Здодевност

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на: содржини, барај

Здодевноста (или досада) е умствена состојба каде човек ја толкува неговата средина како здодевна, монотона и без стимули. Чувството на безнадежност е нераздвоен дел од досадата; луѓето многу се трудат да ја спречат или излечат досадата, иако во многу прилики таа е прифатлива како нешто неизбежно кое мора да се истрае. Чест начин на избегнување на досада е преку креативно мислење или мечтаење.

При досада, времето се чини дека тече побавно; ова доаѓа од начинот на кој човечкиот ум го мери минувањето на времето, заедно со честотата на настани кои се сметаат за интересни.

Филозофија[уреди | уреди извор]

Артур Шопенхауер ја зел досадата како доказ во неговиот обид да ја докаже ништожноста на човековото постоење.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Наводи[уреди | уреди извор]

  • RV Small et al; Dimensions of Interest and Boredom in Instructional Situations. (1996) Текстот во целост, онлајн: [1]