Прејди на содржината

Изотопи на ајнштајниумот

Од Википедија — слободната енциклопедија

Ајнштајниумот (99Es) е вештачки елемент и затоа не може да се даде неговата стандардна атомска тежина. Како и сите вештачки елементи, нема стабилни изотопи. Првиот изотоп што бил откриен (во јадрениот пад од пробата на H-бомбата на Ајви Мајк) бил 253Es во 1952 година. Познати се 18 радиоизотопи од 240Es до 257Es и 4 јадрени изомери. Најдолговечниот изотоп е 252Es со време на полураспад од 471,7 дена или околу 1,293 години.

Список на изотопите

[уреди | уреди извор]

Нуклид[1]
[б 1]		 Z N Изотопна маса (Da)[2]
[б 2][б 3]		 Полураспад
 Распаден
облик
[б 4]		 Изведен
изотоп
 Спин и
парност
[б 5][б 6]
Енергија на возбуда[б 6]
240Es 99 141 240,06895(39)# 6,0(17) с α (70%) 236Bk 4−#
β+ (30%) 240Cf
β+, SF (0,16%) (разно)
241Es[3] 99 142 241,06859(25)# 4,3+2,4
1,2 с		 α 237Bk 3/2−#
β+? 241Cf
242Es[4] 99 143 242,06957(28)# 16,9(8) с β+ 242Cf 2+#
α (41%) 238Bk
β+, SF (1,5%) (разно)
243Es 99 144 243,06951(22)# 22,1(14) с α (61%) 239Bk (7/2+)
β+ (39%) 243Cf
244Es 99 145 244,07088(20)# 37(4) с β+ (95%) 244Cf 6+#
α (5%) 240Bk
β+, SF (0,011%) (разно)
245Es 99 146 245,07119(18)# 1,11(6) мин β+ (51%) 245Cf (3/2−)
α (49%) 241Bk
245mEs[б 7] 30(15)# keV >50# μс IT? 245Es 7/2+#
α? 241Bk
β+? 245Cf
246Es 99 147 246,072806(97) 7,5(5) мин β+ (90,1%) 246Cf 4−#
α (9,9%) 242Bk
β+, SF (,003%) (разно)
247Es 99 148 247,073622(21) 4,55(26) мин β+ (93%) 247Cf (7/2+)
α (7%) 243Bk
SF? (разно)
248Es 99 149 248,075469(56)# 24(3) мин β+ (99,75%) 248Cf 2−#
α (,25%) 244Bk
β+, SF (3,5×10−4%) (разно)
249Es 99 150 249,076409(32)# 102,2(6) мин β+ (99,43%) 249Cf 7/2+
α (,57%) 245Bk
250Es 99 151 250,07861(11)# 8,6(1) ч β+ 250Cf 6(+)
α? 246Bk
250mEs[б 7] 200(150)# keV 2,22(5) ч β+ 250Cf 1(−)
α? 246Bk
251Es 99 152 251,0799914(57) 33(1) ч EC (99,5%) 251Cf 3/2−
α (,5%) 247Bk
252Es 99 153 252,082979(54) 471,7(19) д α (78(2)%) 248Bk (4+)
EC (22(2)%) 252Cf
253Es[б 8] 99 154 253,0848212(13) 20,47(3) д α 249Bk 7/2+
SF (8,7×10−6%) (разно)
254Es 99 155 254,0880243(32) 275,7(5) д α[б 9][5]}} 250Bk 7+
β− (1,74×10−4%) 254Fm
SF (<3×10−6%) (разно)
254mEs 80,4(11) keV 39,3(2) ч β− (98(2)%) 254Fm 2+
IT (<3%) 254Es
α (0,32(1)%) 250Bk
EC (0,076(7)%) 254Cf
SF (<0,045%) (разно)
255Es 99 156 255,090274(12) 39,8(12) д β− (92,0%) 255Fm (7/2+)
α (8,0%) 251Bk
SF (,0041%) (разно)
256Es 99 157 256,09360(11)# 7,6 h β− 256Fm 7+#
β−, SF (,002%) (разно)
256mEs[б 7] 0(100)# keV 25,4(12) мин β− 256Fm 0+#
257Es 99 158 257,09598(44)# 7,7(2) д β− 257Fm 7/2+#
α? 253Bk
 прегледај 
  1. ↑ mEs – Возбуден јадрен изомер.
  2. ↑ ( ) – Неизвесноста (1σ) е дадена во концизен облик во загради по соодветните последни цифри.
  3. ↑ # – Атомска маса означена со #: вредноста и неизвесноста не се само изведени само од опитни податоци, туку барем делумно од трендови од масената површина (TMS).
  4. ↑ Облици на распад:
    EC:Електронски зафат
    IT:Јадрен преод
    SF:Спонтан распад
  5. ↑ ( ) спинова вредност – Означува спин со слаби зададени аргументи.
  6. 1 2 # – Вредностите означени со # не се само изведени од опитни податоци, туку барем делумно и од трендови во соседните нуклиди (TNN).
  7. 1 2 3 Редоследот на основната состојбаа и изомерот е неизвесен.
  8. ↑ Најчест изотоп
  9. ↑ Теоретски способен за електронски зафат до 254Cf

Наводи

[уреди | уреди извор]
  1. ↑ Half-life, decay mode, nuclear spin, and isotopic composition is sourced in:
    Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear properties“ (PDF). Chinese Physics C. 45 (3): 030001. doi:10.1088/1674-1137/abddae.
  2. ↑ Wang, Meng; Huang, W.J.; Kondev, F.G.; Audi, G.; Naimi, S. (2021). „The AME 2020 atomic mass evaluation (II). Tables, graphs and references*“. Chinese Physics C. 45 (3): 030003. doi:10.1088/1674-1137/abddaf.
  3. ↑ Khuyagbaatar, J,; Albers, H, M,; Block, M,; Brand, H,; Cantemir, R, A,; Di Nitto, A,; Düllmann, Ch, E,; Götz, M,; Götz, S,; Heßberger, F, P,; Jäger, E,; Kindler, B,; Kratz, J, V,; Krier, J,; Kurz, N,; Lommel, B,; Lens, L,; Mistry, A,; Schausten, B,; Uusitalo, J,; Yakushev, A, (1 October 2020). „Search for Electron-Capture Delayed Fission in the New Isotope 244Md“ Проверете ја вредноста |url= (help). Physical Review Letters. 125 (14): 142504. Bibcode:2020PhRvL,125n2504K Проверете го |bibcode= value (help). doi:10,1103/PhysRevLett,125,142504 Проверете ја вредноста |doi= (help). PMID 33064498 Проверете ја вредноста |pmid= (help). S2CID 223546973.CS1-одржување: излишна интерпункција (link)[мртва врска]
  4. ↑ Khuyagbaatar, J,; Cantemir, R, A,; Düllmann, Ch, E,; Jäger, E,; Kindler, B,; Krier, J,; Kurz, N,; Lommel, B,; Schausten, B,; Yakushev, A, (2024-03-18). „Decay properties of the neutron-deficient isotope Es 242“. Physical Review C. 109 (3). arXiv:2408,01714 Check |arxiv= value (help). doi:10,1103/PhysRevC,109,034311 Проверете ја вредноста |doi= (help). ISSN 2469-9985.CS1-одржување: излишна интерпункција (link)
  5. ↑ Kondev, F. G.; Wang, M.; Huang, W. J.; Naimi, S.; Audi, G. (2021). „The NUBASE2020 evaluation of nuclear properties“ (PDF). Chinese Physics C. 45 (3): 030001. doi:10.1088/1674-1137/abddae.
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Изотопи_на_ајнштајниумот&oldid=5522354“