Корејска демилитаризирана зона

Корејска демилитаризирана зона
Корејска демилитаризирана зона
	한반도/조선반도 비му장 지대
	Корејски Полуостров
	; Поглед кон северот од јужната страна на Заедничката Безбедносна Област
Тип	Демилитаризирана зона (ДМЗ)
Изградил	Кина Народна Република Кина; САД САД; Северна Кореја КНДР; Јужна Кореја Република Кореја; Команда на Обединетите нации;
Во употреба	од 27 јули 1953 (пред 72 години)
Тековна; состојба	целосно обезбедена и оперативна
Отворен за; јавноста	пристап со дозвола од Северна Кореја или Командата на ОН
Настани	поделба на Кореја
	; ДМЗ е означена со црвено. Сината линија ја означува меѓународната граница. Прикажани се и четирите тунели за упад.

Корејска демилитаризирана зона (корејски: 한반도 비무장지대) — појас што го дели Корејскиот Полуостров на два приближно еднакви дела: северен (ДНРК) и јужен (Република Кореја), пресекувајќи ја 38-та паралела под мал агол. Притоа, источниот дел на зоната лежи северно од 38-та паралела, додека западниот лежи јужно од неа.

Демилитаризираната зона (ДМЗ) има ширина од 4 км и се протега низ целиот полуостров во должина од 241 км. Нејзината оска е „воената демаркациска линија“, официјално утврдена со Договорот за примирје на 27 јули 1953 г. во селото Панмунџом, каде што и денес се одвиваат преговорите меѓу претставниците на Јужна и Северна Кореја. Тука се наоѓа и една од главните туристички знаменитости во зоната — Домот на слободата, од каде што со двоглед може да се набљудува севернокорејската страна.

Историја

Демилитаризираната зона е создадена по завршувањето на Корејската војна (1950–1953). Низ историјата на поделената Кореја, по границата често се случувале вооружени судири, кои го достигнале својот врв за време на тензиите во 1960-тите години. Севернокорејската пропаганда тврди дека Република Кореја во периодот меѓу 1977 и 1979 г. изградила т.н. „Корејски ѕид“ по целата граница, но всушност, како докази за ѕидот се прикажувале фотографии од противтенковски бариери на одредени сектори. По падот на Берлинскиот ѕид, оваа зона се смета за последен остаток од добата на Студената војна.^[1]^[2]^[3]

Вештачката поделба на полуостровот е симболично претставена преку скулптурна група во туристичкиот сектор на ДМЗ. Скулптурата прикажува две семејства што се обидуваат да ги спојат двете половини на една топка, на чиј пресек е прикажана картата на Корејскиот Полуостров. Во оваа композиција, Јужна Кореја е претставена преку добро облечено и интелигентно семејство, додека Северна Кореја е претставена како посиромашно семејство на обични луѓе.

За време на постоењето на зоната, јужнокорејските граничари откриле четири подземни тунели пробиени од северната страна, кои се користеле како релативно погодни патишта за пребегнување, иако се претпоставува дека нивниот вкупен број може да достигне и до дваесет. Еден голем тунел, кој денес им се покажува на туристите, бил откриен во 1978 г. со помош на информации од севернокорејски пребегнат војник. Тунелот е ископан во гранитна карпа на длабочина од 73 метри, со вкупна должина од 1635 метри, од кои 435 метри поминуваат директно под ДМЗ. Со пречник од два метри, овој тунел теоретски овозможува 30 илјади севернокорејски војници со полна воена опрема и тешко вооружување да поминат за еден час и да излезат на површината на само 44 километри од Сеул. На 1 април 2019 г., јужнокорејските војници започнале и процес на разминирање на дел од зоната на височината 281.

Двете Кореи одржуваат и „мирни села“ што се видливи од другата страна на границата. На југот се наоѓа селото Тесонгдонг, со кое се управува според посебните услови на ДМЗ. Жителите таму се државјани на Република Кореја, но се ослободени од плаќање даноци и од други граѓански обврски, како што е воената служба. Од северната страна се наоѓа селото Киџонгдонг, кое се одликува со светло обоени повеќекатни бетонски згради со електрично осветлување, што во 1950-тите претставувало невиден раскош за севернокорејските села. Меѓутоа, современите истражувања со телескопи покажале дека зградите се само празни бетонски конструкции без прозорци и внатрешни простории. Светлото во нив се пали и гаси во одредено време, а празните тротоари ги мете мала група чистачи само за да се одржи илузијата дека селото е живо и населено.^[4]

Наводи

↑ Eckholm, Erik (1999-12-08). „Where Most See Ramparts, North Korea Imagines a Wall“. The New York Times. Архивирано од изворникот 2016-08-16. Посетено на 2016-05-26.
↑ Herskovitz, Jon (2007-12-31). „North Korea asks South to tear down imaginary wall“. Reuters. Архивирано од изворникот на 2019-07-02. Посетено на 2018-10-01.
↑ DAVID E. SANGER (1990-08-01). „Chung Hyun Ri Journal; Korean Spat: It's a Wall! No It Isn't! Is Too! Is Not!“. The New York Times. Архивирано од изворникот на 2017-09-27. Посетено на 2017-09-29.
↑ Silpasornprasit, Susan. „Day trip to the DMZ: A look inside the Korean Demilitarized Zone“. IMCOM-Korea Region Public Affairs Office, US Army. Архивирано од изворникот на 2009-03-30.

Надворешни врски

[:1-1] Eckholm, Erik (1999-12-08). „Where Most See Ramparts, North Korea Imagines a Wall“. The New York Times. Архивирано од изворникот 2016-08-16. Посетено на 2016-05-26.

[:2-2] Herskovitz, Jon (2007-12-31). „North Korea asks South to tear down imaginary wall“. Reuters. Архивирано од изворникот на 2019-07-02. Посетено на 2018-10-01.

[:3-3] DAVID E. SANGER (1990-08-01). „Chung Hyun Ri Journal; Korean Spat: It's a Wall! No It Isn't! Is Too! Is Not!“. The New York Times. Архивирано од изворникот на 2017-09-27. Посетено на 2017-09-29.

[4] Silpasornprasit, Susan. „Day trip to the DMZ: A look inside the Korean Demilitarized Zone“. IMCOM-Korea Region Public Affairs Office, US Army. Архивирано од изворникот на 2009-03-30.

[1]

[2]

[3]

[4]