Лилијан Гиш
| Лилијан Гиш | |
|---|---|
 Гиш во 1921 г. | |
| Роден(а) | Лилијан Дијана Гиш октомври 14, 1893 Спрингфилд, Охајо, САД |
| Починал(а) | февруари 27, 1993 (возр. 99) Њујорк, САД |
| Занимање | глумица |
| Активен период | 1902–1988 |
| Роднини | Дороти Гиш (сестра) |
Потпис | |
| Страница lilliangish.com | |
Лилијан Дајана Гиш (14 октомври 1893 – 27 февруари 1993) била американска глумица, најпозната по својата работа во неми филмови. Нејзината филмска актерска кариера траела 75 години, од 1912 година, во кратки неми филмови, до 1987 година. Гиш била нарекувана „Прва дама на екранот“ од страна на „Венити фер“ во 1927 година [1] и ѝ се припишуваат пионерските фундаментални техники на филмска изведба.[2] Во 1999 година, Американскиот филмски институт ја рангирал Гиш како 17-та најголема женска филмска ѕвезда на класичната американска кинематографија.[3]
Откако глумела на сцената со својата сестра како дете, Гиш станала истакната филмска ѕвезда од 1912 до 1920-тите, поврзана со филмовите на режисерот Д.В. Грифит. Ова ја вклучувало нејзина главна улога во најпрофитабилниот филм од ерата на немиот филм, Раѓањето на една нација (1915) на Грифит. Нејзините други големи филмови и изведби од ерата на немиот филм се: Нетолеранција(1916), Скршени цветови (1919), Патот надолу источно (1920), Сирачиња од бурата (1921), Боеми (1926) и Ветерот (1928).
На почетокот на ерата на звукот, Гиш се вратила на сцената и повремено се појавувала во филмови, со улоги во Двобој на Сонце (1946) и трилерот Ноќта на ловецот (1955). Била номинирана за Оскар за најдобра споредна женска улога за Двобој на Сонцето. Гиш, исто така, имала споредни улоги во Портрет на Џени (1948), Свадба (1978) и Слатка слобода (1986).
Таа, исто така, работела на телевизија од почетокот на 1950-тите до 1980-тите, а се пензионирала откако играше покрај Бети Дејвис и Винсент Прајс во филмот од 1987 година Китовите на август. Во подоцнежните години, Гиш станала посветен застапник за зачувување на немиот филм. И покрај тоа што била попозната по својата филмска работа, таа исто така настапувала и во театар и била примена во Американската театарска куќа на славните во 1972 година. Во 1971 година, добила почесен Оскар за нејзините кариерни достигнувања. Била и наградена со почест од Центарот Кенеди за нејзиниот придонес во американската култура преку сценските уметности во 1982 година.
Поврзано
[уреди | уреди извор]Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ „Vanity Fair — June 1927“. Vanity Fair | The Complete Archive (англиски). стр. 38. Архивирано од изворникот на 2024-12-18. Посетено на 2024-11-28.
- ↑ „American Film Institute“. afi.com.
- ↑ „AFI's 100 YEARS…100 STARS“. American Film Institute (англиски). Посетено на 2024-09-29.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]- Лилијан Гиш на
Семрежната филмска база на податоци (англиски)
- Lillian Gish at Women Film Pioneers Project
- Lillian Gish papers, 1909–1992,