Капетановата ќерка

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Капетановата ќерка  
Автор Александар Пушкин
Наслов на
оригиналот
Капитанская дочка
Земја Русија
Јазик руски
Серијал „Руски класици“
Жанр(ови) историски роман
Издавач Медија Принт
(во Македонија)
Издадена 1836
Страници 136
ISBN 0-394-70714-1

Капетановата ќерка“ (руски: Капитанская дочка) е историски роман напишан од рускиот писател Александар Сергеевич Пушкин. Прв пат бил објавен во 1836 година во рамките на литературното списание „Современик“. Оваа повест е романизација на Крепосната војна предводена од козакот Емелјан Пугачов (1773-1774).[1]

Содржина[уреди | уреди извор]

Пјотр Андрејич Гринов е дете на еден пензиониран воен руски офицер. Кога наполнил 17 години, татко му го испратил на воена служба во Оренбург. На патот за Оренбург го зафатила снежна фуртуна, но еден непознат патник му помогнал да се извлече. Како знак на благодарност, Гринов му го подарил своето палто.[2]

Кога пристигнал во Оренбург, му било соопштено дека негов претпоставен ќе му биде капетанот Иван Миронов. Капетановиот дом бил скромен замок сместен во близина на селото. Сопруга на Миронов била Василиса, која имала големо влијание врз одлуките на капетанот. Гринов веднаш се спријателил со Швабрин, кој таму ја издржувал казната бидејќи претходно го убил својот противник во соочување „еден на еден“.[3]

За време на вечерата со семејството, Пјотр ја запознал капетановата ќерка Марија Ивановна - Маша и набрзо се вљубил во нејзе. Оваа врска не наишла на одобрување кај Швабрин, кој исто така ја сакал Марија, но бил одбиен од неа. Следел и двобој помеѓу двајцата пријатели, по кој Пјотр бил тешко ранет. Додека лежел во постела, стигнал абер од неговиот татко дека тој не ја признавал нивната љубов.

Не многу подоцна, селската тврдина била освоена од луѓето предводени од Емелјан Пугачов, кој се претставувал како рускиот император Петар III. Козаците подолго време логорувале близу тврдината, и затоа без многу напор ја заземале. Пугачов побарал капетан Миронов да се заколне на верност, а откако овој одбил, набргу бил обесен заедно со неговата сопруга. И Пјотр одбил да се покори, па така било наредено и тој да се погуби. Но, Емелјан го поштедил бидејќи се испоставило дека токму тој бил мистериозниот човек кој му помогнал на Гринов за време на снежната бура.

Следната вечер Пјотр бил поканет да вечера со Пугачов. Двајцата воделе разговор во кој младиот Гринов му ставил дознаење дека не би можел да му служи. Неговата искреност го трогнала Пугачов, па така му дозволил на Гринов да замине во најблискиот град и да пренесе дека градот во догледно време ќе биде нападнат од Козаците. Тврдината му била препуштена на Швабрин, кој ја принудил Маша да се омажи за него. Пјотр во обид да го спречи бракот бил повторно заробен од страна на Пугачов. Откако Гринов и Пугачов повторно имале заеднички дијалог, Гринов и Марија биле ослободени и заминале на имотот на неговиот татко.

Таму Пјотр бил регрутиран во војска, а Маша останала кај татко му. Армијата ги поразила силите на Пугачов, но главниот протагонист бил наклеветен за наводни „блиски односи“ со козачкиот предводник и потоа уапсен. Швабрин бил човекот кој го накодошил Гринов кај властите и го претставил како предавник на царската круна. Пјотр не сакајќи да ја вмеша Марија во неговиот судски процес, не ја кажал целата вистина за Пугачовиот поход. Иако царицата Катерина II го помилувала од смртна казна, тој сепак останал заточеник.

Откако Маша разбрала за пожртвуваноста на нејзиниот несуден свршеник, заминала за престолнината со цел да разговара со кралицата лично за судбината на младиот Пјотр. Во кралската градина таа сретнала млада дама на која ѝ ја раскажала својата животна приказна. Мислејќи дека дамата е висока благородничка, побарала помош да закаже средба со царицата. Отпрвин била одбиена со тврдење дека Пјотр е измамник, но подоцна нејзината молба била примена од страна на непознатата соговорничка. За време на нејзиниот престој во државната престолнина, Маша дознала дека говорела лично со царицата и дека нејзините поплаки наишле на разбирање. Гринов бил ослободен и прогласен за невин. Тој најпрво се упатил на церемонија на која бил обезглавен бунтовникот Пугачов, а во блиска иднина се венчал со капетановата ќерка.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Вечниот Пушкин денеска со „Дневник““ (на македонски). Дневник. 22 јуни 2010. http://www.dnevnik.com.mk/default.asp?ItemID=67A480000EE4CD4287D8EA0CBE519757. посет. 25 мај 2013 г. 
  2. „Утре „Капетановата ќерка“ од Александар Сергеевич Пушкин“ (на македонски). Утрински Весник. 21 јуни 2010. http://www.utrinski.com.mk/?ItemID=DBBEA39C53EDD6499A1ADDA293A6763F. посет. 25 мај 2013 г. 
  3. „Капетановата ќерка“ (на македонски). Утрински Весник. 22 јуни 2010. http://www.utrinski.com.mk/?ItemID=AB0B2476B26EF04A9D33A88EEFEEE9AA. посет. 25 мај 2013 г. 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]