Изотопи на бориумот

Бориум (₁₀₇Bh)
Општи својства
Име и симбол	бориум (Bh)
Бориумот во периодниот систем
	сиборгиум ← бориум → хасиум
Атомски број	107
Стандардна атомска тежина (Ar)	[270]
Категорија	преоден метал
Група и блок	група 7, d-блок
Периода	VII периода
Електронска конфигурација	[Rn] 5f14 6d5 7s2 (пресметана)
по обвивка	2, 8, 18, 32, 32, 13, 2 (предвидени)
Физички својства
Фаза	цврста (предвидена)
Густина близу с.т.	37,1 г/см3 (предвидена)
Атомски својства
Оксидациони степени	7, (5), (4), (3) (предвидувања)
Енергии на јонизација	I: 742,9 kJ/mol ; II: 1.688,5 kJ/mol ; II: 2.566,5 kJ/mol ; (повеќе) (претпоставки)
Атомски полупречник	емпириски: 128 пм (предвиден)
Ковалентен полупречник	141 пм (претпоставка)
Разни податоци
Кристална структура	шестаголна збиена (шаз) ; (предвидена)
CAS-број	54037-14-8
Историја
Наречен по	според Нилс Бор
Откриен	Германски институт за истражување на тешки јони (1981)
Најстабилни изотопи
	Главна статија: Изотопи на бориумот
	преглед; разговор; уреди; \| наводи \| Википодатоци

Бориум (₁₀₇ Bh) — вештачки елемент. Како и сите вештачки елементи, тој нема стабилни изотопи и не може да се даде стандардна атомска тежина. Првиот изотоп кој бил синтетизиран бил ²⁶²Bh во 1981 година. Постојат 11 познати изотопи кои се движат од ²⁶⁰Bh до ²⁷⁴Bh и 1 изомер, ^262mBh. Најдолговечниот изотоп е ²⁷⁰Bh со полураспад од 2,4 минути, иако непотврдениот ²⁷⁸Bh може да има уште подолг полураспад од околу 690 секунди.

Список на изотопи

Нуклид ^{[б 1]}	Z	N	Изотопна маса (Da)^[8] ^{[б 2]}^{[б 3]}	Полураспад	Распаден облик ^{[б 4]}	Изведен изотоп	Спин и парност ^{[б 5]}
Нуклид ^{[б 1]}	Енергија на возбуда			Полураспад	Распаден облик ^{[б 4]}	Изведен изотоп	Спин и парност ^{[б 5]}
²⁶⁰Bh^[9]	107	153	260.12144(21)#	41(14) ms [35+19 9 ms]	α	²⁵⁶Db
²⁶¹Bh^[10]	107	154	261.12140(19)	12.8(3.2) ms [11,8+3,9 2,4 ms]	α	²⁵⁷Db	(5/2−)
²⁶¹Bh^[10]	107	154	261.12140(19)	12.8(3.2) ms [11,8+3,9 2,4 ms]	SF (rare)	(различни)	(5/2−)
²⁶²Bh^[11]	107	155	262.12265(10)	135+15 12 ms	α (>94.9%)	²⁵⁸Db
					β⁺ (<3.0%)	²⁶²Sg
					СЦ (2.1%)	(различни)
^262mBh	220(50) keV			13,2+1,2 1,0 ms	α	²⁵⁸Db
²⁶⁴Bh	107	157	264.12449(19)#	1.07(21) s	α (85%)	²⁶⁰Db
²⁶⁴Bh	107	157	264.12449(19)#	1.07(21) s	SF(β⁺?) (15%)^[12]	(различни)
²⁶⁵Bh^[13]	107	158	265.12496(26)#	1.19(52) s [0,94+0,70 0,31 s]	α	²⁶¹Db
²⁶⁶Bh	107	159	266.12679(18)#	10,0+2,6 1,7 s^[14]	α	²⁶²Db
²⁶⁶Bh	107	159	266.12679(18)#	10,0+2,6 1,7 s^[14]	β⁺?	²⁶⁶Sg
²⁶⁷Bh	107	160	267.12750(28)#	22(10) s [17+14 6 s]	α	²⁶³Db
²⁷⁰Bh^{[n 1]}	107	163	270.13337(32)#	2,4+4,4 0,9 min^[15]	α	²⁶⁶Db
²⁷¹Bh^{[n 2]}	107	164	271.13512(41)#	2,9+2,2 0,9 s^[15]	α	²⁶⁷Db
²⁷²Bh^{[n 3]}	107	165	272.13826(57)#	8,8 ± (7) s^[15]	α	²⁶⁸Db
²⁷⁴Bh^{[n 4]}	107	167	274.14360(62)#	57(27) s [44+34 13 s]^[16]	α	²⁷⁰Db
²⁷⁸Bh^{[n 5]}	107	171	278.15499(43)#	11.5 min?	SF	(различни)
прегледај

↑ ^mBh – Возбуден јадрен изомер.
↑ ( ) – Неизвесноста (1σ) е дадена во концизен облик во загради по соодветните последни цифри.
↑ # – Атомска маса означена со #: вредноста и неизвесноста не се само изведени само од опитни податоци, туку барем делумно од трендови од масената површина (TMS).
↑ Облици на распад:

SF: Спонтан распад
↑ ( ) спинова вредност – Означува спин со слаби зададени аргументи.

Нуклеосинтеза

Супертешките елементи како што е бориумот се произведуваат со бомбардирање на полесни елементи во забрзувачите на честички кои предизвикуваат јадрено соединување. Со оглед на тоа што повеќето изотопи на бориум може да се синтетизираат директно на овој начин, некои потешки биле забележани единствено како распадни производи на елементи со поголем атомски број. ^[17]

Во зависност од вклучените енергии, првите се поделени на „топли“ и „ладни“. Во реакциите на топло соединување, многу лесни проектили со висока енергија се забрзуваат кон многу тешки цели (актиноиди), предизвикувајќи сложени јадра со висока енергија на возбудување (~ 40–50− MeV) што може или да претставува цепење или испарување на неколку (3 до 5) неутрони. ^[18] Во реакциите на ладно соединување, произведените споени јадра имаат релативно ниска енергија на возбудување (~ 10-20 MeV), што ја намалува веројатноста овие производи да претрпат цепење. Како што споените јадра се ладат до основната состојба, тие бараат емисија на само еден или два неутрони, со што се овозможува генерирање на повеќе производи богати со неутрони. Вториот е различен концепт од оној каде што се тврди дека јадреното соединување се постигнува во услови на собна температура (види ладно соединување ). ^[19]

Табелата подолу содржи различни комбинации на цели и проектили кои би можеле да се користат за да се формираат сложени јадра со Z = 107.

Цел	Проектил	CN	Резултат
²⁰⁸Pb	⁵⁵Mn	²⁶³Bh	Успешна реакција
²⁰⁹Bi	⁵⁴Cr	²⁶³Bh	Успешна реакција
²⁰⁹Bi	⁵²Cr	²⁶¹Bh	Успешна реакција
²³⁸U	³¹P	²⁶⁹Bh	Успешна реакција
²⁴³Am	²⁶Mg	²⁶⁹Bh	Успешна реакција
²⁴⁸Cm	²³Na	²⁷¹Bh	Успешна реакција
²⁴⁹Bk	²²Ne	²⁷¹Bh	Успешна реакција

Ладно соединување

Пред првата успешна синтеза на хасиум во 1981 година од страна на тимот на Центарот за истражување на тешки јони (ЦИТЈ), синтезата на бориум за прв пат била обид во 1976 година од страна на научниците од Заедничкиот институт за јадрени истражувања во Дубна користејќи ја оваа реакција на ладно соединување. Тие откриле две спонтани активности на цепење, едната со полураспад од 1-2мс и еден со полураспад од 5 с. Врз основа на резултатите од другите реакции на ладно соединување, тие заклучиле дека тие се должат на ²⁶¹Bh и ²⁵⁷Db соодветно. Сепак, подоцнежните докази дале многу пониско разгранување на спонтаното цепење за ²⁶¹Bh намалувајќи ја довербата во оваа задача. Назначувањето на активноста на дубниум подоцна било променето на ²⁵⁸Db, претпоставувајќи дека распаѓањето на бориумот е пропуштено. Активноста на спонтаното цепење од 2 ms била доделена на ²⁵⁸Rf што произлегува од 33% електронскиот зафат. Тимот на ЦИТЈ ја проучувал реакцијата во 1981 година во нивните експерименти за откривање. Биле откриени пет атоми од ²⁶²Bh со помош на методот на корелација на генетските распаѓања родител-ќерка. ^[20] Во 1987 година, внатрешен извештај од Дубна покажал дека тимот бил во можност директно да го открие спонтаното расцепување на ²⁶¹Bh. Тимот на ЦИТЈ дополнително ја проучувал реакцијата во 1989 година и го открил новиот изотоп ²⁶¹Bh за време на мерењето на функциите на возбудување 1n и 2n, но не биле во можност да детектираат разгранување на спонтано цепење за ²⁶¹Bh. ^[21] Тие го продолжиле своето испитување во 2003 година користејќи ново развиени цели на бизмут(III) флуорид (BiF ₃), користени за да се обезбедат дополнителни податоци за податоците за распаѓање за ²⁶²Bh и за ќерката ²⁵⁸Db. Функцијата за возбудување 1n била повторно измерена во 2005 година од тимот на Националната лабораторија Лоренс Беркли (НЛЛБ) по одредено сомневање за точноста на претходните податоци. Тие забележале 18 атоми од ²⁶²Bh и 3 атоми од ²⁶¹Bh и ги потврдиле двата изомери од ²⁶²Bh.

Во 2007 година, тимот на НЛЛБ ја проучувал аналогната реакција со проектили од хром-52 за прв пат за да го бара најлесниот изотоп на бориум ²⁶⁰Bh:

209
83Bi
+ 52
24Cr
→ 260
107Bh
+
n

Тимот успешно открил 8 атоми од ²⁶⁰Bh кои се распаѓаат со алфа-распад до ²⁵⁶Db, емитувајќи алфа честички со енергија 10,16 MeV. Енергијата на алфа-распадот укажува на континуираниот стабилизирачки ефект на N =152 затворена обвивка. ^[22]

Тимот во Дубна, исто така, ја проучувал реакцијата помеѓу целите на олово-208 и проектилите од манган-55 во 1976 година, како дел од нивниот нововоспоставен пристап со ладното соединување кон новите елементи:

208
82Pb
+ 55
25Mn
→ 262
107Bh
+
n

Тие ги забележале истите спонтани активности на цепење како оние забележани во реакцијата помеѓу бизмут-209 и хром-54 и повторно ги доделиле на ²⁶¹Bh и ²⁵⁷Db. Подоцнежните докази покажале дека тие треба да се преназначат на ²⁵⁸Db и ²⁵⁸Rf (види погоре). Во 1983 година, тие го повториле експериментот користејќи нова техника: мерење на алфа-распад од распаден производ кој бил хемиски одвоен. Тимот бил во можност да го открие алфа-распадот од расшадниот производ од ²⁶²Bh, обезбедувајќи некои докази за формирање на јадра на бориум. Оваа реакција подоцна била детално проучена со користење на современи техники од тимот на НЛЛБ. Во 2005 година измериле 33 распаѓања од ²⁶²Bh и 2 атоми од ²⁶¹Bh, обезбедувајќи возбудувачка функција за реакцијата која емитува еден неутрон и некои спектроскопски податоци за двата изомери ^{од 262}Bh. Функцијата на возбуда за реакцијата која емитува два неутрони била дополнително проучена во повторување на реакцијата во 2006 година. Тимот открил дека реакцијата што емитува еден неутрон има поголем пресек од соодветната реакција со цел ²⁰⁹Bi, спротивно на очекувањата. Потребни се дополнителни истражувања за да се разберат причините. ^[23]

Топло соединување

Реакцијата помеѓу целите на ураниум-238 и проектилите со фосфор -31 првпат била проучена во 2006 година во Националната лабораторија Лоренс Беркли (НЛЛБ) како дел од нивното систематско проучување на реакциите на соединување користејќи цели ураниум-238:

238
92U
+ 31
15P
→ 264
107Bh
+ 5
n

Резултатите не се објавени, но се смета дека прелиминарните резултати укажуваат на набљудување на спонтано цепење, веројатно од ²⁶⁴Bh. ^[24]

Во 2004 година, тимот од Институтот за современа физика, Ланжу, ја проучувал јадрената реакција помеѓу целите на америциум-243 и забрзаните јадра на магнезиум -26 со цел да го синтетизира новиот изотоп ²⁶⁵Bh и да собере повеќе податоци за ²⁶⁶Bh:

243
95Am
+ 26
12Mg
→ 269−x
107Bh
+ x
n
(x = 3, 4, или 5)

Во две серии експерименти, тимот ги мерел функциите на делумно возбудување за реакциите кои емитуваат три, четири и пет неутрони. ^[25]

Реакцијата помеѓу целите на кириум -248 и забрзаните јадра на натриум -23 била проучувана за прв пат во 2008 година од страна на тимот од РИКЕН, Јапонија, со цел да се проучат својствата на распаѓање на ²⁶⁶Bh, што е распаден производ во нивните ланци на распаѓање на нихониум: ^[26]

248
96Cm
+ 23
11Na
→ 271−x
107Bh
+ x
n
(x = 4 or 5)

Распаѓањето на ²⁶⁶Bh со емисија на алфа честички со енергија од 9,05-9,23 MeV било дополнително потврдено во 2010 година. ^[27]

Првите обиди за синтетизирање на бориум преку топло соединување биле изведени во 1979 година од тимот во Дубна, користејќи ја реакцијата помеѓу забрзаните јадра на неон -22 и целите на беркелиум -249:

249
97Bk
+ 22
10Ne
→ 271−x
107Bh
+ x
n
(x = 4 или 5)

Реакцијата била повторена во 1983 година. Во двата случаи, тие не биле во можност да детектираат спонтано цепење од јадрата на бориум. Во поново време, патеките на топлото соединување до бориумот се повторно испитани со цел да се овозможи синтеза на повеќе долготрајни изотопи богати со неутрони за да се овозможи првото хемиско проучување на бориумот. Во 1999 година, тимот на НЛЛБ тврдел дека открил долговечни ²⁶⁷Bh (5 атоми) и ²⁶⁶Bh (1 атом). ^[28] Подоцна и двете биле потврдени. ^[29] Тимот од Институтот Пол Шерер (ИПШ) во Берн, Швајцарија подоцна синтетизирал 6 атоми од ²⁶ Bh во првото дефинитивно испитување за хемијата на бориумот.

Распаден производ

Список на изотопи на бориум забележани со распаѓање
Остатоци од испарување	Набљудуван изотоп на бориум
²⁹⁴ Lv, ²⁹⁰ Fl, ²⁹⁰ Nh, ²⁸⁶ Rg, ²⁸² Mt ?	²⁷⁸ Bh ?
²⁹⁴ Ts, ²⁹⁰ Mc, ²⁸⁶ Nh, ²⁸² Rg, ²⁷⁸ Mt	²⁷⁴ Bh
²⁸⁸ Mc, ²⁸⁴ Nh, ²⁸⁰ Rg, ²⁷⁶ Mt	²⁷² Bh ^[30] ^[31]
²⁸⁷ Mc, ²⁸³ Nh, ²⁷⁹ Rg, ²⁷⁵ Mt	²⁷¹ Bh ^[30]
²⁸⁶ Mc, ²⁸² Nh, ²⁷⁸ Rg, ²⁷⁴ Mt	²⁷⁰ Bh ^[30]
²⁷⁸ Nh, ²⁷⁴ Rg, ²⁷⁰ Mt	²⁶⁶ Bh ^[31]
²⁷² Rg, ²⁶⁸ Mt	²⁶⁴ Bh ^[32]
²⁶⁶ Mt	²⁶² Bh ^[33]

Бориумот бил откриен во распадните ланци на елементите со поголем атомски број, како што е мејтнериумот. Мајтнериумот моментално има седум изотопи за кои е познато дека се подложени на алфа-распад за да станат јадра на бориум, со масовни броеви помеѓу 262 и 274. Родителските јадра на мејтнериум можат самите да бидат продукти на распаѓање на рентгениум, нихониум, флеровиум, московиум, ливермориум или тенесин. ^[34] На пример, во јануари 2010 година, тимот на Дубна го идентификувал бориум-274 како распаден производ на тенесин преку алфа секвенца на распаѓање:

294
117Ts
→ 290
115Mc
+ 4
2He

290
115Mc
→ Елементот Нихониум не постои. + 4
2He

Елементот Нихониум не постои. → 282
111Rg
+ 4
2He

282
111Rg
→ 278
109Mt
+ 4
2He

278
109Mt
→ 274
107Bh
+ 4
2He

Јадрен изомеризам

²⁶²Bh

Единствениот потврден пример за изомеризам во бориумот е во изотопот ²⁶²Bh. Директната синтеза на ²⁶²Bh резултира во две состојби, основна и изомерна состојба. Основната состојба е потврдено дека се распаѓа преку алфа-распад, испуштајќи алфа честички со енергија од 10,08, 9,82 и 9,76 MeV, и има ревидиран полураспад од 84 ms. Возбудената состојба исто така се распаѓа преку алфа-распад, испуштајќи алфа честички со енергија од 10,37 и 10,24 MeV, и има ревидиран полураспад од 9,6 ms.^[20]

Хемиски приноси на изотопи

Ладно соединување

Табелата подолу дава пресеци и енергии на возбуда за реакции на ладно соединување кои директно произведуваат изотопи на бориум. Податоците со задебелени букви ги претставуваат максималните добиени од мерењата на функцијата на возбудување. + претставува набљудуван излезен канал.

Проектил	Цел	CN	1n	2n
⁵⁵Mn	²⁰⁸Pb	²⁶³Bh	590 pb, 14.1 MeV	~35 pb
⁵⁴Cr	²⁰⁹Bi	²⁶³Bh	510 pb, 15.8 MeV	~50 pb
⁵²Cr	²⁰⁹Bi	²⁶¹Bh	59 pb, 15.0 MeV

Топло соединување

Табелата подолу дава пресеци и енергии на возбуда за реакции на топло соединување кои директно произведуваат изотопи на бориум. Податоците со задебелени букви ги претставуваат максималните добиени од мерењата на функцијата на возбудување. + претставува набљудуван излезен канал.

Проектил	Цел	CN	3n	4n	5n
²⁶Mg	²⁴³Am	²⁷¹Bh	+	+	+
²²Ne	²⁴⁹Bk	²⁷¹Bh		~96 pb	+

Белешки

↑ Не се директно синтетизирани, се јавува во синџирот на распаѓање на ²⁸²Nh
↑ Не се директно синтетизирани, се јавува во синџирот на распаѓање на ²⁸⁷Mc
↑ Не се директно синтетизирани, се јавува во синџирот на распаѓање на ²⁸⁸Mc
↑ Не се директно синтетизирани, се јавува во синџирот на распаѓање на ²⁹⁴Ts
↑ Не се директно синтетизирани, се јавува во синџирот на распаѓање на ²⁹⁰Fl и ²⁹⁴Lv; непотврден

Наводи

↑ Johnson, E.; Fricke, B.; Jacob, T.; Dong, C. Z.; Fritzsche, S.; Pershina, V. (2002). „Ionization potentials and radii of neutral and ionized species of elements 107 (bohrium) and 108 (hassium) from extended multiconfiguration Dirac–Fock calculations“. The Journal of Chemical Physics. 116: 1862. Bibcode:2002JChPh.116.1862J. doi:10.1063/1.1430256.
1 2 3 4 5 Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria (2006). „Transactinides and the future elements“. Во Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean (уред.). The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (3rd. изд.). Dordrecht, The Netherlands: Springer Science+Business Media. ISBN 1-4020-3555-1.
1 2 Östlin, A.; Vitos, L. (2011). „First-principles calculation of the structural stability of 6d transition metals“. Physical Review B. 84 (11). Bibcode:2011PhRvB..84k3104O. doi:10.1103/PhysRevB.84.113104.
1 2 Fricke, Burkhard (1975). „Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties“. Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. 21: 89–144. doi:10.1007/BFb0116498. Посетено на 4 October 2013.
↑ Chemical Data. Bohrium - Bh, Royal Chemical Society
↑ doi:10.1103/PhysRevLett.104.142502
Овој навод ќе се дополни автоматски во текот на следните неколку минути. Можете да го прескокнете редот или да го проширите рачно (gives life-time of 1.3 min based on a single event; conversion to half-life is done by multiplying with ln(2).)
1 2 FUSHE (2012). „Synthesis of SH-nuclei“ (PDF). Посетено на September 2012. Проверете ги датумските вредности во: |accessdate= (help)
↑ Wang, Meng; Huang, W.J.; Kondev, F.G.; Audi, G.; Naimi, S. (2021). „The AME 2020 atomic mass evaluation (II). Tables, graphs and references*“. Chinese Physics C. 45 (3): 030003. doi:10.1088/1674-1137/abddaf.
↑ Nelson, S. L.; Gregorich, K. E.; Dragojević, I.; Garcia, M. A.; Gates, J. M.; Sudowe, R.; Nitsche, H. (14 January 2008). „Lightest Isotope of Bh Produced via the 209Bi(52Cr,n)260Bh Reaction“. Physical Review Letters. 100 (2): 022501. Bibcode:2008PhRvL.100b2501N. doi:10.1103/PhysRevLett.100.022501. PMID 18232860. S2CID 1242390. Посетено на 2 July 2023.
↑ Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (1 March 2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear physics properties *“. Chinese Physics C, High Energy Physics and Nuclear Physics (English). 45 (3): 030001. Bibcode:2021ChPhC..45c0001K. doi:10.1088/1674-1137/abddae. ISSN 1674-1137. OSTI 1774641.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
↑ Streicher, B. (1 July 2006). „Synthesis and spectroscopic properties of transfermium isotopes with Z = 105, 106 and 107“ (English). Посетено на 2 July 2023. Наводот journal бара |journal= (help)CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
↑ Morita, K.; Morimoto, K.; Kaji, D.; Haba, H.; Ideguchi, E.; C. Peter, J.; Kanungo, R.; Katori, K.; Koura, H.; Kudo, H.; Ohnishi, T.; Ozawa, A.; Suda, T.; Sueki, K.; Tanihata, I.; Xu, H.; V. Yeremin, A.; Yoneda, A.; Yoshida, A.; Zhao, Y.-L.; Zheng, T.; Goto, S.; Tokanai, F. (15 July 2004). „Production and Decay Properties of 272 111 and its Daughter Nuclei“. Journal of the Physical Society of Japan (англиски). 73 (7): 1738–1744. Bibcode:2004JPSJ...73.1738M. doi:10.1143/JPSJ.73.1738. ISSN 0031-9015. Посетено на 2 July 2023.
↑ Gan, Z. G.; Guo, J. S.; Wu, X. L.; Qin, Z.; Fan, H. M.; Lei, X. G.; Liu, H. Y.; Guo, B.; Xu, H. G.; Chen, R. F.; Dong, C. F.; Zhang, F. M.; Wang, H. L.; Xie, C. Y.; Feng, Z. Q.; Zhen, Y.; Song, L. T.; Luo, P.; Xu, H. S.; Zhou, X. H.; Jin, G. M.; Ren, Zhongzhou (1 June 2004). „New isotope 265Bh“. The European Physical Journal A - Hadrons and Nuclei (англиски). 20 (3): 385–387. Bibcode:2004EPJA...20..385G. doi:10.1140/epja/i2004-10020-2. ISSN 1434-601X. S2CID 120622108. Посетено на 2 July 2023.
↑ Haba, H.; Fan, F.; Kaji, D.; Kasamatsu, Y.; Kikunaga, H.; Komori, Y.; Kondo, N.; Kudo, H.; Morimoto, K.; Morita, K.; Murakami, M.; Nishio, K.; Omtvedt, J. P.; Ooe, K.; Qin, Z.; Sato, D.; Sato, N.; Sato, T. K.; Shigekawa, Y.; Shinohara, A.; Takeyama, M.; Tanaka, T.; Toyoshima, A.; Tsukada, K.; Wakabayashi, Y.; Wang, Y.; Wulff, S.; Yamaki, S.; Yano, S.; Yasuda, Y.; Yokokita, T. (27 August 2020). „Production of 266Bh in the 248Cm(23Na,5n)266Bh reaction and its decay properties“. Physical Review C. 102 (2): 024625. Bibcode:2020PhRvC.102b4625H. doi:10.1103/PhysRevC.102.024625. hdl:1885/270010. S2CID 225191147. Посетено на 2 July 2023.
1 2 3 Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V. K.; Kovrizhnykh, N. D.; и др. (2022). „New isotope ²⁸⁶Mc produced in the ²⁴³Am+⁴⁸Ca reaction“. Physical Review C. 106 (64306): 064306. Bibcode:2022PhRvC.106f4306O. doi:10.1103/PhysRevC.106.064306. S2CID 254435744 Проверете ја вредноста |s2cid= (help).
↑ Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (1 March 2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear physics properties *“. Chinese Physics C, High Energy Physics and Nuclear Physics (English). 45 (3): 030001. Bibcode:2021ChPhC..45c0001K. doi:10.1088/1674-1137/abddae. ISSN 1674-1137. OSTI 1774641.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
↑ Armbruster, Peter; Münzenberg, Gottfried (1989). „Creating superheavy elements“. Scientific American. 34: 36–42.
↑ Barber, Robert C.; Gäggeler, Heinz W.; Karol, Paul J.; Nakahara, Hiromichi; Vardaci, Emanuele; Vogt, Erich (2009). „Discovery of the element with atomic number 112 (IUPAC Technical Report)“. Pure and Applied Chemistry. 81 (7): 1331. doi:10.1351/PAC-REP-08-03-05.
↑ Fleischmann, Martin; Pons, Stanley (1989). „Electrochemically induced nuclear fusion of deuterium“. Journal of Electroanalytical Chemistry and Interfacial Electrochemistry. 261 (2): 301–308. doi:10.1016/0022-0728(89)80006-3.
1 2 Münzenberg, G.; Hofmann, S.; Heßberger, F.P.; Reisdorf, W.; Schmidt, K.H.; Schneider, J.H.R.; Armbruster, P.; Sahm, C.C.; Thuma, B. (1981). „Identification of element 107 by α correlation chains“ (PDF). Zeitschrift für Physik A. 300 (1): 107–8. Bibcode:1981ZPhyA.300..107M. doi:10.1007/BF01412623. Архивирано од изворникот (PDF) на 2012-07-12. Посетено на 19 November 2012.
↑ Münzenberg, G.; Armbruster, P.; Hofmann, S.; Heßberger, F. P.; Folger, H.; Keller, J. G.; Ninov, V.; Poppensieker, K.; и др. (1989). „Element 107“. Zeitschrift für Physik A. 333 (2): 163–175. Bibcode:1989ZPhyA.333..163M. doi:10.1007/BF01565147.
↑ Nelson, S.; Gregorich, K.; Dragojević, I.; Garcia, M.; Gates, J.; Sudowe, R.; Nitsche, H. (2008). „Lightest Isotope of Bh Produced via the Bi209(Cr52,n)Bh260 Reaction“. Physical Review Letters. 100 (2): 22501. Bibcode:2008PhRvL.100b2501N. doi:10.1103/PhysRevLett.100.022501. PMID 18232860.
↑ Folden Iii, C. M.; Nelson; Düllmann; Schwantes; Sudowe; Zielinski; Gregorich; Nitsche; Hoffman (2006). „Excitation function for the production of ²⁶²Bh (Z=107) in the odd-Z-projectile reaction ²⁰⁸Pb(⁵⁵Mn, n)“. Physical Review C. 73 (1): 014611. Bibcode:2006PhRvC..73a4611F. doi:10.1103/PhysRevC.73.014611.
↑ Hot fusion studies at the BGS with light projectiles and 238U targets Архивирано на {{{2}}}., J. M. Gates
↑ Gan, Z. G.; Guo, J. S.; Wu, X. L.; Qin, Z.; Fan, H. M.; Lei, X.G.; Liu, H.Y.; Guo, B.; и др. (2004). „New isotope ²⁶⁵Bh“. The European Physical Journal A. 20 (3): 385–387. Bibcode:2004EPJA...20..385G. doi:10.1140/epja/i2004-10020-2.
↑ Morita, Kosuke; Morimoto, Kouji; Kaji, Daiya; Haba, Hiromitsu; Ozeki, Kazutaka; Kudou, Yuki; Sato, Nozomi; Sumita, Takayuki; Yoneda, Akira; и др. (2009). „Decay Properties of ²⁶⁶Bh and ²⁶²Db Produced in the ²⁴⁸Cm + ²³Na Reaction“. Journal of the Physical Society of Japan. 78 (6): 064201. arXiv:0904.1093. Bibcode:2009JPSJ...78f4201M. doi:10.1143/JPSJ.78.064201.
↑ Morita, K.; Morimoto, K.; Kaji, D.; Haba, H.; Ozeki, K.; Kudou, Y.; Sato, N.; Sumita, T.; Yoneda, A. (2010). „Decay Properties of ²⁶⁶Bh and ²⁶²Db Produced in the ²⁴⁸Cm+²³Na Reaction—Further Confirmation of the [sup 278]113 Decay Chain—“. AIP Conference Proceedings: 331–336. doi:10.1063/1.3455961. Наводот journal бара |journal= (help)
↑ Wilk, P. A.; Gregorich, KE; Turler, A; Laue, CA; Eichler, R; Ninov V, V; Adams, JL; Kirbach, UW; и др. (2000). „Evidence for New Isotopes of Element 107: ²⁶⁶Bh and ²⁶⁷Bh“. Physical Review Letters. 85 (13): 2697–700. Bibcode:2000PhRvL..85.2697W. doi:10.1103/PhysRevLett.85.2697. PMID 10991211.
↑ Münzenberg, G.; Gupta, M. (2011). „Production and Identification of Transactinide Elements“. Handbook of Nuclear Chemistry. стр. 877–923. doi:10.1007/978-1-4419-0720-2_19. ISBN 978-1-4419-0719-6.
1 2 3 Oganessian, Yu. Ts.; Penionzhkevich, Yu. E.; Cherepanov, E. A. (2007). „Heaviest Nuclei Produced in 48Ca-induced Reactions (Synthesis and Decay Properties)“. AIP Conference Proceedings. 912. стр. 235–246. doi:10.1063/1.2746600.
1 2 Morita, Kosuke; Morimoto, Kouji; Kaji, Daiya; Akiyama, Takahiro; Goto, Sin-ichi; Haba, Hiromitsu; Ideguchi, Eiji; Kanungo, Rituparna; Katori, Kenji (2004). „Experiment on the Synthesis of Element 113 in the Reaction ²⁰⁹Bi(⁷⁰Zn,n)²⁷⁸113“. Journal of the Physical Society of Japan. 73 (10): 2593–2596. Bibcode:2004JPSJ...73.2593M. doi:10.1143/JPSJ.73.2593.
↑ Hofmann, S.; Ninov, V.; Heßberger, F. P.; Armbruster, P.; Folger, H.; Münzenberg, G.; Schött, H. J.; Popeko, A. G.; Yeremin, A. V. (1995). „The new element 111“ (PDF). Zeitschrift für Physik A. 350 (4): 281–282. Bibcode:1995ZPhyA.350..281H. doi:10.1007/BF01291182. Архивирано од изворникот (PDF) на 2014-01-16.
↑ Münzenberg, G.; Armbruster, P.; Heßberger, F. P.; Hofmann, S.; Poppensieker, K.; Reisdorf, W.; Schneider, J. H. R.; Schneider, W. F. W.; Schmidt, K.-H. (1982). „Observation of one correlated α-decay in the reaction ⁵⁸Fe on ²⁰⁹Bi→²⁶⁷109“. Zeitschrift für Physik A. 309 (1): 89–90. Bibcode:1982ZPhyA.309...89M. doi:10.1007/BF01420157.
↑ Sonzogni, Alejandro. „Interactive Chart of Nuclides“. National Nuclear Data Center: Brookhaven National Laboratory. Архивирано од изворникот на 2019-04-02. Посетено на 2008-06-06.

[8] Bh – Возбуден јадрен изомер.

[10] ( ) – Неизвесноста (1σ) е дадена во концизен облик во загради по соодветните последни цифри.

[TMS-11] # – Атомска маса означена со #: вредноста и неизвесноста не се само изведени само од опитни податоци, туку барем делумно од трендови од масената површина (TMS).

[12] Облици на распад:

SF: Спонтан распад

[13] ( ) спинова вредност – Означува спин со слаби зададени аргументи.

[20] Не се директно синтетизирани, се јавува во синџирот на распаѓање на ²⁸²Nh

[22] Не се директно синтетизирани, се јавува во синџирот на распаѓање на ²⁸⁷Mc

[23] Не се директно синтетизирани, се јавува во синџирот на распаѓање на ²⁸⁸Mc

[24] Не се директно синтетизирани, се јавува во синџирот на распаѓање на ²⁹⁴Ts

[26] Не се директно синтетизирани, се јавува во синџирот на распаѓање на ²⁹⁰Fl и ²⁹⁴Lv; непотврден

[ioniz-1] Johnson, E.; Fricke, B.; Jacob, T.; Dong, C. Z.; Fritzsche, S.; Pershina, V. (2002). „Ionization potentials and radii of neutral and ionized species of elements 107 (bohrium) and 108 (hassium) from extended multiconfiguration Dirac–Fock calculations“. The Journal of Chemical Physics. 116: 1862. Bibcode:2002JChPh.116.1862J. doi:10.1063/1.1430256.

[Haire-2] 1 2 3 4 5 Hoffman, Darleane C.; Lee, Diana M.; Pershina, Valeria (2006). „Transactinides and the future elements“. Во Morss; Edelstein, Norman M.; Fuger, Jean (уред.). The Chemistry of the Actinide and Transactinide Elements (3rd. изд.). Dordrecht, The Netherlands: Springer Science+Business Media. ISBN 1-4020-3555-1.

[hcp-3] 1 2 Östlin, A.; Vitos, L. (2011). „First-principles calculation of the structural stability of 6d transition metals“. Physical Review B. 84 (11). Bibcode:2011PhRvB..84k3104O. doi:10.1103/PhysRevB.84.113104.

[BFricke-4] 1 2 Fricke, Burkhard (1975). „Superheavy elements: a prediction of their chemical and physical properties“. Recent Impact of Physics on Inorganic Chemistry. 21: 89–144. doi:10.1007/BFb0116498. Посетено на 4 October 2013.

[rsc-5] Chemical Data. Bohrium - Bh, Royal Chemical Society

[274Bh-6] :10.1103/PhysRevLett.104.142502
Овој навод ќе се дополни автоматски во текот на следните неколку минути. Можете да го прескокнете редот или да го проширите рачно (gives life-time of 1.3 min based on a single event; conversion to half-life is done by multiplying with ln(2).)

[Bh271-7] 1 2 FUSHE (2012). „Synthesis of SH-nuclei“ (PDF). Посетено на September 2012. Проверете ги датумските вредности во: |accessdate= (help)

[9] Wang, Meng; Huang, W.J.; Kondev, F.G.; Audi, G.; Naimi, S. (2021). „The AME 2020 atomic mass evaluation (II). Tables, graphs and references*“. Chinese Physics C. 45 (3): 030003. doi:10.1088/1674-1137/abddaf.

[14] Nelson, S. L.; Gregorich, K. E.; Dragojević, I.; Garcia, M. A.; Gates, J. M.; Sudowe, R.; Nitsche, H. (14 January 2008). „Lightest Isotope of Bh Produced via the 209Bi(52Cr,n)260Bh Reaction“. Physical Review Letters. 100 (2): 022501. Bibcode:2008PhRvL.100b2501N. doi:10.1103/PhysRevLett.100.022501. PMID 18232860. S2CID 1242390. Посетено на 2 July 2023.

[15] Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (1 March 2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear physics properties *“. Chinese Physics C, High Energy Physics and Nuclear Physics (English). 45 (3): 030001. Bibcode:2021ChPhC..45c0001K. doi:10.1088/1674-1137/abddae. ISSN 1674-1137. OSTI 1774641.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

[16] Streicher, B. (1 July 2006). „Synthesis and spectroscopic properties of transfermium isotopes with Z = 105, 106 and 107“ (English). Посетено на 2 July 2023. Наводот journal бара |journal= (help)CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

[17] Morita, K.; Morimoto, K.; Kaji, D.; Haba, H.; Ideguchi, E.; C. Peter, J.; Kanungo, R.; Katori, K.; Koura, H.; Kudo, H.; Ohnishi, T.; Ozawa, A.; Suda, T.; Sueki, K.; Tanihata, I.; Xu, H.; V. Yeremin, A.; Yoneda, A.; Yoshida, A.; Zhao, Y.-L.; Zheng, T.; Goto, S.; Tokanai, F. (15 July 2004). „Production and Decay Properties of 272 111 and its Daughter Nuclei“. Journal of the Physical Society of Japan (англиски). 73 (7): 1738–1744. Bibcode:2004JPSJ...73.1738M. doi:10.1143/JPSJ.73.1738. ISSN 0031-9015. Посетено на 2 July 2023.

[18] Gan, Z. G.; Guo, J. S.; Wu, X. L.; Qin, Z.; Fan, H. M.; Lei, X. G.; Liu, H. Y.; Guo, B.; Xu, H. G.; Chen, R. F.; Dong, C. F.; Zhang, F. M.; Wang, H. L.; Xie, C. Y.; Feng, Z. Q.; Zhen, Y.; Song, L. T.; Luo, P.; Xu, H. S.; Zhou, X. H.; Jin, G. M.; Ren, Zhongzhou (1 June 2004). „New isotope 265Bh“. The European Physical Journal A - Hadrons and Nuclei (англиски). 20 (3): 385–387. Bibcode:2004EPJA...20..385G. doi:10.1140/epja/i2004-10020-2. ISSN 1434-601X. S2CID 120622108. Посетено на 2 July 2023.

[19] Haba, H.; Fan, F.; Kaji, D.; Kasamatsu, Y.; Kikunaga, H.; Komori, Y.; Kondo, N.; Kudo, H.; Morimoto, K.; Morita, K.; Murakami, M.; Nishio, K.; Omtvedt, J. P.; Ooe, K.; Qin, Z.; Sato, D.; Sato, N.; Sato, T. K.; Shigekawa, Y.; Shinohara, A.; Takeyama, M.; Tanaka, T.; Toyoshima, A.; Tsukada, K.; Wakabayashi, Y.; Wang, Y.; Wulff, S.; Yamaki, S.; Yano, S.; Yasuda, Y.; Yokokita, T. (27 August 2020). „Production of 266Bh in the 248Cm(23Na,5n)266Bh reaction and its decay properties“. Physical Review C. 102 (2): 024625. Bibcode:2020PhRvC.102b4625H. doi:10.1103/PhysRevC.102.024625. hdl:1885/270010. S2CID 225191147. Посетено на 2 July 2023.

[Mc2022-21] 1 2 3 Oganessian, Yu. Ts.; Utyonkov, V. K.; Kovrizhnykh, N. D.; и др. (2022). „New isotope ²⁸⁶Mc produced in the ²⁴³Am+⁴⁸Ca reaction“. Physical Review C. 106 (64306): 064306. Bibcode:2022PhRvC.106f4306O. doi:10.1103/PhysRevC.106.064306. S2CID 254435744 Проверете ја вредноста |s2cid= (help).

[25] Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (1 March 2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear physics properties *“. Chinese Physics C, High Energy Physics and Nuclear Physics (English). 45 (3): 030001. Bibcode:2021ChPhC..45c0001K. doi:10.1088/1674-1137/abddae. ISSN 1674-1137. OSTI 1774641.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)

[AM89-27] Armbruster, Peter; Münzenberg, Gottfried (1989). „Creating superheavy elements“. Scientific American. 34: 36–42.

[fusion-28] Barber, Robert C.; Gäggeler, Heinz W.; Karol, Paul J.; Nakahara, Hiromichi; Vardaci, Emanuele; Vogt, Erich (2009). „Discovery of the element with atomic number 112 (IUPAC Technical Report)“. Pure and Applied Chemistry. 81 (7): 1331. doi:10.1351/PAC-REP-08-03-05.

[29] Fleischmann, Martin; Pons, Stanley (1989). „Electrochemically induced nuclear fusion of deuterium“. Journal of Electroanalytical Chemistry and Interfacial Electrochemistry. 261 (2): 301–308. doi:10.1016/0022-0728(89)80006-3.

[262Bh-30] 1 2 Münzenberg, G.; Hofmann, S.; Heßberger, F.P.; Reisdorf, W.; Schmidt, K.H.; Schneider, J.H.R.; Armbruster, P.; Sahm, C.C.; Thuma, B. (1981). „Identification of element 107 by α correlation chains“ (PDF). Zeitschrift für Physik A. 300 (1): 107–8. Bibcode:1981ZPhyA.300..107M. doi:10.1007/BF01412623. Архивирано од изворникот (PDF) на 2012-07-12. Посетено на 19 November 2012.

[261Bh-31] Münzenberg, G.; Armbruster, P.; Hofmann, S.; Heßberger, F. P.; Folger, H.; Keller, J. G.; Ninov, V.; Poppensieker, K.; и др. (1989). „Element 107“. Zeitschrift für Physik A. 333 (2): 163–175. Bibcode:1989ZPhyA.333..163M. doi:10.1007/BF01565147.

[260Bh-32] Nelson, S.; Gregorich, K.; Dragojević, I.; Garcia, M.; Gates, J.; Sudowe, R.; Nitsche, H. (2008). „Lightest Isotope of Bh Produced via the Bi209(Cr52,n)Bh260 Reaction“. Physical Review Letters. 100 (2): 22501. Bibcode:2008PhRvL.100b2501N. doi:10.1103/PhysRevLett.100.022501. PMID 18232860.

[33] Folden Iii, C. M.; Nelson; Düllmann; Schwantes; Sudowe; Zielinski; Gregorich; Nitsche; Hoffman (2006). „Excitation function for the production of ²⁶²Bh (Z=107) in the odd-Z-projectile reaction ²⁰⁸Pb(⁵⁵Mn, n)“. Physical Review C. 73 (1): 014611. Bibcode:2006PhRvC..73a4611F. doi:10.1103/PhysRevC.73.014611.

[34] Hot fusion studies at the BGS with light projectiles and 238U targets Архивирано на {{{2}}}., J. M. Gates

[265Bh-35] Gan, Z. G.; Guo, J. S.; Wu, X. L.; Qin, Z.; Fan, H. M.; Lei, X.G.; Liu, H.Y.; Guo, B.; и др. (2004). „New isotope ²⁶⁵Bh“. The European Physical Journal A. 20 (3): 385–387. Bibcode:2004EPJA...20..385G. doi:10.1140/epja/i2004-10020-2.

[36] Morita, Kosuke; Morimoto, Kouji; Kaji, Daiya; Haba, Hiromitsu; Ozeki, Kazutaka; Kudou, Yuki; Sato, Nozomi; Sumita, Takayuki; Yoneda, Akira; и др. (2009). „Decay Properties of ²⁶⁶Bh and ²⁶²Db Produced in the ²⁴⁸Cm + ²³Na Reaction“. Journal of the Physical Society of Japan. 78 (6): 064201. arXiv:0904.1093. Bibcode:2009JPSJ...78f4201M. doi:10.1143/JPSJ.78.064201.

[37] Morita, K.; Morimoto, K.; Kaji, D.; Haba, H.; Ozeki, K.; Kudou, Y.; Sato, N.; Sumita, T.; Yoneda, A. (2010). „Decay Properties of ²⁶⁶Bh and ²⁶²Db Produced in the ²⁴⁸Cm+²³Na Reaction—Further Confirmation of the [sup 278]113 Decay Chain—“. AIP Conference Proceedings: 331–336. doi:10.1063/1.3455961. Наводот journal бара |journal= (help)

[266Bh-38] Wilk, P. A.; Gregorich, KE; Turler, A; Laue, CA; Eichler, R; Ninov V, V; Adams, JL; Kirbach, UW; и др. (2000). „Evidence for New Isotopes of Element 107: ²⁶⁶Bh and ²⁶⁷Bh“. Physical Review Letters. 85 (13): 2697–700. Bibcode:2000PhRvL..85.2697W. doi:10.1103/PhysRevLett.85.2697. PMID 10991211.

[Doi_-39] Münzenberg, G.; Gupta, M. (2011). „Production and Identification of Transactinide Elements“. Handbook of Nuclear Chemistry. стр. 877–923. doi:10.1007/978-1-4419-0720-2_19. ISBN 978-1-4419-0719-6.

[270Bh-40] 1 2 3 Oganessian, Yu. Ts.; Penionzhkevich, Yu. E.; Cherepanov, E. A. (2007). „Heaviest Nuclei Produced in 48Ca-induced Reactions (Synthesis and Decay Properties)“. AIP Conference Proceedings. 912. стр. 235–246. doi:10.1063/1.2746600.

[04Mo01-41] 1 2 Morita, Kosuke; Morimoto, Kouji; Kaji, Daiya; Akiyama, Takahiro; Goto, Sin-ichi; Haba, Hiromitsu; Ideguchi, Eiji; Kanungo, Rituparna; Katori, Kenji (2004). „Experiment on the Synthesis of Element 113 in the Reaction ²⁰⁹Bi(⁷⁰Zn,n)²⁷⁸113“. Journal of the Physical Society of Japan. 73 (10): 2593–2596. Bibcode:2004JPSJ...73.2593M. doi:10.1143/JPSJ.73.2593.

[264Bh-42] Hofmann, S.; Ninov, V.; Heßberger, F. P.; Armbruster, P.; Folger, H.; Münzenberg, G.; Schött, H. J.; Popeko, A. G.; Yeremin, A. V. (1995). „The new element 111“ (PDF). Zeitschrift für Physik A. 350 (4): 281–282. Bibcode:1995ZPhyA.350..281H. doi:10.1007/BF01291182. Архивирано од изворникот (PDF) на 2014-01-16.

[82Mu01-43] Münzenberg, G.; Armbruster, P.; Heßberger, F. P.; Hofmann, S.; Poppensieker, K.; Reisdorf, W.; Schneider, J. H. R.; Schneider, W. F. W.; Schmidt, K.-H. (1982). „Observation of one correlated α-decay in the reaction ⁵⁸Fe on ²⁰⁹Bi→²⁶⁷109“. Zeitschrift für Physik A. 309 (1): 89–90. Bibcode:1982ZPhyA.309...89M. doi:10.1007/BF01420157.

[nuclidetable-44] Sonzogni, Alejandro. „Interactive Chart of Nuclides“. National Nuclear Data Center: Brookhaven National Laboratory. Архивирано од изворникот на 2019-04-02. Посетено на 2008-06-06.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[б 1]

[8]

[б 2]

[б 3]

[б 4]

[б 5]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[n 1]

[15]

[n 2]

[n 3]

[n 4]

[16]

[n 5]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

[25]

[26]

[27]

[28]

[29]

[30]

[31]

[32]

[33]

[34]

п р у Изотопи на хемиските елементи
1 H																	2 He
3 Li	4 Be											5 B	6 C	7 N	8 O	9 F	10 Ne
11 Na	12 Mg											13 Al	14 Si	15 P	16 S	17 Cl	18 Ar
19 K	20 Ca	21 Sc	22 Ti	23 V	24 Cr	25 Mn	26 Fe	27 Co	28 Ni	29 Cu	30 Zn	31 Ga	32 Ge	33 As	34 Se	35 Br	36 Kr
37 Rb	38 Sr	39 Y	40 Zr	41 Nb	42 Mo	43 Tc	44 Ru	45 Rh	46 Pd	47 Ag	48 Cd	49 In	50 Sn	51 Sb	52 Te	53 I	54 Xe
55 Cs	56 Ba		72 Hf	73 Ta	74 W	75 Re	76 Os	77 Ir	78 Pt	79 Au	80 Hg	81 Tl	82 Pb	83 Bi	84 Po	85 At	86 Rn
87 Fr	88 Ra		104 Rf	105 Db	106 Sg	107 Bh	108 Hs	109 Mt	110 Ds	111 Rg	112 Cn	113 Nh	114 Fl	115 Mc	116 Lv	117 Ts	118 Og

		57 La	58 Ce	59 Pr	60 Nd	61 Pm	62 Sm	63 Eu	64 Gd	65 Tb	66 Dy	67 Ho	68 Er	69 Tm	70 Yb	71 Lu
		89 Ac	90 Th	91 Pa	92 U	93 Np	94 Pu	95 Am	96 Cm	97 Bk	98 Cf	99 Es	100 Fm	101 Md	102 No	103 Lr
Таблица на нуклиди