Крмчија

Византиски список

Крмчија или номоканон (грчки: Νομοκανών — „закон-правило“) — средновековен зборник на црковни правила и императорски укази што се однесуваат на црквата, и претставува еден од изворите на византиското право. Крмчиите започнале да се составуваат во текот на VI и VII век и подоцна биле дополнувани.

Најдревната крмчија ѝ се припишува на константинополскиот патријарх Јован III Схоластик од VI век. Позната е и српската крмчија на архиепископот Свети Сава — Законоправилото на Свети Сава. Една од редакциите на крмчијата била поставена како основа на древната руска книга „Крмчија“ од XII–XIII век, која служела како главен извор на црковното право во Средновековна Русија.

Подоцнежни канонски зборници

Во подоцнежно време, покрај основните крмчии, се среќаваат и низа други зборници, кои можат да се поделат во три главни групи:

• Скратени зборници (синопсиси): Зборници што содржат скратени текстови на правилата.
• Зборници со толкувања: Оние што вклучуваат објаснувања и коментари (како на синопсисите, така и на целосните крмчии).
• Систематски зборници: Општи јуридички и канонични зборници што се одликуваат со систематски пристап во организацијата на содржината.

Надворешни врски

• Едиција стари текстови