Камењане

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Камењане е село во Општина Боговиње, во околината на градот Тетово.

Камењане
Камењане is located in Македонија
Камењане
Местоположба на Камењане во Македонија
Координати 41°56′39″N 20°55′36″E / 41.94417° СГШ; 20.92667° ИГД / 41.94417; 20.92667Координати: 41°56′39″N 20°55′36″E / 41.94417° СГШ; 20.92667° ИГД / 41.94417; 20.92667
Општина Општина Боговиње
Население 4834 жит.
(поп. 2002)
Пошт. бр. 1221
Надм. вис. 500 м
Камењане на општинската карта
Камењане во Општина Боговиње.svg

Атарот на Камењане во рамките на општината
Commons-logo.svg Камењане на Ризницата


Географиja и местоположба[уреди | уреди извор]

Камењане е големо село сместено во рамнината на котлината Полог од десната страна на автопатот Тетово - Гостивар. Сместено е во еден дол на самото подножје на Шар Планина, а поројната река Камењанска го дели на два дела[1]. Оддалечено е 7 километри јужно од градот Тетово. Атарот е мал и зафаќа простор од 5,9 км2. Населбата е рамничарска и се наоѓа на надморска височина од 500 метри. Во Камењане работи деветгодишно училиште, амбуланта, пошта, има земјоделска задруга, урбанистички план, споменик на НОБ и разни услужни објекти.[2]

Историja[уреди | уреди извор]

Селото Камењане е населено од дамнешни времиња. Во минатото било населено со Македонци, за што сведочи неговото име кое со потекло и значење од македонскиот јазик. За настанокот на името на селото се забележани 2 легенди. Според едната, во дамнешното минато при едно големо надоаѓање на поројната река, селото било сосем збришано и останало под камењата што ги донела поројницата[3], па оттаму местото го добило името Камењане (место со камења). Според другата легенда, по еден силен земјотрес селото се разурнало до темел, а од Шар Планина бил одронет огромен куп на камења и земја кои наполно го затрупале селото. Од тогашното село останале само камења и затоа неговите нови жители го нарекле Камењане[4]. Од поновата историја треба да се забележи дека Камењане до 2004 беше седиште на истоимената општина.

Економија[уреди | уреди извор]

Демографија[уреди | уреди извор]

Според статистиката на Васил К'нчов („Македониja, Етнографиja и статистика“) од 1900 година, во Камењане живееле 630 жители, сите Албанци.[5]

Според Афанасиј Селишчев, во 1929 година Камењане било дел од Долнопалчишка општина, во Долнополошкиот срез и имало 145 куќи и 1.252 жители, сите Албанци.[6]

Според последниот попис на населението на Македонија од 2002 година, селото има 4.834 жители. Следува табела на националната структура на населението:[7]

Националност Вкупно
Македонци 0
Албанци 4.825
Турци 0
Роми 0
Власи 0
Срби 0
Бошњаци 1
Други 8

На табелата е прикажан бројот на население во сите пописни години:[5]

Година 1900 1929 1948 1953 1961 1971 1981 1991 1994 2002
Население 630[5] 1.252[6] 1.777 2.014 2.313 2.869 3.710 12 4.080 4.834

Родови:[уреди | уреди извор]

Како еден од најстарите албански родови во селото се споменува родот Колаји. Нивните предци се доселени од областа Фанде (северна Албанија) во втората половина на XVIII век.[8]

Камењане е албанско село.

Според истражувањата од 1948 година, родови во селото:

  • Ајвазе (18 к.) доселени се од некое место во северна Албанија. Ја знаат следната генеологија Расим (жив на 40 год. во 1948 година) -Али-Таир-Реџеп-Ајваз, основачот на родот. Имаат иселеници во Истанбул.
  • Озуне (17 к.) доселени се од некое место во северна Албанија.
  • Оџа (16 к.) доселени се од некое место во северна Албанија.
  • Љоке или Љокмани (12 к.) доселени се од некое место кај Љума во северна Албанија.
  • Кице (7 к.) доселени се од некое место во северна Албанија.
  • Хоље (30 к.) доселени се од некое место во северна Албанија.
  • Башљоке (20 к.) доселени се од некое место во северна Албанија.
  • Јусе (10 к.) доселени се од некое место во северна Албанија.
  • Барјакар (4 к.) доселени се од некое место во северна Албанија.
  • Џафере (5 к.) доселени се од некое место во северна Албанија.
  • Бајре (4 к.) доселени се од некое место во северна Албанија.
  • Стома (13 к.) доселени се од Горно Синичане. А таму доселени се од некое место во северна Албанија.
  • Чече (19 к.) доселени се од некое место во северна Албанија.
  • Нуре (4 к.) гранка се од претходниот род.
  • Чеалоке (2 к.) доселени се од некое место во северна Албанија.
  • Ѓеле (19 к.) доселени се од некое место во северна Албанија.
  • Метовци (5 к.) доселени се од селото Урвич. Таму имаат роднини кои зборуваат македонски. Подалечно потекло имаат од Љусна во северна Албанија.
  • Чоропинци или Тутман (8 к.) доселени се од Горно Синичане. Таму имале истоимени роднини. Таму биле староседелци. Порано нивните предци зборувале македонски.
  • Ибраимови (2 к.) доселени се од селото Урвич. Подалечно потекло од Гора. Порано нивните предци зборувале македонски.
  • Чуле (8 к.) доселени се од селото Горно Синичине, каде што имаат истоимени роднини. А таму се доселиле од некое село во Гора. Порано нивните предци зборувале македонски.[9]

Општествени институции[уреди | уреди извор]

Администрација и политика[уреди | уреди извор]

Културни и природни знаменитости[уреди | уреди извор]

Редовни настани[уреди | уреди извор]

Личности[уреди | уреди извор]

Култура и спорт[уреди | уреди извор]

Иселеништво[уреди | уреди извор]

Од старите православни фамилии кои живееле во селото се знае за Калимановци кои се иселиле во поречкото село Битово. Како и за постари иселеници во Тетово.[9]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Поп-Јовановски Апостол Македонски народни легенди.НИО „Студентски збор“, Скопје, 1986 год. стр.31
  2. Енциклопедија на селата во Република Македонија, Митко Панов, стр.146
  3. Поп-Јовановски Апостол Македонски народни легенди.НИО „Студентски збор“, Скопје, 1986 год. стр.31
  4. Поп-Јовановски Апостол Македонски народни легенди.НИО „Студентски збор“, Скопје, 1986 год. стр.31
  5. 5,0 5,1 5,2 Кънчов, Васил. Македония. Етнография и статистика, София, 1900, стр. 212.
  6. 6,0 6,1 Селищев, Афанасий. Полог и его болгарское население. Исторические, этнографические и диалектологические очерки северо-западной Македонии, София, 1929, стр. 22.
  7. http://www.stat.gov.mk/publikacii/knigaX.pdf Попис во Македонија 2002. - Книга 10.
  8. Албанците во Македонија само од 1780 година, д-р Ристо Ивановски, Битола, 2014 год., 9 стр.
  9. 9,0 9,1 Трифуноски, Јован (1976). Полог: антропогеографска проучавања. Белград: САНУ. 
  10. Археолошка карта на Република Македонија, Том 2, 1996, издание на МАНУ, Скопје, Македонија.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]