Казањски Кремљ

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Казањски Кремљ
Казањскиот Кремљ
Казањскиот Кремљ
Местоположба: Казањ, Татарстан, Русија
Изградено: X-XVI век
Светско наследство на УНЕСКО
Официјален назив: Историски и архитектонски комплекс на Казањскиот Кремљ
Тип: Културно
Критериуми: ii, iii, iv
Прогласено: 2000
Референтен бр: 980
State Party: Русија
Регион: Европа

Казањски кремљ (руски: Казанский Кремль; татарски: Казан кирмәне) — главната историска тврдина на Татарстан, која се наоѓа во градот Казањ, Русија. Тој бил изградена по налог на Иван Грозни на рушевините на поранешниот замок на казањските ханови. Тврдината е прогласена за Светско наследство на УНЕСКО во 2000 година.

Градби[уреди | уреди извор]

Казањскиот Кремљ вклучува многу стари градби, од кои најстарата е Катедралата Благовештение (1554-62), единствената руска црква од 16 век која има шест столбови и пет апсиди. Како и многу од зградите на Казањ во овој период, тој е изграден од блед песочник, а не од тула. Познатиот архитекти Постник Јаковлев и Иван Ширјај (наречен Барма) биле поканети од царот за да го обноват Казањскиот Кремљ во камен. Катедралната камбанарија била подигната во пет нивоа по налог на Иван Грозни и била направена да личи на онаа на Иван Велики во Москва, но била отстранета од страна на Советите во 1930 година.

Најочигледно обележје е кулата Сојембике, која била изградена во времето на Петар Велики. Добро позната легенда ја поврзува кулата со последната кралица на ианскиот хан. Друга препознатлива архитектонска карактеристика е Кулата Спаскаја, која служи како главен влез во Кремљ.

Кулата Спаскаја е именувана по манастирот Спаски, кој порано се наоѓал во близина. Меѓу зградите на манастирот биле црквата Св. Никола (1560-тите) и Катедралата на Преображението (1590-тите). Тие биле уништени од страна на комунистите за време на владеењето на Јосиф Сталин.

Исто така од интерес се и снежно-белите кули и ѕидови, изградени во 16 и 17 век, но подоцна реновирани; џамија Кул Шариф и Куќата на гувернерот (1843-53), дизајнирана од Константин Тон, сега Палата на претседателот на Татарстан. Се верува дека палатата се наоѓа на местото на поранешната ханска палата.

Северниот ѕид на Кремљ содржи уште една позната кула - Тајната кула, така именувана бидејќи користела тајна вода. Оваа кула овозможува пешачки пристап до Кремљ и пристапот со возилото е ограничен само на итни случаи.

Настани[уреди | уреди извор]

Отворањето на најголемата џамија во Европа, џамија Кул Шариф, се случило на 24 јуни 2005 година. Околу 17.000 луѓе се собрале на прославата. На настанот присуствувале делегации од четириесет земји. Објектот бил реконструиран на местото каде што се претпоставува дека главната ханска џамија на Казањ се наоѓала пред 1552. Говорејќи на церемонијата, претседателот на Татарстан, Минтимер Шаимиев, рекол дека „џамијата е нов симбол на Казањ и Татарстан ... мост кој ја поврзува ... нашето минато и иднина“.

Освен џамијата, била обновена и катедралата Благовештение. На 21 јули 2005 година, на празникот на светата икона Богородица Казањска, во присуство на толпата од 10.000 аџии на чело со патријархот Алексиј Втори и Минтимер Шаимиев.

Наводи[уреди | уреди извор]