Зоран Пејковски

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Зоран Пејковски роден во Битола македонски поет, прозаист и театролог, тој е редовен академик на Руската Федерација, а од институцијата Светски амбасадори на мирот (Universelle des Ambassadeurs de la Paix, Suisse/France) е назначен за почесен амбасадор на мирот и единствен натуралист во македонската литература.

Биографија[уреди | уреди извор]

Неговите професионални почетоци во литературата започнуваат од 1987 година, кога за прв пат се одигра драмскиот текст „Атомско време“ надвор од Република Македонија, на алтернативните сцени во Црна Гора. Во меѓуврееме во Македонија работи како новинар. Зоран Пејковски живее и работи во Битола.

Дела[уреди | уреди извор]

Драмски дела[уреди | уреди извор]

  • „АТОМСКО ВРЕМЕ“ (трагедија, 1987, одиграна на алтернативните театарски сцени во Црна Гора);
  • „ПОСЛЕДНИОТ ЧИН НА КОМЕДИЈАТА НА СМРТТА“ (трагикомедија, 1994 г., во 11 сцени, одиграна во сезоната 1994 – 1995 на алтернативни театарски сцени во Македонија);
  • „ЉУБОВ НА ВЕРЕСИЈА“ (љубовно-еротска комедија 1999 г., во 16 сцени);
  • „ЗА ЖИВОТОТ, ЉУБОВТА И СМРТТА“ (одиграна во сезоната 2001-2002 на сцената на Народниот театар од Битола, а отпечатена 2011);
  • „ЗА ЖИВОТОТ, ЉУБОВТА И СМРТТА“ (аудио-монодрама, 2012);
  • „СОН“ (трагедија, 2013, во 24 слики);
  • „СИТЕ НАШИ КОДОШИ“ (македонска национална трагедија, 2014, во 11 сцени, претставена и одиграна од актерите на Народниот театар од Битола);
  • „САМУИЛОВО РАСПЕТИЕ“ (драмска пиеса во стих, 2014, во три сцени, со пролог и епилог);
  • „ХЕРУВИМИТЕ НА САМУИЛОВАТА КРУНА“ (сценско-драмски рецитал 2014, одигран од актерите на Народниот театар од Битола, по повод 1000-годишнината од смртта на цар Самуил во ракопис);
  • „СО ЉУБОВ КОН СВЕТИ КЛИМЕНТ ОХРИДСКИ“ (сценско – драмски рецитал, 2015, одигран од актерите на Народниот театар од Прилеп во ракопис);
  • „АПОСТОЛСКА ЧУДОТВОРНОСТ“ (драмска адаптација на драмата „Апостолска чудотворност“, 2016 – посветена на св. Климент Охридски, одиграна од актерите на Народниот театар од Прилеп, по повод 1.100 години од неговото упокојување во ракопис);
  • „ХЕРУВИМИТЕ НА САМУИЛОВАТА КРУГА“ (објавена во книга во 2016);
  • „ИЗБОР ДРАМИ – ТРАГЕДИИ“ (трагедии, 2016);
  • „СОВРШЕНСТВО ИЛИ СМРТ“ (драмска пиеса во стих во 6 сцени, со пролог и епилог, 2017 г., посветена на Григор Прличев, пишувана по повод 125- годишнината од неговата смрт – 1893-2018);
  • „ПОСЛЕДНИ ЧИН КОМЕДИЈЕ СМРТИ“ (трагикомедија во 11 сцени, на црногорки јазик која во сезоната 2017-2018 одиграна е на театарските сцени во Беране, Подгорица, Бјело Поле во Црна Гора, потоа во театарот „Славија“ во Белград и Центарот за култура во Трстеник, во Србија, а во 2018-та година одигран е во театарот „Бата Булиќ“ во Општината Петровац на Млави);
  • „РЕКВИЕМ ЗА ЉУБОВТА“ (драмска пиеса во стих во 5 сцени, со прилог и епилог, 2017, пишувана по повод 75-годишнината од холокаустот врз македонските Евреи 1943-2018);
  • „ЗА МАКЕДОНСКАТА БИБЛИЈА“ (сценско-драмски рецитал, 2017, кој ќе се одигра од актерите на Народниот театар од Прилеп, во ракопис);
  • „REQUIEM FOR LOVE“ (драма во стих, во 5 сцени, со пролог и епилог на англиски јазик, 2017, одиграна во САД);
  • „REKWIEM DLA MITOS’CI“ (драма во стих во 5 сцени, со пролог и епилог на полски јазик, 2018, одиграна во Полска);
  • „РЕКВИЕМ ЗА СМРТТА“ (драмска пиеса во стих, во 18 сцени, со пролог и епилог, 2018, пишувана по повод 75-годишнината од убиството на Коста Рацин – 1943-2018);
  • „RECVIEMUL DRAGOSTEI“ (драма во стих во 5 сцени, со пролог и епилог на романски јазик, 2018, одиграна во Романија);
  • „REKWIEM DLA MITOS’CI“ (драма во стих во 5 сцени, со пролог и епилог на полски јазик, 2019, објавена во Полска);
  • МАЛИ ДЕТСКИ РАЗГОВОРИ“ (пиеса за деца во 4 сцени, 2019).

Поетски дела[уреди | уреди извор]

  • „ТЕСНО НЕБО“ (поезија, 1993);
  • „РЕЛИКВИЈА НА СВЕТЛИНАТА“ (поезија, 1996);
  • „ОБЛАК ВО ПАНТАЛОНИ“ (препев од руски на поемата на Владимир В. Мајаковски, 1997);
  • „RELIC OF THE LIGHT“ (поезија на англиски јазик, 1998);
  • „ФИЛОЗОФИЈА НА СМРТТА“ (поезија, 1999);
  • „СЕГА ЗНАМ“ (поезија, 2014);
  • „ДА НЕ МИ Е СОН“ (поезија, 2016);
  • „ЗЛАТНА ПРАШИНА“ (поезија, 2016);
  • „SA NU – MI FIE VIS“ (поезија на романски јазик, 2016);
  • „МАКЕДОНСКИ СТАР И НОВ ЗАВЕТ“ (поема, 2017);
  • „QUE CE NE SOIT PAS MON RȆVE“ (поезија на француски јазик);
  • „TA S-NUNJHIBA YIS“ (поезија на влашки јазик);
  • „ДА НЕ МИ Е СОН“ (поезија на француски, романски и влашки јазик, 2017);
  • „ЗДИВОТ НА СМРТТА“ (поезија, 2018);
  • „ОД ПРЕДЦИТЕ ЗА ПОТОМЦИТЕ ИЛИ ЗБРАТИМЕНИ ВО ИМЕТО НА СВОИТЕ ПРЕДЦИ“ (поема, 2019);
  • „ЗДИВОТ НА СМРТТА“ (аудио книга, стиховите ги говори актерот на Народниот театар од Битола, Борис Чоревски, 2019);
  • „ВОСТАНИЧКА ПРАВДА“ (поезија, 2019);
  • „ВОЗОВИ НА СМРТТА“ (поезија, 2020);
  • „ВРЕМЕ НА САМРАКОТ“ (поезија, 2020)
  • „СВЕТЛИНА“ (поезија,2021).

Прозни дела[уреди | уреди извор]

  • „ГРАДОТ НА ЈУЖНОТО МОРЕ“ (роман, 2015);

Публицистика[уреди | уреди извор]

  • „ТЕАТАРОТ Е РИТАМ И СТИЛ“ (публицистика, 2002);
  • „ТЕАТАРОТ Е ФАБРИКА ЗА СОНИШТА“ (публицистика, 2012);
  • „ОД АМАТЕРИЗАМ ДО ПРОФЕСИОНАЛЕН ТЕАТАР“ (публицистика, посветена на Охридскиот театар,2020).

Дела од областа на наука[уреди | уреди извор]

  • „ДРАМАТА ВО СТИХ ВО МАКЕДОНСКИОТ ТЕАТАР“ (учебник за студентите по драматургија, 2019);
  • „ПАТИШТАТА НА ДИЈАЛОГОТ ВО ТЕАТАРОТ ПРЕКУ КОНСТАНТИН СЕРГЕЕВИЧ СТАНИСЛАВСКИ И БЕРТОЛД БРЕХТ“ (учебник за студентите по драматургија, 2019);
  • „ХРВАТСКИТЕ ТЕАТАРСКИ АКТЕРИ И РЕЖИСЕРИ ШТО РАБОТЕЛЕ ВО МАКЕДОНИЈА ОД 1913 - 1941;
  • „ПОЕЗИЈА И КОМУНИКАЦИЈА“ (труд за значењето на поезијата како сретство за комуникација);
  • „БЕСЕДА ЗА ЕДНА СИЛНА ИНСПИРАЦИЈА (труд посветен на Петре М. Андреевски);
  • „ДРАМСКИТЕ ПОГЛЕДИ НА ЛИКОВИТЕ КОИ СТРАДААТ“ (труд кон театарските ликови кои страдаат на сцената);
  • „НОВ АЛЕКСАНДРИТ ВО МАКЕДОНСКАТА ПОЕЗИЈА“ (труд кон поемата „Еригон од Александар Кукулев);
  • „ПРЕКУ МАКЕДОНСКАТА НАРОДНА СКАЗНА ОД МАКЕДОНСКАТА ТРАДИЦИЈА“ (труд кон книгата „Народни сказни од Долни Дримкол“ од Петко Домазетовски“);
  • „ТЕАТАРОТ Е ЖИВ“ (труд по повод 70-годишнината на Народниот театар од Битола);
  • „ДОН КИХОТ – ВИТЕЗОТ СО ТАЖЕН ЛИК“ (труд кон претставата „Дон Кихот од Ла Манча“);
  • „МАГИЧНАТА СЦЕНА НА НАРОДНИОТ ТЕАТАР ОД БИТОЛА ГИ ВООДУШЕВИ БИТОЛЧАНИ“ (труд кон сценско-музичкиот настан „Музиката и ние“);
  • „ЧЕХОВАТА „ВИШНОВА ГРАДИНА“ НОВ РЕЖИСЕРСКИ ПОТПИС НА ЗВЕДАНА АНГЕЛОВСКА“ (труд кон претставата „Вишнова градина“);
  • „МИЛЕРОВАТА „МЕДЕЈА“ ПРЕДИЗВИКА СИЛНА ЕКСПРЕСИЈА КАЈ БИТОЛСКАТА ПУБЛИКА (труд кон претставата „Медеја“);
  • „MENDACE VERITAS ИЛИ БАРОНОТ МИНХАУЗЕН БЕШЕ ВО ПРАВО“ (труд кон претставата „Вистинскиот Минхаузен“);
  • „ЈАНЕ ЗАДРОГАЗ“ – АЛУЗИВНА ПРЕТСТАВА НА СЕГАШНОСТА“ (труд кон претставата „Јане Задрогаз“);
  • „МАКЕДОНСКАТА ТРАГЕДИЈА ПРЕКУ ОЧИТЕ НА НЕНАД ВИТАНОВ“ (труд кон претставата „Лет во место“);
  • „ШЕКСПИРОВСКИ, А, СЕПАК, МАКЕДОНСКИ! ИЛИ ПРИКАЗНА ЗА КРУНАТА“ (труд кон претставата „Хенри Шести“ – трет дел);
  • „ПРИКАЗНА ЗА ХАОСОТ И ПО 205 ГОДИНИ“ (труд кон претставата „Травничка хроника“);
  • „ХАМЛЕТ МАШИНА НА СЦЕНАТА НА НАРОДНИОТ ТЕАТАР ОД БИТОЛА“ (труд кон претставата „Хамлетмашина“);
  • „ПРЕТСТАВА ЗА СЕПРИСУТНОТО ЛИЦЕМЕРИЕ“ (труд кон претставата „Тартиф“);
  • „ЖЕНСКИОТ ХАМЛЕТ НА СЦЕНАТА НА БИТОЛСКИОТ НАРОДЕН ТЕАТАР“ (труд кон претставата „Хеда Габлер“);
  • „КАДЕ Е УМЕТНОСТА ВО „ЗА ДОМОТ СЕ РАБОТИ“?! (труд кон претставата „За домот се работи“);
  • „ЦРВЕНКАТА“ (труд кон претставата за хармонијата каква што ја сакаат децата);
  • „БУГАРСКИ РЕЖИСЕРИ НА СЦЕНАТА НА НАРОДНИОТ ТЕАТАР ОД БИТОЛА“;
  • „ВЛИЈАНИЕТО НА ТВОРЕШТВОТО НА ПЕТАР КАНАВЕЛИЌ ВРЗ ТВОРЕШТВОТО НА МАКЕДОНСКИ АВТОРИ“;
  • „ИТАЛИЈАНСКИ ДРАМСКИ АВТОРИ ПРИКАЖАНИ ВО БИТОЛА.

Наводи[уреди | уреди извор]