Легионер
Легионер (латински: legionarius) — граѓанин војник во римската војска.[1][2] Овие војници ги освојувале и бранеле териториите на Стариот Рим за време на епохите на Републиката и Принципатот, заедно со помошните и коњаничките одреди. На својот врв, римските легионери биле сметани за најсилна борбена сила во римскиот свет, при што толкувачи како Вегециј ја фалеле нивната борбена ефикасност со векови откако класичниот римски легионер исчезнал.
Римските легионери биле ангажирани од римски граѓани под 45-годишна возраст. Првично, тие претежно биле припадници од Римска Италија, но со текот на времето, сѐ повеќе влегувале во служба од провинциите. Како што легионерите се преселувале во новоосвоените провинции, тие помагале во романизацијата на месното население и придонесувале за обединување на различните региони на Римското Царство во единствена држава.
Тие се пријавувале во легија за 25 години служба, што била промена од претходната пракса на пријавување само за една кампања. Од легионерите се очекувало да се борат, но исто така изградиле голем дел од инфраструктурата на Римското Царство и служеле како полициска сила во провинциите. Граделе големи јавни објекти, како што се ѕидови, мостови и патишта. Последните пет години од службата на легионерот биле посветени на полесни должности.
По пензионирањето, римскиот легионер добивал парче земја или негова еквивалентна вредност во пари и често станувал политички истакнат член на општеството.
Должности
[уреди | уреди извор]Иако легионерот бил пред сѐ војник, тој извршувал низа други важни должности. Поради недостатокот на професионални полициски сили, управниците ги користеле легионерите за одржување на редот и за заштита на клучните објекти.[3] Бидејќи на Римското Царство ѝ недостигала голема граѓанска администрација, на војската често ѝ биле доделувани многу административни положби. Високорангираните војници често дејствувале како судии во споровите меѓу месното население, а војската била важна компонента во собирањето даноци. Легионерите, исто така, служеле за ширење на римската култура низ провинциите каде што биле распоредени. Како што легионерите се населувале во провинциите, околу нив никнувале градови, кои честопати станувале големи населени места. На овој начин, преку мешање и склучување бракови со месното население, тие помагале во романизацијата на провинциите што ги бранеле.
Римските легионери служеле и како извор на работна сила и стручност. Како таква, голем дел од инфраструктурата што го поврзувала Царството бил изграден од легионери. Патишта, канали и мостови биле градени од легионери, како и поодбранбени објекти како тврдини и ѕидови. Адријановиот ѕид, величествен пример за римското инженерство, бил изграден од трите легии распоредени во областа.[4] Легионерите не биле ограничени само на градење големи инженерски проекти. Геодети, лекари, занаетчии и инженери во рамките на војската биле користени за низа различни граѓански услуги покрај нивната вообичаена воена улога.[5]
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ „легионер“ — Официјален дигитален речник на македонскиот јазик
- ↑ „легионер“ — Дигитален речник на македонскиот јазик
- ↑ „Police Work in Roman Times | History Today“. www.historytoday.com. Архивирано од изворникот 2018-07-25. Посетено на 2018-07-25.
- ↑ „Hadrian's Wall | Roman wall, England“. Encyclopedia Britannica (англиски). Архивирано од изворникот 2018-07-25. Посетено на 2018-07-25.
- ↑ The Cambridge history of Greek and Roman warfare. Sabin, Philip A.G., Wees, Hans van., Whitby, Michael. Cambridge: Cambridge University Press. 2007. ISBN 978-0521857796. OCLC 190966775.CS1-одржување: друго (link)