Во март 2019 година, Мартинес го добил својот прв повик во сениорската репрезентација на Аргентина.[54] Својот прв натпревар за Аргентина, тој го одиграл против Венецуела на 22 март во Мадрид.[55] Мартинес забележал еден настап на Копа Америка 2021,[16] а Аргентина била првак.[56] Тој бил неискористена замена во победата на Аргентина од 3–0 над Италија во Финалисима 2022.[57] На Светското првенство 2022, Мартинес влегол од клупата против Австралија во осминафиналето, при што направил важна интервенција при еден од нападите на Австралија.[58] Мартинес бил во почетниот состав против Холандија во четвртфиналето, а влегол од клупата против Хрватска во полуфиналето.[59] Во финалето против бранителот на титулата Франција, тој бил неискористена замена, додека Аргентина победила со 4–2 на пенали и ја освоила својата трета светска титула.[60]

На 15 јуни 2024 година, Мартинес бил именуван во составот од 26 играчи за Копа Америка 2024.[61] Тој го постигнал својот прв репрезентативен гол во четвртфиналето против Еквадор, носејќи ја Аргентина во водство во натпреварот кој завршил 1–1, по што Аргентина победила на пенали.[62][63]

Мартинес бил именуван во составот од 26 играчи на Аргентина за Светското првенство 2026.[64] Тој го постигнал својот прв гол на светските првенства и асистирал за голот на Лионел Меси во победата од 3–2 по продолженија против Зелен ’Рт во шеснаесетфиналето.[65] Во осминафиналето против Египет, Мартинес го одиграл целиот натпревар во победата на Аргентина од 3–2, откако таа се вратила од негатива од 0–2.[66] Во четвртфиналето против Швајцарија, тој одиграл 120 минути во победата од 3–1 по продолженијата.[67] Во полуфиналето против Англија, Мартинес бил заменет во 71. минута, а Аргентина победила со 2–1 и се пласирала во финалето.[68] Во финалето против Шпанија, Мартинес бил во почетниот состав, но бил заменет во 43. минута поради повреда, а Аргентина загубила со 0–1 по продолженијата.[69]

  1. ↑ „UEFA Champions League 2021/2022: Booking List before Round of 16 Second Leg“ (PDF). UEFA. стр. 3. Архивирано од изворникот (PDF) на 3 јануари 2023. Посетено на 15 август 2022.
  2. 1 2 „Lisandro Martínez: Overview“. Premier League. Посетено на 15 август 2022.
  3. ↑ „'If I have to step over dead bodies, I'll do it': Lisandro Martinez explains why he's nicknamed 'The Butcher'“. 18 јули 2022.
  4. ↑ „Lisandro Martínez, de la infancia humilde en Gualeguay al lujo del Ajax goleador: "Estaría bueno que los futbolistas ayudemos más a los que lo necesitan"“. Clarín. 26 октомври 2020. Посетено на 27 декември 2020.
  5. ↑ „Ten exciting Champions League debutants to watch this week“. The Guardian. London. 17 септември 2019. Посетено на 18 септември 2019.
  6. ↑ „Transfer window: 10 bargain signings of the summer so far“. The Guardian. London. 3 јули 2019. Посетено на 8 јули 2022.
  7. ↑ „Ronaldo's bombshell shows how far Man Utd have fallen. It might be just what they need“. foxsports.com.au. 6 јули 2022. Посетено на 8 јули 2022.
  8. ↑ „Lisandro Martinez: Man Utd and Arsenal transfer target has shone for Ajax and offers brains, brawn and versatility“. Sky Sports. 13 јули 2022. Посетено на 13 јули 2022.
  9. ↑ „The first time we saw Martínez“. english.ajax.nl. 27 јули 2022. Посетено на 28 јули 2022.
  10. ↑ Murphy, Daniel (8 јануари 2023). „How Lisandro Martinez can solidify comparison to Manchester United legend“. Manchester Evening News. Посетено на 1 март 2023.
  11. ↑ Victor, Tom (10 февруари 2023). „Man Utd legend Vidic gives verdict on Martinez after Ferdinand claim“. The Mirror. Посетено на 1 март 2023.
  12. ↑ Bate, Adam (22 август 2022). „Lisandro Martinez at Manchester United: Is 5'9" height a problem for Argentina defender in the Premier League?“. Sky Sports. Посетено на 9 јули 2024.
  13. ↑ „Lisandro Martínez: Los más chicos aprendemos de los referentes“. Newell's Old Boys. 13 јануари 2016. Архивирано од изворникот на 14 февруари 2018. Посетено на 14 февруари 2018.
  14. 1 2 „Reconocieron a Lisandro Martínez por su desempeño en el fútbol nacional“. El Dia de Gualeguay. 14 февруари 2017. Посетено на 14 февруари 2018.
  15. ↑ „Newell's se despide del torneo y de varios referentes“. redaccionrosario.com. 27 јуни 2017. Посетено на 24 јуни 2022.
  16. 1 2 3 4 5 6 7 8 „Lisandro Martínez: Summary“. Soccerway. Perform Group. Посетено на 2 февруари 2025.
  17. ↑ „Lisandro Martínez, de Newell´s a Defensa“. TyC Sports. 11 август 2017. Посетено на 14 февруари 2018.
  18. ↑ „Lisandro Martínez profile“. BDFA. 14 февруари 2018. Посетено на 14 февруари 2018.
  19. ↑ „Defensa y Justicia aplastó a un Temperley que se hunde“. Clarín. 5 ноември 2017. Посетено на 14 февруари 2018.
  20. ↑ „Newell's vende la mitad del pase de Lisandro Martínez a Defensa y Justicia“. conclusion.com.ar. 4 јуни 2018. Посетено на 23 јуни 2022.
  21. ↑ „2018-2019 Defensa y Justicia Stats, All Competitions“. FBref. Посетено на 19 September 2026.
  22. ↑ „Defensa deja a Central sin punta y conserva su invicto“. AS. 17 September 2018. Посетено на 19 September 2026.
  23. ↑ „Martínez salva a Defensa sobre la hora ante Huracán“. AS. 3 December 2018. Посетено на 19 September 2026.
  24. ↑ „11 años en Primera“. Defensa y Justicia. 9 август 2025. Посетено на 19 септември 2026.
  25. ↑ „Lisandro Martínez será transferido al Ajax de Holanda“. Defensa y Justicia. 17 мај 2019. Архивирано од изворникот на 17 април 2021. Посетено на 17 мај 2019.
  26. ↑ „Ajax verzekert zich van komst Argentijn Lisandro Martínez“. AFC Ajax. 20 мај 2019. Архивирано од изворникот на 21 мај 2019. Посетено на 20 мај 2019.
  27. ↑ „NB: 'Waarom zou je Tadic niet als eerste spits zien?'“. Ajax Showtime. 10 август 2019. Архивирано од изворникот на 2019-08-10. Посетено на 10 август 2019.
  28. ↑ „Ajax venció a Groningen y sigue como líder de la Eredivisie“. TyC Sports. 28 септември 2019. Посетено на 28 септември 2019.
  29. ↑ „Ajax hit five to see off Willem II challenge in style“. AFC Ajax. 2 декември 2021. Посетено на 19 септември 2026.
  30. ↑ „Player of the Year: Martínez“. AFC Ajax. 11 мај 2022. Посетено на 19 септември 2026.
  31. ↑ „Lisandro Martinez: Man Utd agree to sign Argentina centre-back from Ajax in £57m deal“. BBC Sport. 17 јули 2022. Посетено на 27 јули 2022.
  32. ↑ „Martinez signs for United“. Manchester United F.C. 27 јули 2022. Посетено на 27 јули 2022.
  33. ↑ Partington, Mikey (28 јули 2022). „Revealed: Martinez's squad number“. Manchester United F.C. Посетено на 28 јули 2022.
  34. ↑ Stone, Simon (7 август 2022). „Manchester United 1–2 Brighton: Erik ten Hag suffers defeat in first Premier League game“. BBC Sport. Посетено на 7 август 2022.
  35. ↑ Hill, Courtney (1 септември 2022). „Lisandro Martinez wins Man Utd Player of the Month award for August 2022“. Manchester United F.C. Посетено на 28 мај 2024.
  36. ↑ Morgan, Richard (23 јануари 2023). „Martinez scores first goal for Manchester United in a 3–2 defeat against Arsenal at the Emirates“. Sky Sports.
  37. ↑ McNulty, Phil (26 февруари 2023). „Manchester United 2–0 Newcastle United“. BBC Sport. Посетено на 26 февруари 2023.
  38. ↑ „Lisandro Martinez: Manchester United defender to miss rest of season with fractured foot | Raphael Varane out 'for a few weeks'“. Sky Sports. Посетено на 23 април 2023.
  39. ↑ „Man Utd injury update on Lisandro Martinez“. Manchester United F.C. 29 септември 2023. Посетено на 5 февруари 2024.
  40. ↑ „Manchester United vs. Tottenham Hotspur 2 – 2“. Soccerway. 14 јануари 2024. Посетено на 5 февруари 2024.
  41. ↑ Lee, Sam (5 февруари 2024). „Lisandro Martinez's knee injury a 'personal disaster' – Manchester United boss Erik ten Hag“. The Athletic. Посетено на 28 мај 2024.
  42. ↑ „Martinez injury confirmed“. Manchester United F.C. 6 февруари 2024. Посетено на 28 мај 2024.
  43. ↑ Yew, Oliver (26 мај 2024). „Man City 1–2 Man Utd: Erik ten Hag's side end season on high with stunning FA Cup final win at Wembley“. Sky Sports. Посетено на 26 мај 2024.
  44. ↑ „Report: Liverpool 2 United 2“. Manchester United F.C. 5 јануари 2025. Посетено на 11 јануари 2025.
  45. ↑ „Report: Liverpool 2–2 Man Utd: Key stats“. BBC Sport. 5 јануари 2025. Посетено на 11 јануари 2025.
  46. ↑ „Lisandro Martínez goal gives stale Man United win at Fulham“. ESPN. 27 јануари 2025. Архивирано од изворникот 27 јануари 2025. Посетено на 28 јануари 2025.
  47. ↑ „Revealed: Journalist reveals details of Lisandro Martinez's injury, he is out for the season“. OneFootball. 3 февруари 2025.
  48. ↑ Stone, Simon (13 април 2026). „Leeds' first win at Old Trafford against 10 man Manchester United“. BBC Sport. Посетено на 15 април 2026.
  49. 1 2 3 4 „Performance Lisandro Martínez's matches“. besoccer.com. Посетено на 10 јуни 2026.
  50. ↑ „Argentina Sub 20 regresa a los trabajos en Ezeiza con miras al mundial de la categoría“. conmebol.com. 27 март 2017. Посетено на 10 јуни 2026.
  51. ↑ „Los mundialistas llegaron a Vietnam“. afa.com.ar. 8 мај 2017. Посетено на 10 јуни 2026.
  52. ↑ „La Selección Sub 23 jugará ante Bolivia desde las 19, en el estadio de Banfield“ (шпански). Argentine Football Association. 3 септември 2019. Посетено на 4 септември 2019.
  53. ↑ „Argentina U-23 5–0 Bolivia U-23“. Besoccer. Архивирано од изворникот на 2022-07-08. Посетено на 23 јуни 2022.
  54. ↑ „Hay que trabajar para el futuro de la Selección“ (шпански). Argentine Football Association. 7 март 2019. Архивирано од изворникот на 27 март 2019.
  55. ↑ „El elogio de Lisandro Martínez a Lionel Messi: "Es un líder nato"“. TyC Sports (шпански). 27 март 2021.
  56. ↑ „Argentina 1–0 Brazil“. BBC Sport. 11 јули 2021. Посетено на 23 јуни 2022.
  57. ↑ „Italy 0–3 Argentina: Messi and Di Maria shine in impressive Finalissima win“. BBC Sport. 1 јуни 2022. Посетено на 2 јуни 2022.
  58. ↑ „Martinez plays his part as Argentina progress“. Manchester United. Посетено на 1 март 2023.
  59. ↑ „2022 FIFA World Cup“. Sky Sports. 1 март 2023.
  60. ↑ McNulty, Phil (18 декември 2022). „World Cup final: Argentina beat France on penalties in dramatic Qatar showpiece“. BBC Sport. Посетено на 18 декември 2022.
  61. ↑ „Nómina de futbolistas convocados por Lionel Scaloni para disputar la Copa América 2024 en Estados Unidos“ [List of footballers called by Lionel Scaloni to compete in the 2024 Copa América in the United States] (шпански). Argentine Football Association. 15 јуни 2024.
  62. ↑ „Lisandro Martinez Finds Perfect Time To Score First International Goal At CONMEBOL Copa América™“. Copa América. 5 јули 2024.
  63. ↑ „Video: Lisandro Martinez scores his first goal for Argentina in Copa America quarter-final“. Yahoo Sports. 5 јули 2024.
  64. ↑ „Messi to represent Argentina at sixth World Cup“. BBC Sport. 29 мај 2026. Посетено на 10 јуни 2026.
  65. ↑ „Argentina 3-2 Cape Verde (aet) Stats: More Messi History as Scaloni's Men Survive World Cup Classic“. Opta Analyst. 4 јули 2026.
  66. ↑ „2026 World Cup Lisandro Martínez Match Logs“. FBref. Посетено на 20 септември 2026.
  67. ↑ „World Cup 2026 Knockout Stages: All the results up to the final“. FIFA. Посетено на 20 септември 2026.
  68. ↑ „England 1-2 Argentina“. FIFA. 15 јули 2026. Посетено на 20 септември 2026.
  69. ↑ „2026 World Cup Lisandro Martínez Match Logs“. FBref. Посетено на 20 септември 2026.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
  • Профил на мрежното место на Манчестер Јунајтед