Прејди на содржината

Ерјан Ниланд

Од Википедија — слободната енциклопедија
Ерјан Ниланд
Лични податоци
Полно име Ерлинг Хоскјолд Ниланд[1]
Роден на 10 септември 1990(1990-09-10) (36 г.)[2]
Роден во Волда, Норвешка
Држава Норвешка Норвешка
Висина &100000000000001920000001,92 м[2]
Позиција голман
Клупски податоци
Сегашен клуб РБ Лајпциг РБ Лајпциг
Број 1
Младинска кариера
Волда
Кариера*
Години Клуб Наст. (Гол.)
2006-2007 Волда 10 (0)
2007-2012 Хед Хед 59 (0)
2013-2015 Молде Молде 61 (0)
2015-2018 Инголштат Инголштат 48 (0)
2018-2020 Астон Вила Астон Вила 30 (0)
2021 Норич Сити Норич Сити 0 (0)
2021-2022 Борнмут Борнмут 1 (0)
2022 Рединг Рединг 10 (0)
2022-2023 РБ Лајпциг РБ Лајпциг 2 (0)
2023-2026 Севиља Севиља 59 (0)
2026- РБ Лајпциг РБ Лајпциг 0 (0)
Репрезентација
2006 Норвешка Норвешка 16 1 (0)
2006-2007 Норвешка Норвешка 17 5 (0)
2008 Норвешка Норвешка 18 2 (0)
2011-2013 Норвешка Норвешка 21 8 (0)
2013- Норвешка Норвешка 76 (0)

Ерјан Хоскјолд Ниланд (роден на 10 септември 1990 година, во Волда) — норвешки фудбалер, голман на РБ Лајпциг и на норвешката репрезентација.

Биографија

[уреди | уреди извор]

Ерјан Ниланд е роден во Волда,[3][4] мал град во истоимената општина во Норвешка. Како дете тој тренирал ракомет, алпско скијање и фудбал.[5] Неговиот татко, Јостеин, исто така, бил фудбалер и играл на позицијата голман.[4] Тој има и помлад брат, Сандер, кој моментално работи како асистент тренер во норвешкиот клуб Сарпсборг 08.[4]

Ниланд ја оженил својата сопруга Тине во 2019 година, со која имаат две деца Оливер и Јонах.[4]

Технички карактеристики

[уреди | уреди извор]

Голман, кој има добри инстинкти и рефлекси.[6]

Клупска кариера

[уреди | уреди извор]

Почетоци и Хед

[уреди | уреди извор]

Ниланд ја започнал кариерата во локалниот клуб Волда, во својот роден град, пред да се приклучи на Хед во 2007 година.[7] Во својата прва година во клубот, тој не настапил ниту еднаш поради конкуренцијата од Ким Дејноф и Вебјерн Скејде. Дејноф го напуштил Хед по завршувањето на сезоната 2007 и во следните две сезони, Ниланд бил втор избор зад Скејде пред да стане прв избор во текот на сезоната 2010.[8]

Ниланд бил еден од најталентираните голмани во Норвешка и тренирал со Розенборг во два наврати во 2007 година,[9] англискиот клуб Евертон во декември 2008 година[10] и Молде во ноември 2011 година.[11] Во декември 2011 година, Ниланд бил еден од шестте млади голмани избрани за проектот на поранешниот норвешки голман Фроде Гродос наречен „Утрешниот националниот голман 2014“ инициран од Фудбалската асоцијација на Норвешка, каде што целта била да се развие следниот голман на репрезентацијата.[12]

Пред почетокот на сезоната 2012, Тромсо сакал да го потпише Ниланд како резерва за Маркус Салман, но не можеле да платат колку што барале Хед за голманот, кој имал уште една година од договорот.[13] Така, Ниланд останал во Хед и бил еден од најдобрите играчи на клубот во текот на сезоната 2012,[14] освојувајќи ја наградата за талент на месецот октомври, што им се доделува на извонредни млади норвешки фудбалери секој месец.[7]

Во финалето на Купот на Норвешка 2012, Ниланд имал неколку одлични одбрани што донеле победа за неговиот тим, а самиот тој бил прогласен за играч на натпреварот. Ниланд, исто така, го одбранил пеналот на Реми Јохансен за да може Хед да победи со 4–2 на пенали против Тромсо и ја освои својата прва титула во Купот на Норвешка.[15]

По сезоната, Ниланд станал слободен агент. Два клуба од Елитсериен, Старт и Согндал, сакале да го потпишат Ниланд и јавно му ветија на Ниланд дека ќе биде нивен прв голман доколку тој потпише. Ларс Ивар Молдскред, како советник на Ниланд, го советувал да потпише за Старт,[16] но наместо тоа, тој потпишал за бранителот на титулата во Норвешка, Молде, каде што се борел за место со Еспен Буге Петерсен и Оле Седерберг.[17]

Молде

[уреди | уреди извор]
Ниланд во времето кога играл за Молде

Ниланд го направил своето деби за првиот тим за Молде во победата од 5–0 против нисколигашот Елнесваген и Омегн во првото коло на Купот на Норвешка 2013.[18] Ниланд, исто така, играл во второто коло против Бјасен, пред да го направи своето деби во Елитсериен во ремито 1-1 против Старт на 6 мај 2013 година. Откако Буге Петерсен се повредил, Ниланд наскоро станал прв избор на голманската позиција во клубот.[19] и го одиграл секој натпревар во првенството до 17-тото коло кога менаџерот, Оле Гунар Солшер, решил да го одмори.[20] Тој потпишал нов договор со Молде во септември 2013 година, обврзувајќи се со клубот до летото 2018 година.[21] Ниланд пропуштил неколку натпревари во октомври поради повреда,[22] но се вратил кога Молде се сретнал со Розенборг на 26 октомври 2013 година.[23] Тој одиграл вкупно 20 натпревари во првенството во текот на сезоната 2013, која Молде ја завршил на 6-то место.

Во следната сезона, Ниланд бил стартен голман на Молде под водството на новиот тренер Тор Оле Скулеруд, кој ја освоил титулата во норвешкото првенство,[24] придонесувајќи за успехот со 28 настапи и 12 суви мрежи (најмногу од сите голмани во лигата).[25] Покрај тоа, тој бил и капитен на тимот во многу натпревари во текот на сезоната,[26] кога главниот капитен на тимот Даниел Берг Хестад не бил на теренот. На крајот од сезоната, тој бил прогласен за голман на сезоната во норвешкото првенство. Исто така, тој го започнал како капитен и го одиграл целиот натпревар во финалето на Купот на Норвешка 2014, во кое Молде го победил Одс со 0-2, за комплетирањето на двојната круна.[27]

Ниланд бил стартер и во неговата последна сезона во Молде, започнувајќи во 13 од 14 првенствени натпревари (повеќето од нив како капитен) и во два натпревари од Купот на Норвешка, пред да го напушти клубот во летото 2015 година за својата прва авантура во странство. Во еден од неговите последни натпревари за Молде, на 5 јуни 2015 против Тромсо, Ниланд направил прекршок за пенал но истиот не бил реализиран бидејќи тој потоа го одбранил ударот на Зденек Ондрашек.

Инголштат

[уреди | уреди извор]
Ниланд со Инголштат во 2017

На 1 јули 2015 година, Ниланд потпиша четиригодишен договор со новопромовираниот клуб во германската Прва Бундеслига, Инголштат за неоткриена сума.[28] Своето деби во Бундеслигата го имал во поразот од 0–4 на домашен терен против Борусија Дортмунд на 23 август 2015 година. Во најголемиот дел од неговата прва сезона во Инголштат, Ниланд бил втор избор на голманската позиција зад австрискиот ветеран Рамазан Озџан. Сепак, тој добил шанса во последните неколку натпревари од сезоната и се истакнал со одбранет на пенал на Андреј Крамариќ во натпреварот против Хофенхајм во 32-рото коло од Бундеслигата. Првата сезона во клубот ја завшрил со вкупно 7 настапи (6 во првенството и 1 во купот).

Следната сезона, Ниланд ја започнал како прв голман на Инголштат, но по серијата лоши резултати на клубот дошло до тренерска промена која ќе го засегне и него; откако Маркус Каучински бил отпуштен и заменет со Мајк Валпургис, новиот тренер во потрага по промени извршил една таква и на голманската позиција каде данецот Мартин Хансен го заземал место на Ниланд. До крајот на сезоната, тој само повремено добивал можност за игра, завршувајќи ја сезоната со 13 настапи и со испаѓање со клубот во Втора Бундеслига. Конечно, дури тогаш Ниланд ја дочекал својата шанса регуларно во континуитет да застане на голот на Инголштат, бранејќи на 30 натпревари на клубот во Втора Бундеслига 2017-2018 и забележувајќи 10 суви мрежи.

Астон Вила

[уреди | уреди извор]

На 7 август 2018 година, Ниланд потпишал тригодишен договор со англискиот клуб Астон Вила.[29] Тој бил стандаден во првиот дел од сезоната во Чемпионшпип, бранејќи во 23 натпревари, пред да претрпи руптура на ахиловата тетива, поради што го пропуштил остатокот од сезона во која Астон Вила успеала да избори промоција во Премиер лигата.

Следната сезона, во Астон Вила дошле искусни голмани како Том Хитон и Пепе Реина, со што настапите на Ниланд станале ограничени. Тој забележал само 12 настапи во сезоната 2019-2020, но играл во финалето на Лига купот во кое Астон Вила била поразена од Манчестер Сити со 1-2. На 18 јуни 2020 година, бил вмешан во контроверзност кога се чинело дека влегол со топката во голот преминувајќи ја гол-линијата, откако по фаќањето на топката по слободниот удар изведен од Оливер Норвуд тој исто така се судрил со еден од своите соиграчи. Поради мешање во технологијата на гол-линијата, играта била оставена да продолжи и на Шефилд Јунајтед му бил одземен гол.[30]

Во летото 2020 година, Астон Вила го довела Емилијано Мартинес од Арсенал, по што Ниланд бил поврзуван со заминување од Вила Парк.[31] Тој имал само еден настап во сезоната 2020–2021, пред си замине откако двете страни се согласиле за раскинување на договорот на 5 октомври 2020 година.[32]

Норич Сити и Борнмут

[уреди | уреди извор]

На 1 февуари 2021, Ниланд потпишал договор со Норич Сити до крајот на сезоната 2020–2021.[33] На 26 јуни 2021, без да направи ниту еден настап за клубот, тој објавил дека заминува од Норич Сити.[34]

Ниланд како слободен играч потпишал за Борнмут на 17 август 2021 година.[35] Една недела подоцна, тој го имаше своето деби за клубот во второто коло од Лига купот 2021-2022 против поранешниот клуб Норич Сити, во кој примил шест гола во поразот на „црешите“ со 6–0.[36] На 31 јануари 2022 година, Борнмут и Ниланд се согласиле да го раскинат неговиот договор, но тој останал во клубот за да тренира по закрепнувањето од повредата.

Рединг и РБ Лајпциг

[уреди | уреди извор]

На 10 март 2022 година, Ниланд потпишал краткорочен договор со Рединг до крајот на сезоната 2021–2022.[37] Дебитирал на 15 март 2022, во натпреварот против својот доскорашен клуб Борнмут кој завршил 1-1. Откако направил 10 настапи за клубот, на 20 мај 2022 година, Рединг потврдил дека Ниланд ќе го напушти клубот по истекот на неговиот договор.[38]

На 9 октомври 2022 година, после четири години во Англија, Ниланд се вратил во Германија каде му се приклучил на РБ Лајпциг потпишувајќи договор до јуни 2023 година. Ангажиран како замена за привремено повредените Петер Гулачи и Јанис Бласвих, Ниланд дебитирал за клубот на 29 октомври 2022, во победата на домашен терен со 2-0 над Бајер Леверкузен. Неговиот следен настап бил на 1 февруари 2023, во победата со 3-1 над Хофенхајм во Купот на Германија. Конечно, својот последен натпревар за РБ Лајпциг го имал во последното коло од Бундеслигата на 27 мај против Шалке 04, асистирајќи во последните секунди за голот на Кристофер Нкунку со кој францускиот напаѓач станал најдобар стрелец во лигата.

Севиља

[уреди | уреди извор]

На 20 август 2023 година, Ниланд со слободен трансфер се приклучил на шпанската екипа Севиља.[39] Соето деби го имал на 23 септември, против Осасуна, забележувајќи чиста мрежа во ремито без голови (0-0).[40] Во првата сезона во Севиља, тој бил стартен голман на тимот, забележувајќи 24 настапи во првенството, 2 во Лигата на шампионите и 2 во Купот на Шпанија. Тој го задржал своето место во почетниот тим и во следната сезона играјќи 31 натпревар помеѓу првенството и купот; на 16 март 2025, во натпреварот против Атлетик Билбао загубен на домашен терен со 0-1, Ниланд му одбранил пенал на Микел Весга.

Неговата трета и последна сезона во Севиља, Ниланд ја започнал како стартер но кон крајот на септември го загубил местото во стартната постава од грчкиот голман Одисеас Влаходимос. До крајот на сезоната, тој бил втора опција и играл само во натпревари од Купот на Шпанија. Сепак, во последното коло од првенството против Селта Виго, Ниланд добил шанса да го одигра својот последен натпревар во дресот на Севиља, започнувајќи и играјќи ги сите 90 минути во поразот со 1-0. Тој го напуштил клубот по истекот на неговиот договор во јуни 2026.[41][42]

Враќање во РБ Лајпциг

[уреди | уреди извор]

На 4 август 2026 година, Ниланд се вратил во РБ Лајпциг, приклучувајќи му се на клубот како слободен играч со договор до 2028 година.[43]

Репрезентативна кариера

[уреди | уреди извор]

Ниланд ја претставувал Норвешка во младинските репрезентации под 16, под 17 и под 18 години. Откако станал прв избор на голманската позиција во Хед, тој бил повикан во репрезентацијата под 21 година во јуни 2011 и го направил своето деби за неа во поразот со 1–4 од Шведска.[44] Потоа, Ниланд бил дел од успешната квалификациска кампања на репрезентацијата за Европското првенство за играчи под 21 година 2013 и бил повикан да учествува на самиот турнир кој се одржал во Израел. Тој ја добил битката со конкурентот Арилд Естбе за местото стартен голман на норвешката репрезентација под 21 година на првенството,[45] на кое Норвешка стигнала до полуфиналето во кое загубиле од подоцнежниот шампион, Шпанија.[45] Ниланд импресионирал и бил пофален за неговите настапи на првенството, особено во натпреварот против Шпанија, a последователно бил вклучен во „Ол стар тимот на првенството“ заедно со сонародникот Стефан Страндберг.[46]

Ниланд (лево) играјќи за Норвешка, дегажира пред италијанскиот напаѓач Матео Ретеги во натпревар меѓу двете репрезентации во јуни 2025.

Ниланд првпат бил повикан во составот на сениорската репрезентација за квалификациските натпревари за Светското првенство 2014 против Кипар и Швајцарија во септември 2013 година.[47] Сепак, своето деби го имал неколку месеци подоцна во пријателскиот натпревар против Шкотска на 20 ноември 2013 година, на домашниот терен на Молде, Стадионот Акер.[48] Од тој момент, со мали прекини најчесто поради повреди, Ниланд бил прв голман на Норвешка речиси во целата следна декада.

На 21 мај 2026 година, Ниланд бил вклучен во составот од 26 играчи избрани од селекторот на норвешката репрезентација, Столе Солбакен, за Светското првенство 2026.[49] Своето мундијалско деби го имал во победата од 4–1 над Ирак, станувајќи најстариот норвешки играч што некогаш настапил на Светските првенства на возраст од 35 години и 279 дена.[50] Во осминафиналето против Бразил, тој направил неколку клучни одбрани, вклучувајќи го и одбранетиот пенал на Бруно Гимараеш, помагајќи ѝ на Норвешка да забележи победа од 2–1 и да се пласира во своето прво четвртфинале на Светските првенства.[51][52] Во продолжението од четвртфиналето против Англија, тој го одбил кратко ударот на Морган Роџерс, дозволувајќи му на Џуд Белингам да постигне гол од непосредна близина за вториот гол на Англија во натпреварот, со кој Норвешка била поразена со 1–2.[53]

Хронологија на репрезентативните настапи

[уреди | уреди извор]
Хронологија на настапи и постигнати голови за националната селекција ― Норвешка
Дата Град Домашни Резултат Гости Натпреварување Голови Инфо Детали
19-11-2013МолдеНорвешка Норвешка0 – 1Шкотска ШкотскаПријателска-1
15-1-2014Абу ДабиМолдавија Молдавија1 – 2Норвешка НорвешкаПријателска-1
5-3-2014ПрагаЧешка Чешка2 – 2Норвешка НорвешкаПријателска-2
27-5-2014Сен ДениФранција Франција4 – 0Норвешка НорвешкаПријателска-4
3-9-2014ЛондонАнглија Англија1 – 0Норвешка НорвешкаПријателска-1
9-9-2014ОслоНорвешка Норвешка0 – 2Италија ИталијаКвал. за ЕП 2016-2
10-10-2014Та КалиМалта Малта0 – 3Норвешка НорвешкаКвал. за ЕП 2016-
13-10-2014ОслоНорвешка Норвешка2 – 1Бугарија БугаријаКвал. за ЕП 2016-1
12-11-2014ОслоНорвешка Норвешка0 – 1Естонија ЕстонијаПријателска-1
16-11-2014БакуАзербејџан Азербејџан0 – 1Норвешка НорвешкаКвал. за ЕП 2016-
28-3-2015ЗагребХрватска Хрватска5 – 1Норвешка НорвешкаКвал. за ЕП 2016-5добил жолт картон во 66-тата минута 66'
8-6-2015ОслоНорвешка Норвешка0 – 0Шведска ШведскаПријателска-
12-6-2015ОслоНорвешка Норвешка0 – 0Азербејџан АзербејџанКвал. за ЕП 2016-
3-9-2015СофијаБугарија Бугарија0 – 1Норвешка НорвешкаКвал. за ЕП 2016-
6-9-2015ОслоНорвешка Норвешка2 – 0Хрватска ХрватскаКвал. за ЕП 2016-
10-10-2015ОслоНорвешка Норвешка2 – 0Малта МалтаКвал. за ЕП 2016-
13-10-2015РимИталија Италија2 – 1Норвешка НорвешкаКвал. за ЕП 2016-2
12-11-2015ОслоНорвешка Норвешка0 – 1Унгарија УнгаријаКвал. за ЕП 2016-1
15-11-2015БудимпештаУнгарија Унгарија2 – 1Норвешка НорвешкаКвал. за ЕП 2016-2
29-3-2016ОслоНорвешка Норвешка2 – 0Финска ФинскаПријателска-заменет 46'
1-6-2016ОслоНорвешка Норвешка3 – 2Исланд ИсландПријателска-2
5-6-2016БриселБелгија Белгија3 – 2Норвешка НорвешкаПријателска-3
31-8-2016ОслоНорвешка Норвешка0 – 1Белорусија БелорусијаПријателска-1
13-6-2017ОслоНорвешка Норвешка1 – 1Шведска ШведскаПријателска-1
8-10-2017ОслоНорвешка Норвешка1 – 0Северна Ирска Северна ИрскаКвал. за СП 2018-
26-3-2018ЕлбасанАлбанија Албанија0 – 1Норвешка НорвешкаПријателска-
6-6-2018ОслоНорвешка Норвешка1 – 0Панама ПанамаПријателска-влегол во игра 46'
18-11-2019Та КалиМалта Малта1 – 2Норвешка НорвешкаКвал. за ЕП 2020-1
7-9-2021ОслоНорвешка Норвешка5 – 1Гибралтар ГибралтарКвал. за СП 2022-1
8-10-2021ИстанбулТурција Турција1 – 1Норвешка НорвешкаКвал. за СП 2022-1
11-10-2021ОслоНорвешка Норвешка2 – 0Црна Гора Црна ГораКвал. за СП 2022-добил жолт картон во 73-тата минута 73'
13-11-2021ОслоНорвешка Норвешка0 – 0Латвија ЛатвијаКвал. за СП 2022-
16-11-2021РотердамХоландија Холандија2 – 0Норвешка НорвешкаКвал. за СП 2022-2
25-3-2022ОслоНорвешка Норвешка2 – 0Словачка СловачкаПријателска-
2-6-2022БелградСрбија Србија0 – 1Норвешка НорвешкаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-
5-6-2022СолнаШведска Шведска1 – 2Норвешка НорвешкаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-1
9-6-2022ОслоНорвешка Норвешка0 – 0Словенија СловенијаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-
12-6-2022ОслоНорвешка Норвешка3 – 2Шведска ШведскаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-2
24-9-2022ЉубљанаСловенија Словенија2 – 1Норвешка НорвешкаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-2
27-9-2022ОслоНорвешка Норвешка0 – 2Србија СрбијаУЕФА Лига на нации 2022-2023 - Прва фаза-2
17-11-2022ДаблинИрска Ирска1 – 2Норвешка НорвешкаПријателска-1
20-11-2022ОслоНорвешка Норвешка1 – 1Финска ФинскаПријателска-1
25-3-2023МалагаШпанија Шпанија3 – 0Норвешка НорвешкаКвал. за ЕП 2024-3
28-3-2023БатумиГрузија Грузија1 – 1Норвешка НорвешкаКвал. за ЕП 2024-1
17-6-2023ОслоНорвешка Норвешка1 – 2Шкотска ШкотскаКвал. за ЕП 2024-2
20-6-2023ОслоНорвешка Норвешка3 – 1Кипар КипарКвал. за ЕП 2024-1
7-9-2023ОслоНорвешка Норвешка6 – 0Јордан ЈорданПријателска-заменет 46'
12-9-2023ОслоНорвешка Норвешка2 – 1Грузија ГрузијаКвал. за ЕП 2024-1
12-10-2023ЛарнакаКипар Кипар0 – 4Норвешка НорвешкаКвал. за ЕП 2024-
15-10-2023ОслоНорвешка Норвешка0 – 1Шпанија ШпанијаКвал. за ЕП 2024-1
22-3-2024ОслоНорвешка Норвешка1 – 2Чешка ЧешкаПријателска-2
26-3-2024ОслоНорвешка Норвешка1 – 1Словачка СловачкаПријателска-1
5-6-2024ОслоНорвешка Норвешка3 – 0Косово КосовоПријателска-
8-6-2024БрондбивестерДанска Данска3 – 1Норвешка НорвешкаПријателска-3
6-9-2024АлматиКазахстан Казахстан0 – 0Норвешка НорвешкаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Прва фаза-
9-9-2024ОслоНорвешка Норвешка2 – 1Австрија АвстријаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Прва фаза-1
10-10-2024ОслоНорвешка Норвешка3 – 0Словенија СловенијаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Прва фаза-
13-10-2024ЛинцАвстрија Австрија5 – 1Норвешка НорвешкаУЕФА Лига на нации 2024-2025 - Прва фаза-5
22-3-2025КишињевМолдавија Молдавија0 – 5Норвешка НорвешкаКвал. за СП 2026-
25-3-2025ДебрецинИзраел Израел2 – 4Норвешка НорвешкаКвал. за СП 2026-2
6-6-2025ОслоНорвешка Норвешка3 – 0Италија ИталијаКвал. за СП 2026-
9-6-2025ТалинЕстонија Естонија0 – 1Норвешка НорвешкаКвал. за СП 2026-
9-9-2025ОслоНорвешка Норвешка11 – 1Молдавија МолдавијаКвал. за СП 2026-1
11-10-2025ОслоНорвешка Норвешка5 – 0Израел ИзраелКвал. за СП 2026-
14-10-2025ОслоНорвешка Норвешка1 – 1Нов Зеланд Нов ЗеландПријателска-1
13-11-2025ОслоНорвешка Норвешка4 – 1Естонија ЕстонијаКвал. за СП 2026-1
16-11-2025МиланоИталија Италија1 – 4Норвешка НорвешкаКвал. за СП 2026-1
27-3-2026АмстердамХоландија Холандија2 – 1Норвешка НорвешкаПријателска-2
31-3-2026ОслоНорвешка Норвешка0 – 0Швајцарија ШвајцаријаПријателска-заменет 46'
1-6-2026ОслоНорвешка Норвешка3 – 1Шведска ШведскаПријателска-1
7-6-2026ХарисонМароко Мароко1 – 1Норвешка НорвешкаПријателска-1заменет 72'
16-6-2026ФоксбороИрак Ирак1 – 4Норвешка НорвешкаСП 2026 - Прва фаза-1детали
22-6-2026Ист РатердфордНорвешка Норвешка3 – 2Сенегал СенегалСП 2026 - Прва фаза-2детали
30-6-2026ДаласБрег на Слоновата Коска Брег на Слоновата Коска1 – 2Норвешка НорвешкаСП 2026 - Шеснаесттинафинале-1детали
5-7-2026Ист РатерфордБразил Бразил1 – 2Норвешка НорвешкаСП 2026 - Осминафинале-1детали
11-7-2026Мајами ГарденсНорвешка Норвешка1 – 2 прод.Англија АнглијаСП 2026 - Четвртфинале-2детали
Вкупно Настапи 76 Голови -82

Статистика

[уреди | уреди извор]

Клупска статистика

[уреди | уреди извор]

Статистиката е ажурирана на 30 јули 2026.

Сезона Клуб Првенство Национален куп Континентален куп Останати купови Вкупно
Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Лига Наст Гол Наст Гол
2006Норвешка Волда3Д10-?КН?-?------?-?
2007Норвешка Хед2Д?-?КН?-?------?-?
20081Д3-7---------3-7
20092Д?-?---------?-?
20102Д?-?---------?-?
20111Д20-35---------20-35
20121Д28-48КН7-5------35-53
Вкупно Хед?-??-?----?-?
2013Норвешка МолдеЕС20-25КН6-7ЛШ+ЛЕ4+2[54]-1 + -5---32-38
2014ЕС28-22КН5-3ЛЕ4[54]-5---37-30
јан.-јун. 2015ЕС13-14КН20ЛШ-----15-14
Вкупно Молде61-6113-1010-11--84-82
2015-2016Германија Инголштат 04БЛ6-13КГ1-2------7-15
2016-2017БЛ12-23КГ10------13-23
2017-20182Б30-36КГ3-3------33-39
Вкупно Инголштат 0448-725-5----53-77
2018-2019Англија Астон ВилаФЛЧ23-34ФАКуп+ЛК0+00------23-34
2019-2020ПЛ7-12ФАКуп+ЛК1+4-2 + -4------12-18
авг.-окт. 2020ПЛ00ФАКуп+ЛК0+10 + -1------1-1
Вкупно Астон Вила30-466-7----36-52
фев.-јун. 2021Англија Норич СитиФЛЧ00ФАКуп+ЛК0+00------00
ago. 2021-gen. 2022Англија БорнмутФЛЧ10ФАКуп+ЛК1+1-1 + -6------3-7
март-јун. 2022Англија РедингФЛЧ10-15ФАКуп+ЛК0+00+0------10-15
окт. 2022-2023Германија РБ ЛајпцигБЛ2-2КГ1-1ЛШ00СГ--3-3
2023-2024Шпанија СевиљаПД21-22КШ2-1ЛШ2-4СУ0025-27
2024-2025ПД30-39КШ1-4------31-43
2025-2026ПД5-8КШ2-2------7-8
Вкупно Севиља56-695-72-40063-80
Вкупно во кариерата208+-265+32+-35+12-1500252+-316+

Репрезентативна статистика

[уреди | уреди извор]
Обновено 11 јули 2026[55]
РепрезентацијаГодинаНастапиГолови
Норвешка Норвешка 201310
201490
201590
201640
201720
201820
201910
202000
202150
202290
202380
202480
202590
202690
Вкупно760

Титули

[уреди | уреди извор]

Клупски

[уреди | уреди извор]
Хед
2012
Молде
2014
2013, 2014
РБ Лајпциг
2022-2023

Индивидуални

[уреди | уреди извор]

Наводи

[уреди | уреди извор]
  1. ↑ „Ørjan Håskjold Nyland“ (норвешки). Football Association of Norway. Посетено на 7 October 2019.
  2. 1 2 „Ørjan Nyland: Overview“. Premier League. Архивирано од изворникот на 1 December 2020. Посетено на 17 August 2019.
  3. ↑ „Ørjan Håskjold Nyland“. altomfotball.no (норвешки). TV 2. Архивирано од изворникот на 4 March 2016. Посетено на 29 November 2012.
  4. 1 2 3 4 „Inside Norway Goalkeeper Ørjan Nyland's Early Life: Wife, Children, Parents, Siblings & Family Background“. yahoo sports (англиски). Посетено на 24 јули 2026.
  5. ↑ Tveter, Eivind (27 September 2012). „Valgte bort hjelm og ski for hansker og ball“. nernett.no (норвешки). Посетено на 29 November 2012.
  6. ↑ „Sciatore mancato, una vita da riserva, senza contratto... e ora Nyland butta fuori il Brasile“. Посетено на 2026-07-13.
  7. 1 2 Thomassen, Mari Waagard (13 November 2012). „Ørjan Nyland månedens talent“. fotball.no (норвешки). Football Association of Norway. Посетено на 29 November 2012.
  8. ↑ Antonsen, Hugo (30 March 2011). „Multi-kunstnar“ (PDF). Regionavisa (норвешки). стр. 2. Посетено на 12 December 2012.[мртва врска]
  9. ↑ Ruud, Anders (12 November 2007). „Ørjans drømmeuke“ (норвешки). Adresseavisa. Архивирано од изворникот на 13 November 2007. Посетено на 29 November 2012.
  10. ↑ Oddekalv, Line Lauvsnes (10 December 2008). „Hødd-keeper trener med Everton“ (норвешки). Adresseavisa. Архивирано од изворникот на 11 December 2008. Посетено на 29 November 2012.
  11. ↑ Hustad, Trond (25 November 2011). „VIF-talent trener med Molde“ (норвешки). Romsdals Budstikke. Архивирано од изворникот на 7 December 2014. Посетено на 12 December 2012.
  12. ↑ „NFF lanserer keeperprosjekt“ (норвешки). Verdens Gang. Norwegian News Agency. 6 December 2011. Посетено на 29 November 2012.
  13. ↑ Sivertsen, Øyvind (29 November 2012). „Tromsø ville kjøpe Hødds keeperhelt“ (норвешки). iTromsø. Архивирано од изворникот на 6 December 2014. Посетено на 12 December 2012.
  14. ↑ „Her er spillerne ekspertene tror blir avgjørende i finalen“ (норвешки). NRK. 25 November 2012. Посетено на 12 December 2012.
  15. ↑ Aarsæther, Dag Slinning (25 November 2012). „Hødd med cupbombe etter straffedrama“ (норвешки). TV 2. Посетено на 29 November 2012.
  16. ↑ Sande, Egil (26 November 2012). „Tippeligaklubber lover Nyland fast plass“ (норвешки). Nettavisen. Архивирано од изворникот на 29 November 2012. Посетено на 11 December 2012.
  17. ↑ Burheim, Mads Gudim (29 November 2012). „Hødds keeperhelt klar for Molde“. Dagbladet (норвешки). Посетено на 11 December 2012.
  18. ↑ Lillebakk, Knut Dørum (17 April 2013). „Cup-helten på vei til Ullevaal igjen“ (норвешки). Romsdals Budstikke. Архивирано од изворникот на 20 April 2013. Посетено на 18 April 2013.
  19. ↑ Rise, Hans-Olav; Hustad, Rune (12 May 2013). „Cupfinalehelten har kjempa seg til startplass“ (норвешки). NRK. Посетено на 19 November 2013.
  20. ↑ Sande, Egil (31 July 2013). „Solskjær vil forlenge med Nyland“. Nettavisen (норвешки). Посетено на 20 November 2013.
  21. ↑ Hustad, Trond (25 September 2013). „Nyland skrev femårskontrakt“. Romsdals Budstikke (норвешки). Архивирано од изворникот на 10 June 2015. Посетено на 20 November 2013.
  22. ↑ Vestad, Lars Andreas (6 October 2013). „– Sesongen har ikke vært slik jeg håpet“. Romsdals Budstikke (норвешки). Архивирано од изворникот на 10 June 2015. Посетено на 20 November 2013.
  23. ↑ Vestad, Lars Andreas (26 October 2013). „Nyland tilbake mot RBK“. Romsdals Budstikke (норвешки). Архивирано од изворникот на 10 June 2015. Посетено на 20 November 2013.
  24. ↑ „– Vi skal ta cupen og Moldes poengrekord“. www.tv2.no (норвешки). TV2. 24 September 2016. Посетено на 5 December 2019.
  25. ↑ „2014 Tippeligaen Goalkeeper Stats“. fbref. Посетено на 28 јули 2026.
  26. ↑ „Nyland: - Skulle avgjort i første omgang“ (норвешки). fvn.no. 3 август 2014. Посетено на 28 јули 2026.
  27. ↑ „Moldes cuphistorie“ (норвешки). fotball.no. 13 мај 2026. Посетено на 28 јули 2026.
  28. ↑ „ÖRJAN NYLAND WECHSELT NACH INGOLSTADT“. fcingolstadt.de (германски). FC Ingolstadt 04. 1 July 2015. Архивирано од изворникот на 2025-09-07. Посетено на 1 July 2015.
  29. ↑ „Breaking news: Aston Villa sign Orjan Nyland“ (English). Aston Villa F.C. 7 August 2018. Посетено на 1 July 2015.CS1-одржување: непрепознаен јазик (link)
  30. ↑ „Has goal-line technology dropped a huge clanger in Villa vs Sheffield United match?“. talkSPORT. 2020-06-17. Посетено на 2020-06-19.
  31. ↑ Preece, Ashley (5 October 2020). „'Let's go' - The Aston Villa players heading for the exit door as transfer deadline looms“. Birmingham Mail. Посетено на 5 October 2020.
  32. ↑ „Villa announce Nyland departure“. Aston Villa Official Site. 5 October 2020. Посетено на 5 October 2020.
  33. ↑ „City complete Nyland deal“. Norwich City F.C. 1 February 2021. Посетено на 1 February 2021.
  34. ↑ „City confirm Nyland exit“. The Pink'un. 23 June 2021. Посетено на 23 June 2021.
  35. ↑ „Cherries Sign 'Keeper Nyland“. AFC Bournemouth. Посетено на 17 August 2021.
  36. ↑ „Norwich hit Bournemouth for six in cup“. BBC Sport. Посетено на 2021-08-24.
  37. ↑ „ØRJAN NYLAND SIGNS SHORT-TERM DEAL WITH THE ROYALS“. readingfc.co.uk. Reading. 10 March 2022. Посетено на 10 March 2022.
  38. ↑ „CONTRACTS OFFERED AND ACADEMY TALENT GIVEN DEALS“. readingfc.co.uk. Reading F.C. 20 May 2022. Посетено на 20 May 2022.
  39. ↑ „EL INTERNACIONAL NORUEGO ÖRJAN NYLAND, REFUERZO PARA LA PORTERÍA SEVILLISTA“ (шпански). Посетено на 2023-08-21.
  40. ↑ „ÖRJAN NYLAND SIGNS FOR THE CLUB“. Sevilla FC. 20 August 2023. Архивирано од изворникот на 20 August 2023. Посетено на 20 August 2023.
  41. ↑ Rubio, Alberto (5 July 2026). „Nyland, de salir del Sevilla por la puerta de atrás a tumbar a Brasil: "Me alegro por lo mal que lo ha pasado"“. Marca (шпански). Marca. Посетено на 6 July 2026.
  42. ↑ „EL SEVILLA FC AGRADECE SU ETAPA EN EL CLUB A LOS SIETE JUGADORES QUE FINALIZAN SUS CONTRATOS“. Sevilla FC (шпански). Sevilla FC. 1 July 2026. Посетено на 6 July 2026.
  43. ↑ „Welcome back to Leipzig, Ørjan Nyland!“. rbleipzig.com. Посетено на 2026-08-04.
  44. ↑ Moe, Svein Halvor (3 June 2011). „Vanskeleg for Ørjan Nyland i U21-debuten“ (норвешки). Vikebladet. Архивирано од изворникот на 4 March 2016. Посетено на 29 November 2012.
  45. 1 2 Veland, Bernhard (20 June 2013). „– Nyland bedre enn de Gea i EM“. Aftenposten (норвешки). Посетено на 20 November 2013.
  46. ↑ „Thiago leads all-star squad dominated by Spain“. UEFA. 21 June 2013. Посетено на 21 June 2013.
  47. ↑ Waagaard, Mari Stanisic (26 August 2013). „Norges tropp til VM-kvalikkamper“. fotball.no (норвешки). Football Association of Norway. Посетено на 20 November 2013.
  48. ↑ Askeland, Øyvind (20 November 2013). „Nyland: – Kunne ikke ha hatt et bedre år“. Verdens Gang (норвешки). Посетено на 20 November 2013.
  49. ↑ „Norway squad announcement“. FIFA (англиски). 21 May 2026. Посетено на 1 June 2026.
  50. ↑ „Haaland brace helps guide Norway past Iraq“. FIFA. 17 June 2026.
  51. ↑ Keyser, Hannah (5 July 2026). „Norway stuns Brazil with two late goals to knock out the 5-time World Cup champions“. CNN.
  52. ↑ Rajan, Adwaidh (5 July 2026). „Brazil 1–2 Norway“. BBC Sport.
  53. ↑ „Bellingham double fires England into last four“. FIFA. 12 July 2026.
  54. 1 2 Настапи во квалификациските кола.
  55. ↑ „Ørjan Nyland“. National Football Teams. Посетено на 6 June 2018.
  56. ↑ „2023 Under-21 EURO Team of the Tournament“. Union of European Football Associations. 11 July 2023. Посетено на 28 June 2024.
  57. ↑ „Stefan Johansen ble Gullballen-vinner“. nrk.no (норвешки). NRK. 10 November 2014. Посетено на 13 February 2020.
  58. ↑ „Flere lokale gullballer“. h-avis.no (норвешки). Haugesunds Avis. 8 November 2015. Посетено на 13 February 2020.
  59. ↑ „Ørjan Nyland, LaLiga EA Sports Best Save of the Month for April“. La Liga. 25 April 2025. Архивирано од изворникот 25 April 2025. Посетено на 25 April 2025.
  60. ↑ La Liga [@LaLigaEN] (25 April 2025). „What A Stop! 🧤
    @SevillaFC_ENG keeper, @OrjanHNyland1 wins #LaLigaEASports Save of the Month for April!“     (Tweet). Посетено на 25 April 2025 – преку Twitter.

Надворешни врски

[уреди | уреди извор]
Преземено од „https://mk.wikipedia.org/w/index.php?title=Ерјан_Ниланд&oldid=5623159“