Извик

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Извиците се зборови со кои се изразуваат чувствени рефлекси, се обрнува внимание или се имитираат звуци.

Најчесто, тие стојат на почетокот на реченицата и не се поврзани со неа по граматички пат. Може да стојат и самостојно и тогаш претставуваат еквивалент на реченица.

1. Извици се : оф, уф, леле, еј, ало, трас, бум, му, мјау;

2. Извиците може да бидат образувани и од полнозначни зборови : мај, кице, боже, помош, марш, стоп, аман, браво;

3. Извиците често се удвојуваат, особено ако се имитирање на звуци: туп-туп, гу-гу, мјау-мјау, бре-бре;

4. При удвојувањето може да се измени некој глас: