Прејди на содржината

Изотопи на неодиумот

Од Википедија — слободната енциклопедија
Неодиум  (60Nd)
Општи својства
Име и симболнеодиум (Nd)
Изгледсребрестобел
Неодиумот во периодниот систем
Водород (двоатомски неметал)
Хелиум (благороден гас)
Литиум (алкален метал)
Берилиум (земноалкален метал)
Бор (металоид)
Јаглерод (повеќеатомски неметал)
Азот (двоатомски неметал)
Кислород (двоатомски неметал)
Флуор (двоатомски неметал)
Неон (благороден гас)
Натриум (алкален метал)
Магнезиум (земноалкален метал)
Алуминиум (слаб метал)
Силициум (металоид)
Фосфор (повеќеатомски неметал)
Сулфур (повеќеатомски неметал)
Хлор (двоатомски неметал)
Аргон (благороден гас)
Калиум (алкален метал)
Калциум (земноалкален метал)
Скандиум (преоден метал)
Титан (преоден метал)
Ванадиум (преоден метал)
Хром (преоден метал)
Манган (преоден метал)
Железо (преоден метал)
Кобалт (преоден метал)
Никел (преоден метал)
Бакар (преоден метал)
Цинк (преоден метал)
Галиум (слаб метал)
Германиум (металоид)
Арсен (металоид)
Селен (повеќеатомски неметал)
Бром (двоатомски неметал)
Криптон (благороден гас)
Рубидиум (алкален метал)
Стронциум (земноалкален метал)
Итриум (преоден метал)
Циркониум (преоден метал)
Ниобиум (преоден метал)
Молибден (преоден метал)
Технециум (преоден метал)
Рутениум (преоден метал)
Родиум (преоден метал)
Паладиум (преоден метал)
Сребро (преоден метал)
Кадмиум (преоден метал)
Индиум (слаб метал)
Калај (слаб метал)
Антимон (металоид)
Телур (металоид)
Јод (двоатомски неметал)
Ксенон (благороден гас)
Цезиум (алкален метал)
Бариум (земноалкален метал)
Лантан (лантаноид)
Цериум (лантаноид)
Празеодиум (лантаноид)
Неодиум (лантаноид)
Прометиум (лантаноид)
Самариум (лантаноид)
Европиум (лантаноид)
Гадолиниум (лантаноид)
Тербиум (лантаноид)
Диспрозиум (лантаноид)
Холмиум (лантаноид)
Ербиум (лантаноид)
Тулиум (лантаноид)
Итербиум (лантаноид)
Лутециум (лантаноид)
Хафниум (преоден метал)
Тантал (преоден метал)
Волфрам (преоден метал)
Рениум (преоден метал)
Осмиум (преоден метал)
Иридиум (преоден метал)
Платина (преоден метал)
Злато (преоден метал)
Жива (преоден метал)
Талиум (слаб метал)
Олово (слаб метал)
Бизмут (слаб метал)
Полониум (слаб метал)
Астат (металоид)
Радон (благороден гас)
Франциум (алкален метал)
Радиум (земноалкален метал)
Актиниум (актиноид)
Ториум (актиноид)
Протактиниум (актиноид)
Ураниум (актиноид)
Нептуниум (актиноид)
Плутониум (актиноид)
Америциум (актиноид)
Кириум (актиноид)
Берклиум (актиноид)
Калифорниум (актиноид)
Ајнштајниум (актиноид)
Фермиум (актиноид)
Менделевиум (актиноид)
Нобелиум (актиноид)
Лоренциум (актиноид)
Радерфордиум (преоден метал)
Дубниум (преоден метал)
Сиборгиум (преоден метал)
Бориум (преоден метал)
Хасиум (преоден метал)
Мајтнериум (непознати хемиски својства)
Дармштатиум (непознати хемиски својства)
Рендгениум (непознати хемиски својства)
Копернициум (преоден метал)
Нихониум (непознати хемиски својства)
Флеровиум (слаб метал)
Московиум (непознати хемиски својства)
Ливермориум (непознати хемиски својства)
Тенесин (непознати хемиски својства)
Оганесон (непознати хемиски својства)
–
↑
Nd
↓
U
празеодиум ← неодиум → прометиум
Атомски број60
Стандардна атомска тежина (±) (Ar)144,242(3)[1]
Категорија  лантаноид
Група и блокгрупа б.б., f-блок
ПериодаVI периода
Електронска конфигурација[Xe] 4f4 6s2
по обвивка
2, 8, 18, 22, 8, 2
Физички својства
Фазацврста
Точка на топење1297 K ​(1024 °C)
Точка на вриење3347 K ​(3074 °C)
Густина близу с.т.7,01 г/см3
кога е течен, при т.т.6,89 г/см3
Топлина на топење7,14 kJ/mol
Топлина на испарување289 kJ/mol
Моларен топлински капацитет27,45 J/(mol·K)
парен притисок
P (Pa) 1 10 100 1 k 10 k 100 k
при T (K) 1595 1774 1998 (2296) (2715) (3336)
Атомски својства
Оксидациони степени+4, +3, +2 ​(благо базен оксид)
ЕлектронегативностПолингова скала: 1,14
Енергии на јонизацијаI: 533,1 kJ/mol
II: 1040 kJ/mol
II: 2130 kJ/mol
Атомски полупречникемпириски: 181 пм
Ковалентен полупречник201±6 пм
Color lines in a spectral range
Спектрални линии на неодиум
Разни податоци
Кристална структура ​двојно шестаголна збиена (дшаз)
Кристалната структура на неодиумот
Брзина на звукот тенка прачка2330 м/с (при 20 °C)
Топлинско ширењеα, мног.: 9,6 µм/(m·K) (при с.т.)
Топлинска спроводливост16,5 W/(m·K)
Електрична отпорностα, мног.: 643 nΩ·m
Магнетно подредувањепарамагнетно, антиферомагнетно под 20 K[2]
Модул на растегливостα form: 41,4 GPa
Модул на смолкнувањеα form: 16,3 GPa
Модул на збивливостα form: 31,8 GPa
Поасонов соодносα form: 0,281
Викерсова тврдост345–745 MPa
Бринелова тврдост265–700 MPa
CAS-број7440-00-8
Историја
ОткриенКарл Ауер фон Велсбах (1885)
Најстабилни изотопи
Главна статија: Изотопи на неодиумот
изо ПЗ полураспад РР РЕ (MeV) РП
142Nd 27,2 % – (СД) <53,264
143Nd 12,2 % – (α) 0,5214 139Ce
144Nd 23,8 % 2,29×1015 г α 1,905 140Ce
145Nd 8,3 % >6×1016 г (α) 1,5784 141Ce
146Nd 17,2 % – (α) 1,1822 142Ce
(β−β−) 0,0702 146Sm
148Nd 5,7 % >3,0×1018 г (α) 0,5986 144Ce
(β−β−) 1,9288 148Sm
150Nd 5,6 % 6,7×1018 г β−β− 3,367 150Sm
Распадните режими во загради се предвидени, но досега не се забележани
| наводи | Википодатоци

Природно настанатиот неодимиум (60Nd) е составен од пет стабилни изотопи, 142Nd, 143Nd, 145Nd, 146Nd и 148Nd, при што 142Nd е најзастапен (27,2% природна застапеност) и две долготрајни радиоизотопи 144Nd и150Nd. Севкупно, до денес се карактеризирани 35 радиоизотопи на неодимиум, при што најстабилни се природните изотопи 144Nd ( алфа-распад, полураспад (t1/2 ) од 2,29⋅1015 години) и 150Nd (двоен бета-распад 9,3⋅1018 години). а за практични цели може да се сметаат и за стабилни. Сите преостанати радиоактивни изотопи имаат полураспад помал од 11 дена, а поголемиот дел од нив имаат полураспад помал од 70 секунди; најстабилниот вештачки изотоп е 147Nd со полураспад од 10,98 дена. Овој елемент има и 15 познати мета состојби со најстабилни 139mNd (t1/2 5,5 часа), 135mNd (t1/2 5,5 минути) и 133m1Nd (t1/2 ~70 секунди).

Примарните начини на распаѓање за изотопи полесни од најобилниот стабилен изотоп (исто така единствениот теоретски стабилен изотоп), 142Nd, се преку електронски зафат и позитронски зафат, а примарниот режим за потешки радиоизотопи е бета-распад. Примарните распадни производи за полесни радиоизотопи се изотопи на празеодиумот, а примарните производи за потешките се изотопи на прометиум.

Изотопи на неодимиум како производи на цепење

[уреди | уреди извор]

Неодимиумот е еден од најчестите производи на цепење што произлегува од расцепувањето на ураниум-233, ураниум-235, плутониум-239 и плутониум-241. Распределбата на добиените изотопи на неодимиум е јасно различна од оние што се наоѓаат во формирањето на карпите на земјината кора. Еден од методите користени за да се потврди дека фосилните реактори во Окло, Габон создале природен реактор за јадрено цепење околу две милијарди години пред сегашноста, било да се споредат релативната застапеност на изотопи на неодимиум пронајдени на местоположбата на реакторот со оние пронајдени на друго место на Земјата. [3] [4] [5]

Список на изотопи

[уреди | уреди извор]
Нуклид[6]
[б 1]
Z N Изотопна маса (Da)[7]
[б 2][б 3]
Полураспад
[б 4][б 5]
Распаден
облик

[б 6]
Изведен
изотоп

[б 7]
Спин и
парност
[б 8][б 5]
Природна застапеност (моларен удел)
Енергија на возбуда[б 5] Нормален сразмер Варијантен опсег
125Nd 60 65 124.94840(43)# 0.65(15) s β+ 125Pr (5/2)(+#)
β+, p (?%) 124Ce
126Nd 60 66 125.94269(32)# 1# s
[>200 ns]
0+
127Nd 60 67 126.93998(32)# 1.8(4) s β+ 127Pr 5/2+#
β+, p (?%) 126Ce
128Nd 60 68 127.93502(22)# 5# s 0+
129Nd 60 69 128.93304(22)# 6.8(6) s β+ 129Pr 7/2−[8]
β+, p (?%) 128Ce
129m1Nd 17 keV[8] 2.6(4) s β+ 129Pr 1/2+[8]
β+, p (?%) 128Ce
129m2Nd[8] 39 keV 2.6(4) s β+ 129Pr 3/2+
β+, p (?%) 128Ce
129m3Nd[8] 108 keV ИП (?%) 129m2Nd 5/2+
ИП (?%) 129Nd
129m4Nd[8] 1893 keV ИП 129Nd (17/2+)
129m5Nd[8] 2109 keV ИП 129Nd (19/2+)
129m6Nd[8] 2284 keV 0.48(4) μs ИП 129Nd (21/2+)
130Nd 60 70 129.928506(30) 21(3) s β+ 130Pr 0+
131Nd 60 71 130.927248(30) 25.4(9) s β+ 131Pr (5/2+)
β+, p (?%) 130Ce
132Nd 60 72 131.923321(26) 1.56(10) min β+ 132Pr 0+
133Nd 60 73 132.922348(50) 70(10) s β+ 133Pr (7/2+)
133m1Nd 127.97(12) keV ~70 s β+ (?%) 133Pr (1/2)+
ИП (?%) 133Nd
133m2Nd 176.10(10) keV 301(18) ns ИП 133Nd (9/2–)
134Nd 60 74 133.918790(13) 8.5(15) min β+ 134Pr 0+
134mNd 2293.0(4) keV 389(17) μs ИП 134Nd 8–
135Nd 60 75 134.918181(21) 12.4(6) min β+ 135Pr 9/2–
135mNd 64.95(24) keV 5.5(5) min β+ 135Pr (1/2+)
136Nd 60 76 135.914976(13) 50.65(33) min β+ 136Pr 0+
137Nd 60 77 136.914563(13) 38.5(15) min β+ 137Pr 1/2+
137mNd 519.43(20) keV 1.60(15) s IT 137Nd 11/2–
138Nd 60 78 137.911951(12) 5.04(9) h β+ 138Pr 0+
138mNd 3174.5(4) keV 370(5) ns IT 138Nd 10+
139Nd 60 79 138.911951(30) 29.7(5) min β+ 139Pr 3/2+
139m1Nd 231.16(5) keV 5.50(20) h β+ (87.0%) 139Pr 11/2–
ИП (13.0%) 139Nd
139m2Nd 2616.9(6) keV 276.8(18) ns ИП 139Nd 23/2
140Nd 60 80 139.9095461(35) 3.37(2) d ЕЗ 140Pr 0+
140m1Nd 2221.65(9) keV 600(50) μs ИП 140Nd 7–
140m2Nd 7435.1(4) keV 1.22(6) μs ИП 140Nd 20+
141Nd 60 81 140.9096167(34) 2.49(3) h ЕЗ (97.28%) 141Pr 3/2+
β+ (2.72%) 141Pr
141mNd 756.51(5) keV 62.0(8) s ИП (99.97%) 141Nd 11/2–
β+ (0.032%) 141Pr
142Nd 60 82 141.9077288(13) Stable 0+ 0.27153(40)
143Nd[n 1] 60 83 142.9098198(13) Набљудувачки стабилен[n 2] 7/2− 0.12173(26)
144Nd[n 1][n 3] 60 84 143.9100928(13) 2.29(16)×1015 y α 140Ce 0+ 0.23798(19)
145Nd[n 1] 60 85 144.9125792(14) Набљудувачки стабилен[n 4] 7/2− 0.08293(12)
146Nd[n 1] 60 86 145.9131225(14) Набљудувачки стабилен[n 5] 0+ 0.17189(32)
147Nd[n 1] 60 87 146.9161060(14) 10.98(1) d β− 147Pm 5/2−
148Nd[n 1] 60 88 147.9168990(22) Набљудувачки стабилен[n 6] 0+ 0.05756(21)
149Nd[n 1] 60 89 148.9201546(22) 1.728(1) h β− 149Pm 5/2−
150Nd[n 1][n 3] 60 90 149.9209013(12) 9.3(7)×1018 y β−β− 150Sm 0+ 0.05638(28)
151Nd 60 91 150.9238394(12) 12.44(7) min β− 151Pm 3/2+
152Nd 60 92 151.924691(26) 11.4(2) min β− 152Pm 0+
153Nd 60 93 152.9277179(29) 31.6(10) s β− 153Pm (3/2)−
153mNd 191.71(16) keV 1.10(4) μs IT 153Nd (5/2)+
154Nd 60 94 153.9295974(11) 25.9(2) s β− 154Pm 0+
154mNd 1297.9(4) keV 3.2(3) μs ИП 154Nd (4−)
155Nd 60 95 154.9331356(98) 8.9(2) s β− 155Pm (3/2−)
156Nd 60 96 155.9353704(14) 5.06(13) s β− 156Pm 0+
156mNd 1431.3(4) keV 365(145) ns ИП 156Nd 5−
157Nd 60 97 156.9393511(23) 1.17(4) s[12] β− 157Pm 5/2−#
158Nd 60 98 157.9422056(14) 810(30) ms β− 158Pm 0+
158mNd 1648.1(14) keV 339(20) ns ИП 158Nd (6−)
159Nd 60 99 158.946619(32) 500(30) ms β− 159Pm 7/2+#
160Nd 60 100 159.949839(50) 439(37) ms β− 160Pm 0+
160mNd 1107.9(9) keV 1.63(21) μs ИП 160Nd (4−)
161Nd 60 101 160.95466(43)# 215(76) ms β− 161Pm 1/2−#
162Nd 60 102 161.95812(43)# 310(200) ms β− 162Pm 0+
163Nd 60 103 162.96341(54)# 80# ms
[>550 ns]
5/2−#
 прегледај 
  1. ↑ mNd – Возбуден јадрен изомер.
  2. ↑ ( ) – Неизвесноста (1σ) е дадена во концизен облик во загради по соодветните последни цифри.
  3. ↑ # – Атомска маса означена со #: вредноста и неизвесноста не се само изведени само од опитни податоци, туку барем делумно од трендови од масената површина (TMS).
  4. ↑ Задебелен полураспад – речиси стабилен, период на полураспад подолг од староста на вселената.
  5. 1 2 3 # – Вредностите означени со # не се само изведени од опитни податоци, туку барем делумно и од трендови во соседните нуклиди (TNN).
  6. ↑ Облици на распад:
    EC:Електронски зафат
    IT:Јадрен преод
    p:Протонски распад
  7. ↑ Задебелен симбол како изведен – Изведениот производ е стабилен.
  8. ↑ ( ) спинова вредност – Означува спин со слаби зададени аргументи.
  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 Fission product
  2. ↑ Believed to undergo α decay to 139Ce with a half-life over 1,1⋅1020 years[9][10]
  3. 1 2 Primordial radionuclide
  4. ↑ Се верува дека е подложен на α распаѓање до 141Ce со полураспад од 6,1⋅1019 години[11][10]
  5. ↑ Се верува дека подлежи на β−β− распад до 146Sm, или α распад до 142Ce со полураспад од 3,3⋅1021 години[11][10]
  6. ↑ Се верува дека подлежи на β−β− распад до 148Sm со полураспад од 3⋅1018 години, или α се распаѓа до 144Ce со полураспад над 1,2⋅1019 години[11][10]
  1. ↑ Standard Atomic Weights 2013. Commission on Isotopic Abundances and Atomic Weights
  2. ↑ Gschneidner, K. A.; Eyring, L. (1978). Handbook on the Physics and Chemistry of Rare Earths. Amsterdam: North Holland. ISBN 0444850228.
  3. ↑ Hemond, C.; Menet, C.; Menager, M.T. (1991). „U and Nd Isotopes from the New Oklo Reactor 10 (GABON): Evidence for Radioelements Migration“. MRS Proceedings. 257. doi:10.1557/PROC-257-489.
  4. ↑ „Oklo's Natural Nuclear Reactors“. 24 October 2020.
  5. ↑ „The Implications of the Oklo Phenomenon on the Constancy of Radiometric Decay Rates“. Архивирано од изворникот на 2022-11-29. Посетено на 2025-03-08.
  6. ↑ Half-life, decay mode, nuclear spin, and isotopic composition is sourced in:
    Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear properties“ (PDF). Chinese Physics C. 45 (3): 030001. doi:10.1088/1674-1137/abddae.
  7. ↑ Wang, Meng; Huang, W.J.; Kondev, F.G.; Audi, G.; Naimi, S. (2021). „The AME 2020 atomic mass evaluation (II). Tables, graphs and references*“. Chinese Physics C. 45 (3): 030003. doi:10.1088/1674-1137/abddaf.
  8. 1 2 3 4 5 6 7 8 Petrache, C. M.; Uusitalo, J.; Briscoe, A. D.; Sullivan, C. M.; Joss, D. T.; Tann, H.; Aktas, ö.; Alayed, B.; Al-Aqeel, M. A. M.; Astier, A.; Badran, H.; Cederwall, B.; Delafosse, C.; Ertoprak, A.; Favier, Z.; Forsberg, U.; Gins, W.; Grahn, T.; Greenlees, P. T.; He, X. T.; Heery, J.; Hilton, J.; Kalantan, S.; Li, R.; Jodidar, P. M.; Julin, R.; Juutinen, S.; Leino, M.; Lewis, M. C.; Li, J. G.; Li, Z. P.; Luoma, M.; Lv, B. F.; McCarter, A.; Nathaniel, S.; Ojala, J.; Page, R. D.; Pakarinen, J.; Papadakis, P.; Parr, E.; Partanen, J.; Paul, E. S.; Rahkila, P.; Ruotsalainen, P.; Sandzelius, M.; Sarén, J.; Smallcombe, J.; Sorri, J.; Szwec, S.; Wang, L. J.; Wang, Y.; Waring, L.; Xu, F. R.; Zhang, J.; Zhang, Z. H.; Zheng, K. K.; Zimba, G. (19 July 2023). „High- K three-quasiparticle isomers in the proton-rich nucleus Nd 129“ (PDF). Physical Review C. 108 (1). doi:10.1103/PhysRevC.108.014317.
  9. ↑ Belli, P.; Bernabei, R.; Boiko, R. S.; Cappella, F.; Caracciolo, V.; Cerulli, R.; Danevich, F. A.; Incicchitti, A.; Kasperovych, D. V.; Kobychev, V. V.; Laubenstein, M.; Leoncini, A.; Merlo, V.; Poda, D. V.; Polischuk, O. G.; Sokur, N. V.; Tretyak, V. I. (1 March 2024). „Search for alpha and double alpha decays of natural Nd isotopes accompanied by gamma quanta“. European Physical Journal A. 60 (46). doi:10.1140/epja/s10050-024-01260-3.
  10. 1 2 3 4 Belli, P.; Bernabei, R.; Danevich, F. A.; Incicchitti, A.; Tretyak, V. I. (2019). „Experimental searches for rare alpha and beta decays“. European Physical Journal A. 55 (140): 4–6. arXiv:1908.11458. Bibcode:2019EPJA...55..140B. doi:10.1140/epja/i2019-12823-2. S2CID 201664098.
  11. 1 2 3 Sokur, N.V.; Belli, P.; Bernabei, R.; Boiko, R.S.; Cappella, F.; Caracciolo, V.; Cerulli, R.; Danevich, F.A.; Incicchitti, A.; Kasperovych, D.V.; Kobychev, V.V.; Laubenstein, M.; Leoncini, A.; Merlo, V.; Polischuk, O.G.; Tretyak, V.I. (11 July 2023). Alpha decay of naturally occurring neodymium isotopes. XII International Conference on New Frontiers in Physics.
  12. ↑ Hartley, D. J.; Kondev, F. G.; Carpenter, M. P.; Clark, J. A.; Copp, P.; Kay, B.; Lauritsen, T.; Savard, G.; Seweryniak, D.; Wilson, G. L.; Wu, J. (2023-08-14). „First β−-decay spectroscopy study of 157Nd“. Physical Review C. American Physical Society (APS). 108 (2): 024307. Bibcode:2023PhRvC.108b4307H. doi:10.1103/physrevc.108.024307. ISSN 2469-9985. S2CID 260913513 Проверете ја вредноста |s2cid= (help).