Ерланг (единица)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето

Ерланг (симбол Е) — бездимензионална единица, која се користи во телефонијата како статистичка мерка за оптоварувањето на која било телефонска опрема (линијата, колото, централата...).

Именувана е по данскиот математичар Агнер Краруп Ерланг (1878-1929), кој моделирал телефонски мрежи и развил теорија на редови со чекање.

Ерлангот ја мери стапката на зафатеност на комуникацискиот уред во одреден период. Еден ерланг одговара на максималната зафатеност на опремата што дозволува насочување на еден телефонски повик (што, во случај на проучување на период од еден час, одговара на пример на повик од еден час или десет разговори од шест минути) .

Така:

  • 1 ерланг одговара на постојан телефонски повик во периодот на набљудување.
  • 0,3 ерланга одговараат на користење на опремата во 30 % од набљудуваното време, на пример, за еден час набљудување, при комуникација од 18 минути.
  • 10 ерланга одговараат на зафатеност на група од десет уреди за еден час набљудување, или на зафатеност на група од дваесет уреди во просек 50 % од времето во периодот на набљудување.

Поврзано[уреди | уреди извор]