Канина (река)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Канина
Kanina River, Bulgaria.jpg
Долината на Канина
Слив
Главен изворДоспат Пл., Западни Родопи
1.726 м
41°43′39″ N; 23°57′49″ E / 41.7275° N; 23.9636° E / 41.7275; 23.9636
УстиеМеста, 2 км источно од Неврокоп
503 м
41°35′08″ N; 23°46′04″ E / 41.5856° N; 23.7678° E / 41.5856; 23.7678Координати: 41°35′08″ N; 23°46′04″ E / 41.5856° N; 23.7678° E / 41.5856; 23.7678
ТечениеМестаЕгејско Море
Сливна повр.234  км2
Физички особености
Должина36 км
Проток

Канина или Канина Рекарека во Грменско, Пиринска Македонија, лева притока на Места. Долга е 36 км и одводнува дел од југозападните падини на Доспат Планина во Западните Родопи.[1]

Реката извира на 1.726 м.н.в. од јужното подножје на врвот Свети Петар (1.745 м) на Доспат Планина (Дабраш), Западни Родопи. Отпрвин тече кон запад во слабо наклонета и густо пошумена долина. Откако оддесно ќе ја прими Виштерица, свртува на југ и долината ѝ станува многу длабока, со стрмни голи страни. Во овој дел коритото е многу стрмно и Канина образува бројни слапови и водопади. По с. Марчево навлегува во Неврокопската Котлина, образува голем наносен конус и се влева во левиот брег на Места (на 503 м.н.в.), 2 км источно од градот Неврокоп (Гоце Делчев).[2]

Сливот зафаќа 234 км2, што претставува 6,79 % од вкупниот слив на Места. Неговата средна надморска височина изнесува 1.400 м.

Главни притоки: → лева, ← десна

  • ← Чукурска Река
  • ← Ранча
  • ← Ајдучка Река
  • → Чарково Дере
  • ← Банкова Ливада
  • → Грмодско Дере
  • Виштерица (најголема)
  • ← Големо Коњско Дере
  • → Дреновска Река

Средниот годишен истек кај с. Фотовишта изнесува 2,95 м3. Канина се напојува од дожд и снег; најполноводна е во април, а најслабоводна во септември.

По течението има две села: Фотовишта (Огњаново) и Марчево, обете во Општина Грмен.

Дел од водите на Канина и нејзината притока Виштерица се насочуваат кон горното течение на реката Доспат и кон вештачкото езеро Доспат со помош на 7 водозафатни постројки и тунел под планината Доспат. Во најдолното течение водите се користат за наводнување.

Карти[уреди | уреди извор]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Мичев, Николай и др. (1980). Географски речник на България. София: Наука и изкуство. стр. 213.
  2. Енциклопедия „Пирински край“, Том 1, Благоевград, 1995, стр. 418