Изотопи на оганесонот

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Оганесонот (Og) е вештачки елемент добиен во судирач на честички, па затоа не може да му се наведе стандардна атомска маса. Како и сите вештачки елементи, оганесонот нема стабилни изотопи. Првиот (и засега единствен) изотоп на елементот е 294Og, добиен во 2006 г.; има период на полураспад од 890 микросекунди.

Табела[уреди | уреди извор]

Патека на радиоактивниот распад на изотопот оганесон-294. Распадната енергија и просечниот период на полураспад се наведени за матичниот изотоп и секој производен изотоп. Со зелено е укажан делот од атомите што претрпува спонтан распад (SF).
Нуклиден
симбол
Z(p) N(n)  
изотопна маса (u)
 
полураспад начини
на распад
производи јадрен
спин
294Og 118 176 294,21392(71)# 890 µs α 290Lv

Напомени[уреди | уреди извор]

  • Вредностите обележани со # не се добиени само со опитни податоци, туку барем делумно, и по систематски тежнеења.
  • Неизвесностите се наведени во концизен облик во загради по соодветните завршни цифри. Вредностите од Ame2003 подразбираат едно стандардно отстапување. Вредностите од IUPAC се проширени неизвесности.

Теоретски предвидувања[уреди | уреди извор]

Теоретските пресметки вештачките патеки за, и полураспадот на, другите изотопи покажуваат дека некои може да се постабилни од добиениот изотоп 294Og — најверојатно изотопите 293Og, 295Og, 296Og, 297Og, 298Og, 300Og и 302Og.[1][2][3] Од сите нив, 297Og веројатно нуди најголема можност за добивање на подолговечни јадра,[1][3] и затоа може да игра главна улога во испитувањето на елементот. Некои изотопи со многу повеќе неутрони (како оние околу 313Og) исто така може да дадат подолговечни јадра.[4]

Комбинации за сложени јадра со атомски број 118[уреди | уреди извор]

Табелава наведува разни комбинации на цели и удирачи кои би можеле да се употребат за образување на сложени јадра (сложенки) со атомски број (Z) 118.

Цел Удирач Сложенка Исхот од обидот
160Gd 136Xe 296Og* засега непробано
208Pb 86Kr 294Og* засега неуспешно
232Th 64Ni 296Og* засега непробано
238U 58Fe 296Og* засега непробано
244Pu 54Cr 298Og* засега непробано
248Cm 50Ti 298Og* засега непробано
250Cm 50Ti 300Og* засега непробано
249Cf 48Ca 297Og* успешна реакција
251Cf 48Ca 299Og* засега непробано
252Cf 48Ca 300Og* засега непробано
257Fm 40Ar 297Og* засега непробано

Теоретски пресметки за испарувачки пресеци[уреди | уреди извор]

Оваа табела содржи разни комбинации на цели и удирачи за кои се добиени проценки на пресеците од добивките од разните испарувачки патишта на неутроните. Наведен е патот со најголема очекувана добивка.

ДЈС = двојадрен систем ; σ = пресек

Цел Удирач Сложенка Пат (производ) σ најв Модел Навод
208Pb 86Kr 294Og 1n (293Og) 0,1 pb ДЈС [5]
208Pb 85Kr 293Og 1n (292Og) 0,18 pb ДЈС [5]
252Cf 48Ca 300Og 3n (297Og) 1,2 pb ДЈС [6]
251Cf 48Ca 299Og 3n (296Og) 1,2 pb ДЈС [6]
249Cf 48Ca 297Og 3n (294Og) 0,3 pb ДЈС [6]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. 1,0 1,1 P. Roy Chowdhury; C. Samanta; D. N. Basu (26 јануари 2006 г). α decay half-lives of new superheavy elements. „Physical Review C“ том  73: 014612. doi:10.1103/PhysRevC.73.014612. Bibcode2006PhRvC..73a4612C. http://scitation.aip.org/getabs/servlet/GetabsServlet?prog=normal&id=PRVCAN000073000001014612000001&idtype=cvips&gifs=yes. посет. 18 јануари 2008 г. 
  2. C. Samanta; P. Roy Chowdhury; D. N. Basu (6 април 2007 г). Predictions of alpha decay half lives of heavy and superheavy elements. „Nuclear Physics A“ том  789 (1–4): 142–154. doi:10.1016/j.nuclphysa.2007.04.001. Bibcode2007NuPhA.789..142S. http://www.sciencedirect.com/science?_ob=ArticleURL&_udi=B6TVB-4NF4F0Y-2&_user=2065684&_rdoc=1&_fmt=&_orig=search&_sort=d&view=c&_acct=C000056005&_version=1&_urlVersion=0&_userid=2065684&md5=a7b8cfc55f85298f22e07132052c819b. посет. 18 јануари 2008 г. 
  3. 3,0 3,1 G. Royer; K. Zbiri; C. Bonilla. Entrance channels and alpha decay half-lives of the heaviest elements. „Nuclear Physics A“ том  730 (3–4): 355–376. doi:10.1016/j.nuclphysa.2003.11.010. Bibcode2004NuPhA.730..355R. http://www.sciencedirect.com/science?_ob=HelpURL&_file=doi.htm&_acct=C000050264&_version=1&_urlVersion=0&_userid=1010281&md5=13bb1bdf5aa5237890160b7f2b89a049. посет. 18 јануари 2008 г. 
  4. S. B. Duarte; O. A. P. Tavares; M. Gonçalves; O. Rodríguez; F. Guzmán; T. N. Barbosa; F. García; A. Dimarco. Half-life predictions for decay modes of superheavy nuclei. „Journal of Physics G: Nuclear and Particle Physics“ том  30 (10): 1487–1494. doi:10.1088/0954-3899/30/10/014. Bibcode2004JPhG...30.1487D. http://www.iop.org/EJ/abstract/0954-3899/30/10/014/. посет. 18 јануари 2008 г. 
  5. 5,0 5,1 Feng, Zhao-Qing; Jin, Gen-Ming; Li, Jun-Qing; Scheid, Werner. Formation of superheavy nuclei in cold fusion reactions. „Physical Review C“ том  76 (4): 044606. doi:10.1103/PhysRevC.76.044606. Bibcode2007PhRvC..76d4606F. 
  6. 6,0 6,1 6,2 Feng, Z; Jin, G; Li, J; Scheid, W. Production of heavy and superheavy nuclei in massive fusion reactions. „Nuclear Physics A“ том  816 (1–4): 33–51. doi:10.1016/j.nuclphysa.2008.11.003. Bibcode2009NuPhA.816...33F. 
Изотопи на тенесинот Изотопи на оганесонот Изотопи на унунениумот
Таблица на нуклиди