Кинеско зелје

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај
Кинеско зелје
Baby Pak Choi (01).JPG
Младо кинеско зелје
Вид репка (Brassica rapa)
Сортна група Chinensis
Потекло Кина, пред XV век

Кинеско зелје (бок чој или пак чој, кинески: 上海青; науч. Brassica rapa subsp. chinensis) — сорта на репка мошне присутна во кинеската кујна. Не образува главичка и има мазни темнозелени листови набрани во сноп. Особено е застапена јужна Кина и Југоисточна Азија. Бидејќи е издржлива на студ, се одгледува и во северна Европа. Денес сочинува сортна група заедно со кинеската зелка, која порано се сметала за посебен вид под називот Brassica chinensis, даден од Карл Линеј.

Хранливост[уреди | уреди извор]

Кинеско зелје, сирово
Хранлива вредност по 100 г.
Енергетска вредност 54 kJ (13 kcal)
Јаглехидрати 2,2 г
- Влакна 1,0 г
Масти 0,2 г
Белковини 1,5 г
Вода 95,3 г
Витамин А (еквив.) 243 μг (30%)
- бета-каротен 2681 μг (25%)
Тиамин (Вит. Б1) 0,04 мг (0%)
Рибофлавин (Вит. Б2) 0,07 мг (0%)
Ниацин (Вит. Б3) 0,5 мг (0%)
Пантотенат (Вит. Б5) 0,09 мг (0%)
Витамин Б6 0,19 мг (0%)
Фолат (Вит. Б9) 66 μг (17%)
Витамин Ц 45 мг (54%)
Витамин К 46 μг (44%)
Калциум 105 мг (11%)
Железо 0,80 мг (0%)
Магнезиум 19 мг (5%)
Манган 0,16 мг (0%)
Калиум 252 мг (5%)
Натриум 65 мг (4%)
Целосен извод — база на УСДА
Постотоците се според препораките за возрасни во САД

Сировото кинеско селје се состои од 95% вода, 2% јаглехидрати, 1% белковини и помалку од 1% масти (табела). На 100 грама, дава 13 калории и е богата со (20% или повеќе од препорачаната дневната доза, ПДД) витамин А (30% ПДД), витамин Ц (54% ПДД) и витамин К (44% ПДД), а содржи и фолна киселина, витамин Б6 и калциум во умерени количини (10-17% ПДД) (табела).

Растението го зазема второто место по хранлива густина од вкупно 41 хранливи растенија.[1]

Токсичност при прекумерна употреба[уреди | уреди извор]

Кинеското зелје содржи глукозинолоати. Овие соединенија во помали дози спречуваат рак, но, како и многу други супстанции, во прекумерни количини можат да бидат токсични, особено кај веќе заболени лица. Во 2009 г. е забележан случај на старица со шеќерна болест која секој ден јадела 1 до 1,5 кг (сирово) кинеско зелје за да си ја лечи болеста, и добила хипотироидизам (недоволно активна штитна жлезда) поради болеста, што довело до микседематозна кома.[2]

Галерија[уреди | уреди извор]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. di Noia, Jennifer (5 јуни 2014 г). Defining Powerhouse Fruits and Vegetables: A Nutrient Density Approach. „Preventing Chronic Disease“ (National Center for Chronic Disease Prevention and Health Promotion (USA)) том  11. doi:10.5888/pcd11.130390. ISSN 1545-1151. https://www.cdc.gov/pcd/issues/2014/13_0390.htm. конс. 11 јуни 2014 г. 
  2. Rabin, Roni Caryn. „Regimens: Eat Your Vegetables, but Not Too Many“, „The New York Times“, 24 мај 2010 (конс. 3 јуни 2010 г).