Изотопи на живата

Постојат седум стабилни изотопи на жива (₈₀Hg) од кои најзастапен е ²⁰²Hg (29,86%). Најдолговечните радиоизотопи се ¹⁹⁴Hg со полуживот од 444 години и ²⁰³Hg со полуживот од 46.612 дена. Повеќето од преостанатите 40 радиоизотопи имаат полуживот кој е помал од еден ден. ¹⁹⁹Hg и ²⁰¹Hg се најчесто проучуваните ЈМР-активни јадра, кои имаат спинов квантен број од 1/2 и 3/2 соодветно. Сите изотопи на живата се или радиоактивни или набљудувачки стабилни, што значи дека се предвидува дека се радиоактивни, но не е забележано вистинско распаѓање. Се предвидува дека овие изотопи ќе претрпат или алфа-распаѓање или двојно бета-распаѓање.

Список на изотопи

Нуклид^[1] ^{[б 1]}	Z	N	Изотопна маса (Da)^[2] ^{[б 2]}^{[б 3]}	Полураспад ^{[б 4]}	Распаден облик ^{[б 5]}	Изведен изотоп ^{[б 6]}	Спин и парност ^{[б 7]}^{[б 4]}	Природна застапеност (моларен удел)
Нуклид^[1] ^{[б 1]}	Енергија на возбуда^{[б 4]}			Полураспад ^{[б 4]}	Распаден облик ^{[б 5]}	Изведен изотоп ^{[б 6]}	Спин и парност ^{[б 7]}^{[б 4]}	Нормален сразмер	Варијантен опсег
¹⁷⁰Hg	80	90	170,00581(32)#	310(250) μс	α	¹⁶⁶Pt	0+
¹⁷¹Hg	80	91	171,00359(33)#	70(30) μс	α	¹⁶⁷Pt	3/2−#
¹⁷²Hg	80	92	171,99886(16)	231(9) μс	α	¹⁶⁸Pt	0+
¹⁷³Hg	80	93	172,99714(22)#	800(80) μс	α	¹⁶⁹Pt	(7/2−)
¹⁷⁴Hg	80	94	173,992871(21)	2,0(4) мс	α	¹⁷⁰Pt	0+
¹⁷⁵Hg	80	95	174,99144(9)	10,2(3) мс	α	¹⁷¹Pt	(7/2−)
^175mHg	494(2) keV			340(30) нс	IT	¹⁷⁵Hg	(13/2+)
¹⁷⁶Hg	80	96	175,987349(12)	20,3(14) мс	α (90%)	¹⁷²Pt	0+
¹⁷⁶Hg	80	96	175,987349(12)	20,3(14) мс	β⁺ (10%)	¹⁷⁶Au	0+
¹⁷⁷Hg	80	97	176,98628(9)	117(7) мс	α	¹⁷³Pt	7/2−
^177mHg	323,2(13) keV			1,50(15) μс	IT	¹⁷⁷Hg	13/2+
¹⁷⁸Hg	80	98	177,982485(12)	266,5(24) мс	α (89%)	¹⁷⁴Pt	0+
¹⁷⁸Hg	80	98	177,982485(12)	266,5(24) мс	β⁺ (11%)	¹⁷⁸Au	0+
¹⁷⁹Hg	80	99	178,98182(3)	1,05(3) с	α (75%)	¹⁷⁵Pt	7/2−
					β⁺ (25%)	¹⁷⁹Au
					β⁺, p (0,15%)	¹⁷⁸Pt
^179mHg	171,4(4) keV			6,4(9) μс	IT	¹⁷⁹Hg	13/2+
¹⁸⁰Hg	80	100	179,978260(14)	2,59(1) с	β⁺ (52%)	¹⁸⁰Au	0+
¹⁸⁰Hg	80	100	179,978260(14)	2,59(1) с	α (48%)	¹⁷⁶Pt	0+
¹⁸¹Hg	80	101	180,977819(17)	3,6(1) с	β⁺ (73%)	¹⁸¹Au	1/2−
					α (27%)	¹⁷⁷Pt
					β⁺, p (0,014%)	¹⁸⁰Pt
					β⁺, α (9×10⁻⁶%)	¹⁷⁷Ir
^181mHg	210(50) keV			480(20) μс	IT	¹⁸¹Hg	13/2+
¹⁸²Hg	80	102	181,974689(11)	10,83(6) с	β⁺ (86,2%)	¹⁸²Au	0+
					α (13,8%)	¹⁷⁸Pt
					β⁺, p (<1×10⁻⁵%)	¹⁸¹Pt
¹⁸³Hg	80	103	182,974445(8)	9,4(7) с	β⁺ (88,3%)	¹⁸³Au	1/2−
					α (11,7%)	¹⁷⁹Pt
					β⁺, p (2,6×10⁻⁴%)	¹⁸²Pt
^183mHg	204(14) keV			>5# μс			13/2+#
¹⁸⁴Hg	80	104	183,971718(10)	30,87(26) с	β⁺ (98,89%)	¹⁸⁴Au	0+
¹⁸⁴Hg	80	104	183,971718(10)	30,87(26) с	α (1,11%)	¹⁸⁰Pt	0+
¹⁸⁵Hg	80	105	184,971891(15)	49,1(10) с	β⁺ (94%)	¹⁸⁵Au	1/2−
¹⁸⁵Hg	80	105	184,971891(15)	49,1(10) с	α (6%)	¹⁸¹Pt	1/2−
^185mHg	103,7(4) keV			21,6(15) с	IT (54%)	¹⁸⁵Hg	13/2+
					β⁺ (46%)	¹⁸⁵Au
					α (0,03%)	¹⁸¹Pt
¹⁸⁶Hg	80	106	185,969362(13)	1,38(6) мин	β⁺ (99,98%)	¹⁸⁶Au	0+
¹⁸⁶Hg	80	106	185,969362(13)	1,38(6) мин	α (0,016%)	¹⁸²Pt	0+
^186mHg	2217,3(4) keV			82(5) μс	IT	¹⁸⁶Hg	(8−)
¹⁸⁷Hg	80	107	186,969814(14)	1,9(3) мин	β⁺	¹⁸⁷Au	3/2−
^187mHg	58(14) keV			2,4(3) мин	β⁺	¹⁸⁷Au	13/2+
¹⁸⁸Hg	80	108	187,967581(7)	3,25(15) мин	β⁺	¹⁸⁸Au	0+
¹⁸⁸Hg	80	108	187,967581(7)	3,25(15) мин	α (3,7×10⁻⁵%)	¹⁸⁴Pt	0+
^188mHg	2724,1(4) keV			142(14) нс	IT	¹⁸⁸Hg	12+
¹⁸⁹Hg	80	109	188,96819(3)	7,6(2) мин	β⁺	¹⁸⁹Au	3/2−
^189mHg	80(30) keV			8,6(2) мин	β⁺	¹⁸⁹Au	13/2+
¹⁹⁰Hg	80	110	189,966322(17)	20,0(5) мин	β⁺	¹⁹⁰Au	0+
¹⁹¹Hg	80	111	190,967158(24)	49(10) мин	β⁺	¹⁹¹Au	3/2−
^191mHg	128(22) keV			50,8(15) мин	β⁺	¹⁹¹Au	13/2+
¹⁹²Hg	80	112	191,965634(17)	4,85(20) ч	EC	¹⁹²Au	0+
¹⁹³Hg	80	113	192,966653(17)	3,80(15) ч	β⁺	¹⁹³Au	3/2−
^193mHg	140,76(5) keV			11,8(2) ч	β⁺ (92,8%)	¹⁹³Au	13/2+
^193mHg	140,76(5) keV			11,8(2) ч	IT (7,2%)	¹⁹³Hg	13/2+
¹⁹⁴Hg	80	114	193,965449(3)	447(28) г	EC	¹⁹⁴Au	0+
¹⁹⁵Hg	80	115	194,966706(25)	10,69(16) ч	β⁺	¹⁹⁵Au	1/2−
^195mHg	176,07(4) keV			41,60(19) ч	IT (54,2%)	¹⁹⁵Hg	13/2+
^195mHg	176,07(4) keV			41,60(19) ч	β⁺ (45,8%)	¹⁹⁵Au	13/2+
¹⁹⁶Hg	80	116	195,965833(3)	Опсервациски стабилен^{[б 8]}			0+	0,0015(1)
¹⁹⁷Hg	80	117	196,967214(3)	64,93(7) ч	EC	¹⁹⁷Au	1/2−
^197mHg	298,93(8) keV			23,82(4) ч	IT (94,68%)	¹⁹⁷Hg	13/2+
^197mHg	298,93(8) keV			23,82(4) ч	EC (5,32%)	¹⁹⁷Au	13/2+
¹⁹⁸Hg	80	118	197,9667692(5)	Опсервациски стабилен^{[б 9]}			0+	0,1004(3)
¹⁹⁹Hg	80	119	198,9682810(6)	Опсервациски стабилен^{[б 10]}			1/2−	0,1694(12)
^199mHg	532,48(10) keV			42,67(9) мин	IT	¹⁹⁹Hg	13/2+
²⁰⁰Hg	80	120	199,9683269(6)	Опсервациски стабилен^{[б 11]}			0+	0,2314(9)
²⁰¹Hg	80	121	200,9703031(8)	Опсервациски стабилен^{[б 12]}			3/2−	0,1317(9)
^201mHg	766,22(15) keV			94,0(20) μс	IT	²⁰¹Hg	13/2+
²⁰²Hg	80	122	201,9706436(8)	Опсервациски стабилен^{[б 13]}			0+	0,2974(13)
²⁰³Hg	80	123	202,9728724(18)	46,610(10) д	β⁻	²⁰³Tl	5/2−
^203m1Hg	933,14(23) keV			22,1(10) μс	IT	²⁰³Hg	(13/2+)
^203m2Hg	8281,3(5) keV			146(30) нс	IT	²⁰³Hg	(53/2+)
²⁰⁴Hg	80	124	203,9734940(5)	Опсервациски стабилен^{[б 14]}			0+	0,0682(4)
^204mHg	7226,08(17) keV			~485 нс	IT	²⁰⁴Hg	22+
²⁰⁵Hg	80	125	204,976073(4)	5,14(9) мин	β⁻	²⁰⁵Tl	1/2−
^205m1Hg	1556,4(3) keV			1,09(4) мс	IT	²⁰⁵Hg	13/2+
^205m2Hg	3316,6(8) keV			5,89(18) μс	IT	²⁰⁵Hg	(23/2−)
²⁰⁶Hg	80	126	205,977514(22)	8,32(7) мин	β⁻	²⁰⁶Tl	0+	Trace^{[б 15]}
^206m1Hg	2102,4(3) keV			2,088(17) μс	IT	²⁰⁶Hg	5−
^206m2Hg	3722,3(10) keV			106(3) нс	IT	²⁰⁶Hg	(10+)
²⁰⁷Hg	80	127	206,98230(3)	2,9(2) мин	β⁻	²⁰⁷Tl	9/2+
²⁰⁸Hg	80	128	207,98576(3)	135(10) с	β⁻	²⁰⁸Tl	0+
^208mHg	1338(24) keV			99(14) нс	IT	²⁰⁸Hg	(8+)
²⁰⁹Hg	80	129	208,99076(16)#	6,3(11) с	β⁻	²⁰⁹Tl	9/2+#
²¹⁰Hg	80	130	209,99431(22)#	64(12) с	β⁻ (97,8%)	²¹⁰Tl	0+
²¹⁰Hg	80	130	209,99431(22)#	64(12) с	β⁻, n (2,2%)	²⁰⁹Tl	0+
^210m1Hg	663(2) keV			2,1(7) μс	IT	²¹⁰Hg	(3−)
^210m2Hg	1406(23) keV			2(1) μс	IT	²¹⁰Hg	8+#
²¹¹Hg	80	131	210,99958(22)#	26,4(81) с	β⁻ (93,7%)	²¹¹Tl	9/2+#
²¹¹Hg	80	131	210,99958(22)#	26,4(81) с	β⁻, n (6,3%)	²¹⁰Tl	9/2+#
²¹²Hg	80	132	212,00324(32)#	30# с [>300 нс]			0+
²¹³Hg	80	133	213,00880(32)#	15# с [>300 нс]			9/2+#
²¹⁴Hg	80	134	214,01264(43)#	8# с [>300 нс]			0+
²¹⁵Hg	80	135	215,01837(43)#	600# мс [>300 нс]			9/2+#
²¹⁶Hg	80	136	216,02246(43)#	2# с [>300 нс]			0+
прегледај

↑ ^mHg – Возбуден јадрен изомер.
↑ ( ) – Неизвесноста (1σ) е дадена во концизен облик во загради по соодветните последни цифри.
↑ # – Атомска маса означена со #: вредноста и неизвесноста не се само изведени само од опитни податоци, туку барем делумно од трендови од масената површина (TMS).
1 2 3 # – Вредностите означени со # не се само изведени од опитни податоци, туку барем делумно и од трендови во соседните нуклиди (TNN).
↑ Облици на распад:

EC: Електронски зафат

IT: Јадрен преод
↑ Задебелен симбол како изведен – Изведениот производ е стабилен.
↑ ( ) спинова вредност – Означува спин со слаби зададени аргументи.
↑ Се верува дека подлежи на β⁺β⁺ распад до ¹⁹⁶Pt со време на полураспад поголемо од 2,5×10¹⁸ години; исто така теоретски подлежи на α распд до ¹⁹²Pt
↑ Се верува дека подлежи на α распад до ¹⁹⁴Pt
↑ Се верува дека подлежи на α распад до ¹⁹⁵Pt
↑ Се верува дека подлежи на α распад до ¹⁹⁶Pt
↑ Се верува дека подлежи на α распад до ¹⁹⁷Pt
↑ Се верува дека подлежи на α распад до ¹⁹⁸Pt
↑ Се верува дека подлежи на β⁻β⁻ распад до ²⁰⁴Pb
↑ Распаден меѓупроизвод на ²³⁸U

Наводи

↑ Half-life, decay mode, nuclear spin, and isotopic composition is sourced in:
Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear properties“ (PDF). Chinese Physics C. 45 (3): 030001. doi:10.1088/1674-1137/abddae.
↑ Wang, Meng; Huang, W.J.; Kondev, F.G.; Audi, G.; Naimi, S. (2021). „The AME 2020 atomic mass evaluation (II). Tables, graphs and references*“. Chinese Physics C. 45 (3): 030003. doi:10.1088/1674-1137/abddaf.

Isotopic compositions and standard atomic masses from:
- de Laeter, John Robert; Böhlke, John Karl; De Bièvre, Paul; Hidaka, Hiroshi; Peiser, H. Steffen; Rosman, Kevin J. R.; Taylor, Philip D. P. (2003). „Atomic weights of the elements. Review 2000 (IUPAC Technical Report)“. Pure and Applied Chemistry. 75 (6): 683–800. doi:10.1351/pac200375060683.
- Wieser, Michael E. (2006). „Atomic weights of the elements 2005 (IUPAC Technical Report)“. Pure and Applied Chemistry. 78 (11): 2051–2066. doi:10.1351/pac200678112051.

„News & Notices: Standard Atomic Weights Revised“. International Union of Pure and Applied Chemistry. 19 October 2005.
Half-life, spin, and isomer data selected from the following sources.
- Audi, Georges; Bersillon, Olivier; Blachot, Jean; Wapstra, Aaldert Hendrik (2003), „The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties“, Nuclear Physics A, 729: 3–128, Bibcode:2003NuPhA.729....3A, doi:10.1016/j.nuclphysa.2003.11.001
- Предлошка:NUBASE 2016
- National Nuclear Data Center. „NuDat 2.x database“. Brookhaven National Laboratory.
- Holden, Norman E. (2004). „11. Table of the Isotopes“. Во Lide, David R. (уред.). CRC Handbook of Chemistry and Physics (85th. изд.). Boca Raton, Florida: CRC Press. ISBN 978-0-8493-0485-9.

[2] Hg – Возбуден јадрен изомер.

[4] ( ) – Неизвесноста (1σ) е дадена во концизен облик во загради по соодветните последни цифри.

[TMS-5] # – Атомска маса означена со #: вредноста и неизвесноста не се само изведени само од опитни податоци, туку барем делумно од трендови од масената површина (TMS).

[TNN-6] 1 2 3 # – Вредностите означени со # не се само изведени од опитни податоци, туку барем делумно и од трендови во соседните нуклиди (TNN).

[7] Облици на распад:

EC: Електронски зафат

IT: Јадрен преод

[8] Задебелен симбол како изведен – Изведениот производ е стабилен.

[9] ( ) спинова вредност – Означува спин со слаби зададени аргументи.

[10] Се верува дека подлежи на β⁺β⁺ распад до ¹⁹⁶Pt со време на полураспад поголемо од 2,5×10¹⁸ години; исто така теоретски подлежи на α распд до ¹⁹²Pt

[11] Се верува дека подлежи на α распад до ¹⁹⁴Pt

[12] Се верува дека подлежи на α распад до ¹⁹⁵Pt

[13] Се верува дека подлежи на α распад до ¹⁹⁶Pt

[14] Се верува дека подлежи на α распад до ¹⁹⁷Pt

[15] Се верува дека подлежи на α распад до ¹⁹⁸Pt

[16] Се верува дека подлежи на β⁻β⁻ распад до ²⁰⁴Pb

[Th-17] Распаден меѓупроизвод на ²³⁸U

[1] Half-life, decay mode, nuclear spin, and isotopic composition is sourced in:
Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear properties“ (PDF). Chinese Physics C. 45 (3): 030001. doi:10.1088/1674-1137/abddae.

[3] Wang, Meng; Huang, W.J.; Kondev, F.G.; Audi, G.; Naimi, S. (2021). „The AME 2020 atomic mass evaluation (II). Tables, graphs and references*“. Chinese Physics C. 45 (3): 030003. doi:10.1088/1674-1137/abddaf.

[1]

[б 1]

[2]

[б 2]

[б 3]

[б 4]

[б 5]

[б 6]

[б 7]

[б 8]

[б 9]

[б 10]

[б 11]

[б 12]

[б 13]

[б 14]

[б 15]

п р у Изотопи на хемиските елементи
1 H																	2 He
3 Li	4 Be											5 B	6 C	7 N	8 O	9 F	10 Ne
11 Na	12 Mg											13 Al	14 Si	15 P	16 S	17 Cl	18 Ar
19 K	20 Ca	21 Sc	22 Ti	23 V	24 Cr	25 Mn	26 Fe	27 Co	28 Ni	29 Cu	30 Zn	31 Ga	32 Ge	33 As	34 Se	35 Br	36 Kr
37 Rb	38 Sr	39 Y	40 Zr	41 Nb	42 Mo	43 Tc	44 Ru	45 Rh	46 Pd	47 Ag	48 Cd	49 In	50 Sn	51 Sb	52 Te	53 I	54 Xe
55 Cs	56 Ba		72 Hf	73 Ta	74 W	75 Re	76 Os	77 Ir	78 Pt	79 Au	80 Hg	81 Tl	82 Pb	83 Bi	84 Po	85 At	86 Rn
87 Fr	88 Ra		104 Rf	105 Db	106 Sg	107 Bh	108 Hs	109 Mt	110 Ds	111 Rg	112 Cn	113 Nh	114 Fl	115 Mc	116 Lv	117 Ts	118 Og

		57 La	58 Ce	59 Pr	60 Nd	61 Pm	62 Sm	63 Eu	64 Gd	65 Tb	66 Dy	67 Ho	68 Er	69 Tm	70 Yb	71 Lu
		89 Ac	90 Th	91 Pa	92 U	93 Np	94 Pu	95 Am	96 Cm	97 Bk	98 Cf	99 Es	100 Fm	101 Md	102 No	103 Lr
Таблица на нуклиди