Ингилизово

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Ингилизово
Αγχίαλος
Ингилизово is located in Грција
Ингилизово
Ингилизово
Местоположба во областа
Ингилизово is located in Илиџиево (општина)
Ингилизово
Местоположба на Ингилизово во Солунскиот округ и областа Централна Македонија
Координати: 40°42.54′N 22°46.48′E / 40.70900° N; 22.77467° E / 40.70900; 22.77467Координати: 40°42.54′N 22°46.48′E / 40.70900° N; 22.77467° E / 40.70900; 22.77467
ЗемјаГрција
ОбластЦентрална Македонија
ОкругСолунски
ОпштинаИлиџиево
Општ. единицаКаваклиево
Надм. вис.&1000000000000002500000025 м
Население (2011)[1]
 • Вкупно738
Часовен појасEET (UTC+2)
 • Лете (DST)EEST (UTC+3)
Пошт. бр.570 11

Ингилизово (Ингилиз или Инглиш[2]; грчки: Αγχίαλος, Анхиалос; до 1927 г. Ίγγλις, Инглис[3]) — село во Солунско, Егејска Македонија, денес во општината Илиџиево на Солунскиот округ во областа Централна Македонија, Грција. Населението брои 738 жители (2011).[4] Сè до Балканските војни, ова било чисто македонско село.[2]

Географија[уреди | уреди извор]

Селото е сместено во областа Вардарија на Солунското Поле. Лежи крај главниот пат од Солун за Скопје, 14 км северозападно од Солун[2] и 5 км источно од Каваклиево.

Историја[уреди | уреди извор]

Во Отоманското Царство[уреди | уреди извор]

Во XIX век Ингилизово било македонско чифлигарско во Солунската каза. Името го добило по неговиот некогашен сопственик, кој бил Англичанец, подоцна убиен од Турци.[4] До крајот на отоманското владеење, чифликот бил сопственост на Хаџи-бег[2] Во „Етнографија на вилаетите Адријанопол, Монастир и Салоника“ се вели дека во 1873 г. Ингилиз (Ingiliz) е село со 20 домаќинства од 110 жители Македонци.[5][6]

Во 1900 г. според Васил К’нчов („Македонија. Етнографија и статистика“) во Ингилизъ живееле 95 Македонци христијани.[5][7] Според охридскиот деец Христо Силјанов, по Илинденското востание во 1904 г. целото село (Ингилиз чифлик) потпаднало под врховенството на Бугарската егзархија.[8] По податоци на егзархискиот секретар Димитар Мишев („La Macédoine et sa Population Chrétienne“) во 1905 г. Инглиз чифлик (Inglis-Tchiflik) се состоел од 88 Македонци, сите под егзархијата.[5][9]

Во Грција[уреди | уреди извор]

По Балканските војни во 1913 г. Ингилизово е припоено кон Грција согласно Букурешкиот договор. Селото толку настрадало во војните, што било напуштено и отпишано, и не се води во пописот од таа година.[2] Обновено е во 1922/23 г. кога во него се сместени 450 грчки доселени од приморското гратче Анхијало (денес Поморие) во Бугарија,[10] запалено во антигрчки бунт на 30 јули 1906 г.[4] Во 1927 г. Ингилизово е преименувано во Анхијалос, по тој град. Подоцна во селото се доведени и доселеници од други грчки места во Бугарија како Станимака (денес Асеновград), Бургас и Созопол. Во 1928 г. Ингилизово е попишано како село кое се состои од 849 доселеници (236 семејства).[11] Доселениците од Анхијал со себе го донеле и своето занимање — винарството.

Во следниот период бројноста на жителите опаднала, така што во 1940 г. Ингилизово имало 661 жител. Во 1951 г. се попишани 666 жители, а во 1961 г. — 613.[2] Подоцна населението доживеало повторен пад, со 568 жители во 1971 и 593 во 1981 г. Следните десетлетија бележат значаен пораст, со 852 лица во 1991[2] и 1.062 во 2001 г. На пописот од 2011 г. селото се смалило на 738 жители.

Население[уреди | уреди извор]

Еве преглед на населението во сите пописни години, од 1940 г. до денес:

Година 1940 1951 1961 1971 1981 1991 2001 2011
Население 661 666 613 568 593 852 1.062 738
Извор за 1940-1991 г.: Т. Симовски, Населените места во Егејска Македонија

Настани[уреди | уреди извор]

Во селото празнуваат две слави: Свети Јован и Свети Трипун.[4]

Стопанство[уреди | уреди извор]

Селото произведува памук, овошје, жито и други земјоделски производи.[2]

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Попис на населението од 2011 г. Трајно население“. Државен завод за статистика на Грција.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 2,6 2,7 Симовски, Тодор (1998). Населените места во Егејска Македонија : географски, етнички и стопански карактеристики. II. Скопје: Институт за национална историја. стр. 321–322.
  3. Μετονομασίες των Οικισμών της Ελλάδας. Ίγγλις -- Αγχίαλος
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 „Αγχίαλος“. Δήμος Χαλκηδόνας. Посетено на 8 јули 2019.
  5. 5,0 5,1 5,2 Како што е општопознато, Македонците во бугарските извори се присвојуваат и водат како Бугари, и покрај признанието дека самите отсекогаш се изјаснувале како Македонци.
  6. „Македония и Одринско. Статистика на населението от 1873 г.“ Македонски научен институт, София, 1995, стр. 150-151.
  7. Кѫнчовъ, Василъ (1900). Македония. Етнография и статистика. София: Българското книжовно дружество. стр. 140. ISBN 954430424X.
  8. Силянов, Христо. „Освободителните борби на Македония“, том I, София, 1993, стр.126.
  9. Brancoff, D.M. "La Macédoine et sa Population Chrétienne". Paris, 1905, pp 218-219.
  10. Δήμος Αγίου Αθανασίου
  11. Κατάλογος των προσφυγικών συνοικισμών της Μακεδονίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Επιτροπής Αποκαταστάσεως Προσφύγων (ΕΑΠ) έτος 1928

Надворешни врски[уреди | уреди извор]