Жан Тигана

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Жан Тигана
Jean Tigana cropped.jpg
Лични податоци
Роден на 23 јуни 1955 (1955-06-23) (65 г.)
Роден во Бамако, Мали
Држава Франција Франција
Висина &100000000000001680000001,68 м
Играчки податоци
Позиција среден ред
Повлекување 1991 (35 г.)
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
1975-1978 Тулон Тулон 76 (10)
1978-1981 Олимпик Лион Олимпик Лион 104 (15)
1981-1989 Бордо Бордо 251 (11)
1989-1991 Марсеј Олимпик Марсеј 56 (0)
Репрезентација
1980-1988 Франција Франција 52 (1)
Раководител на екипите
1993-1995 Олимпик Лион Олимпик Лион
1995-1999 Монако Монако
2000-2003 Фулам Фулам
2005-2007 Бешикташ Бешикташ
2010-2011 Бордо Бордо
2011-2012 Шангај Шенхуа Шангај Шенхуа
  • Сениорските учества и голови се сметаат само за домашни натпревари
податоците се од 28 јуни 2013.

† Учества (Голови).

‡ Учествата и головите за репрезентација се според податок од 28 јуни 2013

Жан Тигана (роден во Бамако, на 23 јуни 1955) — француски фудбалски тренер, и поранешен играч од средниот ред.

Клупска кариера[уреди | уреди извор]

Својата професионална кариера, Тигана ја започнал во Тулон, клуб за кој одиграл 83 натпревари во периодот од 1975 до 1978 година.

Потоа играл три сезони во дресот на Олимпик Лион (1978-1981), пред да се пресели во Бордо во 1981 година. Со жирондиците, тој освоил три првенствени титули (1983-1984, 1984-1985, 1986-1987), два купа (1985-1986, 1986-1987) и еден Суперкуп на Франција (во 1986 година). Играјќи за Бордо, тој бил избран за Фудбалер на годината во Франција во 1984 година. Последните години од кариерата ги поминал во екипата на Олимпик Марсеј со која освоил уште две првенствени титули (1989-1990, 1990-1991).

Репрезентативна кариера[уреди | уреди извор]

Тигана дебитирал за сениорската репрезентација на Франција во 1980 година и, до неговиот последен настап во 1988 година, одиграл вкупно 52 натпревари за триколорите постигнувајќи 1 гол.

Со репрезентацијата учествувал на Светското првенство 1982 во Шпанија и Светското првенството 1986 во Мексико (каде го постигнал единствениот репрезентативен гол во успехот со 3-0 против Унгарија),[1] стигајќи до полуфиналето во двата случаи. Исто така учествувал и на завршницата на Европското првенство 1984, кое Франција го освоила на домашен терен.

За време на својата репрезентативна кариера Тигана бил дел од таканаречениот "Магичен квадрат" (на француски:"carré magique"), четиричлениот среден ред на французите заедно со Мишел Платини, Луис Фернандес и Ален Жирес, една од најдобрите средни линии со четири играчи во историјата на фудбалот.

Хронологија на репрезентативните настапи[уреди | уреди извор]

Хронологија на настапи и постигнати голови за националната селекција ― Франција
Дата Град Домашни Резултат Гости Натпреварување Голови Инфо Детали
23-5-1980 Москва Советскиот Сојуз Советскиот Сојуз 1 – 0 Франција Франција Пријателска -
11-10-1980 Лимасол Кипар Кипар 0 – 7 Франција Франција Квал. за СП 1982 - заменет 51'
28-10-1980 Париз Франција Франција 2 – 0 Ирска Ирска Квал. за СП 1982 -
19-11-1980 Хановер Западна Германија Западна Германија 4 – 1 Франција Франција Пријателска -
18-2-1981 Мадрид Шпанија Шпанија 1 – 0 Франција Франција Пријателска - заменет 70'
29-4-1981 Париз Франција Франција 3 – 2 Белгија Белгија Квал. за СП 1982 -
15-5-1981 Париз Франција Франција 1 – 3 Бразил Бразил Пријателска -
18-11-1981 Париз Франција Франција 2 – 0 Холандија Холандија Квал. за СП 1982 - влегол во игра 75'
5-12-1981 Париз Франција Франција 4 – 0 Кипар Кипар Квал. за СП 1982 -
23-2-1982 Париз Франција Франција 2 – 0 Италија Италија Пријателска -
28-4-1982 Париз Франција Франција 0 – 1 Перу Перу Пријателска - влегол во игра 46'
14-5-1982 Лион Франција Франција 0 – 0 Бугарија Бугарија Пријателска -
2-6-1982 Тулуз Франција Франција 0 – 1 Велс Велс Пријателска - влегол во игра 64'
16-6-1982 Билбао Англија Англија 3 – 1 Франција Франција СП 1982 - Прва фаза - влегол во игра 74'
28-6-1982 Madrid Франција Франција 1 – 0 Австрија Австрија СП 1982 - Втора фаза -
4-7-1982 Мадрид Франција Франција 4 – 1 Северна Ирска Северна Ирска СП 1982 - Втора фаза - добил жолт картон во 57-мата минута 57'
8-7-1982 Севиља Западна Германија Западна Германија 3 – 3 прод.
(5 – 4 пен.)
Франција Франција СП 1982 - Полуфинале -
10-7-1982 Аликанте Полска Полска 3 – 2 Франција Франција СП 1982 - за 3-то место - заменет 82'
31-8-1982 Париз Франција Франција 0 – 4 Полска Полска Пријателска -
6-10-1982 Париз Франција Франција 1 – 0 Унгарија Унгарија Пријателска - заменет 79'
10-11-1982 Ротердам Холандија Холандија 1 – 2 Франција Франција Пријателска -
16-2-1983 Гимараеш Португалија Португалија 0 – 3 Франција Франција Пријателска - влегол во игра 63'
23-3-1983 Париз Франција Франција 1 – 1 Советскиот Сојуз Советскиот Сојуз Пријателска - влегол во игра 46'
23-4-1983 Париз Франција Франција 4 – 0 Југославија Југославија Пријателска -
12-11-1983 Загреб Југославија Југославија 1 – 2 Франција Франција Пријателска -
29-2-1984 Париз Франција Франција 2 – 0 Англија Англија Пријателска -
28-3-1984 Бордо Франција Франција 1 – 0 Австрија Австрија Пријателска -
1-6-1984 Марсеј Франција Франција 2 – 0 Шкотска Шкотска Пријателска -
12-6-1984 Париз Франција Франција 1 – 0 Данска Данска Евро 1984 - Прва фаза -
16-6-1984 Нант Франција Франција 5 – 0 Белгија Белгија Евро 1984 - Прва фаза - добил жолт картон
19-6-1984 Сент-Етјен Франција Франција 3 – 2 Југославија Југославија Евро 1984 - Прва фаза -
23-6-1984 Марсеј Франција Франција 3 – 2 прод. Португалија Португалија Евро 1984 - Полуфинале -
27-6-1984 Париз Франција Франција 2 – 0 Шпанија Шпанија Евро 1984 - Финале -
21-11-1984 Париз Франција Франција 1 – 0 Бугарија Бугарија Квал. за СП 1986 -
8-12-1984 Париз Франција Франција 2 – 0 Источна Германија Источна Германија Квал. за СП 1986 -
3-4-1985 Сараево Југославија Југославија 0 – 0 Франција Франција Квал. за СП 1986 -
2-5-1985 Софија Бугарија Бугарија 2 – 0 Франција Франција Квал. за СП 1986 -
30-10-1985 Париз Франција Франција 6 – 0 Луксембург Луксембург Квал. за СП 1986 -
16-11-1985 Париз Франција Франција 2 – 0 Југославија Југославија Квал. за СП 1986 -
26-3-1986 Париз Франција Франција 2 – 0 Аргентина Аргентина Пријателска -
1-6-1986 Леон Канада Канада 0 – 1 Франција Франција СП 1986 - Прва фаза -
5-6-1986 Леон Франција Франција 1 – 1 Советскиот Сојуз Советскиот Сојуз СП 1986 - Прва фаза -
9-6-1986 Леон Унгарија Унгарија 0 – 3 Франција Франција СП 1986 - Прва фаза 1
17-6-1986 Мексико Сити Италија Италија 0 – 2 Франција Франција СП 1986 - Осминафинале -
21-6-1986 Гвадалахара Бразил Бразил 1 – 1 прод.
(3 – 4 пен.)
Франција Франција СП 1986 - Четвртфинале -
25-6-1986 Гвадалахара Франција Франција 0 – 2 Западна Германија Западна Германија СП 1986 - Полуфинале -
28-6-1986 Пуебла Белгија Белгија 2 – 4 Франција Франција СП 1986 - за 3-то место - заменет 84'
10-9-1986 Рејкјавик Исланд Исланд 0 – 0 Франција Франција Квал. за Евро 1988 -
11-10-1986 Париз Франција Франција 0 – 2 Советскиот Сојуз Советскиот Сојуз Квал. за Евро 1988 -
19-11-1986 Лајпциг Источна Германија Источна Германија 0 – 0 Франција Франција Квал. за Евро 1988 -
16-6-1987 Осло Норвешка Норвешка 2 – 0 Франција Франција Квал. за Евро 1988 - Captain sports.svg
19-11-1988 Белград Југославија Југославија 3 – 2 Франција Франција Квал. за СП 1990 -
Вкупно Настапи 52 Голови 1

Тренерска кариера[уреди | уреди извор]

Тигана водејќи го Монако во 1998 година.

Во 1993 година, Тигана се вратил во Олимпик Лион каде ја започнал својата тренерска кариера. Тој останал во клубот до 1995 година, водејќи го до второто место место во првенството во сезоната 1994-1995. Во 1995 година, тој ја презел тренерската функција во Монако каде останал до 1999 година. Со клубот од Кнежевството освоил една првенствена титула во сезоната 1996-1997 и Суперкупот на Франција 1997. Исто така, следната година тој го водел клубот до полуфиналето на Лигата на шампионите каде биле елиминирани од италијанскиот Јувентус.

Во 2000 година го имал првиот тренерски ангажман во странство кога бил назначен за менаџер на англискиот второлигаш Фулам. Во првата сезона, тој го одвел клубот до промоција од Првата дивизија во Премиер лигата како шампион. Следната сезона, што била прва за Фулам во најсилната фудбалска лига во Англија по повеќе од 30 години, тој го освоил 13. место во Премиер лигата и изборил пласман со клубот во Купот на УЕФА (преку Интертото купот). Во април 2003, тој бил отпуштен иако Фулам не бил во опасност од испаѓање.[2]

Во октомври 2005 година, по повеќе од две години пауза, тој потпишал договор на две и пол години со турскиот клуб Бешикташ, со кои освоил два Купа на Турција (2005-2006 и 2006-2007) и Суперкупот на Турција 2006, пред да го напушти клубот во 2007 година со споразумно раскинат договор.

На 25 мај 2010 година, Тигана се вратил во Франција потпишувајќи за Бордо. Но престојот во клубот за него како тренер не бил пријатен како во времето кога бил играч затоа што постојано бил на граница да добие отказ заради слабите резултати во лигата и заради турбулентниот однос со навивачите кој биле разочарани од неговата работа во тимот кој само две години претходно бил шампион на Франција под водството на Лоран Блан. По поразот на домашен терен од Сошо со 0-4 и вербалните закани кои и биле упатени на неговата шеснаесетгодишна ќерка присутна на трибините, тој ја напуштил клупата на Бордо на 7 мај 2011 година.[3][4]

На 18 декември 2011 година било објавено дека Тигана ќе биде новиот тренер на кинескиот клуб Шангај Шенхуа за сезоната 2012 година. На 15 април 2012 година, Тигана поднел оставка од функцијата поради слабата форма на Шангај Шенхуа, оставајќи го кинескиот клуб во последните пет екипи на табелата во домашната лига.

Титули[уреди | уреди извор]

Играч[уреди | уреди извор]

Клупски[уреди | уреди извор]

Франција Бордо[уреди | уреди извор]
1983-1984, 1984-1985, 1986-1987
1985-1986, 1986-1987
1986
Франција Олимпик Марсеј[уреди | уреди извор]
1989-1990, 1990-1991

Репрезентација[уреди | уреди извор]

1984

Индивидуални[уреди | уреди извор]

1984

Тренер[уреди | уреди извор]

Клупски[уреди | уреди извор]

Франција Монако[уреди | уреди извор]
1996-1997
1997
Англија Фулам[уреди | уреди извор]
2000–2001
2002[5]
Турција Бешикташ[уреди | уреди извор]
2005-2006, 2006-2007
2006

Индивидуални[уреди | уреди извор]

1997

Наводи[уреди | уреди извор]

  1. „Match - France - Hongrie - FFF“. www.fff.fr (француски). Посетено на 2019-12-25.
  2. „Tigana sacked by Fulham“. The Scotsman. UK. 18 April 2007. Архивирано од изворникот на 14 November 2007. Посетено на 9 November 2007.
  3. „Tigana – " J'arrête " (French). FC Girondins de Bordeaux. 2011-05-07. Архивирано од изворникот на 11 May 2011. Посетено на 8 May 2011.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
  4. „Jean Tigana steps down as Bordeaux coach“. Goal.com. 2011-05-07. Посетено на 8 May 2011.
  5. „Fulham force draw“. BBC Sport. 13 August 2002. Посетено на 16 June 2020.
    „Fulham clinch Euro glory“. BBC Sport. 27 August 2002. Посетено на 16 June 2020.

Надворешни врски[уреди | уреди извор]