Елпски тунел (1975)

Од Википедија — слободната енциклопедија
Прејди на прегледникот Прејди на пребарувањето
Елпски тунел
Elbtunnelen sydsiden.jpg
Јужен влез на Елпскиот тунел
Носи8 ленти
МинуваЕлба
МестоХамбург, Германија
Официјален називElbtunnel
ОдржувачСојузна Република Германија, Autobahnmeisterei
Особености
Вк. должина3.325 метри
Историја
Почнат1968
Завршен1975
Отворен10.01.1975
Сообраќај
Дневен сообраќај123.000

Новиот Елпски тунел (германски: Neuer Elbtunnel), често едноставно нарекуван и Елпски тунел (германски: Elbtunnel) поминува под реката Елба во северна Германија.

Опис[уреди | уреди извор]

Елпскиот тунел има должина од 3,1 километар. Како дел од Автопатот 7 во Хамбург, тунелот ја создава врската помеѓу Шлезвиг-Холштајн (и понатаму кон Данска) на север и Долна Саксонија на југ. Има 8 ленти во 4 жлебови. Најновиот, четврти жлеб е единствениот со систем за намалување и подобро справување при сообраќајни несреќи.

Историја[уреди | уреди извор]

Тунелот бил изграден од 1968 до 1975 со три жлеба, содржејќи вкупно шест автопатски ленти, опслужувајќи го градот Хамбург. На 10 јануари 1975, канцеларот на Германија Хелмут Шмит го отворил Елпскиот тунел. Тунелот бил изграден со капацитет за 65.000 возила дневно.

Поглед на Хамбуршкото пристаниште (на југоисток)

Во 1989 биле изградени бетонски пречки на трите јужни влезови. Во време на војна овие бариера требало да експлодираат од нивните постојани места. Бариерите биле повлечени во 2000, во текот на изградбата на четвртиот жлеб.

Проширување[уреди | уреди извор]

Да се исполнат барањата на зголемениот сообраќај, на 27 октомври 2002, четвртиот жлеб бил отворен со дополнително две ленти. Тој бил пробиен низ дното од најголемите машини за тунели во светот, предната плоча на машините биле 14,65 метри во дијаметар. Машината била именувана Труде, кратка форма од името Гертруд и акроним за Tief runter unter die Elbe (длабоко под реката Елба). Европската вселенска агенција помогнала во инженерските аспекти на проектот за тунелот при пробивањето на самиот тунел.

Тунелот има ревезибилни ленти, кои ја менуваат насоката во однос на предвидувањето на патничките текови, слично на оние во Тунелот Калдекот во Оукленд. Така, на пример, повеќе ленти се достапни за време на утрото кон центарот на градот во северниот правец Флензбург, а повеќе во јужен правец кон Хановер за време на вечерните часови.

Плоча за пробивање на Елпскиот тунел

Контролен систем[уреди | уреди извор]

Бирото за тунелот врши контрола на сообраќајот преку 72 визуелни монитори. Семафори, пречки на автопатот и различни пораки се користат за регулирање на 150.000 возила секојдневно.

Сите жлебови се опремени со автоматска контрола на висината на секој влез. Штом возило со висина повеќе од 4 метри влегува во тунел, системот ќе го запре целиот сообраќај во таа лента и ќе го насочи сообраќајот. Ова ќе осигури дека високите камиони нема да му нанесат штета на тунелот. Противпожарната единица во тунелот и полицијата ќе го насочат камионот, така што сообраќајот ќе може слободно да тече.

Поврзано[уреди | уреди извор]

Литература[уреди | уреди извор]

  • Ulrich Alexis Christiansen: Hamburgs dunkle Welten. Der geheimnisvolle Untergrund der Hansestadt. Ch.Links Verlag, Berlin 2008, ISBN 3-8615-3473-8 (in German)

Координати: 53°32′12″N 9°55′48″E / 53.53667° СГШ; 9.93000° ИГД / 53.53667; 9.93000