Иг (замок)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Замокот Иг
Замокот Иг како што е прикажан во 1679 година од Јохан Вајкхард фон Валвасор

Замок Иг (словенечки: Grad Ig или Ižanski grad[1] ), исто така познат како замок Зонег (германски: Schloß Sonnegg)[2][3] (словенечки: grad Zonek) [4] — замок на ридот Пунгарт (на надморска височина од 366 метри над населбата Иг, на јужната периферија на Љубљана, главниот град на Словенија.

Историја[уреди | уреди извор]

Замокот првпат бил спомнат како хоф Иг во 1369 година, кога благородничката куќа Шниценбаум обновила стара зграда наречена Ишки турн или Турнек како одбранбена кула. Кон крајот на 15 век повторно бил обновен во мал имот и во 1510 година бил продаден на куќата на Ауерсперг, која во 1581 година ја продала на благородникот Јохан Енгелсхаузер. Во 1717 година, папата Климент XI го одобрил отворањето на приватен ораториум во замокот. Во 1805 година, замокот го наследил роднина на грофовите Енгелсхаузер, грофот Вилхелм Вајкхард Ауерсперг.

Замокот бил мета на селските буни во 1515 и 1848 година, а Турците го опседнале во 1528 година. За време на Втората светска војна, служел како истурена станица за италијанските карабинери и словенечките сили на селската гарда. Во 1944 година бил нападнат и запален од партизаните.[5] По војната е поправен и претворен во женски затвор. Во моментов не е отворен за јавноста.

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. Gradovi v Sloveniji: Iški Turn Предлошка:In lang
  2. Leksikon občin kraljestev in dežel zastopanih v državnem zboru, vol. 6: Kranjsko. 1906. Vienna: C. Kr. Dvorna in Državna Tiskarna, p. 113.
  3. Kos, Dušan. 1994. Med gradom in mestom. Ljubljana: ZRC SAZU, p. 22.
  4. Preinfalk, Miha. 2005. Auerspergi: po sledeh mogočnega tura. Ljubljana: Zgodovinski inštitut Milka Kosa ZRC SAZU, p. 141.
  5. Verbič, Špela. 2012. Ljubljansko barje: kulturnozgodovinski oris. Bachelor's thesis. University of Maribor: Faculty of Arts, Department of Slavic Languages and Literatures, p. 41.

 

Надворешни врски[уреди | уреди извор]