Коцкање во Турција

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Коцкањето во Турција е регулирано од страна на државата. Турција забранила казина во 1998 година, а го забранила недржавното коцкање преку Интернет во 2006 година. Државна лотарија (Мили Пијанго) и услуги за обложување постојат, сепак, и има некои коцкања преку Интернет, а илегалното коцкање продолжува да опстојува.

Историја[уреди | уреди извор]

Трките на коњи првично биле легализирани во 1984 година, а казината во 1990 година. Нови ограничувања биле воведени во септември 1996 година, вклучително ограничување на работното време на 8 часа на ден и да се бара добивката да се плаќа со чек. Ова следувало по атентатот врз „кралот на казиното“ Омер Лутфу Топал во јули 1996 година. [1] Законот за забрана на казина (делумно поради обвинувања за перење пари) бил неочекувано објавен [2] и одобрен во декември 1996 година [3] и (по правна постапка против него) стапил на сила на 11 февруари 1998 година. [4] Сепак, илегалните казина продолжуваат да постојат. Во времето на забраната, казината имале индустрија од 1 милијарда долари, вработувајќи околу 20 000 луѓе. [5] Суди Озкан, друг „крал на казиното“ со 20 казина, ја напуштил земјата некое време и бил обвинет за затајување на скоро 700 милиони долари, за на крај да се врати откако склучил договор со турските даночни органи [6] [7]

Коцкањето преку Интернет било забрането во 2006 година, но мерките за забрана имале ограничен успех. Во 2009 година се проценувало дека една четвртина од приходите на шведската фирма Бетсон доаѓаат од Турција. [8] Во 2013 година, турскиот парламент планирал да ги зголеми казните за оние кои користат коцкање преку Интернет, како и за оние што овозможуваат финансиски трансакции во врска со коцкање преку Интернет. [9]

Коцкање преку Интернет[уреди | уреди извор]

Коцкањето преку Интернет во Турција во моментов е забрането, со исклучок на државната компанија за спортско обложување ИДДАА, која е единствениот турски субјект на кој и е дозволено да нуди услуги за коцкање преку Интернет. Законот кој забранува коцкање преку Интернет во Турција е донесен во 2007 година, а неодамна Турција презела мерки за да ги спречи играчите да користат странски мрежни места за коцкање преку Интернет. И покрај забраната за коцкање, многу Турци продолжуваат да се обложуваат на страници за коцкање преку Интернет и се признаваат како водечки коцкари. Во 2013 година, турската влада го објавила законот со кој Турција станала првата земја во светот што насочувала кон индивидуални играчи наместо оператори за коцкање. Санкциите за секој што е фатен во Турција за пристап до услуги за коцкање преку Интернет е казна од 100 до 500 фунти (околу 55–278 американски долари). Казино-операторите кои се занимаваат со турскиот пазар и банкарите што им служат исто така можат да се соочат со затворските услови во исто време.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Hurriyet Daily News, 5 September 1996, Casino owners rise against government regulations
  2. Aslaneli, Hakan (1996-12-19). „Çiller orders casinos closed“. Turkish Daily News. Hürriyet. Архивирано од изворникот на 2013-04-18. Посетено на 2009-01-01.
  3. Inter Press Service, 24 December 1996, TURKEY: Casino Workers Lose Out As State Targets ‘Tourist Traps’
  4. Hurriyet Daily News, 29 January 1998, Countdown begins for casino owners
  5. BBC, 11 February 1998, Turkish casinos cash in their chips
  6. Hurriyet Daily News, 26 May 2000, From the papers
  7. Hurriyet Daily News, 3 June 2003, Turkish Press Scanner June 3, 2003
  8. Today's Zaman, 28 March 2010, Illegal online gambling still a cash cow despite measures
  9. Hurriyet Daily News, 9 May 2013, Turkey gears up efforts to battle illegal online betting