Зидброкмерланд

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Зидброкмерланд
Селската црква во Енгерхафе
Селската црква во Енгерхафе
Грб на Зидброкмерланд
Зидброкмерланд is located in Германија
Зидброкмерланд
Управа
Земја Германија
Покраина Долна Саксонија
Округ Аурих
Месни единици 10
Градоначалник Фридрих Зисен (СДП)
Основни податоци
Површина 96,8 км2
Надм. височина −1 м
Население 18.319 (31 декември 2019)[1]
 - Густина 189 жит/км2
Други информации
Часовен појас CET/CEST (UTC+1/+2)
Рег. табл. AUR
Пошт. бр. 26624
Повик. бр. 04942, 04941 (Мордорф), 04934 (Минкебе)
Портал www.suedbrookmerland.de
Местоположба на Зидброкмерланд во рамките на округот Аурих
Карта
Координати 53°28′31″N 7°23′58″E / 53.47528° СГШ; 7.39944° ИГД / 53.47528; 7.39944Координати: 53°28′31″N 7°23′58″E / 53.47528° СГШ; 7.39944° ИГД / 53.47528; 7.39944

Зидброкмерланд (германски: Südbrookmerland) — општина во округот Аурих, во сојузната покраина Долна Саксонија, Германија. Се наоѓа околу 7 километри западно од окружниот град Аурих. Нејзиното седиште е во селото Викторбур.

Општината била основана на 1 јули 1972 година во рамки на административната реформа на Долна Саксонија со спојување на десет поранешни општини, кои денес се места во Зидброкмерланд. Таа денес е трета најголема општина по број на жители во округот, зад градовите Аурих и Норден.

Географија[уреди | уреди извор]

Местоположба[уреди | уреди извор]

Зидброкмерланд се наоѓа во северозападниот дел на Германија во областа Источна Фризија, во средишниот дел на округот Аурих и триаголникот на градовите Аурих, Емден и Норден. Со градовите Аурих и Емден, општината се граничи непосредно.

Општината има површина од 96,8 квадратни километри, со што е на 15. место по површина од сите источнофризиски општини. Во рамки на округот Аурих, Зидброкмерланд е шеста најголема опшштина по Аурих, Крумхерн, Гросефен, Илов и Норден.

Административното седиште на општината е во Вест-Викторбур, кој се наоѓа околу девет километри западно од Аурих и околу 18 километри североисточно од Емден.map24.de.</ref> Големи градови во близина се Олденбург, Бремен и Гронинген.

Соседни општини[уреди | уреди извор]

Општината се наоѓа средишно во округот Аурих и се граничи на југозапад со општината Хинте, на запад и северозапад со општините Вирдум, Упгант-Шот и Рехтсупвег (сите три припаѓаат на општинската заедница Брокмерланд), на север со општината Гросхајде, на исток со градот Аурих и на исток и на југ со општината Илов. Сите општини припаѓаат на округот Аурих. На југ, општината во мал дел се граничи со безокружниот град Емден.

Општински единици[уреди | уреди извор]

Зидброкмерланд се состои од десет поранешни општини и кои до административната реформа во 1972 година биле самостојни општини.[2]

Три најголеми места се[3] Мордорф (6.436 жители), Викторбур (3.966 жители) и Минкебе (1.753 жители). Викторбур е административното седиште на општината.

Општината е составена од следниве места.

  • Бедекаспел (составено од Бедекаспел (село), Бедескапелер Марш и Вохенендзидлунг), 399 жители
  • Форлиц-Блаукирхен (составено од Блаукирхен, Морхузен и Форлиц), 208 жители
  • Мордорф, 6.436 жители
  • Морхузен, 1.330 жители
  • Минкебе, 1.753 жители
  • Олдеборг (составено од Енгерхафе, Фенхузен, Олдеборг (село), Упенде и источниот дел на Упенде-Викторбур), 1.670 жотели
  • Тене (составено од Хинтер-Тене, Тене (село) и Екелс (поделено на Алт-Екелс и Ној-Екелс)), 1.386 жители
  • Утвердум (составено од Абелиц, Георгсхајл, Утвердум (село) и Викторбурер Марш), 1.331 жител
  • Викторбур (составено од Ост-Викторбур, Зид-Викторбур, Вест-Викторбур и западниот дел на Упенде-Викторбур), 3.966 жители
  • Вигболдсбур (составено од Ној-Вигболдсбур и Вигболдсбург (село)), 546 жители

Бројките за жители се од 1 јули 2008 година.

Галерија[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Населеност на окрузите, општините и месните заедници во Долна Саксонија на 31 декември 2019“. Служба за статистика и комуникациска технологија на Долна Саксонија. 31 декември 2019. (германски)
  2. Theo Meyer: Von deren Colonisten Lande. Aus der Geschichte des Südbrookmerlandes. Isensee, Oldenburg 1998, ISBN 3-89598-517-1, S. 7.
  3. Gemeinde Südbrookmerland: Zahlen und Daten

Надворешни врски[уреди | уреди извор]