Изотопи на хасиумот

Хасиум (₁₀₈Hs)
Општи својства
Име и симбол	хасиум (Hs)
Изглед	сребреникава (предвиден)
Хасиумот во периодниот систем
	бориум ← хасиум → мајтнериум
Атомски број	108
Стандардна атомска тежина (Ar)	[269]
Категорија	преоден метал
Група и блок	група 8, d-блок
Периода	VII периода
Електронска конфигурација	[Rn] 5f14 6d6 7s2 (предвидена)
по обвивка	2, 8, 18, 32, 32, 14, 2 (предвидени)
Физички својства
Фаза	цврста (предвидена)
Густина близу с.т.	40,7 г/см3 (предвидена)
Атомски својства
Оксидациони степени	8, (6), (5), (4), (3), (2) (предвидени)
Енергии на јонизација	I: 733,3 kJ/mol ; II: 1.756 kJ/mol ; II: 2.827 kJ/mol ; (повеќе) (претпоставки)
Атомски полупречник	емпириски: 126 пм (предвиден)
Ковалентен полупречник	134 пм (предвиден)
Разни податоци
Кристална структура	шестаголна збиена (шаз) ; (предвидена)
CAS-број	54037-57-9
Историја
Наречен по	Според Хасија, латинското име за Хесен, Германија, каде што е откриен
Откриен	Германски институт за истражување на тешки јони (1984)
Најстабилни изотопи
	Главна статија: Изотопи на хасиумот
	преглед; разговор; уреди; \| наводи \| Википодатоци

Хасиумот (₁₀₈Hs) — вештачки елемент и затоа не може да се даде стандардна атомска тежина. Како и сите вештачки елементи, нема стабилни изотопи. Првиот изотоп кој бил синтетизиран бил ²⁶⁵Hs во 1984 година. Познати се 13 изотопи од ²⁶³Hs до ²⁷⁷Hs и до шест изомери. Најстабилниот познат изотоп е ²⁷¹Hs, со полураспад од околу 46 секунди, иако оваа задача не е дефинитивна поради несигурноста што произлегува од малиот број мерења. Изотопите ²⁶⁹Hs и ²⁷⁰Hs соодветно имаат полураспад од околу 12 секунди и 7,6 секунди. Исто така, можно е изомерот ^277mHs да е постабилен од овие, со пријавен полураспад 130 ± 100 секунди, но само еден настан на распаѓање на овој изотоп е регистриран од 2016 година. ^[8] ^[9]

Список на изотопи

Нуклид ^{[б 1]}	Z	N	Изотопна маса (Da)^[10] ^{[б 2]}^{[б 3]}	Полураспад	Распаден облик	Изведен изотоп	Спин и парност ^{[б 4]}
Нуклид ^{[б 1]}	Енергија на возбуда			Полураспад	Распаден облик	Изведен изотоп	Спин и парност ^{[б 4]}
²⁶³Hs	108	155	263.12848(21)#	760(40) μs	α	²⁵⁹Sg	3/2+#
²⁶⁴Hs^[11]	108	156	264.12836(3)	0.7(3) ms	α (70%)	²⁶⁰Sg	0+
²⁶⁴Hs^[11]	108	156	264.12836(3)	0.7(3) ms	СЦ (30%)	(различен)	0+
²⁶⁵Hs^[12]	108	157	265.129792(26)	1.96(16) ms	α	²⁶¹Sg	9/2+#
^265mHs	229(22) keV			360(150) μs	α	²⁶¹Sg	3/2+#
²⁶⁶Hs^{[n 1]}^[13]	108	158	266.130049(29)	2,97+0,78 0,51 ms	α (76%)	²⁶²Sg	0+
²⁶⁶Hs^{[n 1]}^[13]	108	158	266.130049(29)	2,97+0,78 0,51 ms	СЦ (24%)	(различен)	0+
^266mHs	1100(70) keV			280(220) ms [74+354 34 ms]	α	²⁶²Sg	9-#
²⁶⁷Hs	108	159	267.13168(10)#	55(11) ms	α	²⁶³Sg	5/2+#
^267mHs^{[n 2]}	39(24) keV			990(90) μs	α	²⁶³Sg
²⁶⁸Hs	108	160	268.13201(32)#	1.42(1.13) s [0,38+1,8 0,17 s]	α	²⁶⁴Sg	0+
²⁶⁹Hs	108	161	269.13365(14)#	13+10 4 s^[14]	α	²⁶⁵Sg	9/2+#
^269mHs^[14]	20 keV#			2,8+13,6 1,3 s	α	^265mSg	1/2#
^269mHs^[14]	20 keV#			2,8+13,6 1,3 s	ИП	²⁶⁹Hs	1/2#
²⁷⁰Hs^[15]	108	162	270.13431(27)#	7,6+4,9 2,2 s	α	²⁶⁶Sg	0+
²⁷⁰Hs^[15]	108	162	270.13431(27)#	7,6+4,9 2,2 s	СЦ (<50%)	(различен)	0+
²⁷¹Hs	108	163	271.13708(30)#	46+56 16 s^[14]	α	²⁶⁷Sg	11/2#
^271mHs^[14]	20 keV#			7,1+8,4 2,5 s	α	^267mSg	3/2#
^271mHs^[14]	20 keV#			7,1+8,4 2,5 s	ИП	²⁷¹Hs	3/2#
²⁷²Hs^{[n 3]}^[16]	108	164	272.13849(55)#	160+190 60 ms	α	²⁶⁸Sg	0+
²⁷³Hs^{[n 4]}	108	165	273.14146(40)#	510+300 140 ms^[17]	α	²⁶⁹Sg	3/2+#
²⁷⁵Hs^{[n 5]}^[18]	108	167	275.14653(64)#	600+230 130 ms	α	²⁷¹Sg
²⁷⁵Hs^{[n 5]}^[18]	108	167	275.14653(64)#	600+230 130 ms	СЦ (<11%)	(различен)
²⁷⁷Hs^{[n 6]}	108	169	277.15177(48)#	18+25 7 ms^[19]	СЦ	(различен)	3/2+#
^277mHs^{[n 2]}^{[n 6]}^[20]	100(100) keV#			130(100) s	СЦ	(различен)
прегледај

↑ ^mHs – Возбуден јадрен изомер.
↑ ( ) – Неизвесноста (1σ) е дадена во концизен облик во загради по соодветните последни цифри.
↑ # – Атомска маса означена со #: вредноста и неизвесноста не се само изведени само од опитни податоци, туку барем делумно од трендови од масената површина (TMS).
↑ # – Вредностите означени со # не се само изведени од опитни податоци, туку барем делумно и од трендови во соседните нуклиди (TNN).

Изотопи и јадрени својства

Цел	Проектил	CN	Резултат
¹³⁶Xe	¹³⁶Xe	²⁷²Hs	Неуспешна реакција
¹⁹⁸Pt	⁷⁰Zn	²⁶⁸Hs	Неуспешна реакција ^[21]
²⁰⁸Pb	⁵⁸Fe	²⁶⁶Hs	Успешна реакција
²⁰⁷Pb	⁵⁸Fe	²⁶⁵Hs	Успешна реакција
²⁰⁸Pb	⁵⁶Fe	²⁶⁴Hs	Успешна реакција
²⁰⁷Pb	⁵⁶Fe	²⁶³Hs	Реакција допрва треба да се докаже
²⁰⁶Pb	⁵⁸Fe	²⁶⁴Hs	Успешна реакција
²⁰⁹Bi	⁵⁵Mn	²⁶⁴Hs	Неуспешна реакција
²²⁶Ra	⁴⁸Ca	²⁷⁴Hs	Успешна реакција
²³²Th	⁴⁰Ar	²⁷²Hs	Реакција допрва треба да се докаже
²³⁸U	³⁶S	²⁷⁴Hs	Успешна реакција
²³⁸U	³⁴S	²⁷²Hs	Успешна реакција
²⁴⁴Pu	³⁰Si	²⁷⁴Hs	Реакција допрва треба да се докаже
²⁴⁸Cm	²⁶Mg	²⁷⁴Hs	Успешна реакција
²⁴⁸Cm	²⁵Mg	²⁷³Hs	Неуспешна реакција
²⁵⁰Cm	²⁶Mg	²⁷⁶Hs	Реакција допрва треба да се докаже
²⁴⁹Cf	²²Ne	²⁷¹Hs	Успешна реакција

Комбинации на цел-проектил што водат до Z =108

Нуклеосинтеза

Супертешките елементи како што е хасиумот се произведуваат со бомбардирање на полесни елементи во забрзувачите на честички кои предизвикуваат јадрено соединување. Додека поголемиот дел од изотопите на хасиум може да вештачки да се создадат директно на овој начин, некои потешки се забележани само како распаѓачки производи на елементи со поголем атомски број. ^[22]

Во зависност од вклучените енергии, првите се поделени на „топли“ и „ладни“. Во реакциите на топло соединување, многу лесни проектили со висока енергија се забрзуваат кон многу тешки цели (актиноиди), предизвикувајќи сложени јадра при висока енергија на возбудување (~ 40-50 MeV) што може или да се оддели или да испари неколку (3 до 5) неутрони. ^[23] Во реакциите на ладно соединување, произведените споени јадра имаат релативно ниска енергија на возбудување (~ 10-20 MeV), што ја намалува веројатноста овие производи да подлежат на реакции на цепење. Како што споените јадра се ладат до основната состојба, тие бараат емисија на само еден или два неутрони, и на тој начин овозможува генерирање на повеќе производи богати со неутрони. Вториот е различен концепт од оној каде што се тврди дека јадреното соединување се постигнува во услови на собна температура (погледни ладно соединување). ^[24]

Ладно соединување

Пред првата успешна синтеза на хасиум во 1984 година од страна на тимот Центарот за истражување на тешки јони (ЦИТЈ), научниците од Заедничкиот институт за јадрени истражувања (ЗИЈИИ) во Дубна, Русија, исто така, направиле обид да синтетизираат хасиум со бомбардирање на олово-208 со железо-58 во 1978 година. Не билр идентификувани атоми на хасиум. Тие го повториле експериментот во 1984 година и биле во можност да откријат спонтана активност на цепење доделено на ²⁶⁰Sg, ќерка на ²⁶⁴Hs. ^[25] Подоцна истата година, тие повторно го пробале експериментот и направиле обид хемиски да ги идентификуваат распадните производи на хасиум за да обезбедат поддршка за нивната синтеза на елементот 108. Тие биле во можност да откријат неколку алфа-распади од ²⁵³Es и ²⁵³Fm, распадни производи од ²⁶⁵Hs. ^[26]

Во официјалното откритие на елементот во 1984 година, тимот на Центарот за истражување на тешки јони (ЦИТЈ) ја проучувал истата реакција користејќи го методот на генетска корелација на алфа-распади и можел позитивно да идентификува 3 атоми од ²⁶⁵Hs. ^[27] По надградбата на нивните капацитети во 1993 година, тимот го повторил експериментот во 1994 година и открил 75 атоми од ²⁶⁵Hs и 2 атоми од ²⁶⁴Hs, за време на мерењето на функцијата на делумна возбуда за каналот за испарување на неутроните 1n. ^[28] Понатамошна серија на реакцијата била спроведена кон крајот на 1997 година во која биле откриени уште 20 атоми. ^[29] Овој експеримент за откривање бил успешно повторен во 2002 година кај RIKEN (10 атоми) и во 2003 година во Големиот национален акцелератор за тешки јони (ГНАТЈ)(7 атоми). Тимот од РИКЕН дополнително ја проучувал реакцијата во 2008 година со цел да ги спроведе првите спектроскопски иследувања на рамномерното јадро ²⁶⁴Hs. Тие, исто така, биле во можност да детектираат дополнителни 29 атоми од ²⁶⁵Hs.

Тимот во Дубна, исто така, спровел слична реакција со цел олово -207 наместо цел олово-208 во 1984 година:

207
82Pb
+ 58
26Fe
→ 264
108Hs
+
n

Тие биле во можност да ја откријат истата спонтана активност на цепење како што била забележана во реакцијата со цел на олово-208 и уште еднаш ја доделиле на ²⁶⁰Sg, ќерка на ²⁶⁴Hs. Тимот од Центарот за истражување на тешки јони (ЦИТЈ) за прв пат ја проучувал реакцијата во 1986 година користејќи го методот на генетска корелација на алфа-распаѓање и идентификувал еден атом од ²⁶⁴Hs со пресек од 3,2pb. ^[30] Реакцијата била повторена во 1994 година и тимот успеал да измери и алфа-распад и спонтано цепење за ²⁶⁴Hs. Оваа реакција исто така била проучувана во 2008 година во РИКЕН со цел да се спроведат првите спектроскопски иследувања на рамномерното јадро ²⁶⁴Hs. Тимот открил 11 атоми од ²⁶⁴Hs.

Во 2008 година, тимот на RIKEN за прв пат спровел слична реакција со олово -206 цел:

206
82Pb
+ 58
26Fe
→ 263
108Hs
+
n

Тие биле во можност да идентификуваат 8 атоми од новиот изотоп ²⁶³Hs.

Во 2008 година, тимот од Националната лабораторија Лоренс Беркли (НЛЛБ) ја проучувала аналогната реакција со проектили од железо-56 за прв пат:

208
82Pb
+ 56
26Fe
→ 263
108Hs
+
n

Тие биле во можност да произведат и идентификуваат шест атоми од новиот изотоп ²⁶³Hs. ^[31] Неколку месеци подоцна, тимот на РИКЕН исто така ги објавил своите резултати на истата реакција. ^[32]

Понатамошни обиди за синтеза на јадра на хасиум биле направени од тимот во Дубна во 1983 година користејќи реакција на ладно соединување помеѓу целта бизмут-209 и проектилите од манган -55:

209
83Bi
+ 55
25Mn
→ 264−x
108Hs
+ x
n
(x=1 или 2)

Тие биле во можност да откријат спонтана активност на цепење доделена на ²⁵⁵Rf, производ на ланецот на распаѓање ²⁶³Hs. Идентични резултати биле измерени во повторениот експеримент во 1984 година. Во еден последователен експеримент во 1983 година, тие го примениле методот на хемиска идентификација на потомок за да обезбедат поддршка за синтезата на хасиум. Тие биле во можност да откријат алфа-распад од изотопи на фермиум, доделени како потомци на распаѓањето на ²⁶²Hs. Оттогаш оваа реакција не е испробана и ²⁶²Hs моментално е непотврден.

Топло соединување

Под водство на Јуриј Оганесијан, тимот од Заедничкиот институт за јадрени истражувања ја проучувал реакцијата на топло соединување помеѓу проектилите од калциум-48 и цели радиум -226 во 1978 година:

226
88Ra
+ 48
20Ca
→ 270
108Hs
+ 4
n

Сепак, резултатите не се достапни во литературата. Реакцијата била повторена од Заедничкиот институт за јадрени истражувања (ЗИЈИИ) во јуни 2008 година и биле откриени 4 атоми од изотопот ²⁷⁰Hs. Во јануари 2009 година, тимот го повторил експериментот и биле откриени уште 2 атоми од ²⁷⁰Hs. ^[33]

Тимот во Дубна ја проучувал реакцијата помеѓу целите на калифорниум -249 и проектилите неон -22 во 1983 година со откривање на активности на спонтано цепење:

249
98Cf
+ 22
10Ne
→ 271−x
108Hs
+ x
n

Биле пронајдени неколку кратки активности на спонтано цепење, што укажува на формирање на јадра на хасиум.

Реакцијата на топло соединување помеѓу целите на ураниум-238 и проектилите на реткиот и скап изотоп сулфур-36 била спроведена од Центарот за истражување на тешки јони (ЦИТЈ) во април-мај 2008 година:

238
92U
+ 36
16S
→ 270
108Hs
+ 4
n

Прелиминарните резултати покажале дека е откриен еден атом од ²⁷⁰Hs. Овој експеримент ги потврдил својствата на распаѓање на изотопите ²⁷⁰Hs и ²⁶⁶Sg.

Во март 1994 година, тимот во Дубна предводен од покојниот Јуриј Лазарев се обидел преку аналогна реакција со проектили сулфур-34:

238
92U
+ 34
16S
→ 272−x
108Hs
+ x
n
(x = 4 или 5)

Тие најавиле откривање на 3 атоми од ²⁶⁷Hs од каналот за испарување на неутрони 5n. ^[34] Својствата на распаѓање биле потврдени од тимот на Центарот за истражување на тешки јони (ЦИТЈ) во нивното истовремено проучување на дармштатиумот. Реакцијата била повторена на ЦИТЈ во јануари-февруари 2009 година со цел да се бара новиот изотоп ²⁶⁸Hs. Тимот, предводен од проф. Нишио, открил по еден атом од ²⁶⁸Hs и ²⁶⁷Hs. Новиот изотоп ²⁶⁸Hs претрпел алфа-распад до претходно познатиот изотоп ²⁶⁴Sg.

Помеѓу мај 2001 година и август 2005 година, соработката помеѓу Центарот за истражување на тешки јони (ЦИТЈ) и Институтот Пол Шерер (ИПШ) ја проучувале јадрената реакција помеѓу цели куриум -248 и проектилите со магнезиум -26:

248
96Cm
+ 26
12Mg
→ 274−x
108Hs
+ x
n
(x = 3, 4, или 5)

Тимот ја проучувал возбудната функција на каналите за испарување 3n, 4n и 5n што водат до изотопите ²⁶⁹Hs, ²⁷⁰Hs и ²⁷¹Hs. ^[35] ^[36] Синтезата на двојно волшебниот изотоп ²⁷⁰Hs била објавена во декември 2006 година од тимот на научници од Техничкиот универзитет во Минхен. ^[37] Било објавено дека овој изотоп се распаѓа со емисија на алфа честичка со енергија од 8,83 MeV и полураспад од ~22 с. Оттогаш, оваа бројка е ревидирана на 3,6 с. ^[38]

Распаден производ

Список на изотопи на хасиум забележани со распаѓање
Остатоци од испарување	Набљудуван изотоп на хасиум
²⁶⁷ Ds	²⁶³ Hs ^[39]
²⁶⁹ Ds	²⁶⁵ Hs ^[40]
²⁷⁰ Ds	²⁶⁶ Hs ^[41]
²⁷¹ Ds	²⁶⁷ Hs ^[42]
²⁷⁷ Cn, ²⁷³ Ds	²⁶⁹ Hs ^[43]
²⁷⁶ Ds	²⁷² Hs
²⁸⁵ Fl, ²⁸¹ Cn, ²⁷⁷ Ds	²⁷³ Hs ^[44]
²⁹¹ Lv, ²⁸⁷ Fl, ²⁸³ Cn, ²⁷⁹ Ds	²⁷⁵ Hs ^[45]
²⁹³ Lv, ²⁸⁹ Fl, ²⁸⁵ Cn, ²⁸¹ Ds	²⁷⁷ Hs ^[46] ^[47] ^[48]

Изотопи на хасиум биле забележани како распадни производи на дармштатиумот. Дармштатиум моментално има десет познати изотопи, од кои сите освен еден се покажале дека се подложени на алфа-распади за да станат хасиумови јадра со масен број помеѓу 263 и 277. Изотопи на хасиум со масовни броеви 266, 272, 273, 275 и 277 до денес се произведени единствено преку распаѓање на јадрата на дармштатиумот. Родителските јадра на дармштатиумот можат самите да бидат распадни производи на копернициум, флеровиум или ливермориум. На пример, во 2004 година, тимот на Дубна го идентификувал хасиум-277 како финален производ во распаѓањето на ливермориум-293 преку алфа секвенца на распаѓање: ^[48]

293
116Lv
→ 289
114Fl
+ 4
2He

289
114Fl
→ 285
112Cn
+ 4
2He

285
112Cn
→ 281
110Ds
+ 4
2He

281
110Ds
→ 277
108Hs
+ 4
2He

Непотврдени изотопи

^277mHs

Изотоп доделен на ²⁷⁷Hs бил забележан во една прилика како се распаѓа од спонтано цепење со долг полураспад од ~ 11 минути. ^[49] Изотопот не бил забележан во распаѓањето на основната состојба од ²⁸¹Ds, но бил забележан во распаѓањето од ретко, сè уште непотврдено изомерско ниво, имено ^281mDs. Полураспадот е многу долго за основната состојба и можно е да припаѓа на изомерно ниво во ²⁷⁷Hs. Исто така, било предложено дека оваа активност всушност доаѓа од ²⁷⁸Bh, формирана како правнука на ²⁹⁰Fl преку едно електронско заробување до ²⁹⁰Nh и три дополнителни алфа-распади. Понатаму, во 2009 година, тимот на Центарот за истражување на тешки јони набљудувал мала гранка на алфа-распад за ²⁸¹Ds што го произведува нуклидот ²⁷⁷Hs кој се распаѓа од спонтано цепење за краток животен век. Измерениот полураспад е блиску до очекуваната вредност за изомерот на основната состојба, ²⁷⁷Hs. Потребни се дополнителни истражувања за да се потврди производството на изомерот.

Повлечени изотопи

²⁷³Hs

Во 1999 година, американските научници од Универзитетот во Калифорнија, Беркли, објавиле дека успеале да синтетизираат три атоми од ²⁹³118. ^[50] Овие матични јадра било објавено дека последователно емитирале три алфа честички за да формираат јадра на хасиум-273, за кои се тврди дека претрпеле алфа-распади, емитувајќи алфа честички со енергија на распаѓање од 9,78 и 9,47 MeV и полураспад од 1.2 сек, но нивното барање било повлечено во 2001 година. ^[51] Изотопот, сепак, бил произведен во 2010 година од истиот тим. Новите податоци се совпаѓаат со претходните (фабрикувани) ^[52] податоци.

²⁷⁰Hs: изгледи за деформирано двојно волшебно јадро

Според макроскопско-микроскопската (ММ) теорија, Z = 108 е деформиран протонски волшебен број, во комбинација со неутронската обвивка на N = 162. Ова значи дека таквите јадра се трајно деформирани во нивната основна состојба, но имаат високи, тесни бариери за цепење за понатамошна деформација и оттаму релативно долг делумен полуѕраспад на спонтано цепење. Полураспадот на спонтаното цепење во овој регион обично се намалува за фактор 10⁹ во споредба со оние во близина на сферичното двојно магично јадро ²⁹⁸Fl, предизвикано од зголемување на веројатноста за пенетрација на бариерата со квантно тунелирање, поради бариерата на потесното цепење. Покрај тоа, N = 162 е пресметан како деформиран неутронски волшебен број и оттука јадрото ²⁷⁰Hs ветува како деформирано двојно волшебно јадро. Експериментални податоци од распаѓањето на Z = 110 изотопи ²⁷¹Ds и ²⁷³Ds, обезбедува силни докази за волшебната природа под-обвивката на N = 162. Неодамнешната синтеза на ²⁶⁹Hs, ²⁷⁰Hs и ²⁷¹Hs, исто така, целосно го поддржува доделувањето на N = 162 како волшебна затворена обвивка. Особено, ниската енергија на распаѓање за ²⁷⁰Hs е во целосна согласност со пресметките. ^[53]

Доказ за Z = 108 како деформирана протонска обвивка

Доказ за Z= 108 како деформирана протонска обвивка може да се смета од два извора:

варијацијата во полураспадот на делумното спонтано цепење за изотоните
големиот јаз во Q_α за изотонични парови помеѓу Z = 108 и Z = 110.

За спонтано цепење, потребно е да се измери полураспад за изотонични јадра ²⁶⁸Sg, ²⁷⁰Hs и ²⁷²Ds. Бидејќи цепењето на ²⁷⁰Hs не е измерено, деталните податоци за цепењето ²⁶⁸ Sg сè уште не се достапни, и ²⁷²Ds сè уште е непозната, овој метод не може да се користи до денес за да се потврди стабилизирачката природа на обвивката на Z = 108. Сепак, добри докази за магијата на Z = 108 може да се смета од големите разлики во енергиите на алфа-распади измерени за ²⁷⁰Hs, ²⁷¹Ds и ²⁷³Ds. Поубедливи докази би дошле од определувањето на енергијата на распаѓање на сè уште непознатиот нуклид ²⁷²Ds.

===Јадрен изомеризам===
²⁷⁷Hs

Изотоп доделен на ²⁷⁷Hs бил забележан во една прилика како се распаѓа со спонтано цепење со долг полураспад од ~ 11 минути.^[7] Изотопот не бил забележан во распаѓањето на најчестиот изомер ²⁸¹Ds но бил забележан во распаѓањето од ретко, сè уште непотврдено изомерско ниво, имено ^281mDs. Полураспадот е многу долг за основната состојба и можно е да припаѓа на изомерно ниво во²⁷⁷Hs. Понатаму, во 2009 година, тимот на Центарот за истражување на тешки јони набљудувал мала гранка на алфа-распад за ²⁸¹Ds што произведува изотоп од ²⁷⁷Hs 277Hs кој се распаѓа со спонтано цепење со краток животен век. Измерениот полураспад е блиску до очекуваната вредност за изомерот на основната состојба, ²⁷⁷Hs. Потребни се дополнителни истражувања за да се потврди производството на изомерот. Едно поново иследување сугерира дека оваа набљудувана активност всушност може да биде од ²⁷⁸Bh.^[54]

²⁶⁹Hs

Директната синтеза на ²⁶⁹Hs резултирала со набљудување на три алфа честички со енергии 9,21, 9,10 и 8,94 MeV емитиран од ²⁶⁹Hs атоми. Меѓутоа, кога овој изотоп индиректно се синтетизира од распаѓањето на ²⁷⁷Cn, само алфа честички со енергија 9,21 MeV биле забележани, што покажува дека ова распаѓање се јавува од изомерно ниво. Потребни се дополнителни истражувања за да се потврди ова.^[35]^[43]

²⁶⁷Hs

Познато е дека ²⁶⁷Hs се распаѓа со алфа-распад, емитувајќи алфа честички со енергија од 9,88, 9,83 и 9,75 MeV. Има полураспад од 52 ms. Во неодамнешните синтези на ²⁷¹Ds i ^271mDs, биле забележани дополнителни активности. 0,94 ms активност што емитува алфа честички со енергија 9.83 MeV била забележана како додаток на подолготрајните активности од ~0,8 секунди и ~ 6,0 секунди. Во моментов, ниту едно од нив не е доделено и потврдено и потребни се дополнителни истражувања за позитивно да се идентификуваат.^[34]

²⁶⁵Hs

Синтезата на ²⁶⁵Hs исто така обезбедила докази за две изомерни нивоа. Основната состојба се распаѓа со емисија на алфа честичка со енергија 10,30 MeV и има полураспад од 2,0 ms. Изомерната состојба има 300 keV вишок енергија и се распаѓа со емисија на алфа честичка со енергија 10,57 MeV и има полураспад од 0,75 ms.^[27]

Идни експерименти

Научниците од Центарот за истражување на тешки јони (ЦИТЈ) планираат да бараат изомери од ²⁷⁰Hs користејќи ја реакцијата ²²⁶Ra(⁴⁸Ca,4n) во 2010 година користејќи го новиот објект TASCA во ЦИТЈ.^[55] Покрај тоа, тие исто така се надеваат дека ќе ја проучуваат спектроскопијата на ²⁶⁹Hs, ²⁶⁵Sg and ²⁶¹Rf, користејќи ја реакцијата ²⁴⁸Cm(²⁶Mg,5n) или ²²⁶Ra(⁴⁸Ca,5n). Ова ќе им овозможи да ја одредат структурата на нивоата во ²⁶⁵Sg и ²⁶¹Rf и да се обидат да дадат доделување на спин и паритет на различните предложени изомери.^[56]

Физички приноси

Табелите подолу ги даваат пресеците и енергиите на побудување за јадрени реакции кои директно произведуваат изотопи на хасиум. Податоците со задебелени букви претставуваат максимални изведени од мерењата на функцијата на возбудување. + претставува набљудуван излезен канал.

Ладно соединување

Проектил	Цел	CN	1n	2n	3n
⁵⁸Fe	²⁰⁸Pb	²⁶⁶Hs	69 pb, 13.9 MeV	4.5 pb
⁵⁸Fe	²⁰⁷Pb	²⁶⁵Hs	3.2 pb

Топло соединување

Проектил	Цел	CN	3n	4n	5n
⁴⁸Ca	²²⁶Ra	²⁷⁴Hs		9.0 pb
³⁶S	²³⁸U	²⁷⁴Hs		0.8 pb
³⁴S	²³⁸U	²⁷²Hs			2.5 pb, 50.0 MeV
²⁶Mg	²⁴⁸Cm	²⁷⁴Hs	2.5 pb	3.0 pb	7.0 pb

Теоретски пресметки

Пресеци на остатоци од испарување

Табелата подолу содржи различни комбинации на цели-проектили за кои пресметките обезбедиле проценки за приносите на пресек од различни канали за испарување на неутрони. Даден е каналот со највисок очекуван принос. DNS = Ди-јадрен систем ; σ = пресек

Цел	Проектил	CN	Производ	σ _макс	Модел	навод
¹³⁶Xe	¹³⁶Xe	²⁷²Hs	1–4n (^271–268Hs)	10⁻⁶ pb	DNS	^[57]
²³⁸U	³⁴S	²⁷²Hs	4n (²⁶⁸Hs)	10 pb	DNS	^[57]
²³⁸U	³⁶S	²⁷⁴Hs	4n (²⁷⁰Hs)	42.97 pb	DNS	^[58]
²⁴⁴Pu	³⁰Si	²⁷⁴Hs	4n (²⁷⁰Hs)	185.1 pb	DNS	^[58]
²⁴⁸Cm	²⁶Mg	²⁷⁴Hs	4n (²⁷⁰Hs)	719.1 pb	DNS	^[58]
²⁵⁰Cm	²⁶Mg	²⁷⁶Hs	4n (²⁷²Hs)	185.2 pb	DNS	^[58]

Наводи

1 2 3 Emsley, John (2011). Nature's Building Blocks: An A-Z Guide to the Elements (New. изд.). New York, NY: Oxford University Press. стр. 215–7. ISBN 978-0-19-960563-7.
1 2 3 4 5 Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria (2006). „Transactinides and the future elements“. Во Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean (уред.). The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (3rd. изд.). Dordrecht, The Netherlands: Springer Science+Business Media. ISBN 1-4020-3555-1.
1 2 Östlin, A.; Vitos, L. (2011). „First-principles calculation of the structural stability of 6d transition metals“. Physical Review B. 84 (11). Bibcode:2011PhRvB..84k3104O. doi:10.1103/PhysRevB.84.113104.
1 2 Fricke, Burkhard (1975). „Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties“. Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. 21: 89–144. doi:10.1007/BFb0116498. Посетено на 4 October 2013.
↑ Düllmann, Christoph E. (31 October 2008). „Investigation of group 8 metallocenes @ TASCA“ (PDF). 7th Workshop on Recoil Separator for Superheavy Element Chemistry TASCA 08. Gesellschaft für Schwerionenforschung. Посетено на 25 March 2013.
↑ Robertson, Murray (2011). „Chemical Data: Hassium“. Visual Elements Periodic Table. Royal Society of Chemistry. Посетено на 28 November 2012.
1 2 Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V. K.; Lobanov, Yu. V.; Abdullin, F. Sh.; Polyakov, A. N.; Shirokovsky, I. V.; Tsyganov, Yu. S.; Gulbekian, G. G.; и др. (2000). „Synthesis of superheavy nuclei in 48Ca+244Pu interactions“ (PDF). Physics of Atomic Nuclei. 63 (10): 1679–1687. Bibcode:2000PAN....63.1679O. doi:10.1134/1.1320137. Грешка во наводот: Неважечка ознака <ref>; називот „Ogan“ е зададен повеќепати со различна содржина.
↑ „Radioactive Elements“. Commission on Isotopic Abundances and Atomic Weights (англиски). 2018. Посетено на 2020-09-20.
↑ Audi et al. 2017.
↑ Wang, Meng; Huang, W.J.; Kondev, F.G.; Audi, G.; Naimi, S. (2021). „The AME 2020 atomic mass evaluation (II). Tables, graphs and references*“. Chinese Physics C. 45 (3): 030003. doi:10.1088/1674-1137/abddaf.
↑ Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (1 March 2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear physics properties *“. Chinese Physics C, High Energy Physics and Nuclear Physics (English). 45 (3): 030001. Bibcode:2021ChPhC..45c0001K. doi:10.1088/1674-1137/abddae. ISSN 1674-1137. OSTI 1774641.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
↑ Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (1 March 2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear physics properties *“. Chinese Physics C, High Energy Physics and Nuclear Physics (English). 45 (3): 030001. Bibcode:2021ChPhC..45c0001K. doi:10.1088/1674-1137/abddae. ISSN 1674-1137. OSTI 1774641.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
↑ Ackermann, Dieter (23–27 January 2012). „270Ds and its decay products – K-isomers, α-СЦ competition and masses“. Proceedings of 50th International Winter Meeting on Nuclear Physics — PoS(Bormio2012). 50th International Winter Meeting on Nuclear Physics. стр. 030. doi:10.22323/1.160.0030. Посетено на 1 July 2023.
1 2 3 4 Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V. K.; Shumeiko, M. V.; и др. (6 May 2024). „Synthesis and decay properties of isotopes of element 110: Ds 273 and Ds 275“. Physical Review C (англиски). 109 (5): 054307. doi:10.1103/PhysRevC.109.054307. ISSN 2469-9985. Посетено на 11 May 2024.
↑ Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V. K.; Abdullin, F. Sh.; Dmitriev, S. N.; Graeger, R.; Henderson, R. A.; Itkis, M. G.; Lobanov, Yu. V.; Mezentsev, A. N.; Moody, K. J.; Nelson, S. L.; Polyakov, A. N.; Ryabinin, M. A.; Sagaidak, R. N.; Shaughnessy, D. A.; Shirokovsky, I. V.; Stoyer, M. A.; Stoyer, N. J.; Subbotin, V. G.; Subotic, K.; Sukhov, A. M.; Tsyganov, Yu. S.; Türler, A.; Voinov, A. A.; Vostokin, G. K.; Wilk, P. A.; Yakushev, A. (5 March 2013). „Synthesis and study of decay properties of the doubly magic nucleus 270Hs in the 226Ra + 48Ca reaction“. Physical Review C. 87 (3): 034605. Bibcode:2013PhRvC..87c4605O. doi:10.1103/PhysRevC.87.034605.
↑ Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V. K.; Shumeiko, M. V.; и др. (2023). „New isotope ²⁷⁶Ds and its decay products ²⁷²Hs and ²⁶⁸Sg from the ²³²Th + ⁴⁸Ca reaction“. Physical Review C. 108 (24611): 024611. Bibcode:2023PhRvC.108b4611O. doi:10.1103/PhysRevC.108.024611. S2CID 261170871 Проверете ја вредноста |s2cid= (help).
↑ Utyonkov, V. K.; Brewer, N. T.; Oganessian, Yu. Ts.; Rykaczewski, K. P.; Abdullin, F. Sh.; Dimitriev, S. N.; Grzywacz, R. K.; Itkis, M. G.; Miernik, K.; Polyakov, A. N.; Roberto, J. B.; Sagaidak, R. N.; Shirokovsky, I. V.; Shumeiko, M. V.; Tsyganov, Yu. S.; Voinov, A. A.; Subbotin, V. G.; Sukhov, A. M.; Karpov, A. V.; Popeko, A. G.; Sabel'nikov, A. V.; Svirikhin, A. I.; Vostokin, G. K.; Hamilton, J. H.; Kovrinzhykh, N. D.; Schlattauer, L.; Stoyer, M. A.; Gan, Z.; Huang, W. X.; Ma, L. (30 January 2018). „Neutron-deficient superheavy nuclei obtained in the ²⁴⁰Pu+⁴⁸Ca reaction“. Physical Review C. 97 (14320): 014320. Bibcode:2018PhRvC..97a4320U. doi:10.1103/PhysRevC.97.014320.
↑ Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V. K.; Ibadullayev, D.; и др. (2022). „Investigation of ⁴⁸Ca-induced reactions with ²⁴²Pu and ²³⁸U targets at the JINR Superheavy Element Factory“. Physical Review C. 106 (24612): 024612. Bibcode:2022PhRvC.106b4612O. doi:10.1103/PhysRevC.106.024612. OSTI 1883808. S2CID 251759318 Проверете ја вредноста |s2cid= (help).
↑ Cox, D. M.; Såmark-Roth, A.; Rudolph, D.; Sarmiento, L. G.; Clark, R. M.; Egido, J. L.; Golubev, P.; Heery, J.; Yakushev, A.; Åberg, S.; Albers, H. M.; Albertsson, M.; Block, M.; Brand, H.; Calverley, T.; Cantemir, R.; Carlsson, B. G.; Düllmann, Ch. E.; Eberth, J.; Fahlander, C.; Forsberg, U.; Gates, J. M.; Giacoppo, F.; Götz, M.; Götz, S.; Herzberg, R.-D.; Hrabar, Y.; Jäger, E.; Judson, D.; Khuyagbaatar, J.; Kindler, B.; Kojouharov, I.; Kratz, J. V.; Krier, J.; Kurz, N.; Lens, L.; Ljungberg, J.; Lommel, B.; Louko, J.; Meyer, C.-C.; Mistry, A.; Mokry, C.; Papadakis, P.; Parr, E.; Pore, J. L.; Ragnarsson, I.; Runke, J.; Schädel, M.; Schaffner, H.; Schausten, B.; Shaughnessy, D. A.; Thörle-Pospiech, P.; Trautmann, N.; Uusitalo, J. (6 February 2023). „Spectroscopy along flerovium decay chains. II. Fine structure in odd-A 289Fl“. Physical Review C. 107 (2): L021301. Bibcode:2023PhRvC.107b1301C. doi:10.1103/PhysRevC.107.L021301.
↑ Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear properties“ (PDF). Chinese Physics C. 45 (3): 030001. doi:10.1088/1674-1137/abddae.
↑ „Archived copy“ (PDF). www.nupecc.org. Архивирано од изворникот (PDF) на 23 August 2007. Посетено на 11 January 2022.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)
↑ Armbruster, Peter; Münzenberg, Gottfried (1989). „Creating superheavy elements“. Scientific American. 34: 36–42.
↑ Barber, Robert C.; Gäggeler, Heinz W.; Karol, Paul J.; Nakahara, Hiromichi; Vardaci, Emanuele; Vogt, Erich (2009). „Discovery of the element with atomic number 112 (IUPAC Technical Report)“. Pure and Applied Chemistry. 81 (7): 1331. doi:10.1351/PAC-REP-08-03-05.
↑ Fleischmann, Martin; Pons, Stanley (1989). „Electrochemically induced nuclear fusion of deuterium“. Journal of Electroanalytical Chemistry and Interfacial Electrochemistry. 261 (2): 301–308. doi:10.1016/0022-0728(89)80006-3.
↑ Oganessian, Yu Ts; Demin, A. G.; Hussonnois, M.; Tretyakova, S. P.; Kharitonov, Yu P.; Utyonkov, V. K.; Shirokovsky, I. V.; Constantinescu, O.; и др. (1984). „On the stability of the nuclei of element 108 with A=263–265“. Zeitschrift für Physik A. 319 (2): 215–217. Bibcode:1984ZPhyA.319..215O. doi:10.1007/BF01415635.
↑ Barber, R. C.; Greenwood, N. N.; Hrynkiewicz, A. Z.; Jeannin, Y. P.; Lefort, M.; Sakai, M.; Ulehla, I.; Wapstra, A. P.; Wilkinson, D. H. (1993). „Discovery of the transfermium elements. Part II: Introduction to discovery profiles. Part III: Discovery profiles of the transfermium elements (Note: for Part I see Pure Appl. Chem., Vol. 63, No. 6, pp. 879–886, 1991)“. Pure and Applied Chemistry. 65 (8): 1757. doi:10.1351/pac199365081757.
1 2 Münzenberg, G.; Armbruster, P.; Folger, H.; Heßberger, F. P.; Hofmann, S.; Keller, J.; Poppensieker, K.; Reisdorf, W.; и др. (1984). „The identification of element 108“. Zeitschrift für Physik A. 317 (2): 235–236. Bibcode:1984ZPhyA.317..235M. doi:10.1007/BF01421260.
↑ Hofmann, S. (1998). „New elements – approaching“. Reports on Progress in Physics. 61 (6): 639–689. Bibcode:1998RPPh...61..639H. doi:10.1088/0034-4885/61/6/002.
↑ Hofmann, S.; Heßberger, F.P.; Ninov, V.; Armbruster, P.; Münzenberg, G.; Stodel, C.; Popeko, A.G.; Yeremin, A.V.; и др. (1997). „Excitation function for the production of 265 108 and 266 109“. Zeitschrift für Physik A. 358 (4): 377–378. Bibcode:1997ZPhyA.358..377H. doi:10.1007/s002180050343.
↑ Münzenberg, G.; Armbruster, P.; Berthes, G.; Folger, H.; Heßberger, F. P.; Hofmann, S.; Poppensieker, K.; Reisdorf, W.; и др. (1986). „Evidence for264108, the heaviest known even-even isotope“. Zeitschrift für Physik A. 324 (4): 489–490. Bibcode:1986ZPhyA.324..489M. doi:10.1007/BF01290935.
↑ Dragojević, I.; Gregorich, K.; Düllmann, Ch.; Dvorak, J.; Ellison, P.; Gates, J.; Nelson, S.; Stavsetra, L.; Nitsche, H. (2009). „New Isotope ²⁶³108“. Physical Review C. 79 (1): 011602. Bibcode:2009PhRvC..79a1602D. doi:10.1103/PhysRevC.79.011602.
↑ Kaji, Daiya; Morimoto, Kouji; Sato, Nozomi; Ichikawa, Takatoshi; Ideguchi, Eiji; Ozeki, Kazutaka; Haba, Hiromitsu; Koura, Hiroyuki; и др. (2009). „Production and Decay Properties of ²⁶³108“. Journal of the Physical Society of Japan. 78 (3): 035003. Bibcode:2009JPSJ...78c5003K. doi:10.1143/JPSJ.78.035003.
↑ Tsyganov, Yu.; Oganessian, Yu.; Utyonkov, V.; Lobanov, Yu.; Abdullin, F.; Shirokovsky, I.; Polyakov, A.; Subbotin, V.; Sukhov, A. (2009-04-07). „Results of ²²⁶Ra+⁴⁸Ca Experiment“. Посетено на 2012-12-25.^{[мртва врска]}
1 2 Lazarev, Yu. A.; Lobanov, YV; Oganessian, YT; Tsyganov, YS; Utyonkov, VK; Abdullin, FS; Iliev, S; Polyakov, AN; и др. (1995). „New Nuclide ²⁶⁷108 Produced by the ²³⁸U + ³⁴S Reaction“ (PDF). Physical Review Letters. 75 (10): 1903–1906. Bibcode:1995PhRvL..75.1903L. doi:10.1103/PhysRevLett.75.1903. PMID 10059158.
1 2 "Decay properties of ²⁶⁹Hs and evidence for the new nuclide ²⁷⁰Hs" Архивирано на {{{2}}}., Turler et al., GSI Annual Report 2001.
↑ Dvorak, Jan (2006-09-25). „On the production and chemical separation of Hs (element 108)“ (PDF). Technical University of Munich. Архивирано од изворникот (PDF) на 2009-02-25. Посетено на 2012-12-23.
↑ "Doubly magic ²⁷⁰Hs" Архивирано на {{{2}}}., Turler et al., GSI report, 2006.
↑ Sonzogni, Alejandro. „Interactive Chart of Nuclides“. National Nuclear Data Center: Brookhaven National Laboratory. Архивирано од изворникот на 2016-01-12. Посетено на 2008-06-06.
↑ Ghiorso, A.; Lee, D.; Somerville, L.; Loveland, W.; Nitschke, J.; Ghiorso, W.; Seaborg, G.; Wilmarth, P.; и др. (1995). „Evidence for the possible synthesis of element 110 produced by the ⁵⁹Co+²⁰⁹Bi reaction“. Physical Review C. 51 (5): R2293–R2297. Bibcode:1995PhRvC..51.2293G. doi:10.1103/PhysRevC.51.R2293. PMID 9970386.
↑ Hofmann, S.; Ninov, V.; Heßberger, F. P.; Armbruster, P.; Folger, H.; Münzenberg, G.; Schött, H. J.; Popeko, A. G.; Yeremin, A. V. (1995). „Production and decay of ²⁶⁹110“. Zeitschrift für Physik A. 350 (4): 277–280. Bibcode:1995ZPhyA.350..277H. doi:10.1007/BF01291181.
↑ Hofmann, S.; Heßberger, F. P.; Ackermann, D.; Antalic, S.; Cagarda, P.; Ćwiok, S.; Kindler, B.; Kojouharova, J.; Lommel, B. (2001). „The new isotope ²⁷⁰110 and its decay products ²⁶⁶Hs and ²⁶²Sg“ (PDF). The European Physical Journal A. 10 (1): 5–10. Bibcode:2001EPJA...10....5H. doi:10.1007/s100500170137.
↑ Hofmann, S. (1998). „New elements – approaching“. Reports on Progress in Physics. 61 (6): 639–689. Bibcode:1998RPPh...61..639H. doi:10.1088/0034-4885/61/6/002.
1 2 Hofmann, S.; и др. (1996). „The new element 112“. Zeitschrift für Physik A. 354 (1): 229–230. Bibcode:1996ZPhyA.354..229H. doi:10.1007/BF02769517.
↑ Public Affairs Department (26 October 2010). „Six New Isotopes of the Superheavy Elements Discovered: Moving Closer to Understanding the Island of Stability“. Berkeley Lab. Посетено на 2011-04-25.
↑ Yeremin, A. V.; Oganessian, Yu. Ts.; Popeko, A. G.; Bogomolov, S. L.; Buklanov, G. V.; Chelnokov, M. L.; Chepigin, V. I.; Gikal, B. N.; Gorshkov, V. A. (1999). „Synthesis of nuclei of the superheavy element 114 in reactions induced by ⁴⁸Ca“. Nature. 400 (6741): 242–245. Bibcode:1999Natur.400..242O. doi:10.1038/22281.
↑ „Element 114 – Heaviest Element at GSI Observed at TASCA“. Архивирано од изворникот на February 11, 2013.
↑ Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V.; Lobanov, Yu.; Abdullin, F.; Polyakov, A.; Shirokovsky, I.; Tsyganov, Yu.; Gulbekian, G.; и др. (1999). „Synthesis of Superheavy Nuclei in the ⁴⁸Ca+ ²⁴⁴Pu Reaction“. Physical Review Letters. 83 (16): 3154–3157. Bibcode:1999PhRvL..83.3154O. doi:10.1103/PhysRevLett.83.3154.
1 2 Oganessian, Yu. Ts.; и др. (2004). „Measurements of cross sections for the fusion-evaporation reactions ²⁴⁴Pu(⁴⁸Ca,xn)^292−x114 and ²⁴⁵Cm(⁴⁸Ca,xn)^293−x116“. Physical Review C. 69 (5): 054607. Bibcode:2004PhRvC..69e4607O. doi:10.1103/PhysRevC.69.054607.
↑ Yu. Ts. Oganessian; V. K. Utyonkov; Yu. V. Lobanov; F. Sh. Abdullin; A. N. Polyakov; I. V. Shirokovsky; Yu. S. Tsyganov; G. G. Gulbekian; S. L. Bogomolov; и др. (October 2000). „Synthesis of superheavy nuclei in ⁴⁸Ca+²⁴⁴Pu interactions“. Nuclei Experiment: Physics of Atomic Nuclei. 63 (10): 1679–1687. Bibcode:2000PAN....63.1679O. doi:10.1134/1.1320137.
↑ Ninov, V.; и др. (1999). „Observation of Superheavy Nuclei Produced in the Reaction of 86
Kr
with 208
Pb
“. Physical Review Letters. 83 (6): 1104–1107. Bibcode:1999PhRvL..83.1104N. doi:10.1103/PhysRevLett.83.1104.
↑ Public Affairs Department (21 July 2001). „Results of element 118 experiment retracted“. Berkeley Lab. Архивирано од изворникот на 29 January 2008. Посетено на 2008-01-18.
↑ George Johnson (15 October 2002). „At Lawrence Berkeley, Physicists Say a Colleague Took Them for a Ride“. The New York Times.
↑ Robert Smolanczuk (1997). „Properties of the hypothetical spherical superheavy nuclei“. Physical Review C. 56 (2): 812–824. Bibcode:1997PhRvC..56..812S. doi:10.1103/PhysRevC.56.812.
↑ Hofmann, S.; Heinz, S.; Mann, R.; Maurer, J.; Münzenberg, G.; Antalic, S.; Barth, W.; Burkhard, H. G.; Dahl, L.; Eberhardt, K.; Grzywacz, R.; Hamilton, J. H.; Henderson, R. A.; Kenneally, J. M.; Kindler, B.; Kojouharov, I.; Lang, R.; Lommel, B.; Miernik, K.; Miller, D.; Moody, K. J.; Morita, K.; Nishio, K.; Popeko, A. G.; Roberto, J. B.; Runke, J.; Rykaczewski, K. P.; Saro, S.; Scheidenberger, C.; Schött, H. J.; Shaughnessy, D. A.; Stoyer, M. A.; Thörle-Popiesch, P.; Tinschert, K.; Trautmann, N.; Uusitalo, J.; Yeremin, A. V. (2016). „Review of even element super-heavy nuclei and search for element 120“. The European Physical Journal A. 2016 (52): 180. Bibcode:2016EPJA...52..180H. doi:10.1140/epja/i2016-16180-4. S2CID 124362890.
↑ „TASCA in Small Image Mode Spectroscopy“ (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на March 5, 2012.
↑ Hassium spectroscopy experiments at TASCA, A. Yakushev Архивирано на 5 март 2012 г.
1 2 Influence of entrance channels on formation of superheavy nuclei in massive fusion reactions, Zhao-Qing Feng, Jun-Qing Li, Gen-Ming Jin, April 2009
1 2 3 4 Feng, Z.; Jin, G.; Li, J. (2009). „Production of new superheavy Z=108–114 nuclei with ²³⁸U, ²⁴⁴Pu and ^248,250Cm targets“. Physical Review C. 80: 057601. arXiv:0912.4069. doi:10.1103/PhysRevC.80.057601. S2CID 118733755.

National Nuclear Data Center, Brookhaven National Laboratory Архивирано на 12 јануари 2016 г.

Audi, G.; Kondev, F. G.; Wang, M.; и др. (2017). „The NUBASE2016 evaluation of nuclear properties“ (PDF). Chinese Physics C. 41 (3): 030001. Bibcode:2017ChPhC..41c0001A. doi:10.1088/1674-1137/41/3/030001. S2CID 126750783. Архивирано од изворникот (PDF) на 2020-08-01.
Audi, G.; Kondev, F. G.; Wang, M.; Pfeiffer, B.; Sun, X.; Blachot, J.; MacCormick, M. (2012). „The NUBASE2012 evaluation of nuclear properties“ (PDF). Chinese Physics C. 36 (12): 1157–1286. Bibcode:2012ChPhC..36....1A. doi:10.1088/1674-1137/36/12/001. Архивирано од изворникот (PDF) на 2014-02-22.
Audi, Georges; Bersillon, Olivier; Blachot, Jean; Wapstra, Aaldert Hendrik (2003), „The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties“, Nuclear Physics A, 729: 3–128, Bibcode:2003NuPhA.729....3A, doi:10.1016/j.nuclphysa.2003.11.001
National Nuclear Data Center. „NuDat 2.x database“. Brookhaven National Laboratory.
Holden, Norman E. (2004). „11. Table of the Isotopes“. Во Lide, David R. (уред.). CRC Handbook of Chemistry and Physics (85th. изд.). Boca Raton, Florida: CRC Press. ISBN 978-0-8493-0485-9.
GSI (2011). „Superheavy Element Research at GSI“ (PDF). GSI. Архивирано од изворникот (PDF) на 2016-01-12. Посетено на 20 August 2012.

↑ Not directly synthesized, occurs as decay product of ²⁷⁰Ds
1 2 Existence of this isomer is unconfirmed
↑ Not directly synthesized, occurs in decay chain of ²⁷⁶Ds
↑ Not directly synthesized, occurs in decay chain of ²⁸⁵Fl
↑ Not directly synthesized, occurs in decay chain of ²⁸⁷Fl
1 2 Not directly synthesized, occurs in decay chain of ²⁸⁹Fl

Грешка во наводот: Има ознаки <ref> за група именувана како „n“, но нема соодветна ознака <references group="n"/>.

[10] Hs – Возбуден јадрен изомер.

[12] ( ) – Неизвесноста (1σ) е дадена во концизен облик во загради по соодветните последни цифри.

[TMS-13] # – Атомска маса означена со #: вредноста и неизвесноста не се само изведени само од опитни податоци, туку барем делумно од трендови од масената површина (TMS).

[TNN-14] # – Вредностите означени со # не се само изведени од опитни податоци, туку барем делумно и од трендови во соседните нуклиди (TNN).

[emsley-1] 1 2 3 Emsley, John (2011). Nature's Building Blocks: An A-Z Guide to the Elements (New. изд.). New York, NY: Oxford University Press. стр. 215–7. ISBN 978-0-19-960563-7.

[Haire-2] 1 2 3 4 5 Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria (2006). „Transactinides and the future elements“. Во Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean (уред.). The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (3rd. изд.). Dordrecht, The Netherlands: Springer Science+Business Media. ISBN 1-4020-3555-1.

[hcp-3] 1 2 Östlin, A.; Vitos, L. (2011). „First-principles calculation of the structural stability of 6d transition metals“. Physical Review B. 84 (11). Bibcode:2011PhRvB..84k3104O. doi:10.1103/PhysRevB.84.113104.

[BFricke-4] 1 2 Fricke, Burkhard (1975). „Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties“. Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. 21: 89–144. doi:10.1007/BFb0116498. Посетено на 4 October 2013.

[hassocene-5] Düllmann, Christoph E. (31 October 2008). „Investigation of group 8 metallocenes @ TASCA“ (PDF). 7th Workshop on Recoil Separator for Superheavy Element Chemistry TASCA 08. Gesellschaft für Schwerionenforschung. Посетено на 25 March 2013.

[rsc-6] Robertson, Murray (2011). „Chemical Data: Hassium“. Visual Elements Periodic Table. Royal Society of Chemistry. Посетено на 28 November 2012.

[Ogan-7] 1 2 Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V. K.; Lobanov, Yu. V.; Abdullin, F. Sh.; Polyakov, A. N.; Shirokovsky, I. V.; Tsyganov, Yu. S.; Gulbekian, G. G.; и др. (2000). „Synthesis of superheavy nuclei in 48Ca+244Pu interactions“ (PDF). Physics of Atomic Nuclei. 63 (10): 1679–1687. Bibcode:2000PAN....63.1679O. doi:10.1134/1.1320137. Грешка во наводот: Неважечка ознака <ref>; називот „Ogan“ е зададен повеќепати со различна содржина.

[8] „Radioactive Elements“. Commission on Isotopic Abundances and Atomic Weights (англиски). 2018. Посетено на 2020-09-20.

[FOOTNOTEAudi_et_al.2017-9] Audi et al. 2017.

[11] Wang, Meng; Huang, W.J.; Kondev, F.G.; Audi, G.; Naimi, S. (2021). „The AME 2020 atomic mass evaluation (II). Tables, graphs and references*“. Chinese Physics C. 45 (3): 030003. doi:10.1088/1674-1137/abddaf.

[15] Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (1 March 2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear physics properties *“. Chinese Physics C, High Energy Physics and Nuclear Physics (English). 45 (3): 030001. Bibcode:2021ChPhC..45c0001K. doi:10.1088/1674-1137/abddae. ISSN 1674-1137. OSTI 1774641.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

[16] Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (1 March 2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear physics properties *“. Chinese Physics C, High Energy Physics and Nuclear Physics (English). 45 (3): 030001. Bibcode:2021ChPhC..45c0001K. doi:10.1088/1674-1137/abddae. ISSN 1674-1137. OSTI 1774641.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

[18] Ackermann, Dieter (23–27 January 2012). „270Ds and its decay products – K-isomers, α-СЦ competition and masses“. Proceedings of 50th International Winter Meeting on Nuclear Physics — PoS(Bormio2012). 50th International Winter Meeting on Nuclear Physics. стр. 030. doi:10.22323/1.160.0030. Посетено на 1 July 2023.

[Ds2024-20] 1 2 3 4 Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V. K.; Shumeiko, M. V.; и др. (6 May 2024). „Synthesis and decay properties of isotopes of element 110: Ds 273 and Ds 275“. Physical Review C (англиски). 109 (5): 054307. doi:10.1103/PhysRevC.109.054307. ISSN 2469-9985. Посетено на 11 May 2024.

[21] Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V. K.; Abdullin, F. Sh.; Dmitriev, S. N.; Graeger, R.; Henderson, R. A.; Itkis, M. G.; Lobanov, Yu. V.; Mezentsev, A. N.; Moody, K. J.; Nelson, S. L.; Polyakov, A. N.; Ryabinin, M. A.; Sagaidak, R. N.; Shaughnessy, D. A.; Shirokovsky, I. V.; Stoyer, M. A.; Stoyer, N. J.; Subbotin, V. G.; Subotic, K.; Sukhov, A. M.; Tsyganov, Yu. S.; Türler, A.; Voinov, A. A.; Vostokin, G. K.; Wilk, P. A.; Yakushev, A. (5 March 2013). „Synthesis and study of decay properties of the doubly magic nucleus 270Hs in the 226Ra + 48Ca reaction“. Physical Review C. 87 (3): 034605. Bibcode:2013PhRvC..87c4605O. doi:10.1103/PhysRevC.87.034605.

[276Ds-2023-23] Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V. K.; Shumeiko, M. V.; и др. (2023). „New isotope ²⁷⁶Ds and its decay products ²⁷²Hs and ²⁶⁸Sg from the ²³²Th + ⁴⁸Ca reaction“. Physical Review C. 108 (24611): 024611. Bibcode:2023PhRvC.108b4611O. doi:10.1103/PhysRevC.108.024611. S2CID 261170871 Проверете ја вредноста |s2cid= (help).

[PuCa2017-25] Utyonkov, V. K.; Brewer, N. T.; Oganessian, Yu. Ts.; Rykaczewski, K. P.; Abdullin, F. Sh.; Dimitriev, S. N.; Grzywacz, R. K.; Itkis, M. G.; Miernik, K.; Polyakov, A. N.; Roberto, J. B.; Sagaidak, R. N.; Shirokovsky, I. V.; Shumeiko, M. V.; Tsyganov, Yu. S.; Voinov, A. A.; Subbotin, V. G.; Sukhov, A. M.; Karpov, A. V.; Popeko, A. G.; Sabel'nikov, A. V.; Svirikhin, A. I.; Vostokin, G. K.; Hamilton, J. H.; Kovrinzhykh, N. D.; Schlattauer, L.; Stoyer, M. A.; Gan, Z.; Huang, W. X.; Ma, L. (30 January 2018). „Neutron-deficient superheavy nuclei obtained in the ²⁴⁰Pu+⁴⁸Ca reaction“. Physical Review C. 97 (14320): 014320. Bibcode:2018PhRvC..97a4320U. doi:10.1103/PhysRevC.97.014320.

[PuCa2022-27] Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V. K.; Ibadullayev, D.; и др. (2022). „Investigation of ⁴⁸Ca-induced reactions with ²⁴²Pu and ²³⁸U targets at the JINR Superheavy Element Factory“. Physical Review C. 106 (24612): 024612. Bibcode:2022PhRvC.106b4612O. doi:10.1103/PhysRevC.106.024612. OSTI 1883808. S2CID 251759318 Проверете ја вредноста |s2cid= (help).

[29] Cox, D. M.; Såmark-Roth, A.; Rudolph, D.; Sarmiento, L. G.; Clark, R. M.; Egido, J. L.; Golubev, P.; Heery, J.; Yakushev, A.; Åberg, S.; Albers, H. M.; Albertsson, M.; Block, M.; Brand, H.; Calverley, T.; Cantemir, R.; Carlsson, B. G.; Düllmann, Ch. E.; Eberth, J.; Fahlander, C.; Forsberg, U.; Gates, J. M.; Giacoppo, F.; Götz, M.; Götz, S.; Herzberg, R.-D.; Hrabar, Y.; Jäger, E.; Judson, D.; Khuyagbaatar, J.; Kindler, B.; Kojouharov, I.; Kratz, J. V.; Krier, J.; Kurz, N.; Lens, L.; Ljungberg, J.; Lommel, B.; Louko, J.; Meyer, C.-C.; Mistry, A.; Mokry, C.; Papadakis, P.; Parr, E.; Pore, J. L.; Ragnarsson, I.; Runke, J.; Schädel, M.; Schaffner, H.; Schausten, B.; Shaughnessy, D. A.; Thörle-Pospiech, P.; Trautmann, N.; Uusitalo, J. (6 February 2023). „Spectroscopy along flerovium decay chains. II. Fine structure in odd-A 289Fl“. Physical Review C. 107 (2): L021301. Bibcode:2023PhRvC.107b1301C. doi:10.1103/PhysRevC.107.L021301.

[NUBASE2020-30] Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear properties“ (PDF). Chinese Physics C. 45 (3): 030001. doi:10.1088/1674-1137/abddae.

[31] „Archived copy“ (PDF). www.nupecc.org. Архивирано од изворникот (PDF) на 23 August 2007. Посетено на 11 January 2022.CS1-одржување: архивиран примерок како наслов (link)

[AM89-32] Armbruster, Peter; Münzenberg, Gottfried (1989). „Creating superheavy elements“. Scientific American. 34: 36–42.

[fusion-33] Barber, Robert C.; Gäggeler, Heinz W.; Karol, Paul J.; Nakahara, Hiromichi; Vardaci, Emanuele; Vogt, Erich (2009). „Discovery of the element with atomic number 112 (IUPAC Technical Report)“. Pure and Applied Chemistry. 81 (7): 1331. doi:10.1351/PAC-REP-08-03-05.

[34] Fleischmann, Martin; Pons, Stanley (1989). „Electrochemically induced nuclear fusion of deuterium“. Journal of Electroanalytical Chemistry and Interfacial Electrochemistry. 261 (2): 301–308. doi:10.1016/0022-0728(89)80006-3.

[35] Oganessian, Yu Ts; Demin, A. G.; Hussonnois, M.; Tretyakova, S. P.; Kharitonov, Yu P.; Utyonkov, V. K.; Shirokovsky, I. V.; Constantinescu, O.; и др. (1984). „On the stability of the nuclei of element 108 with A=263–265“. Zeitschrift für Physik A. 319 (2): 215–217. Bibcode:1984ZPhyA.319..215O. doi:10.1007/BF01415635.

[93TWG-36] Barber, R. C.; Greenwood, N. N.; Hrynkiewicz, A. Z.; Jeannin, Y. P.; Lefort, M.; Sakai, M.; Ulehla, I.; Wapstra, A. P.; Wilkinson, D. H. (1993). „Discovery of the transfermium elements. Part II: Introduction to discovery profiles. Part III: Discovery profiles of the transfermium elements (Note: for Part I see Pure Appl. Chem., Vol. 63, No. 6, pp. 879–886, 1991)“. Pure and Applied Chemistry. 65 (8): 1757. doi:10.1351/pac199365081757.

[84Mu01-37] 1 2 Münzenberg, G.; Armbruster, P.; Folger, H.; Heßberger, F. P.; Hofmann, S.; Keller, J.; Poppensieker, K.; Reisdorf, W.; и др. (1984). „The identification of element 108“. Zeitschrift für Physik A. 317 (2): 235–236. Bibcode:1984ZPhyA.317..235M. doi:10.1007/BF01421260.

[38] Hofmann, S. (1998). „New elements – approaching“. Reports on Progress in Physics. 61 (6): 639–689. Bibcode:1998RPPh...61..639H. doi:10.1088/0034-4885/61/6/002.

[39] Hofmann, S.; Heßberger, F.P.; Ninov, V.; Armbruster, P.; Münzenberg, G.; Stodel, C.; Popeko, A.G.; Yeremin, A.V.; и др. (1997). „Excitation function for the production of 265 108 and 266 109“. Zeitschrift für Physik A. 358 (4): 377–378. Bibcode:1997ZPhyA.358..377H. doi:10.1007/s002180050343.

[264Hs-40] Münzenberg, G.; Armbruster, P.; Berthes, G.; Folger, H.; Heßberger, F. P.; Hofmann, S.; Poppensieker, K.; Reisdorf, W.; и др. (1986). „Evidence for264108, the heaviest known even-even isotope“. Zeitschrift für Physik A. 324 (4): 489–490. Bibcode:1986ZPhyA.324..489M. doi:10.1007/BF01290935.

[263Hs-41] Dragojević, I.; Gregorich, K.; Düllmann, Ch.; Dvorak, J.; Ellison, P.; Gates, J.; Nelson, S.; Stavsetra, L.; Nitsche, H. (2009). „New Isotope ²⁶³108“. Physical Review C. 79 (1): 011602. Bibcode:2009PhRvC..79a1602D. doi:10.1103/PhysRevC.79.011602.

[42] Kaji, Daiya; Morimoto, Kouji; Sato, Nozomi; Ichikawa, Takatoshi; Ideguchi, Eiji; Ozeki, Kazutaka; Haba, Hiromitsu; Koura, Hiroyuki; и др. (2009). „Production and Decay Properties of ²⁶³108“. Journal of the Physical Society of Japan. 78 (3): 035003. Bibcode:2009JPSJ...78c5003K. doi:10.1143/JPSJ.78.035003.

[43] Tsyganov, Yu.; Oganessian, Yu.; Utyonkov, V.; Lobanov, Yu.; Abdullin, F.; Shirokovsky, I.; Polyakov, A.; Subbotin, V.; Sukhov, A. (2009-04-07). „Results of ²²⁶Ra+⁴⁸Ca Experiment“. Посетено на 2012-12-25.^{[мртва врска]}

[267Hs-44] 1 2 Lazarev, Yu. A.; Lobanov, YV; Oganessian, YT; Tsyganov, YS; Utyonkov, VK; Abdullin, FS; Iliev, S; Polyakov, AN; и др. (1995). „New Nuclide ²⁶⁷108 Produced by the ²³⁸U + ³⁴S Reaction“ (PDF). Physical Review Letters. 75 (10): 1903–1906. Bibcode:1995PhRvL..75.1903L. doi:10.1103/PhysRevLett.75.1903. PMID 10059158.

[270Hs-45] 1 2 "Decay properties of ²⁶⁹Hs and evidence for the new nuclide ²⁷⁰Hs" Архивирано на {{{2}}}., Turler et al., GSI Annual Report 2001.

[271Hs-46] Dvorak, Jan (2006-09-25). „On the production and chemical separation of Hs (element 108)“ (PDF). Technical University of Munich. Архивирано од изворникот (PDF) на 2009-02-25. Посетено на 2012-12-23.

[47] "Doubly magic ²⁷⁰Hs" Архивирано на {{{2}}}., Turler et al., GSI report, 2006.

[nuclidetable-48] Sonzogni, Alejandro. „Interactive Chart of Nuclides“. National Nuclear Data Center: Brookhaven National Laboratory. Архивирано од изворникот на 2016-01-12. Посетено на 2008-06-06.

[267Ds-49] Ghiorso, A.; Lee, D.; Somerville, L.; Loveland, W.; Nitschke, J.; Ghiorso, W.; Seaborg, G.; Wilmarth, P.; и др. (1995). „Evidence for the possible synthesis of element 110 produced by the ⁵⁹Co+²⁰⁹Bi reaction“. Physical Review C. 51 (5): R2293–R2297. Bibcode:1995PhRvC..51.2293G. doi:10.1103/PhysRevC.51.R2293. PMID 9970386.

[265Hs-50] Hofmann, S.; Ninov, V.; Heßberger, F. P.; Armbruster, P.; Folger, H.; Münzenberg, G.; Schött, H. J.; Popeko, A. G.; Yeremin, A. V. (1995). „Production and decay of ²⁶⁹110“. Zeitschrift für Physik A. 350 (4): 277–280. Bibcode:1995ZPhyA.350..277H. doi:10.1007/BF01291181.

[266Hs-51] Hofmann, S.; Heßberger, F. P.; Ackermann, D.; Antalic, S.; Cagarda, P.; Ćwiok, S.; Kindler, B.; Kojouharova, J.; Lommel, B. (2001). „The new isotope ²⁷⁰110 and its decay products ²⁶⁶Hs and ²⁶²Sg“ (PDF). The European Physical Journal A. 10 (1): 5–10. Bibcode:2001EPJA...10....5H. doi:10.1007/s100500170137.

[271Ds-52] Hofmann, S. (1998). „New elements – approaching“. Reports on Progress in Physics. 61 (6): 639–689. Bibcode:1998RPPh...61..639H. doi:10.1088/0034-4885/61/6/002.

[269Hs-53] 1 2 Hofmann, S.; и др. (1996). „The new element 112“. Zeitschrift für Physik A. 354 (1): 229–230. Bibcode:1996ZPhyA.354..229H. doi:10.1007/BF02769517.

[273Hs-54] Public Affairs Department (26 October 2010). „Six New Isotopes of the Superheavy Elements Discovered: Moving Closer to Understanding the Island of Stability“. Berkeley Lab. Посетено на 2011-04-25.

[275Hs-55] Yeremin, A. V.; Oganessian, Yu. Ts.; Popeko, A. G.; Bogomolov, S. L.; Buklanov, G. V.; Chelnokov, M. L.; Chepigin, V. I.; Gikal, B. N.; Gorshkov, V. A. (1999). „Synthesis of nuclei of the superheavy element 114 in reactions induced by ⁴⁸Ca“. Nature. 400 (6741): 242–245. Bibcode:1999Natur.400..242O. doi:10.1038/22281.

[277Hs-56] „Element 114 – Heaviest Element at GSI Observed at TASCA“. Архивирано од изворникот на February 11, 2013.

[277mHs-57] Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V.; Lobanov, Yu.; Abdullin, F.; Polyakov, A.; Shirokovsky, I.; Tsyganov, Yu.; Gulbekian, G.; и др. (1999). „Synthesis of Superheavy Nuclei in the ⁴⁸Ca+ ²⁴⁴Pu Reaction“. Physical Review Letters. 83 (16): 3154–3157. Bibcode:1999PhRvL..83.3154O. doi:10.1103/PhysRevLett.83.3154.

[04Og01-58] 1 2 Oganessian, Yu. Ts.; и др. (2004). „Measurements of cross sections for the fusion-evaporation reactions ²⁴⁴Pu(⁴⁸Ca,xn)^292−x114 and ²⁴⁵Cm(⁴⁸Ca,xn)^293−x116“. Physical Review C. 69 (5): 054607. Bibcode:2004PhRvC..69e4607O. doi:10.1103/PhysRevC.69.054607.

[59] Yu. Ts. Oganessian; V. K. Utyonkov; Yu. V. Lobanov; F. Sh. Abdullin; A. N. Polyakov; I. V. Shirokovsky; Yu. S. Tsyganov; G. G. Gulbekian; S. L. Bogomolov; и др. (October 2000). „Synthesis of superheavy nuclei in ⁴⁸Ca+²⁴⁴Pu interactions“. Nuclei Experiment: Physics of Atomic Nuclei. 63 (10): 1679–1687. Bibcode:2000PAN....63.1679O. doi:10.1134/1.1320137.

[Ninov1999-60] Ninov, V.; и др. (1999). „Observation of Superheavy Nuclei Produced in the Reaction of 86
Kr
with 208
Pb
“. Physical Review Letters. 83 (6): 1104–1107. Bibcode:1999PhRvL..83.1104N. doi:10.1103/PhysRevLett.83.1104.

[61] Public Affairs Department (21 July 2001). „Results of element 118 experiment retracted“. Berkeley Lab. Архивирано од изворникот на 29 January 2008. Посетено на 2008-01-18.

[NYT20021015-62] George Johnson (15 October 2002). „At Lawrence Berkeley, Physicists Say a Colleague Took Them for a Ride“. The New York Times.

[63] Robert Smolanczuk (1997). „Properties of the hypothetical spherical superheavy nuclei“. Physical Review C. 56 (2): 812–824. Bibcode:1997PhRvC..56..812S. doi:10.1103/PhysRevC.56.812.

[Hofmann2016-64] Hofmann, S.; Heinz, S.; Mann, R.; Maurer, J.; Münzenberg, G.; Antalic, S.; Barth, W.; Burkhard, H. G.; Dahl, L.; Eberhardt, K.; Grzywacz, R.; Hamilton, J. H.; Henderson, R. A.; Kenneally, J. M.; Kindler, B.; Kojouharov, I.; Lang, R.; Lommel, B.; Miernik, K.; Miller, D.; Moody, K. J.; Morita, K.; Nishio, K.; Popeko, A. G.; Roberto, J. B.; Runke, J.; Rykaczewski, K. P.; Saro, S.; Scheidenberger, C.; Schött, H. J.; Shaughnessy, D. A.; Stoyer, M. A.; Thörle-Popiesch, P.; Tinschert, K.; Trautmann, N.; Uusitalo, J.; Yeremin, A. V. (2016). „Review of even element super-heavy nuclei and search for element 120“. The European Physical Journal A. 2016 (52): 180. Bibcode:2016EPJA...52..180H. doi:10.1140/epja/i2016-16180-4. S2CID 124362890.

[65] „TASCA in Small Image Mode Spectroscopy“ (PDF). Архивирано од изворникот (PDF) на March 5, 2012.

[66] Hassium spectroscopy experiments at TASCA, A. Yakushev Архивирано на 5 март 2012 г.

[FengEntranceChannel-67] 1 2 Influence of entrance channels on formation of superheavy nuclei in massive fusion reactions, Zhao-Qing Feng, Jun-Qing Li, Gen-Ming Jin, April 2009

[Feng108114-68] 1 2 3 4 Feng, Z.; Jin, G.; Li, J. (2009). „Production of new superheavy Z=108–114 nuclei with ²³⁸U, ²⁴⁴Pu and ^248,250Cm targets“. Physical Review C. 80: 057601. arXiv:0912.4069. doi:10.1103/PhysRevC.80.057601. S2CID 118733755.

[17] Not directly synthesized, occurs as decay product of ²⁷⁰Ds

[ui-19] 1 2 Existence of this isomer is unconfirmed

[22] Not directly synthesized, occurs in decay chain of ²⁷⁶Ds

[24] Not directly synthesized, occurs in decay chain of ²⁸⁵Fl

[26] Not directly synthesized, occurs in decay chain of ²⁸⁷Fl

[q-28] 1 2 Not directly synthesized, occurs in decay chain of ²⁸⁹Fl

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[б 1]

[10]

[б 2]

[б 3]

[б 4]

[11]

[12]

[n 1]

[13]

[n 2]

[14]

[15]

[n 3]

[16]

[n 4]

[17]

[n 5]

[18]

[n 6]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[25]

[26]

[27]

[28]

[29]

[30]

[31]

[32]

[33]

[34]

[35]

[36]

[37]

[38]

[39]

[40]

[41]

[42]

[43]

[44]

[45]

[46]

[47]

[48]

[49]

[50]

[51]

[52]

[53]

[54]

[55]

[56]

[57]

[58]

п р у Изотопи на хемиските елементи
1 H																	2 He
3 Li	4 Be											5 B	6 C	7 N	8 O	9 F	10 Ne
11 Na	12 Mg											13 Al	14 Si	15 P	16 S	17 Cl	18 Ar
19 K	20 Ca	21 Sc	22 Ti	23 V	24 Cr	25 Mn	26 Fe	27 Co	28 Ni	29 Cu	30 Zn	31 Ga	32 Ge	33 As	34 Se	35 Br	36 Kr
37 Rb	38 Sr	39 Y	40 Zr	41 Nb	42 Mo	43 Tc	44 Ru	45 Rh	46 Pd	47 Ag	48 Cd	49 In	50 Sn	51 Sb	52 Te	53 I	54 Xe
55 Cs	56 Ba		72 Hf	73 Ta	74 W	75 Re	76 Os	77 Ir	78 Pt	79 Au	80 Hg	81 Tl	82 Pb	83 Bi	84 Po	85 At	86 Rn
87 Fr	88 Ra		104 Rf	105 Db	106 Sg	107 Bh	108 Hs	109 Mt	110 Ds	111 Rg	112 Cn	113 Nh	114 Fl	115 Mc	116 Lv	117 Ts	118 Og

		57 La	58 Ce	59 Pr	60 Nd	61 Pm	62 Sm	63 Eu	64 Gd	65 Tb	66 Dy	67 Ho	68 Er	69 Tm	70 Yb	71 Lu
		89 Ac	90 Th	91 Pa	92 U	93 Np	94 Pu	95 Am	96 Cm	97 Bk	98 Cf	99 Es	100 Fm	101 Md	102 No	103 Lr
Таблица на нуклиди

Список на изотопи

Изотопи и јадрени својства

Комбинации на цел-проектил што водат до Z =108

Нуклеосинтеза

Ладно соединување

Топло соединување

Распаден производ

Непотврдени изотопи

Повлечени изотопи

270Hs: изгледи за деформирано двојно волшебно јадро

Доказ за Z = 108 како деформирана протонска обвивка

Физички приноси

Ладно соединување

Топло соединување

Теоретски пресметки

Пресеци на остатоци од испарување

Наводи

²⁷⁰Hs: изгледи за деформирано двојно волшебно јадро